Alibi

از خوشی‌ها و حسرت‌ها ‏

2008-08-20T05:47:00.000-07:00

خوشی بالاترین از این که وسط جلسه مسخره و مزخرف‌تان شما چهار ابله را تماشا می‌کنم که مذبوحانه بر سر هم فریاد می‌کشید و در ته خیال‌تان هم گمان نمی‌برید که این منی که به اصرار مدیریتی –هه- و برخلاف میل خودم به جلسه کشانده‌ شده‌ام، پشت نامه‌ها و مدارک کپی شده‌تان پست‌های اخیر هرمس و آیدا و لاله و مکین را پرینت گرفته‌ام و می‌خوانم و رستگارم؟

حسرت بیشتر از این که نمی‌توانم این تصویر جاودانه و این خوشی بی بدیل را با دوربینی که دور میز می‌چرخد و روی لبخند رسنگارانه من متوقف می‌شود ثبت کنم و جایی با کسانی شر کنم و به ریشتان یک عمر بخندم؟

__________ Information from ESET NOD32 Antivirus, version of virus signature database 3370 (20080820) __________

The message was checked by ESET NOD32 Antivirus.

http://www.eset.com

هیچ از حاشیه های شیرین اجلاس غیرمتعهد ها در تهران خبر داری؟

2008-08-04T23:04:00.000-07:00

آقای عصر ایران تعریف می کند که در :

- زماني که خبرنگار شبکه خبر به صورت زنده در حال ارائه گزارش نشست تهران بود يکي از مسوولان اجرايي که از خبرنگاران اطراف خود غافل بود با تلفن همراه با همسرش تماس گرفت و گفت:"بزن کانال 6 الان از جلو تلويزيون رد مي شم" و سپس تا نزديکي خبرنگار شبکه خبر آمد و از جلوي دوربين رد شد!

__________ Information from ESET NOD32 Antivirus, version of virus signature database 3326 (20080804) __________

The message was checked by ESET NOD32 Antivirus.

http://www.eset.com

سیزن پنجم لاست با زیرنویس فارسی رسید (نسخه اصلی)

2008-08-02T05:12:00.000-07:00

آقای هرمس مارانا

آقا جان

قبول که سرتان شلوغ و وقت‌تان کم. قبول که کم‌پیدا این طرف‌ها. قبول که پیر. قبول که خسته.

اما نمی‌خواهید بردارید برای‌مان از شباهت‌های وبلاگستان‌مان و جزیره غریب پناه‌یافته‌گان لاست بنویسید؟ نمی خواهید برای‌مان بنویسید که چه‌قدر معلول بوده‌ایم و اینجا خوب شده ایم. سرطان داشته‌ایم و اینجا خوب شده ایم؟ عقیم بوده ایم و اینجا خوب شده ایم. که چه‌قدر خیانت‌ کرده‌ایم و چه‌قدر آدم‌کشته‌ایم و چه‌قدر شکنجه‌ کرده‌ایم و چه‌قدرکلاه‌برداشته‌ایم و چه‌قدر هروئین کشیده‌ایم و این‌جا همه‌شان را فراموش می‌کنیم. که جزیره‌ کمک‌مان می‌کند که همه‌ این‌ها را کنار بگذاریم. که اگر روزی‌، روزگاری، در یکی از تنهاترین دقیقه‌های‌مان آرزو کرده‌ایم که نباشیم آنچه که هستیم، که بتوانیم تصویرمان را از نو بسازیم، که بتوانیم دزد و کلاه‌بردار و شکنجه‌گر و آدم‌کش و فلج و کینه‌جو و حسود نباشیم این جزیره کمک‌مان کرده. که ما را شبیه آرزوهای‌مان کرده.

