shirley ni ely

hindi na nakakapag-update. smug.

2009-09-09T15:37:00.000+08:00

Okay

2009-07-15T10:51:00.003+08:00

Nami-miss ko na si Utoy. Noong mga unang araw, hindi ako makatulog. Ngayong busy na uli ako sa trabao at me webcam naman, okay okay na. In less than two weeks, uuwi na ako. Naku, ang taba taba na ni Utoy. Hindi na kasya yung ibang damit. Ang takaw dumede.

Medyo okay na rin kami ng Mama. Nasabi ko na ang lahat ng dapat kong sabihin. Isa lang ang hinihiling nya. Sabi ko hintayin nya. Aba, maghihintay nga raw!

Okay pa rin kami ni Tay. Kailangan talaga ng malalim na commitment para magtagal ang relasyon. Kasi kung me konting pagkakamali o kapintasan at umayaw ka agad, magkakawalaan kayo. Sabi nga ni Agui, nag-mature na ako, he he.

Okay.

Dear Shirley

2009-06-29T17:16:00.003+08:00

Dear Shirley,

Kumusta yung desisyon mo na mapaloob sa isang "intimate relationship"?

Simang

--------

Dear Simang,

Yung desisyon ko na magsama kami, sa ngayon siguro nasa stage rin na sweet-sweetan pa lang kayo. He takes care of you, I take care of him, ganoon. Pero may realidad din na struggle pa rin siya araw-araw eh. Pero it can be positive or negative, di ba? At saka yung realization na hindi forever yung inyong relasyon. At saka depende rin pala iyon hindi lang sa akin kundi sa kanya. Kasi kung hindi siya naging persistent din na maging together kami, hindi rin magwo-work. Kasi may mga times na parang ako yung mas nape-pressure kaysa sa kanya, na ako yung gustong makipaghiwalay.

Tapos, may economic aspect din pala iyan. Kasi kung nagkataon na wala siyang trabaho, parang magdadalawang-isip ako kung magsasama kami. Kasi syempre, ako, kare-resign ko lang noon, tapos naghahanap din ako ng work, tapos nabuntis ako. Kung dadagdag pa siya na wala siyang trabaho, syempre mapapaisip ka kung talagang magsasama kayo eh.

At saka mahalaga rin, hindi talaga ako sobrang focused sa relationship. Kasi name-maintain ko yung independence ko while in a relationship. Hindi lang iyon yung concern ko. Kung baga, marami pa ring aspeto ang buhay ko. Nagte-thesis ako, maganda yung work ko ngayon. Yung relationship ko at saka yung ako bilang ako, yung pagkatao ko, parang mas malawak pa rin yung ginagalawan ko kung baga. Parang aspeto lang siya, pero mahalaga pa rin sa akin.

Shirley

(March 10, 2009)

Mama

2009-06-13T15:07:00.002+08:00

Magtetrenta na ako, binebeybi nyo pa rin ako. Hayaan nyo na akong magdesisyon sa sarili ko. Matigas talaga ang ulo ko. Pero maniwala kayo, ayaw ko kayong saktan at masaktan. Syempre nasasaktan ako kapag nasasaktan ka.

Kaya ko nang tumayo sa sarili kong paa. Kelan ba kayo maniniwala? Kaya nga ayaw kong magtrabaho sa probinsya, hindi ako makadiskarte sa sarili ko. Pinagluluto, pinaghahain nyo ako ng pagkain, inaabutan ng inumin. Kulang na lang subuan nyo ako.

May sarili na akong pamilya. Maano ba namang maranasan ko rin na mahirapan at maghirap kung yun ang inaalala nyo? Saka pwede bang wag na kayong paapekto sa sinasabi ng ibang tao? Kayo lang ang nahihirapan nyan.

Kelan ba tayo magpapanagpo? Wag nyong sabihing wala akong pakialam sa inyo. Wag nyong sabihing hindi ko kayo nirerespeto. Mahal na mahal ko kayo hindi ko man maipadama nang buo.

Hindi ko pa pala nasasabi, sorry, patawad, pasensya na sa lahat ng pagkukulang ko. Darating din ang panahon, magkakaintindihan din tayo at sana matatanggap nyo na ang sitwasyon.

Due date

2009-05-18T20:35:00.003+08:00

Hay, nakakainip. Kain, tulog, nood ng tv, internet. Ngayong Biyernes na ang due date ko. Pag hindi pa humilab, iu-ultrasound na ako para tingnan yung posisyon at amniotic sac ng bata. Handa na yung mga dadalhin ko sa ospital e. Ay, red headband pa pala para katerno ng red socks ko, hehe.

Ang tigas pa ng ulo ko. Ang dami kong kumain, nakakailang bulos ako ng kanin. As in lamon. Diretso rin ang iced tea at malamig na tubig. Tamad pang maglakad. Tapos ang init init pa. Hindi umuubra ang aircon.

