Verborgen is de held in de schaduw van mijn zijn

2008-07-31T14:49:00.012+02:00

Plots startte ik het huilen.

Zomaar.

Leegtes vullen mijn leven.

Begeerlijk behoeven

2008-07-17T22:00:00.009+02:00

*Zucht*

Zaken verzwakken.

Zwoeler zakt mijn zaak.

Verzwakt. Verzuurt.

Liever wil ik begluren en borduren

van jouw

naakte zijn.

Neuken.

Hard en zacht.

Op-ge-

Wonden door het verleden,

graag zou ik praten.

Zodat

NA het komen

Zaken verzwakken.

Zwoeler

Intiemer

Lieflijk blijven.

Zeer belangrijk niet-poëtisch/fotografisch bericht:

2008-07-03T17:37:00.002+02:00

IK HEB EEN KOT!

haha :)

Loooove Placing Banners

2008-06-15T20:35:00.002+02:00

Eenzame tochten naar verstand van het hart.

2008-06-15T20:22:00.006+02:00

Schoonheid. Ooit in beeld gegoten, en nu teruggevonden.

2008-06-15T20:18:00.000+02:00

2008-06-15T20:14:00.001+02:00

Over hoe je één persoon verschillende persoonlijkheden kan geven aan de hand van een portret.

2008-06-15T20:02:00.004+02:00

Bekijk de beelden individueel.

Kunst na 75

2008-06-05T16:27:00.005+02:00

Wat ik zou kunnen antwoorden op mijn hels examen..

"Beste,

Ik heb besloten niet te antwoorden op uw vragen wie Joseph Beuys of Cindy Sherman zijn.

(Helaas, en tot mijn grote treurnis moet ik u ook melden dat dit momenteel de enige twee zijn waarop ik wél zou kunnen antwoorden) Toen ik vernam van de andere klassen dat uw examen de moeilijkheidsgraad oneindig betreft bedacht ik dat het vast niet zo moeilijk kon zijn. Ik besloot uw vak met beide handen aan te pakken. Maar plots sloeg ik in paniek. Ik wist niet hoe ik dit alles moest leren, en wat het belangrijkste zou zijn. Nu, heb ik uw cursus samengevat en uw boek gelezen maar nog steeds heb ik er geen vat op. Graag zou ik het met u over kunst hebben. En over wat kunst is? Doch vraag ik u daar beter niet op in te gaan, want dit kan een heel lang gesprek worden. Vast even ingewikkeld en moeilijk als ik het vind om iemand recht in de ogen te kijken en eerlijk te zeggen dat het niet goed gaat.

Maar hoe kan ik, als beginnend kunstenaar (beginnend als Bambi die zijn eerste stappen zet en nog veel struikelen tegemoet gaat) de hele geschiedenis van de kunst bestuderen met slechts enkele voorbeelden. Kunst graaft dieper dan dat, en aan ieder zou zeker een geheel boek geweid moeten zijn. Maar dan mijn beste, zou ik er nog meer in verdwalen. De leerstof draait rond me heen als een duister monster dat ik wil maar niet kan doorgronden. Heeft het wel zijn nut dat ik andere kunstenaars bestudeer?

Uiteraard heeft het zijn nut, maar dan heb ik jaren nodig. Ik kan u niet antwoorden op vragen waarvan ik het zelf niet heb ondervonden, en enkel -en slechts toevallig- heb onthouden omdat ik net naast die paragraaf een paar nutteloze krabbels had gemaakt toen u mij in de les begon te vervelen. Dat is hypocriet. Maar zo hoort het wel. Vreemd vind ik dat. Dit alles verward mij.

De kunst zou mij kunnen dienen als inspiratiebron om zelf verder te gaan in het leven en in mijn creativiteit, zodat later ook ik zal dienen als inspiratiebron voor anderen. Maar dient kunst dan enkel als inspiratiebron voor anderen? Is dat haar eigenschap? En wat denkt u nu zelf? Dat mijn vrije tijd gaat naar het onderzoeken van andere kunstenaars.... Dat is een mooie gedachte. Eén die ik zelf ook apprecieer, maar mochten alle beginnende kunstenaars (Als ik dat zo mag benoemen, want dan blokkeer ik alweer. Wat is een kunstenaar? En van wanneer kan iemand zich zo benoemen. Ik denk eigenlijk dat iedereen wel een beetje kunstenaar is...) zich bezighouden met het onderzoeken van onze vorigen, dan zou er geen nieuwe kunst worden gemaakt.

