* * * * * * * * * * KARESEMIO * * * * * * * * * * *

La trajno ZAMENHOF startos la vojon...

2008-06-17T11:11:00.000-07:00

Dank’ al la afabla helpo de la Direkcio de Regiona Trajna Kampanio en Bjalistoko, laŭ la propono de la Urbestro de Bjalistoko, en la somera horaro ekestos la trajno ZAMENHOF.
La 1-an de junio 2008 ĝi startos la unuan fojon longan vojon de Bjalistoko al Bielsko-Biała kaj pasos la distancon de 544 kilometroj dum 7 horoj 48 minutoj.Sur la kajo, apud la trajno, okazos solena adiaŭo de la trajno kaj de Ludoviko kaj Klara Zamenhof, kiuj kuraccele forvojaĝos „al akvoj”.Survoje, ĉe la stacidomo de Varsovio kaj Katovice salutos la familion Zamenhof esperantistoj atendantaj sur kajoj. Surloke, en Bielsko-Biała, gesinjoroj Zamenhof renkontiĝos kun la honora komitato, kiu sub la gvido de eŭrodeputino Margerita Handzlik atendos ilian alvenon. Posttagmeze ĉiuj partoprenos la feston okaze de Internacia Tago de Infano, reklamos Esperanton kaj la naskiĝurbon de Ludoviko Zamenhof. Pri la vestaĵo el la epoko por la fam. Zamenhof zorgos la Dramteatro en Bjalistoko. En la trajno estos disdonitaj flugfolioj pri Esperanto kaj Bjalistoko. La evento okazos sub la media protekto de la TV Bialystok kaj la televidkanalo TVN.

Rakonto / Imre Szabó

2008-06-07T06:19:00.000-07:00

Tiun ĉi suban tekston mi ricevis de amiko. Mi nur Esperantigis ĝin. Mi ne scias, kiu verkis ĝin, ĝi eble apartenas al la vasta folkloro de interreto. En la mondo la plej danĝeraj serpentoj estas kolubredoj. Jes, kolubredoj, nek krotaloj, nek kobroj, sed kolubredoj. Tion povas pruvi pli bone nenio ol la sekva okazaĵo.
Vivis foje familio en Teksaso. Ili havis multe da argilpotaj plantoj. Iutage la vetero malvarmiĝis. Por ke la kreskaĵoj ne frostmortu, la edzino komencis porti ilin en la domon. Ĉe iu el la plantoj sin kaŝis malgranda kolubredo. En la ĉambro iomete revarmiĝinte ĝi abrupte komencis glitadi tien-reen, poste ĝi rifuĝis sub la sofo. La edzino rimarkis ĝin, ŝia ŝriko estis cerboŝira. La edzo el la duŝejo naskitnuda kuregis en la ĉambron. Lia parulino tremante komunikis al li, ke estas serpento sub la sofo, do li kvarpiediĝis kaj ĉirkaŭrigardis. Samtempe enĉambriĝis ankaŭ la familia dorlothundo, kiu ludeme aŭ eble salute tuŝis la nudan postaĵon de nia homo. La edzo tuj svenis kredante, ke la serpento pikis lin.
Povra edzino sankte kredis, ke la edzo ekhavis korinfarkton. Tuje tuj ŝi vokis la ambulancistojn. Ili metis la svenintan homon sur brankardon, kaj ili jam elportus lin el la ĉambro, kiam la serpento denove malkaŝis sin. Vidante ĝin unu el la ambulancistoj delasis la tenilon de la brankardo.
Nu, tiam rompiĝis la kruro de la viro, oni nepre devis porti lin en hospitalon. Sed la serpento estis ankoraŭ en la loĝejo. La sinjorino vokis helpi la najbaron.
La heroa najbaro promesis kapti la kolubredon. Prezentante sian kompetentecon li armis sin per tordita ĵurnalo kaj ekfrapadis freneze tien kaj ĉi tien sub la sofo. Post mallonga tempo li decidis, ke la serpento ne plu estas en la ĉambro, kaj tion li deklaris al la dommastrino, kiu trankviliĝinta, sed laca sinkis sur la sofon. Tamen apenaŭ ŝi metis sian manon sub la peplomon, ŝi sentis, ke tie viglas serpento. Ŝia ŝriko estis denove cerboŝira, sed ĉifoje ŝi ankaǔ svenis, kaj la kolubredo rutine fuĝis sub la sofon. La najbaro la svenintan virinon tuj ekspirigis buŝ-al-buŝe. Dume el sia aĉeto-turneo hejmen venis la edzino de nia heroa najbaro. Ŝin terure incitis la vidaĵo -- la kuŝantan najbarinon kisadas ŝia edzo --, kaj ŝi per sako da ladmanĝaĵoj kapfrapis sian parulon tiel, ke li tuj svenis. La disŝiritan kaphaǔton oni devis poste kunkudri per pluraj steboj.
La ambulancistoj denove estis vokitaj por enhospitaligi la vunditon. Ili eliris por la brankardo. Dume pro la bruo rekonsciiĝis la sveninta dommastrino, kaj rimarkante la najbaron kuŝantan sur la planko ŝi sankte kredis, ke ankaǔ lin pikis la serpento. Ŝi iris en la kuirejon, kaj preninte botelon da brando bonvoleme ŝi komencis enverŝi ĝin en la homon. Dume alvenis la policistoj. Vidante la brandodorantan, svenintan viron ili suspektis ebrian familian interbatadon. Ili volis aresti ĉiujn, dume la edzinoj pasie strebis klarigi, ke la tuta renversiĝo estas pro iu damna serpento. La daǔre svenanta viro kaj lia timanta edzino foriris per la ambulancaǔto. La eta kolubredo dume elglitis desub la sofo. Unu el la policistoj tuj kaptis armilon kaj pafis. La serpenton kvankam li ne trafis, tamen la erarfluganta kuglo rompis la kruron de la fumtablo apud la sofo. La tablo renversiĝis, la lampo deglitis, la bulbo rompiĝis kaj bruligis la kurtenon. La alia policisto -- por estingi la fajron -- pasie komencis frapadi la flamantan kurtenon, sed tiel mallerte, ke li falis tra la fenstro al la malantaǔa korto. Tie li falis sur la familian dorlothundon, kiu pro la granda ektimo sovaĝiĝis tiel, ke ĝi eksaltadis freneze, fine ĝi kuris sur la straton, kie iu ŝoforo kvankam preterveturis ĝin, sed koliziis kun la tie parkanta policaǔto. Tiu tuj ekbrulis. Dume la fajro de la kurteno vastiĝis al la tuta domo. El la najbara domo estis vokitaj la fajrobrigadanoj. Ili venis rapide, ili rapidis tiel, ke dumveture ili jam elpuŝis la eskalon. Ili sukcese frakasis per ĝi ĉiujn ekzistantajn elektrajn kablojn, sekve la tuta ĉirkaǔaĵo por horoj restis sen kurento kaj telefono.
Pasis longaj semajnoj, monatoj. Ĉiuj estas hejmen lasitaj el la hospitalo. La domo estas rekonstruita, la policistoj ricevis novan aǔton, la vivo revenis al la kutimaj formoj. Ĉirkaǔ post unu jaro la familio spektis televidon hejme, en la veterprognozo oni aǔguris ĝuste malvarman nokton. La edzo demandis la edzinon, kiel ŝi opinias, ĉu estus bone enporti la plantojn por nokto. La edzino senresponde mortpafis lin.
(Esperantigis Imre Szabó.)

Bonega Novaĵo!

2008-06-04T07:48:00.000-07:00

Japanaj sekurservoj studas Esperanton?
La konata germana periodaĵo Spiegel en sia retejo supozas, ke la sekurservoj de Japanio eknervoziĝas, ĉar kontraŭuloj de la planata G8-pintkunveno uzas Esperanton, lingvon kiun la sekurservoj ne komprenas. En la ampleksa artikolo Spiegel skribas: "Nun ankaŭ la sekurservoj de Japanio subite ekinteresiĝas pri Esperanto. Ili timas la demonstracion de batalema Esperanto-minoritato en la norda insulo de Hokajdo, kie la sekva G8-pintkunveno okazos de la 7-a ĝis la 9-a de julio."

La freŝa artikolo de Spiegel ŝajnas grandparte baziĝi sur pli frue aperinta artikolo en la usona periodaĵo New Statesman. La usona gazeto same atentigas pri la "grandaj fortostreĉoj", kiujn japanaj anarkiistaj aktivistoj laŭ la gazeto entreprenas en la insulo Hokajdo por diskonigi la lingvon.

La asocieto kun la nomo Libera Esperanto-Asocio en Hokkajdo tiel subite ricevas grandan tutmondan atenton, sed la ĉefajn fortostreĉojn por tiu diskonigo faris la japana ŝtato, malpermesante la enveturon de la germana aktivulo Martin Krämer, pri kiu pli frue rakontis Libera Folio.
Pri Martin Krämer ambaŭ gazetoj scias rakonti, ke li alvenis al la havenurbo Otaru, ludante la Internacion per sia trumpeto, sed ke al li estis malpermesite eniri la landon. Neniu el la gazetoj tamen konas la fakton, ke la "Esperanto-aktivulo" Martin Krämer mem ne scias Esperanton.

Ĝenerale ambaŭ artikoloj havas problemojn pri faktoj, almenaŭ kiam tiuj rilatas al la kvanto de parolantoj de Esperanto. La unue aperinta artikolo en New Statesman iom malprecize, ŝajne surbaze de anglalingva vikipedia artikolo, citas la takson de Jouko Lindstedt pri tio, ke eventuale 10 milionoj da homoj iam konatiĝis kun la elementoj de Esperanto.