آقای مارانا! نمی‌خواهید بنویسید که از اول، از اول اول اول حواس‌تان بوده که اینجا و در این جزیره، زمان مستقل از جاهای دیگر است. که این‌جا زود خوب می‌شویم. زود می بخشیم و زود فراموش می کنیم؟ نمی‌خواهید آن قصه قدیمی‌تان را درمورد وبلاگستان، این آرمان‌شهر تحقق یافته، دوباره بسازید و بپردازید و پشت هم بیندازید؟

آقای مارانا! نمی‌خواهید بنویسید چقدر دل‌تنگ‌ایم که گاهی مجبور می‌شویم این‌جا را ترک کنیم؟ نمی‌نویسید که بعضی‌وقت‌ها که در دنیای واقعی، دنیای بد و دور واقعی، دل‌مان می‌گیرد و ناراحت می‌شویم، چقدر دل‌مان می‌خواهد برگردیم و برای همیشه همین‌جا بمانیم؟

__________ Information from ESET NOD32 Antivirus, version of virus signature database 3318 (20080801) __________

The message was checked by ESET NOD32 Antivirus.

http://www.eset.com

عمری دگر بباید

2008-07-27T22:54:00.000-07:00

یکی به اسم اس اس رفته برای بادآورده جان گداز هرمس کامنت گذاشته که:

چقدر همه‌مان شوق رسیدن این روزها را داریم ... چقدر همه‌مان دلمان می‌خواست این دورهم‌جمع‌شدن‌های جداجدای‌مان در خلوت آپارتمان‌های تنگ و تاریک به جمع‌های بزرگی در روشنای روز بدل شود ... چقدر از خفاش بودن خسته‌ایم ... چقدر هنوز از این خاک نبریده‌ایم به انتظار این روزها.
چقدر مرسی از این تابلوی بی‌نظیری که کشیدی!! ، پرینت‌اش را می دهم همسرم هم بخواند که دلش نگیرد از این بی‌کسی این روزها‌ی‌مان ... از این جمع بزرگ دوستان‌مان در ونکوور و مونترال و تورنتو و ... هرجا به جز تهران.

__________ Information from ESET NOD32 Antivirus, version of virus signature database 3301 (20080727) __________

The message was checked by ESET NOD32 Antivirus.

http://www.eset.com

خنگ شاگرد در مراجعه است

2008-07-22T21:47:00.000-07:00

آقای کارآموز دانشجوی سال سوم است. کم‌سواد است و مشنگ. دل به کار نمی‌دهد. انتقال‌حرارت نخوانده و ترمودینامیک نمی‌داند و علاقه‌ای هم ندارد بداند. دو روز اول گیر داد و کلی از من انرژی گرفت که سر و ته سیکل نیروگاه را بفهمد. تجهیزات را بشناسد. با مدارک آشنا شود. حالا دو سه روزی‌است بی سر و صدا برای خودش کتاب می‌خواند. صبح راس ساعت هشت می آید و می‌نشیند روبه‌روی‌ من و با کمال وقاحت دانیل استیل می‌خواند و خوش‌حال است.

کارآموز خر است. از او خرتر من‌ام که هنوز خیال می‌کنم کار‌اموز قبول کردن خوب است و کمک کردن خوب است و راه را به کسی نشان دادن خوب است و داده‌ها و دیدها را در اختیار کسی گذاشتن خوب است.

__________ Information from ESET NOD32 Antivirus, version of virus signature database 3289 (20080722) __________

The message was checked by ESET NOD32 Antivirus.

http://www.eset.com

Spotlight

2008-07-19T05:12:00.000-07:00

یکی از پروژه‌های همیشه‌گی من دنبال‌کردن نوشته‌های بازی‌گران، کارگردانان، سیاسی‌ها و کلن همه مشهورها و معروف‌هایی‌ است که کار اصلی‌شان نوشتن نیست. شاید ناجوانمردانه باشد البته. همین که کسی را از روی کاری قضاوت کنیم که کار اصلی‌اش نیست. که خروجی اصلی‌اش نیست و قرار نیست باشد. اما من این کار را می‌کنم و خوشم هم می‌اید از تکرارش و از بازگو کردن نتیجه‌اش برای جمع‌های مختلف. فکر می‌کنم همه‌ی اینها که شمردمشان، باید و باید که نوشتن بدانند. باید و باید که حرف زدن بدانند. باید و باید که درست و تمیز بنویسند و حرف بزنند. گیرم یکی کمتر و یکی بیشتر.