Lumabas na naman yung allergy ko. Sa hita na this time. Ang kati rin ng tiyan ko. Me stretch marks at cellulite na rin ako.

Nagbabasa-basa na ako online tungkol sa pag-aalaga sa baby. Naku, andaming kailangang matutunan. Maski yung pagbili ng gamit, cloth or disposable diaper? Glass or plastic feeding bottle? Nanny, medical insurance, savings, aargh! Contraceptive, hehe.

Ginawan ko na si Dylan ng Multiply account. Dylan, lumabas ka na please.

Summer 2009

2009-04-24T14:37:00.003+08:00

Huling araw ko ngayon sa opisina. Syempre, tinapos ko na ang mga dapat kong tapusin. Okay naman ang performance appraisal ko kanina.

Tumutuntong na ako sa 36 weeks. Kabado na nga ako. Masakit atang manganak. Sobrang likot ni Habagat. Umaalon-alon sa tiyan ko. Natatakot nga ako ayaw kong tingnan e. Syempre excited na rin kasi malapit nang lumabas.

Official name: Dylan Emmanuel. Last week ko lang naisip yung Dylan. Ayon sa aking pananaliksik, nagmula ito sa salitang Welsh na ibig sabihin ay son of the sea. Anak-dagat, hehe. Popular personalities with the name Dylan: Dylan Thomas and Bob Dylan. Syempre si Dylan Thomas yung sumulat nung tula na Do not go gentle into that night. Si Bob Dylan ay yung musikero. Aprub din ke Tay. Me Dylan din pala na bida sa Flame of Recca.

Emmanuel naman, sunod sa pangalan ni Tay. Pwede ring aktibista, si Emmanuel Lacaba. Saka yung biblical meaning nito. Pero sorry Tay, kahit ayaw mo, Habagat na talaga ang palayaw nya. Ahaha! Apelyido na lang ang pagdedesisyunan.

Another blessing: Tinawagan ako ni Ma'am Inday kahapon. Pumunta raw ako sa graduation kasi me best thesis award ako. Tambling! Hindi na nga sana ako magmamartsa kasi susunduin na ako sa linggo. E na-excite ako. Andito na ang Mama at si Tales. Bibili kami ng susuutin ko bukas.

Pagkatapos ng grad, home sweet home. Uuwi rin si Utol.

Andaming blessings. Salamat, salamat.

Samantala, pinawalang sala si Daniel Smith ng Court of Appeals kahapon. Nakakainis yung pagkakasulat ng desisyon. Ano ba? Jurassic pa rin ang pagtingin nyo sa mga babae. Saka wala e, me greater force at work, US-RP economic and military relations.

Sana matuto na tayo sa kasaysayan. Tuloy pa rin ang laban!

Sa Wakas

2009-04-08T10:49:00.001+08:00

Maraming salamat sa mga sumusunod :

Mama at Papa
Alvin
Eman
Sa aking mga pinsan at mga pamangkin
Sa aking mga kaibigan simula noong elementary (Eds Leido, Mayel Maliwanag, Majal Maliwanag)
Sa aking mga kaibigan simula noong college (Jan de Belen, Karen Azupardo, Twinkle Gotico at Brenda Maderazo)
Agui Bool
Sa aking mga kasamahan sa UP Manila Center for Gender and Women Studies (Sir Anthony Cordero, Kristine Cruz at Eden Monsales)
Sa aking mga kasamahan sa aking kasalukuyang trabaho sa PDAP (Icel Angeles, Ate Vicky Serrato, Macel Llamasarez, Arleen Aduna)
Sa mga kasapi sa aking thesis panel (Ma’am Inday Ofreneo, Ma’am Tim Castillo, Ma’am Judy Taguiwalo at Ma’am Titanne Barrameda)
Ma’am Cora Anonuevo
Sa aking mga naging kaklase sa WD (Li Daep at Tess Payongayong)
Sa aking mga kaibigan at kabatian sa city hall (Lowell Goco, Moss Simbahan, Judy Rose Colocar, Boots Cueto, Joanne Leynes, Hospi Laygo)
Sa kababaihang naging bahagi ng aking tesis (ang aking rock ‘n roll muses na sina Marianne Faithful, Bianca Jagger, Penny Lane, Joni Mitchell, Janis Joplin, Lucy, Layla, Linda McCartney, Cynthia Lennon) at ang mga babae sa buhay ni Ely Buendia (Toyang, Ligaya at Shirley; isama na rin sina Vicky at Diane)
AT KAY HABAGAT

ITO NA ANG HULING EL BIMBO.

dvd marathon: holy week edition

2009-04-08T10:43:00.002+08:00

1. x-men origins: wolverine
2. wonder woman
3. kill bill vol. 1
4. rachel getting married
5. che part 2
6. cadillac records
7. jumper
8. step up 2
9. final fantasy
10. twilight

The F Words: Freeman, Feminist, Family

2009-03-13T09:50:00.004+08:00

Busy pa rin. Huling travel ko na yung sa Bora. Defense ko na sa Lunes. Tuloy pa rin sa paggawa ng year-end report.