En la versio de New Statesman tio iĝas "10 milionoj studis Esperanton". En la sekva ŝtupo la germana gazeto eĉ pli tordas la aferon, kaj konstatas, ke "laŭ Jouko Lindstedt, 10 milionoj regas la lingvon".
Simile troigita ŝajnas la supozo de Spiegel pri tio, ke sekurservoj de Japanio aparte interesiĝus pri Esperanto. La gazeto, sen fontidikoj, skribas jene:
Al la japaniaj sekurservoj kompreneble malplaĉas, ke iuj el la pintkunvenaj protestantoj parolas lingvon, kiun iliaj agentoj ĝis nun neniam aŭdis. Kaj suspektinda la G8-gardantoj opinias ankaŭ tion, ke japanaj parolantoj de Esperanto pasintdecembre veturis al Sud-Koreio, por eduki batalemajn adeptojn tie.

La informo pri la vojaĝo de japanaj radikalaj esperantistoj al Koreio evidente venas el New Statesman, sed la japaniaj sekurservoj certe eĉ pli maltrankviliĝus, se ili legus la retgazeton de la radikalaj koreaj esperantistoj, kiuj en marto ĉi-jare vizitis Japanion. Tie videblas eĉ foto de Martin Krämer kun trumpeto kaj Esperanto-flago. La flageto evidente estis transdonita al li de la lokaj aktivuloj, ĉar ĝi unue videblas en iliaj manoj.
Eĉ se la radikalaj esperantistoj en Japanio per siaj protestoj ne sukcesos efektive veki la interesiĝon de la sekurservoj aŭ influi la laboron de la G8-kunveno, ili jam sukcesis veki la atenton de du vaste legataj alilandaj gazetoj, kio en si mem ne estas malgranda atingo.

(Laux informo aperinta en la retejo de LIBERA FOLIO)

Kompatinda Kroko!

2008-06-03T15:48:00.000-07:00

La garda anĝelo (mallonga rankonto de Ana Frank)

2008-06-03T15:43:00.000-07:00

Iu foje en nedifinita tempo, loĝis maljuna virino kaj sia juna nepino multa da jaroj en vasta arbara angulo. La gepatroj de la knabino mortis kiam ŝi ankoraŭ estis infaneto, kaj la avino devis zorgi ĉiame pri ŝi. La dometo, kie ili loĝis trovis en izola loko, sed ili ŝajnis ne merki tion kaj estis feliĉe kune. Iu mateno la maljuna virino ne povis ekstari ĉar ŝi estis kun granda doloro. Sia nepino estis nun dekkvar-jara, kaj ŝi flegis sian avinon kiel bone tiel ŝi nur povis. Daŭris kvin tagoj, tiam la avino forpasis kaj la knabino restis tute sola en tiu senhoma kabano. Tial ŝi konatiĝis preskaŭ neniun kaj ŝi ne volis alvoki ajn fremdulo por enterigi sian avinon, ŝi fosis kavon sub maljuna arbo en la arbaro kaj tie ŝi kuŝigis sian avinon por sia eterna riposo. Kiam la povra knabino returnis al sia domo, ŝi falis en rezignacio kaj ege malgajo.Ŝi kuŝigis en sia lito kaj elkriis sian tutan kor'. Ŝi restis tie la tuta tago kaj ne ekstaris ĝis la vespero por mordi ajn manĝaĵon. Tia pasis tag' post tago. La povra infano ne plu trovis plezuron en ion kaj ŝi nur lamentadis pri sia kara maljuna avino.
Kiam io okazis kiu ŝanĝis ŝin tute en ĵus unu tago. Estis nokto, kaj la knabino dormis kiam, subite, sia avino staris antaŭ ŝi. Ŝi estis vestita blanke de la kapo ĝis la piedoj. Sia blanka hararo pendis malsupren el siaj ŝultroj, kaj ŝi alportis malgrandan lampon. El ŝia lito la knabino rigardis sin kaj atendis ke la avino ekparolis:
"Mia kara malgranda knabino," komencis la avino, "mi estis observanta al vi nun ĉiutage por kvar semanoj, kaj vi faras nenion sed plori kaj dormi.Tio ne estas bone, kaj mi venas por diri al vi ke vi devas labori kaj ŝpini, ke vi zorgu pri nia malgranda domo kaj ankaŭ kostumu belege denove.
"Vi ne pensu ke, nun mi estas mortita, mi ne plu zorgas pri vi; mi estas en la ĉielo kaj ĉiam gardas vin el supre. Mi igis vian gardan anĝelon, kaj mi estas ĉiam kun vi, ĵus kiel antaŭe. Prenu vian laboron denove, karulino, kaj neniam forgesu ke via avino estas kun vi!" La avino malaperis, kaj la knabino ekdormis. La venonta tago kiam ŝi ekvekis, ŝi memoris kiu sia avino diris, kaj ŝi plenigis de ĝojo kaj ne plu falis en rezignacio. Ŝi komencis labori denove, vendis siajn ŝpin-laboronj en la merkato kaj sekvis ĉiame la konsilon de sia avino.Poste, plu poste, ŝi ankaŭ ne estis plu sola en la ekstera mondo. Ŝi estis edziĝita kun tenera viro, muelisto. Ŝi dankis al sia avino por ne lasis ŝin sola, kaj ŝi bonege sciis ke, tamen ŝi nun kaj ĉiam estas bone akompanata de sia garda anĝelo, kiu ne forlasos ŝin ĝis la fino de siaj tagoj.

Skribita verkdato: Februaro 22, 1944

Instruado al infanoj dum la Lingva Festivalo en Ĉinio

2008-05-24T17:10:00.000-07:00

La 10-11-an de majo 2008, ducent kvindek unu diversaĝaj infanoj ĉeestis la kursojn pri Esperanto dum la Lingva Festivalo en Nankino, ĉefurbo de Jiangsu-provinco en orienta Ĉinio. Neĝeta, Xia kaj Michel Fontaine laŭvice instruis ilin en 18 kursetoj.
Ne kredu, ke instrui al infanoj tiom facilas. Tamen ni provis interesi ilin per adaptitaj ludmanieroj.
Infanoj ŝatas pripacajn ideojn. Tial ni prezentis al ili Esperanton kaj Zamenhof, kies junecon kiam li ekpreparis siajn unuajn lingvajn provojn ili admiris.
Prezenti sin estis la unua paŝo. Tre rapide ili akiris taŭgajn vortojn por tion fari... Mi estas... Kiu li, ŝi estas?
Kelkfoje al pli aĝaj infanoj ni prezentis la Esperantan alfabeton, ĉar ili jam preskaŭ tute enkapigis ĝin komence de sia lernado de la ĉina. Prezenti la kelkajn diferencojn, paŝi de "konato" al "nekonato" estas ofta regulo de ĉiu pedagogo, ĉu ne ?
Ni ofte instruis la dek unuajn ciferojn, kaj memorigis ilin per ludoj, dancoj, marŝoj laŭ ritme. Ni prezentis diverskolorajn elplastajn fruktojn: ruĝa pomo, flava banano, verda pomo, flava mango, blanka persiko... Montru la ruĝan pomon... Donu al mi la bananon...
Ankaŭ la gepatroj, kiuj preskaŭ ĉiam akompanis siajn infanojn, ludis kun ni. Tamen plenkreskuloj ne estas tiom lertaj por akiri kaj prononci novajn vortojn. Kaj kelkfoje ni multe ridis komplice kun infanoj... ŝajnigante riproĉojn al iu patrino, kiu misrespondis.
Tuj ni ludis kun la freŝakiritajn vortojn... kaj ofte kantis, aŭ paradis en la koridoro de la festivalejo por brue montri al festivalanoj, ke ankaŭ ni infanoj ĵus akiris pacan, feliĉan, ĝojan kaj (eble) facilan lingvon... Ankaŭ gepatroj sekvis kaj fanfaronis...
Feliĉaj kaj fruktodonaj du tagoj !
(MICHEL FONTAINE el Francio)

Avino-lingvo!

2008-05-21T17:23:00.000-07:00

Hodiaŭ dum video-konferenco en 2ovo(ooVoo) okazis tre bela manifestacio flanke de miaj geamikoj esperantistoj pri la bona fazo en mia vivo. Ili sendis belajn gratulvortojn pri mia aviniĝo. Unu el ili (Rafaelo el Hispanio kaj alia el Germanio Heinz)emfaze diris, ke ili envias min pro tio, ke mi havos la bonŝancon al mia nepo paroli esperante. En tiu momento mi emociiĝis, ĉar ili menciis tion, pri kio mi jam delonge pensis...vere estas mia flama deziro.Rafaelo kun sia delikata parolmaniero diris, ke vere pro tio li envias min ĉar li mem ŝategus havi nepon aŭ nepinon por konigi al li/ŝi Esperanton.( Venos via tempo, kara amiko) Enimy, kara amikino el Hungario,kun granda entuziasmo, diris: Karesema nepre al li kantu lulkanzonojn esperante...
Certe al mia Gabrielo, mi parolos esperante kaj certe li konos Esperanton per la avina voĉo kaj certe li diros, ke Esperanto estas la "avino-lingvo" kaj al Esperanto li nutros respekton kaj admiron.Kaj eĉ eble li fariĝos ankaŭ esperantisto.
Al miaj ceteraj geamikoj, kiuj aperigis gratulvortojn en Ipertinio-komento pri la naskiĝo de mia nepo, mi kordankas.

Mi estas avino!

