ปัญหาใหญ่..อยู่นอกรัฐสภา (1-2)

tag:blogger.com,1999:blog-1496397128280494240.post-70271324853578641512008-06-28T12:29:00.000-07:002008-07-04T14:47:25.835-07:00ปัญหาใหญ่..อยู่นอกรัฐสภา (1-2)SIAM Freedom Fight 01 การอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาล โดยฝ่ายค้านและวุฒิสมาชิก เป็นเวลาสี่วันติดต่อกัน แสดงให้เห็นแล้วว่า รัฐบาลจากการเลือกตั้งของ เราชุดนี้สามารถดูแลตัวเองได้ดีในระบบรัฐสภา เป็นเรื่องที่ประชาชนฝ่าย ประชาธิปไตยสบายใจได้ ไม่ต้องเป็นห่วงกันมากมายนัก ปัญหาใหญ่นั้น..อยู่นอกรัฐสภา คืออำนาจชั่วร้ายที่มองไม่เห็น ซึ่งบงการผ่านกลไกฉ้อฉล เช่น สื่อมวลชนกระแสหลัก กระบวนการยุติธรรม (เน้นไปที่ศาลปกครอง ศาล รัฐธรรมนูญ) นักวิชาการมหาวิทยาลัยกลุ่มใหญ่ เริ่มตั้งแต่กระบวนการยุติธรรม ..ที่อย่างไรยังคงเป็นที่น่าสงสัยในเรื่อง ของ"ความยุติธรรม"อย่างที่สุด มีคำถามในใจประชาชนจำนวนมากว่า "ความยุติธรรม" ในระบบของไทย เคยมีอยู่จริงหรือไม่ ? คำถามเริ่มเกิด ขึ้นหนาหูเมื่อเห็นการทำงานของ คตส. กกต. ซึ่งล้วนแต่เป็นผู้พิพากษา เห็นวิธีการพิจารณาคดีความแบบตุลาการรัฐธรรมนูญของ คมช. มีการใช้กฎหมายลงโทษย้อนหลัง เป็นที่เย้ยหยันของอารยประเทศ เลือกฟังหลักฐานของฝ่ายหนึ่ง แต่เลือกที่จะไม่ฟังของอีกฝ่ายหนึ่ง คนเหล่านี้ล้วนเป็นผู้พิพากษาจากศาลต่างๆและพากันได้ดิบได้ดีจาก วิธีการทำงานดังที่ประชาชนมองชัดว่า - นั่นไม่ใช่ความยุติธรรม ชวนให้เกิดคำถามต่อไปอีกว่า.. ในเมื่อคนเหล่านี้ล้วนเป็นผู้พิพากษาจากศาลต่างๆ แล้วที่ผ่านมาตลอดชีวิต ทุกคดีที่มีคนติดคุก มีคนถูกประหารชีวิต มีคนถูกตัดสินให้แพ้คดีความ - แล้วทุกคดีที่ผ่านมานั้น เราได้รับความยุติธรรมจริงหรือ ในเมื่อกระบวนการ-บุคลากรที่เรา เห็นในเวลาสองปีที่ผ่านมาเป็นเช่นนี้ ตกลงแล้ว ความยุติธรรมในสายตาของชนชั้นหนึ่งนั้น แตกต่างจากความยุติธรรมในสายตาของประชาชน ใช่หรือไม่ ?? แล้วเราต้องทนยอมรับสิ่งที่คิดว่า"ไม่ใช่ความยุติธรรม"ว่าเป็นความ ยุติธรรมไปอีกนานแค่ไหน หากจะบอกว่าในกระบวนการยุติธรรมมีการแบ่งออกเป็นสองขั้ว ?? แล้วเราจะเลือกได้อย่างไรว่าจะให้ขั้วไหนมาตัดสินคดีความของเรา หากเป็นเช่นนั้น ชีวิตของเราก็เหมือนแค่การแทงหวย อย่างนั้นหรือ หากบอกว่าต้องยึดตัวบทกฎหมายเป็นสำคัญ แล้วการก่อรัฐประหาร ที่มีโทษเป็นกบฏ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 113 ซึ่งมีโทษถึงประหารชีวิต เมื่อประชาชนร่วมกันฟ้องร้อง ศาลกลับบอกว่าเมื่อยึดอำนาจได้แล้วก็ได้อำนาจรัฐตามไปด้วย ดังนั้น ประกาศของคณะกบฏก็ให้ถือเป็นกฎหมายได้ อ้าว..