Hindi na ako nakapunta sa Eheads concert. Dati, life-and-death situation yun para sa akin. Kahit nga P10,000 na tiket papatusin ko. Pero sabi nga sa artikulo ni Sir Roland, wag nang buhayin ang patay. Huling El Bimbo na. Pati si Freeman yumao na. Andaming symbolism ng aking first love, hehe.

Noong Martes, sumali ako sa isang talakayan tungkol sa "intimate relationships" at "family life". Ang iba pang kasali ay kapwa feminista. Sa unang tingin, ang pagpapakahulugan ko ng intimate ay yung may sekswal na relasyon. Sumasang-ayon din ako dun sa isa na usapin iyon ng "property". Ito rin ay may "mutuality" at "reciprocity". Hirit ko pa, potentially exploitative din ito dahil di ba nga ay merong nangyayaring karahasan sa loob ng isang "intimate relationship"? Sabi naman nung isa, hindi lang ito patungkol sa opposite sex o sa same sex na mayroon kang romantikong relasyon. Pwede rin ito sa mga kaibigan o kamag-anak.

Tungkol naman sa terminong pamilya, lahat ay suumasang-ayon na ang bumubuo ng pamilya ay hindi lamang nanay, tatay at mga anak. May pagkilala sa diversity ng pamilya. Mayroong kasal, mayroong nagsasama, mayroong couples na walang anak, mayroong same-sex couples (may ampon, me anak o wala). Gayunpaman, mayroon pa ring pressure sa lipunan na panatilihin ang tinatawag nilang tradisyunal na pamilya. Ito ay napapamalas sa eskwelahan. Pag tinanong ni teacher yung bata kung sinu-sino ang bumubuo ng pamilya, ang inaasahan nyang sagot ay nanay, tatay, ate, kuya (isama na rin ang aso). Hindi rin tinatanggap ang illegitimate children sa Catholic schools.

Naku, mahaba-habang paliwanagan ito ke Habagat.

Nasa huling trimester na ako ng pagbubuntis. Ang likot na nya lalo. Bumalik na naman ang pagiging antukin ko. Sa isang linggo, mamimili na kami ng gamit nya. Basta hindi blue ang kulay.

Wala pa kaming napagdedesisyunan na pangalan. Me mga nailista na naman ako.

Mayel in the house! Buo na naman ang Matronix.

Zen

2009-02-13T16:27:00.003+08:00

Pinag-iisipan ko pa kung saan ako manganganak. Twenty-five weeks and six days na ang tiyan ko.

Sa ngayon, hati ang atensyon ko sa trabaho at thesis. Mas marami kaming trabaho ngayon. Marso kasi ang tapos ng fiscal year namin. Maraming travel, maraming reports. Nag-eenjoy naman ako. Mababait ang officemates ko. Gusto ko ang ginagawa ko. Mas lumawak ang kaalaman ko. Natutunan ko ang logical framework analysis, performance capacity index, SPSS. At syempre, mas madalas ako sa field.

Sa Marso na ako magde-defend ng thesis. Final na! Ngayon ko lang uli nagalaw yung revisions. Okay na rin, mas lumalim at umigting ang analysis. Na-apply ko yung natutunan ko sa SPSS. Magko-content analysis na rin ako. Yung dati kasi, patsi patsi. Sa ngayon, work in progress pa rin.

Busy, busy ngayong Pebrero. Okay naman kami ni Tay. Okay rin yung nakuha naming apartment sa Morato. Nabuhay yung e-group namin nung high school. Nagkayayaan kasing mag-reunion ngayong taon.

Nakabili na ako ng DVD copies ng ilang Oscar nominees. Hindi ako pupunta sa Eheads concert. Me year-end planning kami sa Bora.

Andito pa rin ako sa Cagayan de Oro, cancelled ang flight namin papuntang Manila. Nakabili na ako ng pastel. May nagbigay sa akin ng chiga. Baka mamaya ay pumunta uli kami sa bilihan ng DVD sa Divisoria. Waah! Sana may byahe na bukas. Umuulan pa rin dito. Me dinner date pa kami ni Tay bukas, ehehe.

The Obamas and Work-Family Balance

2009-01-23T10:30:00.002+08:00

Baka sabihin nyo naman, puro personal na lang ang nilalagay ko sa blog na ito. Kahit pa sabihing "the personal is political", syempre me conscious effort pa rin naman sa parte ko na iugnay ang buhay ko sa ngalan ng national (global) interest hehe.

Sa pag-upo ni Barack Obama bilang pangulo ng Estados Unidos, hindi maiiwasan na pagtuunan din ng pansin ang kanyang personal na buhay. Ayon sa isang artikulo sa New York Times, isang matingkad na isyu sa kanila ang work-family balance lalo na at me mga batang anak sila. Sinundan nya si JFK na me mga batang anak din noong inokupa nito ang White House. Balita kung saan mag-aaral sina Sasha at Malia. Hindi na rin bago yung mga kamag-anak na kasamang titira sa White House. Doon daw titigil ang biyenan ni Obama. Pati ang pagpili nila ng alagang aso ay malaking isyu. At syempre, lahat ay nakatuon din ke Michelle, hindi lang dahil magaling syang manamit kundi kung ano ang magiging papel nya bilang First Lady kumpara sa mga nauna sa kanya.