2008-05-20T15:19:00.000-07:00

Kiom da nemezurebla kortuŝo invadis mian vivon! Mi aviniĝis!
Certe kelkaj el vi bone scias pri kio, mi nun parolas.Esti avo aŭ avino estas simpla vivfazo en ia ajn vivo de iu ajn estulo...tamen kompreneble bela fazo ne tiel facile esprimebla. Je la 17-a de tiu ĉi kuranta monato venis en la mondon, mia nepo Gabrielo. Vere impresiĝema estas la tuja amsento kiu floris en mia koro ekde de la unua rigardo ... Forta sento de amo estis pruvo de kor-kunvolvo de avino al nepo; mi konstatis ke mia tuta vivo baziĝis sur tiu difinitiva esperinda ĝuo; esti avino! De nun mi estas vere feliĉa...duoble feliĉa...jen mi, patrino kaj avino !

Savado el tertrema katastrofo

2008-05-20T10:21:00.000-07:00

En la 12-a de majo okazis 7.8-grada tertremo en Wenchuan, gubernio de ĉina provinco Sichuan. Pekino, Ŝanhajo, Gansu, Shanxi, Shaanxi kaj aliaj lokoj sentis la tertremon, ankaŭ Vjetnamio kaj Tajlando diversgrade sentis la tertremon. Ĝis la 7-a horo de la 14-a de majo, la tertremo kaŭzis morton de pli ol 12012 homoj, inter la mortintoj pli multaj estas infanoj,maljunuloj kaj gelernantoj, kiuj estis en klasĉambro dum la okazo de tertremo. La domoj, vojoj, lernejoj, hospitaloj,fabrikoj ktp. estas detruitaj. Jam pasis pli 43 horoj post la okazo de tertremo, multaj tertremaj regionoj estas en montaro, senĉesa pluvo, malvarmo, malsato,malsano, daŭra tertremo suferigas la popolanojn en regiono trafita de tertremo. Pli ol kalkulitaj 10000 homoj ankoraŭ estas sub la detruitaj konstruaĵo. Oni povas antaŭvidi, ke eblos 100000 popolanoj mortos pro la katastrofo.
Por pliaj raportoj, bv. alklaku: http://i.cn.yahoo.com/tertremo/blog/
Foto-albumo:
http://photos.i.cn.yahoo.com/tertremo/
Ni petas, ke ankaŭ esperantistoj esprimu profundan simpation kaj sinceran konsolon al viktim-familianoj, inkluzive esperantistoj, kaj laŭeble helpu ilin.
Vi povas sendi viajn profundan simpation kaj sinceran konsolon al
reta adreso: <tertremo@yahoo.cn>
aŭ aldoni vian komenton ĉe: http://i.cn.yahoo.com/tertremo/blog/p_3/
Por via laŭebla helpo, bv.alsendu vian monon al jena:
Name of Bank [Nomo de Banko]: BANK OF CHINA BEIJING CHAOWAI STREET SUB-BRANCH
Add of Bank [Adreso de Banko]: 1/F Kuntai International Center, Yi12 Chaowai Street, Chaoyang District, Beijing, CN-100010, China.
SWIFT [Swift-kodo]: BKCH CN BJ 110
A/C No. [Konto]: 4563 5101 0087 7657 233
A/C Holder's name [Malfermanto de la konto]: WANG XIGENG
Por publiki kaj superrigardi la monon, bv. aldonu la komenton pri la monsumo, nomo kaj reta adrso de sendato ĉe [评论]:
http://i.cn.yahoo.com/tertremo/blog/p_4/
Kaj samtempe sendu la informojn al reta adreso: <tertremo@yahoo.cn>,.
Ni transdonos viajn profundan simpation kaj sinceran konsolon al esperantistoj, viktim-familianoj kaj registaroj de trafita regiono de tertremo, la donacita mono estas por rekonstrui logxejon, lernejojn kaj hospitalojn. Ni publikos la raporton en la reta paĝaro.
Kore salutas vin,
sincere via: WANG Xigeng
Tel: ++ 86 1391 1717 001
Reta adreso: tertremo@yahoo.cn

Dek tri mil ĉinoj ĉe lingva festivalo

2008-05-16T06:07:00.000-07:00

Fonto: Libera Folio

La unua Lingva Festivalo en Ĉinio allogis pli ol 13.500 ĉeestantojn, kaj post la angla Esperanto estis la plej populara el la 70 lingvoj prezentitaj kaj instruitaj ĉe la festivalo. Laŭ la direktoro de la festivalo, Dennis Keefe, kredeble estis atingita nova monda rekordo pri kvanto de Esperanto-kursanoj dum unu aranĝo. Al la sukceso de la aranĝo grave kontribuis la nuntempa vicestro de la Fako pri Aplikata Lingvistiko de la Universitato de Nanjing, Cui Jian Hua. Laŭ ŝia propono la universitato nun volas dungi instruistojn, kiuj krom sia gepatra lingvo povas aldone instrui Esperanton.

La unua Lingva Festivalo de Ĉinio, okazinta ĉe la prestiĝa Universitato de Nanjing, restos en la historio de Lingvaj Festivaloj kiel epokfara evento. Pli ol 70 lingvoj kaj dialektoj, pli ol 250 kursetoj, kaj sume 13 547 gelernantoj la 10-an kaj 11-an de majo. La ununura lingva festivalo komparebla je nombro de ĉeestantoj estas tiu de Tours (Francio) en la jaro 1997, kie ĉeestis iom pli ol 3 600 gelernantoj, nura kvarono de la ĉina lingva festivalo.
Por vidi ĉi tiun unuan Lingvan Festivalon en Ĉinio en perspektivo, eblas kompari la 13 547 ĉeestantojn kun la rezultoj de la unuaj Lingvaj Festivaloj en Francio kaj en Rusio. En la unua lingva festivalo de Tours en 1995 estis 789 ĉeestantoj, dum en tiu de Ĉeboksaro de Rusio en 1996 estis 150.
La lingva festivalo de Nanjing estigis multnombrajn artikolojn kaj raportojn en la ĉinaj amaskomunikiloj. Almenaŭ naŭ ĵurnalaj artikoloj, radiaj elsendoj, kaj kvin televidaj programoj en kiuj pluraj esperantistoj parolis. En la amaskomunikiloj ĉi-semajne en Nanjing kaj en la regiono la vorto Esperanto estis favore menciita multfoje. Por eble milionoj da ĉinoj estis la unua fojo aŭdi pri Esperanto.
El la 72 lingvoj kaj dialektoj instruataj, Esperanto estis la dua lingvo de la Festivalo. Laŭvice la plej ofte vizitataj kursoj inkluzivis la anglan kun proksimume 2 000 vizitantoj, Esperanton kun 1 462, la korean lingvon kun 1 249, la francan kun 1 153, la japanan kun 1 043, la araban kun 638, kaj la hispanan kun 530. Sed la publiko ankaŭ interesiĝis pri multaj aliaj lingvoj, kaj preskaŭ ĉiuj lingvoj kaj dialektoj havis dekojn da gelernantoj.
Rilate Esperanton estas signifoplene, ke eble estas rekordo la nombro de personoj kiuj ĉeestis provlecionojn de la Internacia Lingvo. Antaŭ okdek jaroj, la fama instruisto Andreo Cseh iam atingis ducent kvindek personojn en tago de provlecionoj, sed neniam en la historio da Esperanto oni vidis tiom da novaj spertantoj de nia lingvo. Verŝajne ĉiu el la tri ĉefaj instruantoj de la esperantaj kursoj por plenkreskuloj, Augusto Casquero, Michel Fontaine kaj Peng Zhenming, superis la rekordon de Cseh.
Por realigi tian grandan lingvan festivalon, kunlaboris granda nombro de volontuloj. Entute pli ol 300 personoj laboris dum la Festivalo: pli ol 100 instruantoj, proksimume 100 personoj ĉe standoj ekster lingva festivalejo, kaj pli ol 150 volontulaj studentoj de la Universitato de Nanjing. Entute pli ol 20 Esperantaj volontuloj partoprenis, kaj multe el ili venis el foraj urboj por partopreni. Lingvaj prezentantoj de Esperanto inkluzivis Augusto Casquero, Michel Fontaine, Neĝeta, Xia, kaj Peng Zhenming. Dennis Keefe, la direktoro de la ĉina lingva festivalo, ne povis instrui Esperanton laŭplane, ĉar li devis anstataŭi iun anglan instruiston kiu lastminute rompis al si la genuon!
Ke Esperanto estis la dua plej ofte ĉeestata lingvo de la lingva festivalo ne okazis hazarde. Por la unua fojo en la 14-jara historio de Lingvaj Festivaloj, Esperanto estis la ĉefa sponsoro de la lingva festivalo! En laretejo por la Ĉina lingva festivalo oni vidas tiun sponsoradon. Krome, sur ĉiu afiŝo oni vidis la esperantan sponsoradon pro la flago de Esperanto. Dum la malferma ceremonio Dennis Keefe parolis Esperante kaj Cui Jian Hua, vic-estro de la fako pri Aplikata Lingvistiko de la Universitato de Nanjing kaj ĝenerala direktoro de la lingva festivalo, tradukis ĉinen. Por multaj ĉinoj tiu parolado estis unua kontakto kun la Internacia Lingvo.
Krom la strategio realigita de Cui kaj Keefe, la loka grupo de Esperanto starigis tutan kroman strategion por venigi ĉeestantojn rekte al la kurso de Esperanto. Unue, ili faris kaj pagis fotokopiojn de la ĝenerala horaro kaj metis mencion en la marĝeno pri kursoj de Esperanto. Due, ili fiksis al la horaroj per krampetoj malgrandan varbfolion pri Esperanto kaj ĝiaj kursetoj. Trie, ili enmanige disdonis tiujn horarojn kaj varbfoliojn al la miloj da venintoj al la festivalejo.
Aldone al tio, dum la kursetoj de Esperanto, la loka grupo, la Jiangsu Esperanta Asocio, disdonis specialajn kuponojn por postaj kursoj de la Internacia Lingvo, kaj en la lasta tago disdonis eĉ aliĝilojn rekte al la partoprenantoj de la kursoj de Augusto, Michel kaj Peng.
La efiko de la sponsorado kaj de la celstreba apliko de la principoj de merkatiko kaj strategio far la loka Esperanta grupo klare videblas. Entute 385 personoj aliĝis al postaj Esperantaj kursoj! Pro tio devis esti organizita tuta Esperanta semajno sekve al la lingva festivalo. Dum tiu semajno specialaj kursoj de Esperanto, de tri horoj, estos speciale instruataj en la Universitato de Nanjing. Tamen estas probable, ke ne multe el tiuj personoj restos, pro la simpla fakto, ke la ekzamenperiodo de studentoj baldaŭ komenciĝos, kaj multaj el tiuj novaj lernantoj nun diplomiĝas aŭ doktoriĝas pri diversaj temoj. Tamen por tiuj kiuj restas, aliaj longdaŭraj kursoj disponeblos.
Aparte okulfrapa estas la fakto, ke plejparte tiuj novaj gelernantoj estas junaj, kaj ofte tre altnivele edukitaj. Kelkaj el ili volas daŭrigi siajn studojn eksterlande en universitatoj kiel Princeton, Berkeley, Harvard, kaj alie. Vere estas bela ŝanco por Esperanto trovi tiajn personojn nun. Ankaŭ inter la 385 interesatoj estas personoj kiuj jam interesiĝas pri la ideo instrui mem Esperanton. Tiu nova intereso faros bonan bazon por venonta esperanta laboro.
Kaj ĝuste tian laboron volas la nuntempa vicestro de la Fako pri Aplikata Lingvistiko de la Universitato de Nanjing, S-ino Cui, kiu respondecas pri pli ol cent fremdlingvaj instruistoj, inkluzive tiujn de la angla, hispana, franca, germana, rusa, japana kaj korea. Nun la Universitato volas dungi venontece profesorojn kaj instruistojn kiuj povas instrui kaj sian denaskan lingvon kaj kiuj povas aldone instrui Esperanton.
Tiu dunga strategio kunrilatas kun aliaj flankoj de ŝia strategio: krei plurajn programojn kiuj utiligos Esperanton kiel kernon. Ekzemple, ŝi jam preparas proponon por tutjara, 500-hora studo de Esperanto por faciligi la lernadon de eŭropaj lingvoj por ĉinoj. Ŝi ankaŭ pristudas la eblon lanĉi novan programon pri turismo, utiligante Esperanton. Kaj finfine, iuj nun parolas pri la eblo starigi universitatan centron por eduki kaj trejni esperantajn instruistojn por tuta Ĉinio en Nanjing.
Ĉiukaze, la neatendita sukceso de la Unua Lingva Festivalo de Ĉinio subite kreis novan etoson kaj novan energion por lanĉi novajn projektojn pri Esperanto en Ĉinio kaj en Azio. La venontaj jaroj montros ĉu tiuj projektoj sukcesos aŭ ne. Kiel por Lingva Festivalo, bezonatas multe da laboro por sukcesigi belajn planojn.
Kunlaboris kaj raportis: Augusto Casquero, Dennis Keefe, Michel Fontaine, Cui Jian Hua, Peng Zhenming.
Foto: Xinhua