Het is tijd voor een nieuw tijdperk. Geen kopieën meer.

Als u een goed hart heeft, vergeef me dan voor deze luttige inleiding van mijn verder lege examen, maar Meneer, ik kon het niet over mijn hart krijgen het klaslokaal te verlaten met enkel mijn naam op dit blad.

Ik groet u vriendelijk, en oprecht

Saartje"

2008-05-31T21:44:00.002+02:00

03/12/2006, 23:05

2008-05-19T12:51:00.004+02:00

k Stond daarnet buiten naar de maan en de wolken te kijken.

‘t Is ijzig koud buiten, ’t gaf mij een fris maar toch omringd en veilig gevoel.

STILTE EN RUST.

Wanneer ik ademde, nam ik mijn longinhoud meer dan anders waar.

Ik bedacht ineens dat moest de lucht nu eens de wolken zijn en de wolken lucht. –zonder dat wij het weten- dan zou op een helder blauwe zomerdag, de hemel druk bewolkt zijn, terwijl wij het tegengestelde beweren, geloven…

Is dat niet triest? Maar tegelijk ook ongelofelijk mooi?

Eerlijk en Puur, zoals de beste chocolade

2008-05-18T11:39:00.002+02:00

Liefde!

2008-05-13T19:53:00.003+02:00

???????????????????????????????????????

Is Keeping a Secret Telling a Lie

???????????????????????????????????????

10 Tips voor vreemde vogels

2008-05-07T16:15:00.010+02:00

Hoe je dag goed te doen verlopen:

1. Ga zitten op een bankje op de vrijdagsmarkt en sluit je ogen wijl je geniet van de zon.

2. Begin ijverig een 'proficiat met je communie'-kaartje vol te schrijven.

3. Laat een vreemde man van een bank verderop je vragen of jij een secretaresse bent. Antwoord daarop 'neen' en laat de man nog een paar vragen stellen.

4. Ga met je hand rond je oren zitten omdat je hem niet goed hoort, en laat hem je vragen of hij naast je mag komen zitten. Antwoord daarop 'ja'.

5. Sla een gezellige babbel, nog steeds in de zon, en deel je boterhammen.

6. Praat over hobby's en vertel dat je ook wel een beetje van poëzie houdt.

7. Laat hem antwoorden dat zijn passies 'sport, natuur en romantiek in kunst en leven' zijn.

8. Geef hem op zijn vraag een pen en papier en laat hem het volgende gedicht voor je schrijven:

Sunshine

Nostalgy in the sunshine,

In the heart is the art.

Certainly thought of mine,

Everytime true & smart...

Dancing in the rainbow

Any happyness nice & slow

Yes! That's what's not show...

But Real

9. Luister naar de man die zijn schrijfsel eerst in het Engels en dan in het Nederlands voorleest, waarop hij je daarna verlaat om zijn dag verder te zetten.

10. Wees stomverbaasd bij het herlezen van zijn gedicht

en laat die glimlach op je gezicht verschijnen bij de ontdekking dat

- hij zijn telefoonnummer onderaan heeft geschreven,

- alle eerste letters in een hartje staan,

- je doorhebt dat zojuist een 40-er je wou versieren,

en heb een geslaagde vreemde-vogel-dag.

Inleiding over mijn persoonlijk project 1e bachelor fotografie.

2008-05-03T20:47:00.004+02:00

Tijdens mijn eerste ervaringen in de fotografie merkte ik op dat ik graag portretten maakte. Ik bracht mijn modellen naar een locatie die me aansprak of fotografeerde hen in hun thuisomgeving, net omdat ik iets met die plaats had. Het was steeds de locatie of attributen die me inspireerden en me zo bij het uiteindelijke beeld brachten. Graag wil ik voor mijn autonoom werk een portrettenreeks maken, maar deze keer op een geheel andere manier. Ik wil verder onderzoeken wat de mogelijkheden van een portret zijn. Daarom vertrek ik deze keer niet uit een locatie of attribuut, maar wel uit iets wat al mijn modellen gemeen hebben en dat is hun beharing.