وبلاگ‌های این آدم‌ها را همیشه می‌خوانم و همیشه ازشان نقل‌قول می‌کنم در جمع‌های چند نفره و دونفره به عنوان خوش‌مزگی و مجلس‌گردانی مثلن. کلماتشان را کلمات‌چیدنشان را حفظ میشوم اینقدر که در خلوت‌ها بهشان می‌خندم. وبلاگ آقای ابطحی یکی از این سرچشمه‌های هرگز تمام‌نشدنی بلاهت پنهان است از نظر من. نوشته‌ها و مصاحبه‌های خانم نیکی کریمی هم همین‌طور. مجسمه‌ی سوءتفاهمات مکرر است این بشر اصلن انگار.

وقت‌هایی هست در زندگانی، مثل وقت‌هایی که کسی، هنرمندی، بازیگری، معروفی می‌میرد، که عرصه برای ذهن سخت‌گیر و مته به خشخاش‌گذار من فراخ می‌شود. روزنامه‌ها و سایت‌ها و همه‌جا ها پر می‌شود از یادداشت‌های احساس‌دار و معمولن‌ خنده‌دار. خوراک ما جور می‌شود. چشم آن مرحوم دور، خیلی می‌خندم.

این طرف و آن‌طرف این نوشته‌‌ها را که دیدم جا خوردم. نفهمیدم بچه‌ها دارند از کجا شر می‌کنند. توصیف عجیب و ریز و دقیقی می‌کرد که شبیه توصیف کردن کس دیگری نبود. وقتی فهمیدم این‌ها را خانم ترانه علیدوستی نوشته اول تعجب کردم و بعد خوش‌حال شدم. بخوانش ببین عالی نیست.

شور، این شورِ هرگز فراموش نشدنی

2008-07-15T02:15:00.000-07:00

آدم است دیگر. گاهی چنان غرق می‌شود در نوشته‌های آقای طبری و آقایان علما – سلام جعفر‌خان مدرس صادقی- که هیچ دلش نمی آید چیز دیگری بخواند. این همه آیتم‌های جدید و نخوانده گودر را می‌بیند و هیچ دستش به کلیک کردن نمی‌رودشان. می ترسد چیزی بنویسد, چیزکی بنویسد و یک‌باره طعم خوشایند لحن آقای طبری از روحش پربکشد و برود و برنگردد.

آدم است دیگر. دل دارد. دلش از لابه لای قصه‌های آقای طبری, دلش از لابه‌لای قصه‌های تکراری آقای طبری, دلش از لابه‌لای قصه‌های تکراری و پر از تصویر آقای طبری، می‌پرد سمت آقای مهدی آذر یزدی. می رود سمت کله های گرد و ساده و بی روح و یک شکلی که روی جلدهای مختلف قصه های خوب برای بچه های خوب, بعد از ظهر مرطوب تابستان کشدار را به غروب خنک توپ بازی و گِل بازی و قایق بازی و ما ما مجسمانه بازی و استپ‌‌هوایی حیاط وصل می کردند.

آدم است دیگر، شکم‌اش که پرباشد، سرش که کمی گرم باشد، سیگار مطالعاتی‌اش را که گیرانده‌باشد و رفته باشد سراغ دنیای افسانه‌های آقای طبری، خیال‌اش هزارجا پر‌می‌کشد. فکر می‌کند این حجم از تصویر، این حجم از اغراق، این حجم از افسانه‌های خیال‌پرواز‌دهنده را آقای طبری و هزاران هزار مثل آقای طبری به جان باور داشته‌اند. دلش به رحم می آید. به ذهن خیال‌باور آقای طبری غبطه می‌خورد. به ایمان شکل‌گرفته از این وهم لذت‌ناک و خوش‌آیند، به این بلاهت آگاهانه حسودی می‌کند. از شما چه پنهان، گاهی گمان می‌برد که همین شوق قصه شنیدن و قصه دیدن است، سرخوشی مرور کردن افسانه‌های رنگارنگ است که این همه مردم را، هنوز و از پس همه‌ی ناملایمات ایمان سوز، هنوز و از پی این همه برهان، هنوز و از پی این همه عقل و تجربه مومن نگه‌داشته.