Matatandaang nagbitiw sya sa trabaho upang ibuhos ang panahon sa pag-aaruga sa kanyang dalawang anak (mom-in-chief) at gampanan ang kanyang tungkulin bilang First Lady. May ibang kritiko na nagsasabi na dapat hindi na lang sya pumwesto sa backseat pabor sa kanyang asawa. Me sariling career din naman sya. Pero double-edged sword na naman. Pag naman pinagpatuloy nya ang kanyang career, sasabihan na walang pagpapahalaga sa pamilya.

Sa lifetime ng babae, pwede namang magkaroon ng mga shift depende sa sitwasyon. Choice nya yon. Choice nya kung gusto nyang maging "housewife". Dangan nga lang at may stigma pag sinabing housewife: walang ginagawa, sa bahay lang, umaasa na lang sa asawa. Kung tutuusin, parehong trabaho rin naman ang gawaing bahay at trabaho sa labas nito. Yun nga lang, walang katumbas na bayad ang gawaing bahay. Dahil dito, hindi ito napahahalagahan.

Choice din ng babae kung gusto nyang pumalaot sa paid work. Sa middle at upper classes, isyu ito ng independence, fulfillment, self worth. Sa lower classes, mas isyu ng survival. Mahirap ang buhay. Sa mag-asawa/magkapareha, dual-earning o magkatuwang sa paghahanapbuhay. Iba't iba nga depende sa sitwasyon at mga salik katulad ng edad, kasarian, nasyunalidad/etnisidad, uri.

Sa working mothers, mas burden ang sinasabing work-life balance. Bago pumasok sa trabaho, kailangan munang magluto at asikasuhin ang asawa at mga anak. Pag-uwi, ganun din. Kapag me nagkasakit, kapag me PTA meeting, sya ang kalimitang nag-iintindi. Lumiliban sya sa trabaho.

Antabayanan na lang kung ano pang mga aksyon ang gagawin ni Barack tungkol sa women's agenda pati na rin ng kanyang asawang si Michelle.

Paradigm Building, SFDM

2009-01-15T15:00:00.005+08:00

Malas ang pasok ng bagong taon. Tungkol pa naman sa frugality ang isa sa mga paksa ko sa unang blog post. Nanakawan ang apartment namin noong Miyerkules. Dinestrungka yung pinto. Tinangay ang laptop ko.

Pangalawa ko na yun sa building na yon. Nung una, nung sina Yel pa ang tenant. Madalas ako dun. Isang beses, naiwan akong mag-isa sa buong magdamag. Nanakawan ako ng isang libo at charger. Hindi pa kami sigurado kung nakaw nga kasi wala namang senyales ng forced entry. Pagkaraan ng dalawang linggo, sina Yel naman. Nakuhanan sila ng cellphone, Ipod, digicam at relo. Sunud-sunod pala yun na mga insidente. Yung katabing unit, desktop pc. Yung sa taas, itinali yung dalawang bata. Ewan ko kung ano'ng natangay.

Sabi ng management, hindi raw sila responsable sa losses. Nakalagay raw yon sa building rules. Sinisisi pa kami, bakit hindi raw kami nag-double lock. Sabi ko, ang issue doon ay sinira yung pinto at may nawala sa amin. Saka hindi naman isolated case yon. Ilang beses na. Tanong ko, ano ang assurance o guarantee nila sa mga tenant na hindi sila mananakawan? Never daw sila nagbigay ng assurance bago kami lumipat. Sabi pa, hindi raw kami pinapagbayad ng security, renta lang. Gusto ba raw namin na ma-charge para sa insurance? Sabi ko, after the fact na yun e. Me nangyari na. Ano yung accountability nila?

Nakausap na namin yung security agency, barangay at pulis. Sabi sa police station, dapat daw ni-report agad nung guard yung insidente. Hapon nila nadiskubre, gabi na kaming dumating ni Tay. Hindi naman ako matawagan dahil kapapalit ko lang ng number. Sabi rin nung pulis, dapat daw ay hindi muna pinasok ng guard at nung administrator yung unit namin nang hindi present ang mga tenant.

Sa ngayon, yung resulta na lang ng imbestigasyon ng security agency ang hinhintay, kung me kapabayaan o wala yung gwardya. Yung complaint sa barangay at pulis, for recording purposes na lang yon. At least alam nila na me naganap na pagnanakaw don para naman sa mga susunod na complainant.