BIldkunmetaĵo de Karesema

2008-05-12T05:28:00.000-07:00

Karaj geamikoj,

Se al vi plaĉas trarigardi fotojn, bildamuzaĵojn kaj blidkunmetaĵojn, mi konsilas al vi ..iru rekte al mia Ipertinio-spaco ĉar tie troviĝas multe da bildkomponaĵojn far mi.Nuntempe amuze kaj serioze mi okupiĝas pri tio.Vere la metodo krei tiujn bildojn pere de skiza formo-programo estas treege interesa kaj alloga.

Partoprenu IJK-n

2008-05-12T05:26:00.000-07:00

El la retpagxaro de TEJO, ni transskribas la jenan informon:
Konkurso Partoprenu IJK-n 2008
Ni ĝojas anonci ke la fonduso "Partoprenu IJK-n" denove povas helpi al membroj de TEJO partopreni la Internacian Junularan Kongreson.

Ĉi-foje disponeblas 1100 EUR kaj eblas peti monon por parte kovri vojaĝkostojn (laŭ plej malmultekosta maniero buse, trajne aŭ aviadile), loĝadon en amasloĝejo kaj programkotizon (vi povas loĝi pli lukse, sed ni subvencias nur la prezon por loĝado en la amasloĝejo, do la diferencon vi pagos).

La estraro pritraktos la kandidatiĝojn kaj disdonos maksimume 5 premiojn (ĝis 3 malgrandajn kaj 2 pli grandajn) — la premioj financos ĝis 80% de ĉiuj kostoj.

Kondiĉoj por kandidatiĝi estas:* Vi estas membro de TEJO kaj aĝas sub 30 jarojn* Vi aktivas en viaj landaj strukturoj / ene de TEJO aŭ aktivemas por TEJO* Vi pretas partopreni en Aktivula Trejnado dum IJK* Vi pretas kontribui al la IJK-a programo (ekz. per prelego)* Vi pretas ricevi kaj realigi taskon de TEJO dum kaj post IJK (la tasko estas interkonsentota kun la TEJO-estraro)

Bonvolu kandidatiĝi per motiviga letero al la TEJO-estraro, kie vi mencias* Kial vi ricevu la premion* Viajn aktivaĵojn ĝis nun* Kiujn internaciajn Esperanto-aranĝojn vi jam partoprenis* Kiel vi pretas kontribui al la IJK-a programo* Ideojn pri taskoj kiujn vi povas fari por TEJO-agado

Krome skribu viajn* nomon* adreson* retpoŝt-adreson* naskiĝdaton* vivokupon

Aldone bonvolu indiki viajn vojaĝ-, restad- kaj programkostojn, kaj kune sendu minimume 1 referencan leteron. Se via kandidatiĝo ne plenumas ĉiujn kriteriojn, ĝi ne estos pritraktita. Via kandidatiĝo povas esti sendita retpoŝte al oficejo ĉe tejo.org aŭ paperpoŝte adresita al nia oficejo kun la indiko "TEJO – partoprenu IJK-n", kaj ĝi devas alveni al ni antaŭ la 15a de majo.

Se vi volas helpi la gejunulojn partopreni la IJK-n, bv. konsideri kontribui al la fonduso "Partoprenu IJK-n". Vi povas sendi vian donacon pere de financoj ĉe co.uea.org. TEJO dankegas pro via kontribuo!

Informis:
Aloísio Sartorato
Rio/Brazilo

La unua tutmonda kongreso en Vilnius

2008-05-12T05:23:00.000-07:00

LA DUA BULTENO pri la tutmonda kongreso de esperantistoj-ĵurnalistoj en Vilnius, Litovio26 – 30. 05. 2008 La unua tutmonda kongreso de esperantistoj-ĵurnalistoj okazos la 26-30-an de Majo, 2008 en ĉefurbo de Litovio Vilnius. La kongreso estas organizata fare de Litova Esperanto-Asocio kaj de Litova Ĵurnalista Asocio kunlabore kun Tutmonda Esperantista Ĵurnalista Asocio ( TEĴA ). La kongreson aŭspicias Universala Esperanto-Asocio, ĝin subtenas Litovia parlamento, Litovia registaro, Vilniusa urba municipo, Litovia ministerio pri eksterlandaj aferoj, Litovia ministerio pri kulturo. Alta protektanto de la kongreso estas ĉefministro de Litovio Gediminas KIRKILAS. Ĉeftemo de la kongreso estas „Internacia interkultura komunikado: ĵurnalismo kaj Esperanto¡°, ĝia reĝisoro estas prof. Humphrey TONKIN. Al la kongreso aliĝis 188 esperantistoj el 37 landoj. Ĉiuj aliĝintoj estas akceptitaj al la kongreso.

Legu pli cxe la ttt-ejo de Litova Esperanto-Asocio:

http://www.esperanto.lt/

Informis:
Aloísio Sartorato
Rio/Brazilo

Esperantujo

2008-05-12T05:21:00.000-07:00

El la retejo "esperantujo.org", ni transskribas la jenan informon:
Radio Esperanto, la 9a programo
En la naŭa sonprogramo de “Radio Esperanto” (Kaliningrado, Ruslando), kiu ĵus aperis en la reto, estas jenaj programeroj:

- Enkonduko
- Kaliningrada felietono
- Esperanto-novaĵoj
- Laŭ spuroj de Nikolao Kopernik en FREŜO-2008
- Vasilij Devjatnin. “Samideanoj”
- Kanto de “La Perdita Generacio”

La programon gvidas Halina Gorecka kaj Aleksander Korĵenkov. Ĝi daŭras 26 minutojn; la dosiero ampleksas 12 Mbajtojn.

Aŭskultu ĉi tiun kaj la pli fruajn elsendojn de “Radio de Esperanto” rete: http://la-ondo.rpod.ru/
aŭ senpage abonu: http://la-ondo.rpod.ru/rss.xml

Bonan aŭskultadon!
[Radio Esperanto]
Aleksander Korĵenkov, 2008-05-12

Dankon!

2008-05-03T20:13:00.000-07:00

Al Patrino

2008-05-03T20:04:00.000-07:00

poemo de Edgar Allan Poe

Ĉar mi sentas, ke en ĉielo alta, anĝeloj paroletante

povas trovi,inter siaj bruliĝantaj amvortoj,

neniun tiel ame kiel tiu de patrin' ,

Tial per tiu dolĉa nomo mi vokas vin delonge:

Vin, kiu estas pli ol patrino por mi,

kaj korigas mian koron, kie morto metis vin

Kiam ĝi liberigis la spriton de Virginja.