Ik wil beelden maken die mensen aanspreken, maar vooral beelden maken over mensen die mij aanspreken. Vandaar het thema ‘beharing’. Haar kan een manier van uitdrukking zijn. Zelfexpressie. Ikzelf heb al vele soorten kapsels gehad: heel lang haar, erg kort, krullen, rood haar e.d. Ik weet dus dat mensen hun haartooi, net als kledij, kunnen zien als een deel van hun persoonlijkheid. Zo wil ik mensen portretteren met allerlei soorten beharing waarmee ze zichzelf uitdrukken zoals grote snorren, baarden, speciale haartooien e.d. Maar beharing heeft behalve een soort van zelfexpressie ook een minder aangename kant. Die wil ik ook aansnijden. Het delicate van sommige beharing, de ‘ongewenste beharing’, de beharing waar mensen zich eventueel om schamen. Zoals mannen met heel veel rughaar, vrouwen met snor, een doorlopende wenkbrauw.

Het is voor mij als fotografe interessant om te ontdekken hoe die mensen daar mee omgaan. Sommigen vinden dat geen probleem en stonden nog nooit stil bij hun misschien niet alledaagse beharing. Anderen schamen zich en nog anderen zullen heel fier zijn wanneer ik hen vraag om voor me te poseren. Die grens wil ik aftasten. Wanneer wordt het delicater om deze mensen iets te vragen? Ik kan er in komen dat sommige mensen zich schamen met hun ongewenste beharing, maar waarom schamen ze zich? Het is niet omdat je als persoon iets anders bent dan de meerderheid van de bevolking dat je je hoeft te schamen, toch?! Daarom wil ik ook alle mensen met respect in beeld brengen, maar de nadruk in mijn beelden zal op de beharing blijven liggen.

Naast mijn beelden wordt steeds de naam en geboortedatum van het model vermeld. Hiermee wil ik een extra confrontatie aan gaan. Als toeschouwer kan je naar een foto blijven kijken, zonder dat het je kwalijk wordt genomen. (Ik zal er zelf heel blij om zijn.) In realiteit gaat dit niet. Je kan niet naar iemand blijven staren. Door de namen van mijn modellen naast hun foto te presenteren wil ik de gêne, die er langs de kijkers kant, maar ook voor de andere persoon is in het dagelijkse leven, naar voor trachten te brengen. Zodat de foto, die eigenlijk een excuus is om te kunnen staren, niet langer dat handige excuus is. Er zullen ook pseudoniemen aan de muur hangen, voor mensen die onherkenbaar willen blijven. Ook al lees je niet de echte naam, toch zal ook hier die extra confrontatie zijn rol spelen.

Om mezelf zoveel mogelijk te ontwikkelen op fotografisch vlak wil ik veel variatie in mijn beelden steken. Over elk beeld en persoon wordt nagedacht in welk perspectief, kadrering, licht, e.d. ik deze persoon het beste fotografeer. Plaats ik hen voor een egale achtergrond of betrek ik de omgeving hier bij? Welke houding laat ik hen aannemen? Of wacht ik af wat het model me bied? (Op welke manier) zal ik spelen met de scherptediepte... Deze aspecten zijn voor een portret heel belangrijk merkte ik. Een andere lichtbron, ander licht geeft ineens een totaal ander beeld, andere sfeer. Elk portret en persoon zal ik individueel benaderen en interpreteren, maar uiteindelijk zal de portrettenreeks als één geheel moet overkomen en een duidelijke samenhang kennen. En dat is waar ik voor ga.

2008-04-23T19:26:00.003+02:00

Had je me ooit

verteld

dat

gras

niet

groen

is,

ik had je geloofd.

Vanille-ijs

2008-04-20T11:12:00.011+02:00

En dan te bedenken dat ik er bijna in geloofde,

amateurgezelschappen.

Wanneer we een terugblik werpen op het verleden merken we dat de Amateur veel teweeg bracht in de 'kunst'. Professionals die hunne boterham moesten verdienen met het werk kenden concurrentie en volgden braaf de stroming, brachten als gevolg weinig vernieuwing in de kunst. De Amateur daarentegen experimenteerde, vond nieuwe dingen uit, én maakte wat kunst KUNST maakt. In de geschiedenis speelde de Amateur een zeer belangrijke rol. Vandaag de dag verstaat de maatschappij iets anders onder amateur. In deze tijd kenmerkt men de amateurs vaak als mensen die hun hobby uitoefenen, en een paar ... van het vak missen. Professionals nu, stellen de 'beteren' voor. Diegene die tegen de stroming durven in gaan, dat goed doen, en daar eveneens geld mee verdienen.