ตรรกะอะไรเนี่ย คือทหารลากรถถัง เอาปืนมาจ่อหัวประชาชน แล้วฉีกรัฐธรรมนูญเนี่ย สามารถทำได้ จะเขียนกฎบ้าบออะไรก็สามารถทำได้หมด แต่รัฐบาล ที่มาจากการเลือกตั้งของประชาชนกลับทำอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง ซํ้า ยังต้องมาเดินตามกฎหมายที่เขียนโดยคณะรัฐประหารอีกหรือ อะไรกันวะ ..??? ตกลงแล้ว ความยุติธรรมสำหรับชนชั้นหนึ่งนั้น แตกต่างจากความยุติธรรมสำหรับประชาชน ใช่หรือไม่ ?? นี่ไม่ใช่ความเสมอภาค นี่ไม่ใช่ความยุติธรรม เราจะต้องทนกับระบอบเช่นนี้ไปอีกนานเท่าใด 02 SIAM Freedom Fight รัฐธรรมนูญ 2550 อยู่บนแนวคิดตุลาการรัฐประหาร นั่นคือ ทำลายความสมดุลของอำนาจบริหาร นิติบัญญัติ และโยน อำนาจเบ็ดเสร็จไปไว้ที่ตุลาการ ซึ่งไม่เคยมาจากการเลือกตั้งและยัง เป็นชนชั้นพิเศษ ที่ไม่มีใครสามารถตรวจสอบได้ จะว่าไปแล้ว รัฐธรรมนูญปี 2540 ก็มีส่วนก่อให้เกิดปัญหาต่อเนื่อง เริ่มจากกระบวนการอลเวงภิวัฒน์ คือมีศาลอะไรต่อมิอะไรเกิดขึ้น มามากมาย เช่นศาลปกครอง ศาลรัฐธรรมนูญ ฯลฯ เจตนาอาจเป็น ไปอย่างสุจริต แต่ผลที่ได้คืออำนาจก้าวก่ายกันไปมา ในที่สุดก็กลาย เป็นก้าวก่ายฝ่ายบริหารและนิติบัญญัติจนเสียความสมดุล ..เป็นการ ก่อปัญหาใหม่ๆมากกว่าที่จะแก้ปัญหาเดิมๆ นอกจากนั้น รัฐธรรมนูญ ปี 2540 ยังให้อำนาจตุลาการมากจนเกินเหตุ คือในอดีต - เวลาที่ พิพากษาคดีความ..แล้วมีอาการไม่ชอบมาพากลเกิดขึ้น อธิบดีศาล นั้นๆสามารถเรียกคดีมาตรวจสอบได้ แต่รัฐธรรมนูญ 40 ด้วยเจตนา ดีอีกเช่นกัน ต้องการให้ตุลาการเป็นอิสระเต็มที่ ก็ตัดอำนาจของศาล ด้วยกันเอง-ในการตรวจสอบกันเองตรงนี้ออกไป.. ปล่อยเสือเข้าป่า ยื่นปืนให้ทหาร ซื้อระเบิดให้ผู้ก่อการร้าย การกระทำเหล่านี้เกิดผลอย่างไรก็คงไม่ต้องอธิบาย จากองค์กรในมุมมืด ไม่มีใครตรวจสอบได้ วิจารณ์ก็ไม่ได้ ยิ่งกลายเป็นองค์กรที่แม้แต่คนข้างในก็ทำอะไรกันไม่ได้เสียด้วย มาถึงกรณีเทปบันทึกเสียงสนทนาทางโทรศัพท์ของผู้พิพากษาสองคน ที่คุณจักรภพ เพ็ญแขนำมาแฉกลางสนามหลวง จนกลายเป็นคดีความ เมื่อฟังแล้ว..