Naiinis din ako sa sarili ko kasi kahit alam ko na me history ng pagnanakaw sa building e dun pa rin ako lumipat. Hindi pala sapat ang assurance (ng nakausap kong administrator, hindi ng may-ari) na naghigpit na kuno ang security at pinalayas na yung dating caretaker na suspetsa nilang mastermind.

Ang pangit ng feeling na naisahan ka. Dalawang beses na akong naholdap ng cellphone. Meron ding modus operandi na me kakausap sa'yo tapos kunwari kinapos ng pamasahe. Hihiram daw ng pera tapos hinihingi na lang yung address at contact number para isauli yung hiniram na pera. Nabiktima rin ako nun. Sobrang tamis ng pananalita nila. Ewan ko pero hindi ako makatanggi. Kaya nung mga sumunod, ay dedma. Tuluy tuloy lang ako sa paglalakad kapag me kakausap sa akin. Sa siyudad, kailangan mo talagang maging matigas. Kahit sa paglalakad, alerto ako sa mga makakasalubong at mga nasa likod at tagiliran ko.

Pakunswelo na lang, hindi naman ako ang nang-agrabyado. Sa ngayon, naghahanap na naman kami ng bagong apartment. Yung me bedroom na kasi malapit nang lumabas ang baby. Sanay na naman akong maglipat. Kaso mas marami na kaming gamit ngayon e. Padagdag nang padagdag.

Ang isa ko ring napagtanto, wag masyado yung attachment sa materyal na bagay. Temporary lang lahat yan. Matagal ko nang gustong magka-laptop kaya tuwang-tuwa ako nung binigyan ako ni Utol noong isang taon. Yun na nga ang mas masakit don, yung meaning na ikinakabit ko sa laptop. Bigay ni Utol yun e, unang padala nya. Buti na lang me back up ako nung thesis files ko. Buti na rin lang me pagamit na laptop ang office. Yun nga lang, delikado rin sa byahe kung lagi kong bibitbitin pag-uwi sa bahay at pagpasok sa office kinabukasan.

Sa Pebrero o kahit bago magkatapusan, bago na naman ang address ko.

(Ang behind the scenes dyan ay, atungal ako sa pag-iyak. Syempre, laptop e!)

Labu-labo na 'to

2009-01-12T11:57:00.006+08:00

Puno na ang sched ko hanggang Mayo. Fieldwork ng January-February, pagsusulat ng annual report sa March, pagsusulat ng case studies sa April-May, due date sa katapusan ng May na pwede ring umabot ng first week ng June. Dapat makapapag-sched na rin ako ng thesis defense. Last sem ko na ito, mae-MRR na ako. Gusto kong magmartsa sa April.

Heniweys, hahabol ako sa New Year's resolution. Hindi resolution e, mas outcome. Yung mga pagmumuni-muni ay sa ibang entry na lang. Noong isang taon, ang top five ko ay ang mga ito: bagong trabaho, thesis, business, weight gain, at secret. Ang nangyari lang ay bagong trabaho at weight gain (hindi ba obvious? hehe).

Ngayong taon, mag-ipon para sa baby, business at thesis.

Sa bahay, okay na ako sa basics. Me mahihigaan, me ref, tv, laptop at gasul. Yung tv, sa Japanese surplus ko binili. Sharp ang tatak, 14 inches. Cute nga e, mukhang vintage. Bagay na bagay sa bahay namin.

Me nabili na rin akong mga pants at skirt sa ukay. Issey Miyake at Miu Miu lang naman ang tatak nung dalawa hehe. Mga blouse na lang sa mall. Pag sa mall kasi, pag nakakategorya na maternity dress, mas mahal. Hahanap na lang ako ng medium o large sa ladies'.

Sabi nga sa tagline ng Frugal for Life, use less, spend less, waste less, save more, learn more, be more. Magdadalawang taon na rin akong nagbabasa ng personal finance sites. Marami naman akong napupulot. Naku, lalo na ngayon at maraming pagkakagastusan. Okay ring gawan ng regular entry ang tungkol dito.

Twenty weeks na ang tiyan ko. Pinatigil na ang folic acid, iron naman. Nakakatatlong round na ako ng UTI treatment. Tinaasan pa ang dosage. Magpapa-urine culture pa ako. Titingnan kung saang antibiotic ako hiyang at baka resistant na ako sa isang tipo ng antibiotic. Ikokonsulta ko rin pala kung bakit nilalanggam (ginuguyam ang tawag sa amin) ang underwear ko. Baka me gestational diabetes. Naku, sari sari na. Hihingi rin pala ako ng medical certificate/clearance kasi siula na ng byahe ko ngayong linggo. Ang mga tentative na pupuntahan ay Davao, Cotabato, Antique, Bacolod, Camarines Sur at Nueva Ecija.

It's a boy! Tama ang hula nila. Kahit ako, nung nalaman ko pa lang na buntis ako, ramdam ko nang lalake. O talagang kinundisyon ko na ang sarili ko na lalake. Saka na ang pangalan. Me naiisip ako kaya lang sabi ng inaanak ko, ampangit daw. Syempre dapat native! Dalawa naman ang pangalan e, isang native, isang "moderno". Cool yon.