آدم است دیگر. یک وقت هم دیدی امشب رفت خانه و از روی کتاب آقای طبری یکی دو قصه با‌نمک انتخاب کرد و در وبلاگش نوشت که مثلن بفهمی آقای عمر پسر آقای خطاب چی شد که مسلمان شد. به شرطی که دوستان‌اش انگولک‌اش نکنند. زخم‌اش نزنند، متلاطم‌اش نکنند و رهای‌اش کنند تا به درد خودش آرام بگیرد و عادت کند.

سلام پدر ورزش ایران

2008-07-07T22:51:00.001-07:00

آقای روزنا تعریف می کنند که : محمد علي‌آبادي، رئيس سازمان تربيت بدني ، مردي كه از هر فرصتي براي ورود به مباحث رشته فوتبال استفاده مي‌كند، ديروز در اولين نشست مشترك فدراسيون و روساي هيات‌هاي اين رشته، باشگاه‌ها را منع كرد كه از هر كشوري مربي نگيرند. او وعده داد كه 3600 باشگاه حرفه‌اي در كشور تاسيس مي‌شود، از ضرورت تعيين سبكي مشخص در فوتبال ايران حرف زد و به بازيكنان توصيه كرد كه وقتي 30 درصد شانس گل‌زدن دارند توپ را به بازيكني بدهند كه 70 درصد شانس دارد.

او از ضعف بازيكنان در استپ سينه حرف زد و صحنه‌اي از بازي ايران - امارات را مثال زد كه در آن نامجو مطلق توپ را نتوانسته كنترل كند و... . مشخص نيست منظور علي‌آبادي از نامجو مطلق كدام بازيكن ايران بوده است. بي ترديد او مي‌داند كه مجيد نامجومطلق بازيكن دهه 70 تيم ملي، سال‌ها است فوتبال را كنار گذاشته و مربيگري مي‌كند. ‌

اشتباهات علي‌آبادي به همين محدود نشد. او ديروز آخرين قهرماني فوتبال ايران در جام باشگاه‌هاي آسيا را ده، يازده سال عقب برد. به اوايل پيروزي انقلا‌ب يا يكي دو سال بعد از آن. يكي از حاضران در اين نشست توضيح داد كه سال 1370 تيم پاس قهرمان آسيا شده است! يك سال پيش از پاس هم استقلا‌ل قهرمان جام باشگاه‌ها و پرسپوليس قهرمان جام در جام باشگاه‌هاي آسيا شده بود.

در نشست ديروز، علي‌آبادي بيش از آنچه تصور مي‌شد از جزئيات فوتبال حرف زد. حتي از بازي اسپانيا و پرتغال در جام ملت‌هاي اروپا هم مثال آورد و عجبا كه آن هم اشتباه بود، چرا كه اين دو تيم در اين جام با هم بازي نكردند.

مصاحب ناجنس

2008-07-06T00:05:00.000-07:00

بعد از تماشای فرح انگیز Being There نشسته بودیم با آقای imdb گپ می زدیم. خاطرات خوبی داشت. می گفت :

Laurence Olivier was offered the role of Benjamin Rand, but passed when he read the completed script. He said he didn't want to be in a movie where Shirley MacLaine has to masturbate.