Patrino mia ' ĉar mia propra patrino frue mortinta

estis nur patrino de mi, sed vi

patrinis tiun, kiun mi amis tiel mole,

Kaj tio faris vin pli kara ol patrin' kiun mi konis.

Per tiu senfineco per kiu edzinon

mian amegis mia spirito pli ol sian vivon.

(To my Mother, 7-an de julio de 1849)

Kio novas en Esperantujo?

2008-04-30T18:39:00.000-07:00

Idris kaj Mama AfrikaEn Italio, Senigallia, okazis la tradicia Internacia Junulara Festivalo, kaj partoprenis la dancisto hip-hopa Idris; kaj la muzikgrupo (“Reggae”) Mama Afrika, kiu kantis unu kantajhon esperante, ambau estis grandan sukceson.
Jorge Tarducci, 2008-04-27

Radio EsperantoHodiaŭ, la 25an de aprilo, aperis la sepa podkasto de “Radio Esperanto” (Kaliningrado, Ruslando): Legu pli »
Aleksander Korĵenkov, 2008-04-25
Leginda en la monda Literatura TagoLa aprila numero de “Literatura Foiro” (jaro 39, numero 232), kiel organo de la Esperanto-Centro de PEN Internacia informas pri la kontribuo de la esperanto-verkistoj al la kampanjo de PEN mem favore al la esprimlibero en Popola Ĉinio. Legu pli »
Redakcio de revuo Literatura Foiro, 2008-04-23
Pola RadioVendrede: Maciek Jaskot pri interlingvistika evento en Ukrainio. Legu pli »
Dario Rodriguez, 2008-04-18
Amikejo en la Londona KluboEn la agrabla sidejo de la Londona Esperanto-Klubo (kiu gastas ĉe la Irlanda Kulturcentro) prof. Giorgio Silfer prelegis antaŭ semajno pri Amikejo. Temas pri kurioza, sed simptoma epizodo en la historio de la esperanta popolo, pri kiu legu pli en numero 232 de revuo “Literatura Foiro”, aprilo 2008. Legu pli »
Redakcio de revuo Literatura Foiro, 2008-04-18

La Esperanta PEN asembleos en VilnoEsperanta PEN-Centro (la sola asocio de esperanto-verkistoj agnoskita ekster Esperantio) havos sian ordinaran Asembleon en Vilno la 28an de majo 2008, okaze de la Ĵurnalista Kongreso organizata de Litova Esperanto-Asocio. Pro la kongresa programo, eblas ke la Asembleo kunsidos ankau la postan tagon; la sidejo mem estos saloneto en la kongresejo, aŭ surloke komunikota de la PEN-sekretario, Ljubomir Trifonĉovski; same pri la preciza kunvenhoro. Legu pli »
Redakcio de revuo Literatura Foiro, 2008-04-18
Silfer intervjuis BoultonMarjorie Boulton gastigis Giorgio Silfer en sia hejmo en Oksfordo, okaze de lia oficiala vizito kiel reprezentanto de Esperanta PEN-Centro. La vizito, kiu daŭris pli ol tri horojn, donis la okazon por intervjuo (aperonta en revuo “Literatura Foiro”) kaj por interparolo pri la kandidatigo de d-ino Boulton al la literatura Nobel-premio, fare de la Esperanta PEN. Legu pli »
Redakcio de revuo Literatura Foiro, 2008-04-14

Krokodila Renkontiĝo 2008 en PireneojDe la 1a ĝis la 4a de majo 2008, esperantistoj el pluraj landoj amuziĝos kaj ĝuos la montaron kaj la sunon… unuvorte kunumos en juna, internacia etoso. Jen estos la Krokodila Renkontiĝo! Legu pli »
Przemysław Wierzbowski, 2008-04-13

Efektivigita la 63-a sendo de la Kampanjo "Esperanto en la Bibliotekojn"Estis jxus efektivigita la 63-a sendo de la kampanjo de Kultura Kooperativo de Esperantistoj, en Rio de Janeiro, Brazilo, “Esperanto en la bibliotekojn”. Legu pli »
Aloisio Sartorato, 2008-04-12

IJK 2009 en Liberec'Internacia Junulara Kongreso en la 2009-a jaro okazos en la Ĉeĥa urbo Liberec’ – tian decidon de la TEJO-Estraro anoncis merkrede vespere Vildana Delalić, estrarano por kongresoj. Legu pli »
LukiZ, 2008-04-10
Radio EsperantoHodiaŭ, la 7an de aprilo aperis la sesa Esperanto-podkasto el Kaliningrado, ekde nun kiel “Radio Esperanto”. En ĉi tiu sonprogramo, prezentita de Halina Gorecka kaj Aleksander Korĵenkov, estas jenaj programeroj: Legu pli »
Aleksander Korĵenkov, 2008-04-07
hela :) Humura Esperantista Libera AranĝoVarsovia Vento kaj Pola Esperanto-Junularo, por ke mojose ni ripozu kaj freneze pasu kunan tempon, invitas vin al la 8a HELA. Tempo: 30.04 – 4.05.2008. Loko: Pollando, Hel-duoninsulo kaj Hel-urbeto (proksime de Gdansko). Detaloj kaj la aliĝilo: http://hela.pej.pl/ Dankon :)
Ireneusz Bobrzak, 2008-04-06

La 34a radio-programo de Varsovia VentoEn la 34a elsendo de Varsovia Vento http://www.viavento.republika.pl/aktuale/sonmaterialoj.htm freŝa intervjuo de Agnieszka kun Juan Catala pri laste okazinta en Beniccasim la 4a Iberia Renkontiĝo, superrigardo de Michele Gazzola al la movadaj aferoj, dum interparolo de Irminka kun s-ro Wandemberg Ribeiro Morais van Zamenhof iom pri la esperantista agado en Fortaleze kaj pri la 43a Brazila E-Kongreso, la unua intervjuo kun Kamil, nia kluba denaskulo, kelkaj aktualaĵoj, salutoj de la … Legu pli »
Ireneusz Bobrzak, 2008-04-06

49a datreveno de Pola RadioVendrede 4an Aprilo: 49a datreveno de la elsendoj de Pola Radio. Legu pli »
Dario Rodriguez, 2008-04-04

IJK 2009 en SerbioHieraŭ pasis la limdato por inviti IJK-on en la 2009-a jaro al sia lando. Al TEJO estraro venis nur unu kandidatiĝo, do la decido estis sufiĉe facila. La 65-a Internacia Junulara kongreso okazos en serba urbo Tutin’ kaj organizos ĝin kune Serba, Montenegra kaj Albana Esperanto-Junularoj. La urbo troviĝas proksime al trilandlimo de tiuj landoj. Tutin’ rolos ankaŭ kiel temo de la Kongreso, ĉar la tutina IJK estos dediĉita al virinoj en la mondo. Do ni invitas vin al Serbio somere 2009.
Bedun, 2008-04-01
Esperanto en muziko: ne nur en Esperantujo (5)En la ĵus eldonita aprila kajero de “La Ondo de Esperanto”, Flo Legu pli »
Aleksander Korĵenkov, 2008-03-31

La kvina podkasto de La OndoLa lastan tagon de marto aperis la kvina podkasto de “La Ondo de Esperanto”. En ĝi estas prezentataj kelkaj tekstoj el la ĵus eldonita aprila kajero de “La Ondo” kaj kelkaj speciale verkitaj eroj, interalie: Legu pli »
Aleksander Korĵenkov, 2008-03-31

'La 3-a Internacia Esperanto-Renkontigxo de Uxonbulismo en Koreio'Esperantista Asocio de Uxonbulismo okazigos cxisomere interesan Legu pli »
LEE Jung-kee, 2008-03-30

Memore al la 200-a Kurso de Seula Esperanto-KulturcentroMemore al la 200-a Kurso de SEK Legu pli »
LEE Jung-kee, 2008-03-30
Pola Radio semajnfineVendrede 28an Marto: Maciek Jaskot pri interlingvistika konferenco en Ukrainio. Legu pli »
Dario Rodriguez, 2008-03-28

Corsetti defendas la ĉinan okupacion de Tibeto

2008-04-30T18:28:00.000-07:00

Renato Corsetti, la prezidanto de UEA, en la reta diskutejo de AVE (Asocio de Verduloj Esperantistaj) esprimis sian subtenon al la ĉina milita okupo de Tibeto, okazinta ekde 1949, kaj al plua ĉina regado de Tibeto. Laŭ Renato Corsetti en 1949 okazis "eksportado de socialismo", kiun li subtenas. La starpunkto de Renato Corsetti iĝis pli vaste konata, kiam "Heroldo Komunikas" publigis lian tutan retmesaĝon. Lige kun la afero Internacia Komitato por Etnaj Liberecoj (IKEL) esprimis sian surpriziĝon kaj publike eldiris sian malaprobon de "ajna ideologio, ĉu dekstra ĉu maldekstra, kiu, por feliĉigi la homojn, subpremas ties fundamentajn rajtojn", kiel laŭ IKEL okazadas en Tibeto. Responde al demandoj de Libera Folio Renato Corsetti akcentis, ke li subtenas la eksporton de socialismo "en ĉiuj ĝiaj formoj".