Maar met dat geld verdienen... daar zit toch iets fout. Kunst wordt zodanig opgehemeld dat één werk verkocht wordt voor miljoenen euros. Terwijl een schrijnwerker de beste kast kan maken en daar geen sikkepit meer voor krijgt dan zijn uren en de materiaalkosten.

Kunst krijgt een overdreven portie respect. Kunst wordt op te vele en te grote handen gedragen. Maar even terug naar dat 'overdreven portie respect', want hier ging ik even de mist in. Onlangs stond er in mijn school een meesterwerk van Berlinde de Bruyckere. Ik had het al kunnen bezichtigen in een museum in Duitsland, en nu stond het in de inkomhal van de school waar ik wekelijks mijn professoren hun gang laat gaan.

Enkele weken terug vond ik dit aan de deuren:

'wegens vandalisme

op het werk van Berlinde de Bruyckere

is het beeld verwijderd.'

Schandalig vind ik dit. Dat zelf op een kunstschool/kutschool?, kunst niet meer veilig is.

Blijkbaar wordt in deze tijd kunst of overgewaardeerd, of helemaal niet gerespecteerd. Wat bij nader inzien logisch is in dit heden. Mensen zijn extreem geworden. Zwart of wit. Men vervangt het 'grijs' simpelweg door het te dragen als modekleur, zodat het nog niet volledig wordt uitgeschakeld. Handig.

Maar terug over naar de amateur. Met alle respect voor mensen met een hobby moet ik toch mededelen dat mijn ogen en oren gisteren een afkooksel van een afkooksel hebben ondergaan. Het beste van de avond waren wij die dubbel betaald hebben voor onze toneelkaarten. Ik bestelde vanille-ijs en kreeg een hoorntje waar af en toe de smaak van vanille te vinden was. Met een microscoop moet het vast een reuze bol geweest zijn. Waarop Leen, mijn toch wel zeer opvallend comentaargevende vriendin, opmerkte dat de bolletjes ijs helemaal geen bolletjes waren. Waarna we dankzij onze organiserende vriendin Evelien een gratis stuk cake aten.

Ik beken, we waren vast geen gemakkelijke benefiet steunders maar, dat valt ons niet te verwijten. De hoofdrolspeler van het afgekookte afkooksel werd aanbeden door een 5-tal meisjes die allen opvallend gemaakt om zijn grappen lachten, en naar hem staarden al was hij god op aarde. Door dat zicht voor mijn pupillen werd ik ongemakkelijk, en kon ik dus vrijwel onmogelijk een gemakkelijk persoon zijn.

De spelers van gisteren...

het waren amateurs zoals de maatschappij ze in deze tijden bekijkt.

Geen Amateurs. Wat me spijt.

2008-04-19T18:28:00.002+02:00

Zoals altijd, maar hier in het bijzonder, zijn de kleuren

veel mooier op print dan dat ik jullie kan laten zien op blogspot.

Deze foto 'leeft' op zijn print, en daar zie je veel beter de kleurschakeringen in de boomstammen.

Feitelijk gaan ze van bruin, groen, zelf zwart naar lichtgroen, kakigroen, kastanje bruin, en een soort rood.

Ardennen blijkt te winteren in de lente.

2008-04-19T17:51:00.002+02:00

En als de wereld voor me ligt, zal ik hem blijven zoeken

2008-04-19T17:38:00.001+02:00

Een winterse nacht in Zaffelare

2008-04-19T16:39:00.002+02:00

Koffiemeisjes

2008-04-07T22:04:00.000+02:00

2008-04-01T17:42:00.001+02:00

2008-03-09T02:38:00.007+01:00

Een werkelijkheid

bliksemt in

mijn zelfvertrouwen.

Ogen worden wazig, en

een laagje verleden plaatst zich

voor mijn pupillen.

Ze vormen druppels,

herinnering

per

herinnering.

Zoals een roestende

vergeten caravan

zich aan nostalgie en lentedagen levend houd,

zo hou ik je levend.

Maar jij

hebt een ander.

Jouw ogen zien

geen

herinneringen aan mij.

Ik ben slechts iemand uit het verleden

wiens

herinnering per herinnering

deze avond

aan

jou

is besteed.

2008-03-06T20:49:00.002+01:00