کلی با هم به حماقت آقای بازیگر خندیدیم. imdb می گفت بیش از صد نفر رو می شناسه که حاضرن برای بودن در چنین صحنه ای کلی پول حروم کنن. بعدش هم ریز خندید و گفت یکیش خود من. قهقهه های هراس انگیزش که فروکش کرد گفت تو چی جوون. میونه ات باهاش چطوره؟ دوست داشتنی امتحانش می کردی؟

لیبل :همکاراتن؟ آخخی!‏

2008-07-05T23:20:00.000-07:00

آقا فهمیدین احمدی نژاد می خواد دیگه به خانواده های مفرح تهران رایانه نده؟

گوینده: کارشناس ارشد مکانیک, سی ساله از تهران, در آستانه مدیر شدن در شرکتی نه چندان کوچک و نه چندان دولتی.

گنج نوشدارو

2008-07-05T05:00:00.001-07:00

ترافیک انگار همیشگی صدر فکرم را برد سمت تو. دقیق ترش شاید این باشد که قبل از اینکه از دیباجی بپیچم توی صدر و بخورم به ترافیک انگار همیشگی اش, برای چند دقیقه حواسم از تو پرت شد و بعدش دوباره آمد سر جایش. وگرنه این روزها و این هفته ها بزرگترین مشغولیت ذهنی من تو و سرنوشت تو و زندگی تو بوده. گفتگو ندارد که در همه اینها خودم را صاحب اثر می دیده ام و می بینم. انگار که هرچقدر هم که بروی و دور بشوی و دور باشیم و کهکشانهایمان متفاوت باشند و در هواهای مختلفی نفس بکشیم, قرار است چیزی, چیزکی مشترکمان بماند. کوتاهی فکر است شاید و جدایی هایی که هرچقدر هم که تکراری باشند تجربه نمی شوند.و هر بار اتفاق تازه ای اند که ناگهان می افتند انگار.

هنوز سر کامرانیه نرسیده بودم که ذهنم پر شد از تصویر تو. از هراس پنهان شده در پس ظاهر امیدوارت. از اندوه لحظه به لحظه عمیق شونده ات که با جدیتی وصف ناپذیر می کوشی پنهانش کنی پشت تصویر های پر نقش و خیال انگیز رفتن و به آرزویی دور و دیرینه رسیدن. می دانی؟ آرزوی نکوشیده شاید چندان خوشایند هم نباشد. حتی برندگان لاتاری را هم من نمی توانم با تو قیاس کنم. آنها کوشش می کنند. گیرم در حد پر کردن فرمی و فرستادن عکسی و شمردن لحظه هایی و سر به بالین سپردن به امید فرداهایی. قصه تو اما فرق می کند. نمی کند؟

دیشب داشتم فکر می کردم وبلاگ ها پر شده از نامه ها – هه. دیدی این دو سه تا وبلاگ دوست داشتنیم را چه همه زود و تند و سریع نمونه همه وبلاگها گرفتم و حکم کلی دادم؟- نامه های یک مخاطبه دلربا ترند از آنهایی که برای پرشمار مخاطب نوشته می شوند. واقعی ترند. عشق ترند. می دانی؟ درد دل ترند و من هم که می دانی می میرم برای درد دل. عمری وبلاگ نوشته اند که قلمشان و زبانشان بالغ شود و برسد و هدف پیدا کند و بتوانند یکی را خطاب کنند. نامه های این روزهای بچه ها تکامل یافته وبلاگهایشان است. دنیا را چه دیدی؟ شاید پا داد و کلن وبلاگ نویسی را جرم اعلام کردند و مجبورمان کردند بخزیم به این تونلهای زیرزمینی که حفر کرده ایم زیر وبلاگستانمان. به کانالها – ایمیل ها- یی که بی ربط ترین هایمان را به هم مرتبط می کند. می شود که یکی وبلاگ همه مان را بخواند و هیچ بو نبرد که زیر این شهر مجازی, چه تی-آی ها داریم می پراکنیم و چه رفت و آمد ابدی ای راه انداخته ایم و چه همه خل و خوشیم.