En 1949-1950 la Ĉina Popola Respubliko invadis Tibeton kaj aneksis ĝin al sia teritorio. Tibeto fariĝis aŭtonoma regiono, oficiale regata de Dalai-Lamao kaj de Panĉen-lamao. La centra ĉina registaro de tiam zorgas pri milita defendo, eksterlandaj rilatoj, financoj kaj edukado de Tibeto. La politiko de Ĉinio koncerne Tibeton severiĝis en 1958, kiam la tibetaj aŭtonomistoj oponiĝis al la centra registaro. En 1959 Dalai-lamao rifuĝis en Barato kun 100 000 fideluloj, kaj tie estigis ekzilan registaron.
La 19-an de julio Heroldo Komunikas publikigis retmesaĝon de Renato Corsetti pri Tibeto. Komentante la situacion de Tibeto, Renato Corsetti diris interalie: "En la reala mondo, ĉiam estas iu, kiu provas eksporti ion, ĉu socialismon, ĉu kapitalismon (ĉi tiu lasta estas nomata demokratio en la televidoj). Mi mem pensas, ke estas pli bone eksporti socialismon."
Libera Folio turnis sin al Renato Corsetti por demandi, ĉu laŭ vi la faroj de Ĉinio ekde 1949 efektive estis "eksportado de socialismo".
Renato Corsetti: Certe eksportado de la tiama ĉina sistemo.
Libera Folio: Ĉu en Ĉinio en la 50-aj jaroj regis tia socialismo, kies eksportadon vi subtenas?
Renato Corsetti: Mi subtenas eksportadon de socialismo en ĉiuj ĝiaj formoj. Mi ne scias, ĉu la ĉina socialismo de la 50-aj jaroj estis pura socialismo, sed ĝi almenaŭ estis klopodo fari ion bonan por la vastaj popolaj amasoj. Se oni volas kompreni iom pli pri kio temis, sufiĉas kompari la tiaman Tibeton kun la tiamaj Butano, Nepalo kaj Barato kaj pluraj sudamerikaj respublikoj regataj de Usono pere de lokaj diktatoroj. Kaj utilas ankaŭ kompari ĉiujn indikilojn pri homa evoluo inter la nuna Tibeto kaj la cititaj landoj. Dirinte tion mi konsentas, ke en Tibeto ne ekzistas politika libereco, sed mi mem preferas la nunan staton al tiu de teokratia registaro.
Libera Folio: Kion pri la miloj kaj miloj da mortigitaj tibetanoj?
Renato Corsetti: Ili estas en la sama bedaŭrinda korbo kun la milionoj da mortigitaj homoj en la sama periodo en Suda Ameriko kaj en aliaj lokoj tra la mondo, kie Usono rekte intervenis por mortigi tiujn, kiuj nur postulis pli homajn viv-kondiĉojn. Oni ne rajtas paroli pri unu fenomeno, ne parolante pri la aliaj.Libera Folio: Ĉu necesas subteni aŭ la agojn de Usono, aŭ la agojn de Ĉinio? Ĉu ne eblas kritiki ambaŭ, kiam ili ja estas kritikindaj?
Renato Corsetti: Jes, necesas kritiki ambaŭ, kiam ili estas kritikindaj, sed ankaŭ ĉi-rilate oni kritikas selekteme. Ekzemple mi neniel povas akcepti la sincere rasisman sintenon de okcidentaj intelektuloj, kiuj ĉiam trovas la pretekston por kritiki nur la malcivilizan malokcidenton kaj fermi siajn okulojn pri la civiliza okcidento. Tiu civiliza okcidento ĝuste en ĉi tiu periodo sendis la trupojn de Etiopujo helpi banditojn en Somalujo kaj alianciĝi kun ili por detrui la (re-)ordigitan islaman Somalujon. Neniu libera ĵurnalisto en la okcidento trovis necesa komentadon pri la afero. Poste oni ne demandu sin: "Kial ili tiom malamas nin?"
István Ertl, komitatano de UEA, atentigas, ke jam en 2001 Renato Corsetti en la revuo Esperanto deklaris la ĉinan politikon "kongrua kun la idealo de la Esperanto-movado". Tial lin ĝenas pliaj "ekstremismaj eldiroj" de Renato Corsetti, kiu laŭ li ŝajnas ĉiam pli loze trakti neŭtralecon, proksimiĝante al la fino de sia prezidperiodo
- La frazo "Oni ne rajtas paroli pri unu fenomeno, ne parolante pri la aliaj", sonas kiel retorikaĵo el broŝuro de Breĵnev, komentas István Ertl.
Internacia Komitato por Etnaj Liberecoj siavice, responde al demando de Libera Folio, oficiale atentigas, ke ĝuste la maldekstraj movadoj de la tuta mondo akcentas la rajton de popoloj elekti mem kaj "delonge malmaskis la ĉinan invandon de Tibeto kiel imperiisman akton", skribas Daniele Vitali nome de IKEL.
"Estas surprize, kiel la malvarm-milita mentaleco restas post la fino de la malvarma milito mem. Iuj kredas ke, ĉar Ĉinio invadis Tibeton, tion devus aprobi socialistoj kaj malaprobi konservativuloj", li skribas. Li ankaŭ atentigas, ke "tibetanoj estas malplimultigitaj en la propra lando, ilia kulturo estas persekutata kaj ili reprezentas la pli malaltan socian tavolon, dum la pli altan formas la ĉinoj".

Libera Folio aparte publikigas la tutan deklaron de IKEL.

Bildaro de Karesema

2008-04-28T07:25:00.000-07:00

Jen kelkaj artefaritaj bildkartoj el mia kesto. Mi uzas apartan programon por krei personan bildkarton kun teknika sistemo el Vista. Ankoraŭ mi amatore faras ion novan tamen ili tre plaĉas al multaj geamikoj, kiuj ĉiam sendas gratulvortojn al mi. Se ankaŭ ili simpatiigus Vin..b.v. sendu komentojn ĉar tielmaniere mi sekve faros aliajn novajn por enblogi tie ĉi.

Kisojn de Kares´!