ที่จริงสาระว่าพลเอกเปรมอยู่เบื้องหลังหรือไม่ยังไม่สำคัญ เท่ากับว่า นี่เป็นการสนทนาปรึกษาของผู้พิพากษาที่จะเอา กกต.ชุดเก่า เข้าคุก ทั้งที่ยังไม่มีข้อหาอะไรเกิดขึ้นเลยด้วยซํ้า !!! น่าตกใจ คนที่ยังไม่มีความผิด เขาก็อุตส่าห์ปั้นข้อหาให้ผิด แล้วตัดสินให้เข้าคุก แล้วเหยื่อรายนั้นเป็นใคร ?? นั่นคือกรรมการการเลือกตั้งซึ่งเป็นข้าราชการนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่ ที่ เคยมีผลงานคุณงามความดีมามาก มีชื่อเสียงเรื่องซื่อสัตย์สุจริตอีกด้วย เพียงแค่ไม่ทำตามประสงค์ของชนชั้นอำนาจกลุ่มหนึ่ง ถึงกับโดนกระทำ เสียขนาดนี้ แล้วประชาชนธรรมดาอย่างเราท่าน จะเหลืออะไร ?? แล้วทั้งหมดนี้เป็นกระบวนการที่ตรวจสอบไม่ได้ วิจารณ์ก็ไม่ได้ ทำได้อย่างเดียวคือ ก่นด่าสาปแช่งกันในที่ลับตา ตกลงแล้ว ความยุติธรรมสำหรับชนชั้นหนึ่งนั้น แตกต่างจากความยุติธรรมสำหรับประชาชน ใช่หรือไม่ ?? เพื่อให้สถานการณ์บ้านเมืองยํ่าแย่หนักลงไป ตุลาการโดดลงมาเล่น การเมืองกันเป็นขบวนการ อย่างที่เราเห็นกันนับแต่ปี 2549 ไม่มีอะไร เหลืออีกแล้ววันนี้ บางทีการตัดสินข้อพิพาทด้วยการยกพวกตีกัน แบบ นักเรียนช่างกล น่าจะได้ความยุติธรรมมากกว่ากระบวนการในปัจจุบัน ก็ให้รู้ไว้ว่ามีคนคิดแบบนี้มากขึ้นทุกวัน การฟื้นฟูประชาธิปไตย แก้ไขปัญหาเศรษฐกิจ รักษาประเทศชาติไว้ให้ คงอยู่นานเท่านานนั้น หากจะให้บรรลุผลสำเร็จได้ตลอดไป จำเป็นต้อง มีการเปลี่ยนแปลงกระบวนการยุติธรรม..ให้แน่ใจได้ว่ายุติธรรม มีความ เสมอภาคอย่างแท้จริง ไม่มีความเสมอภาค..ก็ไม่มีเสรีภาพ ไม่มีภาดรภาพ ไม่มีสันติภาพ ความเสมอภาคจะเกิดขึ้นได้นั้น ต้องมีความยุติธรรมขึ้นมาก่อน และประชาชนจะแน่ใจว่ามีความยุติธรรมเกิดขึ้นจริง ต่อเมื่อกระบวนการ ยุติธรรมจะต้องตรวจสอบได้ ทุกเรื่อง ทุกขั้นตอน หลายปีมาแล้ว อาจารย์ธานินทร์ กรัยวิเชียรเคยกล่าวว่า ระบบตุลาการจำเป็นต้องรีบปรับปรุงตัวเอง ก่อนที่คนอื่นจะมาปรับให้ ในวันที่ท่านอาจารย์ธานินทร์พูดนั้น ยังไม่มีกระบวนการภาคประชาชน ยังไม่มีสงครามประชาชน ยังไม่มีการปฏิวัติโดยประชาชนเพื่อประชาชน ยังไม่มีแนวคิดเรื่องศาลประชาชน ยังไม่มีประชาชนที่ยอมตายเพื่อต่อสู้ ขับไล่คณะรัฐประหาร แต่วันนี้..ประชาชนที่เลิกงมงายไสยศาตร์ เลิกพึ่งผีสางเทวดามีจำนวนมากขึ้น ..นาทีต่อนาทีsecretMAIhttp://www.blogger.com/profile/11151173166871594941noreply@blogger.com