حالا منظورم از همه این حرفها این است که می خواهم برایت توضیح بدهم که چطور شد شب جمعه من آنجا نبودم. آنجایی که باید باشم نبودم. خوابیده بودم خانه و مبهوت اشک می ریختم و دلم آنجایی بود که جسمم نبود. طفلک فاطمه حالم را می دید و نمی فهمید. می فهمید و نمی فهمید و عذاب می کشید. زجر می کشید. حتی ساعت دوازده پیشنهاد کرد که برویم. من اما دلم به آمدن نبود. زخمی شده بودم و لجم گرفته بود. با تو و خودم و همه. بیخود بهانه می آوردم. حتمن فهمیده بودی و حتمن باور نکرده بودی.

خواستم برایت نامه بنویسم. گفتم اینجا بنویسم بهتر است. فوقش آدرس اینجا را می دهم بخوانی دیگر. هان؟ فرصت که داری؟

ملت کورش والا

2008-07-01T05:13:00.000-07:00

فرزند چهارم خانواده ها كه به دنيا مي آيد از كوپن محروم است حق بيمه آنان را نيز بايد به صورت آزاد بپردازيم. وقتي هيچ خدماتي به اين تولد يافته ها تعلق نمي گيرد اگر ذكور هستند از سربازي نيز معاف كنند كه تصميمات گرفته شده عادلانه باشد.
شهبازي - کجا به جز کیهان و خوانندگان؟

پ.ن : پدر جان مطمئنی چیز دیگر لازمت نیست؟ به هرحال از کاندوووم پوشیدن راحت تر و به صرفه تر است, نه؟

از آرزوهایی که روز به روز دور تر و دورتر می شوند

2008-06-30T06:33:00.000-07:00

یک تورنمنت حسابی, مثلن همین یورو 2008 تمام شود. بعد کار من تازه شروع شده باشد. روزها و شب ها را به بازبینی بازی ها و مرتب کردن داده ها و آنالیز آماری بازی و فیش برداری بگذرانم. درگیر نوشتن مقاله ای باشم با عنوان بررسی عملکرد هافبک های دفاعی در یورو 2008. همه چیز را بررسی کنم. فیلم دوربین هایی که 90 دقیقه فقط حرکات یک بازیکن را ثبت کرده اند را هی ببینم. آنالیز آماری که تمام شد بروم سراغ تحلیل داده ها. هی نگاهشان کنم و هی فکر کنم و سیگار بکشم. بعد از چند روز که داده های به دردنخور ته نشین شد و تحلیل زلال و شفاف باقی ماند, بنویسمش. با جمله بندی هنرمندانه و نثر موثر خودم. با قلمی که مقاومت هر منتقدی را بشکند. چنان اغوا کننده که بی ربط ترین افراد را شیفته ی دوباره دیدن بازی ها کند. بعد بنشینم دوباره چند تا از بازی هایی را که دل ربا تر بوده اند دوباره و سه باره ببینم و از درست بودن بررسی ها و تایید مکرر تئوری هایم کیف کنم. در سمیناری که دو ماه بعد از فینال برگزار می شود چنان ارائه استادانه ای داشته باشم که مربیان و مدیران تیزبین را به استخدامم وسوسه کند. مشتری های فراوان داشته باشم برای مشاوره های گاه و بیگاه و انبوه پیشنهاد برای کارهای پاره وقت این چنینی.

نمی تونم نمی تونم عزیزم / خاطره های تو رو دور بریزم

2008-06-29T04:00:00.001-07:00

شعر خوب, ترانه خوب, به یک معنی شاید شعر و ترانه ای باشد که چنانت درگیر خود کند و چنانت در شکنجه کشد که تجربه های هرگز نداشته ات را, ملموس تر و واقعی تر از هر احساس آزموده و تکراری بچشاندت. انگار که حجره ات عمری در به در فریاد کردن این حس بوده.