Bad trip noong weekend. Sobrang paninira. Hindi lang ako nagko-commentus dahil respeto na rin ke Tay. Dedma. Pero kung paiiralin ko ang aking kamalditahan, sasabihin ko, ayoko sa inyo! Period. Ay, exclamation point pala.

On a lighter note, hanep ang bagong commercial ng McDo. Ngiti na naman ako hanggang batok. Napanood na kaya nya? Naalala kaya nya ako? Ahaha!

17 weeks

2008-12-18T11:33:00.002+08:00

Me baby bump na ako. Nararamdaman ko na rin na me movement sa tiyan ko.

Naku, kailangan ko nang bumili ng mga pants na may garter at medyo maluwang na mga shirt/blouse. Ayoko naman nung mga maluluwang na bestida. Dapat japorms pa rin. Me nabili ako sa ukay na Levi's mini skirt (P130). Small yun pero maluwang pa rin sa akin. Sinuot ko yun nung Christmas party namin, 80s ang theme. Me nabili rin ako na neon green na shirt na me red print (P169) sa Landmark. Free size yon, sa teens department. Medyo masikip pala. Okay lang kasi yung shirt naman ang naging basehan nung outfit ko. Me nabili rin ako doon na red pointed flat shoes na P199 lang. Bumili rin ako ng Leg Love legwear (P299) ni Kate Torralba sa SM. Para kumpleto na ang look, white bangles at earrings sa Landmark uli. Syempre magagamit ko pa naman lahat ng mga yan.

Seventeen weeks na ang tiyan ko. Eto ang update mula sa babycenter.com. Kailangan kong kumain nang mas madalas, every four hours dapat. Dapat lagi akong me baon sa bag para hindi malipasan ng gutom. Sabi rin sa website, kelangan ng mas maraming serving ng prutas at gulay. Okay yung broccoli. Sa dairy, gatas, cheese at yogurt. Nuts at whole wheat bread din. Ang ayaw ko lang ay isda. Nagsusuka ako. Ewan ko lang sa ibang seafood. Paborito ko pa naman ang hipon at alimango. Dapat me food journal na ako.

Ang isa pang napansin ko, lagi akong nananaginip. Parang hindi na ako natutulog. Me explanation din sa babycenter.com nyan. Aba, pwede ko ring gawan ng journal yan.

Pregnancy politics

2008-12-10T16:39:00.004+08:00

Sa isang linggo pa ako magpapa-ultrasound. Hula ng mga kaopisina ko, lalake raw. Bakeet, haggard ba ako?! E kasi sabi nila, glowing daw ang mother to-be pag babae ang magiging anak. Hindi ako glowing, ganon?!

Sabagay, gusto ko rin naman ng lalake. Meron pa rin akong (un)feminist notion na pag babae, fragile at kailangan ng extra care at protection kumpara sa lalake. Mas nag-aalala ako para sa babae kasi in her lifetime, makakaranas at makakaranas sya ng pang-aabuso. Hindi lang ito tumutukoy sa extreme cases katulad ng karahasan laban sa kababaihan (violence against women) kundi yung "karaniwang" double standard at unfair gender differentiation na nagsisimula sa pagkabata. Halimbawa, sa mga larong pambata, bawal umakyat ng puno ang babae. Dapat manika at bahay-bahayan lang ang paglaruan nya. Kung tutuusin, pati ang kalalakihan ay nakakaranas ng opresyon at diskriminasyon. Sa mga batang lalake, dapat baril-barilan ang kahiligan nila. Dapat hindi sila iyakin, at marami pang iba.

Basta mapababae o lalake, welcome na welcome.

Balik tayo sa "glowing" issue. Naalala ko yung ospital na pinupuntahan ko para magpa-check up. Yung clinic ng OB ko, me ka-share na dermatologist. Me nakapaskil na advertisement para mawala yung stretch marks. Parang me conflict. On one hand, inaalagaan ka ng OB mo sa buong estado ng pagbubuntis mo at pagkatapos nito. On the other hand, ang mensaheng ipinapaabot ng advertisement ay pagiging uncomfortable sa iyong sariling katawan. Unwelcome ang stretch marks at mga bilbil na resulta ng panganganak. Parang binubura ang "unsightly" at "unwanted" traces of pregnancy. May pressure sa buntis na kababaihan na mag-conform pa rin sa standards of beauty.

Basta, welcome ang stretch marks at bilbil.

29 tomorrow

2008-12-02T18:31:00.003+08:00

spaghetti ni eds, fruits in ice cream (durian or strawberry), brazo de mercedes. yum, yum. ano pa, yel?

one year na itong blog.