Sorĉo de naturo

2008-04-28T07:13:00.000-07:00

Dino Buzzati

Kvindekdujara dekor-pentristo Adolfo Lo Ritto jam kuŝis en la lito, kiam en la serurtruo turniĝis ŝlosilo. Li rigardis la horloĝon: kvarono post la unua nokte. Estas lia edzino Renata, kiu revenis hejmen.
Devestante la elegantan ĉapon el birdaj plumetoj, ŝi haltis ĉe la sojlo de la ĉambro; sur ŝia vizaĝo rigidiĝis trudite-senzorga rideto. La tuta aspekto de tiu tridekokjara malgrasa virineto kun svelta talio kaj ĉiam infaneske paŭtaj lipoj esprimis ion aroge senhontan.
Sen levi la kapon de sur kuseno la edzo riproĉe, per febla voĉo diris: «Mi sanstatis malbonege».
«Ĉu malbone, vi diras?»- indiferente demandis ŝi, alirante vestoŝrankon.
«Jes, doloratako de miaj teruraj kolikoj... mi supozis, ke jam ne eltenos...»
«Sed nun jam malpli doloras, ĉu?»- samtone demandis la edzino.
«Nun malpli, sed tutegale ankoraŭ doloras... – Subite lia voĉo ŝanĝiĝis je akra kaj kolera: – Sed vi kie forestis? Ĉu mi rajtas scii, kie vi estis? Jam duono antaŭ la dua post noktomezo!»
«Bonvolu ne kriaĉi tiel. Kie mi estis? En kinejo mi estis kun Francesca».
«En kiu kinejo?»
«En «Maksimo»».
«Kion oni demonstras?»
«Nu, sufiĉas! Kio al vi okazis hodiaŭ? Enketadas policume, kie mi estis, en kiu kinejo, kiun filmon spektis, eble vi deziras scii en kiu tramo mi veturis? Mi ja diris al vi, ke mi estis kun Franca!»
«Kiun, vi diras, filmon spektis?» Kun la sama mieno de martiro li moviĝis sur la lito por ebligi al si preni stakon da gazetoj de sur tablo.
«Aĥ, jen kio! Decidis kontroli min? Ĉu opinias, ke mi mensogas? Vi deziras kapti min je vorto, ĉu? Bone. En tiu okazo mi ĝenerale nenion diru al vi. Jen tiel».
«Ĉu vi scias, kio vi estas? Ĉu deziras, mi diru al vi, kio vi estas? – Pro kompato al si mem Lo Ritto preskaŭ ploris. – Ĉu deziras, mi diru, kio vi estas? Ĉu deziras?» – Li sufokiĝadis pro furiozo, ripetante kaj ripetante la saman stultetan demandon.
«Nu, diru, diru, se vi tion deziras!»
«Vi... vi... vi...- aŭtomate elkriis la dekfoje, kun sadisma ĝuo torturante la vundon, dolorantan ie en profundo de la brusto. – Mi ĉi tie apenaŭ saviĝis el morto, sed vi aventuraĉas ie amon kun diablo scias kiu. Iun «Maksimo»-n elpensis! Mi malsanas, kaj ŝi amindumas al viroj... vi pli malpuras, ol la lasta stratulino... – Por fortigi la impreson de la diritaj vortoj li ŝajnigis ploregon, kaj, singulte daŭrigis:- Vi... vi min... pere... vi min pereigis, hontigis mian familion... Mi enlite malsanas, sed vi tutan nokton ie am-promenas!»
«Nu, komencis, komencis! – reeĥis fin-fine la edzino, kaŝinta dume la ĉapon kaj kostumon en ŝrankon, kaj turninta al li la palan kaj mistrajtan pro kolero vizaĝon. – Kaj nun, miaopinie, vi prefere silentiĝu».
«Jen kiel, estas mi, kiu devas silenti! Kiel vi trovis ja arogon por diri tion? Ĉu mi devas silenti? Ĉu mi ŝajnigu, ke nenio okazis? Ĉu vi promenaĉu amorkapte ĝis la unua nokte, kaj mi – silentu?»
Ŝi mallaŭte, kun emfazo, tiel, ke ĉiuj «s» sibliĝis en ŝia prononco, diris: «Se vi nur scius, kiel vi abomenas al mi, se vi nur scius, senila kapsiko! Oni imagu, pentristo Lo Ritto! Makululo! – Ŝi ĝuis, ke ĉiu ŝia vorto, kiel najlo pikas la plej sentemajn kaj doloremajn punktojn de lia animo.- Nu rigardu, rigardu al vi en la spegulon. Vi ja ne plu estas homo, ruinaĵo, sendenta monstro... kun viaj grasaj harligetoj! Pentristo, ĥa!.. Vi ja fetoras... Ĉu ne sentas, kia fetoro en la ĉambro?» Kaj ŝi kun grimaco de abomeno malfermis fenestron kaj kuŝigis la bruston sur fenestrobreton, ŝajnigante ke ŝi bezonas enspiri gluton da freŝa aero.
El la lito aŭdiĝis jelpo: «Mi sinmortigos, mi adiaŭos al la vivo, ne plu povas toleri...»
La virino silentis, staranta senmove kaj rigardanta el la fenestro en malvarman decembran nokton.
Post kelka tempo li, jam ne per kaprica, sed ree sonaranta pro furiozo voĉo, kriis: «Fermu do, fermu tiun malbenitan fenestron! Ĉu deziras, ke mi malsaniĝu?»
La edzino ne moviĝetis. Li oblikve rigardis ŝian vizaĝon: ĝi estis jem nek kolera, nek streĉa; ŝajnis, ke el ĝi subite foriris la vivo, la speguliĝinta tie nova nekonata sento mirige ŝanĝis ĝin, tuŝitan de iu stranga lumo.
«Interese, pri kio ŝi pensas nun? – li demandis sin. – Eble ŝin timigis mia minaco de sinmortigo?» Sed tuj li komprenis sian eraron. Eĉ se li havus iujn premisojn por dorloti la esperon, ke la edzino ankoraŭ havas almenaŭ guton da korligiteco al li, estis klare, ke nun la kaŭzo estas alia.
Ia tre timiga kaj forta kaŭzo. Sed kiu konkrete?
Subite la edzino, staranta same senmove, vokis lin: «Adolfo!- ŝia voĉo estis tenera kaj timoplena, kiel tiu de knabino, – Adolfo, rigardu», – balbutis ŝi en neesprimebla sopiro, kvazaŭ perdante la fortojn.
La scivolo de Lo Ritto estis tiom granda, ke li, forgesinte pri malvarmo, saltis de sur la lito, apogis sin je la fenestrobreto apud la edzino kaj tiel... stuporiĝis.
Super nigra kresto de tegmentoj ĉe alia flanko de la korto lante leviĝis en la ĉielon io kolosa kaj lumanta. Rondeca, regulforma konturo pli kaj pli klare vidiĝis kaj fine aperis la tuta: estis brilanta disko de nekompareblaj dimensioj.
«Dio kara, luno!» – frapite flustris li.
Jes, ĝi estis luno, sed ne la pacema loĝanto de nia nokta ĉielo, inspiranta amon, ne la hela feino, kiu per sia fabela lumo transformas kabanojn je palacoj, sed giganta, kavoplena monstro. Per fortoj de iu universa kataklismo ĝi nemezureble grandiĝis kaj, silenta, pendiĝis super la mondo, verŝante suben la kontinuan blindigan lumon, similan al tiu de festaj lud-fajroj. En tiu lumo ĉiu aĵo videbliĝis ĝis skrupulaj detaloj: anguloj, kornicoj, ŝtonoj, skrapoj sur muroj, haretoj kaj sulketoj sur vizaĝoj de homoj – ĉio vidiĝis klare kaj akre. Ĉies okuloj rigardis en la ĉielon, homoj ne povis elsorĉi sin de tiu horora vidaĵo.
Ĉu efektive la eternaj leĝoj de naturo ne plu ekzistas, iu terura eraro perturbis la ordon en la universo? Eble, ĉi tio estas jam la fino, eble, nia satelito akceliĝante kaj neeviteble proksimiĝas al tero kaj post kelkaj horoj la apokalipsa globo grandiĝos tiom, ke kovros la tuan ĉielon, poste ĝia lumo estingiĝos en la konuso de tera ombro kaj jam ne plu estos videbla io ajn, kaj dum iu sekundero en febla lumo de la nokta urbo ni sentos, kiel al ni falas la senlima raspe ŝtona plafono; ni ne sukcesos eĉ rimarki ion – ĉio frakasiĝos kaj falos en abismon de nenio antaŭ ol nia aŭdo perceptos la komencon de eksplodo.
De la korto aŭdiĝas klakoj de malfermataj fenestroj kaj ŝutroj, vokoj, krioj de hororo; apud fenestrobretoj ariĝis homoj, en tiu luna lumo ili ŝajnas fantomoj.
Lo Ritto sentas, ke la mano de la edzino premas lian manon, premas tiel, ke li sentas doloron.
«Adolfo, – ĝemas ŝi, – Adolfo, ho, pardonu min, Adolfo, kompatu min, pardonu!»
Ŝi singultas kaj premiĝas al li, ŝi forte febras. Ne fortirante la rigardon de la monstra luno, li brakumas la edzinon, kaj tiutempe – kvazaŭ iranta el la sino de tero tondra rumoro – krias kaj ĝemas homoj, milionoj da homoj – ŝvebas super la tegmentoj de la dronanta en hororo urbo.

Bilde bildas....