15 weeks:

Image from babycenter.com

From J

2008-11-28T09:25:00.001+08:00

Lyrics said, "I won't have you to blame."
J said, "Haha. That's the anomaly in an otherwise awesome song."

filler 083008

2008-11-25T15:17:00.001+08:00

Photo by Kristine C.

somethin' good is happening

2008-11-20T11:29:00.006+08:00

1. tv, kahit hindi flat (syet, miss ko na ang evening news at mga primetime teleserye)
2. cellphone, kahit hindi sony ericcson cybershot c905 (basta makaka-text at makakatawag)
3. kick-ass gladiator sandals (hindi na rin naman ako makakapagsuot ng sneakers at mga high-heeled ala posh)
4. ukay sa munoz
5. dibidi sa quiapo
6. traveling bag
7. vigan longganisa at mga anik-anik na mabibili sa ilocos
8. haircut at tony and jackey's
9. pepper lunch
10. save! save! (operation baby habagat)

Paraluman

2008-11-11T16:23:00.003+08:00

Malapit nang matapos ang first trimester.

Second check-up: Nabawasan ang timbang ko ng apat na libras. Kasi nung first check up ko, wala pa akong trabaho nun. Syempre nakapahinga ako nang matagal, tulog nang tulog. Nung nagkatrabaho ako, syempre araw araw na ang pasok. Nagta-travel pa. Saka stage na rin ng paglilihi, nahihilo at nasusuka kaya nabawasan ang timbang.

Me heartbeat na raw. Diretso ang pag-inom ko ng multivitamins at folic acid. Umiinom din ako ng Anmum, yung chocolate. Meron din para sa pagsusuka pati para sa UTI. Buti na lang ordinary UTI lang, walang impeksyon sa pwerta.

Kelan ko ba nalamang buntis ako? Ahh, nilagnat ako nun. Mainit ang katawan ko saka nilalamig ako. Pero hindi pala lagnat yun. Hindi kasi sumasakit ang ulo ko saka mga kasu-kasuan. Saka lagi akong inaantok. Kunwari, gigising ako ng alas otso tapos kakain ng almusal. Pagkakain, tulog uli. Tulog nang tulog.

Sumabay din ang dalawang job offers. Uy, swerte.

"Balita ko'y may anak ka na, ngunit walang asawa..."

"Buntis ka na pala sa probinsya ng Quezon at nagba-bunjee jumping. I can't believe ahahaha..."

ano'ng bago?

2008-10-16T16:53:00.001+08:00

1. bagong trabaho.
2. bagong jowa.
3. bagong bahay.
4. bagong buhay.

Log out

2008-08-14T13:33:00.006+08:00

Huling araw ko na sa trabaho bukas. Tatapusin ko na ang pag-eempake ko mamayang gabi. Bukas ng gabi ay uuwi na ako sa probinsya.

Hindi naman ako nagsisisi sa aking pagbibitiw sa trabaho kahit wala pang kapalit na bago. Gumaan pa nga ang loob ko. Nananabik pa nga akong umuwi sa probinsya. Handa na ako. Bumili na ako ng aking shampoo at conditioner na dito lang nabibili sa Maynila. Me iuuwi rin akong Thai spice para sa aking stir-fry vegetables. Namaraka na ako ng mga dibidi sa Quiapo. Binili ko na yung bagong nobela ni Lualhati Bautista na Desaparecidos pati tig-isang kopya ng Utne at Spin. Binilhan ko na rin ng art materials ang aking mga pamangkin. Haha, hoarding. Parang nasa kalagitnaan ng giyera.

Ang unang misyon ko ay matapos na ang rebisyon ng tesis. Simula kasi nung magkasakit ako nung Hunyo ay hindi ko na ito nagalaw. Kapag nasimulan ko naman ay hindi ko na titigilan hanggang hindi natatapos.

Syempre, pagkakataon ko na rin ito na makasama nang mas matagal ang aking magulang at mga pamangkin. Pag me trabaho na uli ako ay hindi na ako magkakaroon ng ganito kahabang oras para makapiling sila. Tuturuan ko ng takdang aralin ang aking mga pamangkin. Mag-eeksperimento ako sa pagluluto. Community work. Gagala kami ni Jal sa bayan. Sisilay ahaha!

Nakakainggit naman sina Lowell high-powered bikes yung kanila. Papogian ng bike, pucha! Ang tanging pangarap ko lang naman ay bike na pang-commute na me basket sa unahan at me angkasan sa likod. Fasyon pa rin! Gusto ko dilaw o kaya purple. O, laban ka?

Hindi ko alam kung ilang buwan ang bubunuin ko sa probinsya. Siguro naman bago matapos ang taon e me bago na akong trabaho. Siguro sa linya pa rin ng development work. Malay natin mag-iba ng linya. Maging dairy farmer sa New Zealand, bakit hindi? Kaya lang kailangan ng two-year course on animal husbandry. Syushal!

May halong kaba dahil panibagong pakikipagsapalaran na naman ito. Pero lakasan na lang ng loob. Aba! Tira tira!

Mami-miss ko ang chesseburger sa McDo. Ang masarap na luto sa Blue Diner katabi ng dorm. Apartment nina Yel sa QC. Gimik with the Matronix. Araw araw na internet! Waah!