2008-04-17T10:47:00.000-07:00

Publika letero de Claude Piron al Leonard Orban

2008-04-17T10:43:00.000-07:00

"KAJ VI, KION VI OPINIAS PRI LA LINGVOJ EN EŬROPO? "demandas Leonard Orban, Eŭropkomisionano respondeca pri multlingvismo(http://forums.ec.europa.eu/multilingualism/)
Dankon, Komisionana Moŝto, ke vi invitas la eŭropanojn konigi al vi sian opinion. Estas simpatia signo de respekto al la simplaj civitanoj.
La eŭropan lingvoproblemon signas streĉiĝo inter du bezonoj unuavide sinkontraŭdiraj: la bezono efike komuniki kaj la bezono respekti egalecon, kaj ankaŭ ĉies identecon. Uzi la anglan lingvon ne estas demokratie. Tio transformas en afaziulojn [senlingvulojn] la grandan plimulton el la eŭropanoj. Observu, kiel komunikas du mezumaj, malsamlingvaj, 30- aŭ 40-jaraj eŭropanoj, kiuj studis la anglan lerneje dum ses aŭ sep jaroj, kaj kies gepatra lingvo ne estas ĝermana. Vi rekonos ĉiujn simptomojn de afazio [senlingveco]: ili parolas per dispecigataj frazoj, konstante esploras sian menson serĉe al la dezirata vorto, bezonas aŭdi plurajn ripetojn por kompreni, ne sukcesas prononci tiun aŭ alian fonemon, ktp. Konsidere al la tempo kaj al mensa penado, kiun ili dediĉis al la lingva lernado, tiu rezulto estas priplorinda. La kaŭzo estas, ke la angla ne estas adaptita al la postuloj de interkultura komunikado. Tion objektive pruvas la fakto, ke investo dekoble pli eta donas ege pli bonan rezulton, se la komuniklingvo estas pli saĝe, pli racie elektita.
Ne nur maldemokratias la uzo de la angla, sed estas terura manko de demokratieco en la maniero prezenti la lingvoproblemon al la civitanoj. La altaj respondeculoj, la amaskomunikiloj, la intelekta elito fordonas sin al giganta trompado, verŝajne pli pro simpla nekonscio ol pro volo, sed ajnakaze kun kondamninda ignoro de la konsekvencoj. Trompo facile akceptiĝas. Estas psikologie pli komforte trompiĝi ol fronti al la realo, kaj la tento vidi laŭ niaj deziroj, kaj ne laŭ la faktoj, neniam forestas. Sed trompo estas trompo, kiaj ajn la faktoroj, kiuj kondukas al ĝi. Kaj trompi la homojn estas maldemokratie.
Oni kredigas al la neanglalingvanoj, ke eblas bone regi la anglan. Trompo. Tiu eblo ekzistas nur por parto de la ĝermanlingva loĝantaro, kaj por tiuj, kiuj povas studi dum kvar aŭ kvin jaroj en anglalingva universitato. Eĉ post tio neegaleco kun denaskaj anglalingvanoj plu restas.
Oni kredigas, ke lerneja instruado kondukas al regado de la angla. La plimulto el la gejunuloj efektive imagas, ke fininte la kursojn de angla lingvo, ili efektive bone scipovos la lingvon. Trompo. En esploro farita en Hanovro ĉe 3700 studentoj kun ok ĝis dek jaroj da angla lingvo montriĝis, ke nur 1% povis esti klasita en la kategorion "tre bone scipovas" kaj nur 4% en la kategorion "bone scipovas". La esploro montris ankaŭ, ke la plimulto el la junuloj havis grandajn iluziojn pri sia nivelo: 34% taksis sin "tre bonaj" kaj 38% "bonaj". Sintrompo. Objektiveco, ĉefe pri si, ĉiam malfacilas. Bedaŭrinde, tiuj sintrompoj agas kontraŭ demokratio, ĉar ili plifortigas la aliajn trompojn.
Oni kredigas, ke, post kiam oni lernis la anglan, oni povas komuniki ĉie en la mondo. Trompo. En kontinenta Eŭropo pli ol 90% el la loĝantaro ne kapablas kompreni simplan specimenon de ĉiutaga angla lingvo. Provu angle interkompreniĝi kun iu renkontita surstrate en Pollando aŭ Francio. Vi konstatos, ke oni trompis vin pri la universaleco de la angla.
Oni kredigas, ke la superregado de la angla kiel ununura mondlingvo estas definitiva, ke temas pri io fatala, kaj ke estas do absurde proponi ŝanĝi la sistemon, eĉ se nur post ia relative longa transira periodo. Historio instruas al ni, ke tiaj juĝoj havas pli da ŝancoj mistrafi ol pravi. Neniu scias, kio okazos morgaŭ. Prezenti supozon kiel realon estas trompi.
Oni trompas la homojn kaŝante, kiagrade la prononco de la angla igas ĝin lingvo tute aparta, pli malfacile elparolebla ol la plimulto el la lingvoj por la plimulto el la homoj. Oni evitas diri, ke la granda nombro – 24 – da vokalsonoj kaj la ĉeesto de sono kiel (th), kiu ne ekzistas en la lingvoj de 82% el la eŭropanoj, estas konstantaj fontoj de miskomprenoj kaj multobligas la riskojn aperi ridinda. Percepti kaj reprodukti la diferencojn interfourteen, fourty, thirteen, thirty, aŭ inter soaks, socks, sucks, sacks, sex, six. seeks ktp estas neeble por la plimulto el niaj samplanedanoj.
La angla postulas duoble pli da peno ol mezuma lingvo por enmensigi al si ĝian vortprovizon, sed tion oni neniam emfazas. Trompo. En preskaŭ ĉiuj lingvoj ekzistas memorfaciliga formrilato inter vortoj esprimantaj rilataj konceptoj: oni derivas luna el luno, dentisto el dento, malarmado [senarmiligado] el armi. En la angla necesas ĉiufoje lerni du malsamajn vortojn: moon / lunar, tooth / dentist, weapon / disarmament. Krome, oni ne posedas la anglan, se oni ne konas la milojn da duoblaĵoj kiel buy / purchase, read / peruse, freedom / liberty, threat / menace, ktp. La granda plimulto el la lingvoj tre bone funkcias sen tia plenŝtopita vortujo.
Oni subkomprenigas, ke la angla estas normala lingvo, same preciza kiel la aliaj. Trompo. Ĝi estas klare pli malpreciza, ĉar mankas al ĝi gramatikaj signoj kaj ĉar la signifkampoj [semantikaj kampoj] ofte estas en ĝi tro vastaj. Jen ekzemploj:
Develop an industry povas signifi same "starigi industrion", "krei industrion, kie industrio ankoraŭ ne ekzistas", kiel "disvolvi, ampleksigi am ekzistantan industrion".
Bush warned against attacking Iran povas signifi kaj "Bush avertis kontraŭ la ideo ataki Iranon" kaj "Bush (estis) avertita (de iuj aliaj) kontraŭ la ideo ataki Iranon".
De mi konata interpretistino komencis traduki Iraqis today have no power kiel "Irakanoj hodiaŭ ne havas (politikan) povon, ne havas potencon", kaj nur post kelkaj minutoj pro la sekvo de la parolado komprenis, ke ŝi estus devinta diri "Hodiaŭ estas tago sen elektro-energio en Irako".
English teacher povas rilati same al anglo instruanta matematikon kiel al hungara instruisto de la angla lingvo.Mi povus prezenti multegajn ekzemplojn, sed tiuj verŝajne sufiĉos. Mi laboris en relative multaj lingvoj, sed neniu de mi konata estas same dubsenca kiel la angla. Tio estas tre ĝena en la jura kaj scienca kampoj.
Oni diras, ke Esperanto estas hobio, amatoraĵo, fantazia utopio, kiu ne vere funkcias. Trompo. Se oni komparas ĝin en la praktiko al aliaj rimedoj internacie komuniki – altnivela angla, fuŝa angla, samtempa aŭ sekva interpretado, gestoj kaj balbutado de aĉe regata lingvo, ktp – oni konstatas, ke ĝi tre superas ilin, kvankam ĝi ne devigas investi eĉ groŝon en lingvan komunikadon, kaj kvankam ĝi postulas ege malpli da peno (je sama aĝo kaj sama nombro da semajnaj horoj, ses monatoj da Esperanto havigas komunikkapablon, kiun oni ankoraŭ ne atingis post ses jaroj en alia lingvo, inkluzive de la angla). La rilato efikeco / kosto estas nete pli favora ĉe alpreno de Esperanto ol de la aliaj sistemoj. (Tiurilate vd Claude Piron, "Communication linguistique : Étude comparative faite sur le terrain, Language Problems & Language Planning, vol. 26, 1, 23-50 aŭ http://claudepiron.free.fr/articlesenesperanto/esploro.htm ) [La ret-adreso estas tiu de la esperanta versio: la artikolo ekzistas ankaŭ en aliaj lingvoj, jene: angla: http://claudepiron.free.fr/articlesenanglais/communication.htm nederlanda: http://claudepiron.free.fr/articlesenneerlandais/taalkundige.htm itala: http://claudepiron.free.fr/articlesenitalien/studio.htm]
Oni kredigas, ke la angla estas la sola maniero reagi al la defio, kiun starigas la lingvodiverseco, kaj ke la kostoj, kiujn ĝia uzo okazigas, estas neglektindaj kaj neredukteblaj. Trompo. Kostoj konsiderinde malaltiĝus, same en la instruado kiel en la internaciaj rilatoj, se Esperanto anstataŭus la anglan. Ekonomiisto François Grin kalkulis, ke se Eŭropo alprenus Esperanton, tio signifus ŝparon de 25 miliardoj da eŭroj ĉiujare. Oni kredigas ankaŭ, ke la kvazaŭ-monopolo de la angla en lingvoinstruado ne havas malavantaĝojn. Trompo. Ĝia anstataŭigo per Esperanto ebligus dediĉi al aliaj lingvoj la centojn da horoj, kiuj fariĝus liberaj pro la ege pli rapida asimilado de Esperanto, kio kreus veran diversigon de lingvoinstruado. Lernejoj tiel respegulus la kulturan diversecon, dum ili nun devas ĉefe elmeti la junajn mensojn al ununura kulturo fakte — sed neniam eksplicite — prezentita, pro manko de veraj konkurantaj lingvoj, kiel supera al la aliaj.
Resume, la lingva organizo de Eŭropo, kaj verdire de la tuta mondo, baziĝas sur impresa kvanto da trompoj, kiuj ripetiĝas de parolado al parolado, de artikolo al artikolo, egale ĉu la disvastigantoj de malveroj tion faras intence aŭ ĉu — kio certe estas la plej ofta okazo — ili simple ripetas, kion ĉiuj supraĵe diras, ne zorgante kontroli la faktojn kaj ne pensante pri la konsekvencoj de sia konduto.
Kion vi intencas fari, Sinjoro Komisionano, kion la Komisiono intencas fari por restarigi la veron? La elekto de la angla kiel superreganta komunikilo neniam estis objekto de demokratia decido, neniam oni honeste informis la publikon, neniam oni lasis la civitanojn libere elekti. Vera demokratia spirito postulas, ke la respondeculoj objektive informiĝu pri la karakterizoj de la diversaj opcioj, objektive kaj honeste informu pri ili la publikon, atentigu ĝin pri la tromado, al kiu ĝi eventuale estas elmetita, kaj lasu ĝin libere decidi. Ĉu vi kontestas tiun vidpunkton? Se jes, sur kio vi bazas vian starpunkton?
Se la Komisiono plu sekvas la vojon de inerteco, ni scios, ke demokratio povas nenion esperi de la eŭropaj institucioj. Ĉia trompo, eĉ se purintence [bonafide] disvastigata povas konduki nur al kontraŭdemokratia evoluo.
Claude Piron

IZOLO

2008-04-17T10:16:00.000-07:00

Kálmán Kalocsay

Pli kaj pli la izolo de ekzilo
Min ĉirkaŭfermas: inter la tumulto,
Kaj tamen sola, sola, en azilo

De sentoj fremdaj al la granda multo,
Mi vivas fremde, mire, senkomprene,
Kiel de praa, senadepta kulto

La lasta pastro, kiu surpostene
Persistas, kaj en la malplena templo
L' antikvan riton gardas malserene,

Izole, rustiĝinte de kontemplo
Silenta, reve pri l' malnova brilo,
Senfrate, ekzilite el la tempo;

Aŭ kiel la krevinta sonorilo,
Kiu en la duonruina turo
Silentas, forgesinte pri l' jubilo

De himnoj en dezerto,kien spuro
De hom' ne, gvidas plu; kaj kiu psalme
Neniam vokas plu al preĝmurmuro:

Nur vent' eksvingas ĝin danĝeralarme...
1938

ooVoo

2008-04-07T10:35:00.000-07:00

Hodiaŭ mi havis tre bonan impresiĝeman sperton pere de la plej nova enreta sistemo de komunikiĝado, jes... Ĉu vi ion aŭdis pri ooVoo - sistemon???? Ne! Kia bedaŭro! Tamen de nun ne perdu plu vian tempon; iru al ligadreson (www.oovoo.com ) elektu la lingvon plej konvenan por vi kaj elŝutu la programon...Certe ankaŭ vi havos la pozitivan opinion pri ĝi .Mi rimarkis kelkajn avantaĝojn kompare al Skajpo.El ili (la plej altvalora) estas video-konferencoj kun pli da homoj samtempe..Ja! Dum la hodiaŭa mateno (brazila-tempo) mi aŭdvide konversaciis kun Tsukuru (Japanio), Ladislao (Hungario) kaj Yu Yuong -ae(Koreio).Ja! La bonkvalito de sono kaj video suprizis min kaj eĉ ebleco fotkopii kaj surbendigi la konversacion estas uzeblaj. Facile estas plenigi la profilon kaj aperigi montrantan foton.Sendado de arkivoj kaj fotografaĵoj estas permesata.Nur ankoraŭ mankas "serĉilo" por esperantistoj.Tamen kiel plej rapide iu okupiĝos pri tio. Certe!

Resume...OoVoo estas fakte konsilinda programo...laŭ Karesema-parolo.