Babalik naman ako sa 29, anoh?! Hihintayin pa ako ni Ely e.

cinco de agosto

2008-08-05T13:42:00.006+08:00

sasabihin ko sa'yo kung ano ang pakiramdam ng nanganib ang buhay o nabingit sa kamatayan. walang pakiramdam. kahit naghihingalo o nahihirapang huminga, manhid sa sakit. mistulang nag-shut down na ang utak mo. wala ka nang makita sa paligid mo. hindi mo na marinig ang mga pinagsasasabi mo at mga tao sa paligid mo.

tapos, kadiliman. apat na araw akong na-coma. hindi ko na maalala kung ano ang nangyari sa akin nung apat na araw na yon. sabi nila, makakakita ka ng liwanag. o kaya naman me nakaputi na susundo sa'yo. pag sumama ka, ibig sabihin patay ka na. kapag hindi ka sumama, magigising at mabubuhay ka pa. wala talaga akong maalala.

dalawa ang kaarawan ko. ang isa ay sa disyembre kung kailan ko ipinagdiriwang ang aking kapanganakan. ang isa pa ay ngayong araw, yung araw na sinugod ako sa ospital at nabingit sa kamatayan.

magkaiba ang pakiramdam na idinudulot sa akin ng parehong araw. sa tunay na birthday ko, may disappointment ng kaunti. yung pakiramdam na nadagdagan na naman ang edad ko tapos ganito pa rin ako, ganyan. napaka-relative. kasi sinusukat ko ang pagkatao ko sa hungkag na sukatan ng pagkatao- wealth, achievement, having a family. oo, dapat hindi ganyan ang sukatan pero nadadala pa rin ako minsan.

kumpara naman sa pangalawang birthday ko, mas celebratory ang mood. syempre, nagpapasalamat ako na binigyan pa ako ng pangalawang pagkakataon. nagpapasalamat ako na narating ko kung ano'ng estado meron ako ngayon.

sabi nga ni J one year ago, "hapi 4th bday lola! celebrate d day of ur resurrection and marvel at how uv come a long way since then. i think ur in a much better state nw dan u wer b4. keep up d gud work! i love u madz!"

yun na ang suma total. at sa tingin ko ay totoo pa rin naman yan ngayon.

happy 5th!

Ang ngipin ng RH bill at ng gobyerno ni Gloria Macapagal-Arroyo

2008-07-30T09:17:00.009+08:00

Pinanood namin ang Teeth noong Sabado. Nabanggit na ito sa Feministing at maganda ang review nila.

Base sa plot, mabibigyan ito ng label na horror/thriller movie kasi me ngipin yung vagina, nangangain ng penis. Nakakatakot, nakakadiri. Men, beware who you'll have sex with.

Para sa akin, simple lang ang mensahe ng pelikulang ito. Kung gusto mong makipagtalik at gusto rin ng kapareha mo, okay lang yon. Lahat, mapababae, lalake, bakla o tomboy, ay entitled sa kanyang sexual desires at sexual pleasures. Pero kung ayaw ng isa sa inyo, respetuhin mo yun. Walang pananakot, walang pamemwersa.

Naipakita rin ng pelikula ang hypocrisy ng abstinence-only education na sinusulong ni President Bush. Wag na tayong lumayo. Magkapareho sila ng linya ni Pangulong Arroyo. Ngayon nga ay mainit na mainit ang tunggalian tungkol sa Reproductive Health Bill sa Kongreso.

Sabi ni Arroyo sa kanyang SONA, bahagi ng informed choice ang pagpalalaganap sa mas maraming couple ang tungkol sa natural family planning. Too restrictive. Let me correct that. Bahagi ng informed choice ang pagkakaloob ng mas malawak na choice at isa lang ang natural family planning doon.

Isang bahagi lang yan. Mas malawak pa ito na usapin. Ang UP Manila Center for Gender and Women Studies kung saan ako kabilang ay nag-oorganisa ng rountable discussion on the RH Bill. Ito ay gaganapin sa Agosto 7, 2-4pm sa COME Center Training Room, Paz Mendoza Building, UP College of Medicine, Pedro Gil, Manila. Ang mga dadalo ay sina Dr. Junice Melgar ng LIKHAAN, Bb. Kristin Lagman, kinatawan ni Rep. Edcel Lagman na isa mga may-akda ng bill, at gender at RH advocates ng buong UP Manila.

Hindi pag-aari ng Estado o ng Simbahan ang katawan ng kababaihan! Wala itong karapatang magdikta. Dumalo sa RTD sa Agosto 7.

Another round of rock

2008-07-29T08:58:00.006+08:00

Kinabog ang Bench Blackout. Rock Against the Round, Mogwai, Cubao X, July 25, 2008.

Present!

Bogsa.

Sir Lourd

Gow sagow

Ebe, este Vin pala

Manong Vin

Diego

Diegggggoooooooo

Lemon Lime

Sandwich