پدرم

2008-06-16T04:51:00.000-07:00

حتمن لحظه ی سختی بوده برایش. قبل ترها بحث می کردیم. قبلن ترتر ها من وسط بحث بغض هم می کردم شاید. این آخری ها داد می زدیم سر هم. طعنه می زدیم به هم. مسخره می کردیم و می کوشیدیم شنوندگان را بیشتر به همراهی خود بخوانیم تا به لبخندی یا اشاره ای یا آهی تاییدمان کنند. همراهمان باشند. بعد ضعیف شد. پای استدلالش لنگ شد. کتاب نمی خواند. کتاب خوب نمی خواند. آینده آزادی فرید زکریا را که دادم دستش اوائلش را خواند و بعد گفت که نمی کشم. گفت حرفش حساب است ولی ذهن من برای این حرف ها کند شده. کم کم دوز دایی جان ناپلئونی تحلیل هاش و باورهاش زیاد شد. همه چیز را زیر سر روباه پیر می دید. همه را آلت دست می دانست. بحث هایمان تبدیل شده بود به مراسم کوتاه مدتی که طی آن من بهش می خندیدم. به پدرم می خندیدم. پنهان کردنی نیست که بنیان فکر کردنم را از او گرفته ام. این همه سالهای جدایی هیچ نتوانسته تاثیرش را در استیل اندیشیدن پسر بزرگش کم رنگ کند. روش بحث کردنم بسیار شبیه اوست. با همه بدی ها و خوبی هاش.

یک لحظه اتفاق افتاد. از یک لحظه ی خاص به بعد هیچ وقت بحث نکردیم. هر چه گفتم درست است. خیلی سعی کرد تحریکم کند. عصبانیم کند. از کسانی بد گفت که می پنداشت دوستشان دارم. گمان می کرد قبولشان دارم. غافل بود از اینکه هیچ کدامشان را و هیچ کس را مدتیس دوست ندارم. دور بود و نمی دید چه حجم نفرت و کینه ای تمام ذهن و تنم را پر کرده است. اولیم مواجه اش با این واقعیت که باهاش بحث نمی کنم به نظرم دردناک و تاثیر گذار بود. این قدر که تا مدتی از گفتگو طفره می رفت. بعد تر اما هر چه کوشید من پا ندادم. شکست خورده بود. برای همیشه رفته بود روی طاقچه. فهمید که از این لحظه به بعد بازی نیست. حساب نیست. دلم برایش سوخت. دلم برای خودم سوخت.

ÃÂÃÂ ÃÂ¯ÃÂÃÂÃÂÃÂ ÃÂÃÂÃÂ ÃÂ¯ÃÂÃÂÃÂ ÃÂ§ÃÂÃÂ ÃÂ¾ÃÂ³ÃÂª ÃÂÃÂ¯ÃÂÃÂÃÂ ÃÂÃÂÃÂ§ ÃÂ®ÃÂÃÂ§ÃÂÃÂ¯ ÃÂ´ÃÂ¯. ÃÂµÃÂ±ÃÂÃÂ ÃÂ¯ÃÂ§ÃÂ±ÃÂ ÃÂªÃÂ³ÃÂª ÃÂÃÂ ÃÂ©ÃÂÃÂ.

2008-06-10T03:28:00.001-07:00

اصغر ما از همه قاتل تر است

2008-06-10T00:25:00.000-07:00

حالا تو هی برو صکزی جک رو زیر و کن و هی خیال کن چه آهوهایی داری شکار می کنی و هی از اینجا غافل باش.

نه غم داره نه شکستی؟

2008-06-08T07:49:00.000-07:00

میخکوب تصویری نایاب شده‌ام.

آن شب و در آن ویلای روی کوه و رو به دریا، افراد گله‌ی ده نفری ما دور میز که جمع شدند و شات سوم را که ریختند، دلشان طاقت نیاورد. اینقدر لیوان‌های ویسکی و یخ را روی میز کوبیدند و فریاد زدند بگذرد این روزگار تلخ‌تر از زهر که یکی دو نفرمان را اشک محاصره کرد. به‌ خودمان آمدیم و از دیدن تصویر نفرت اندودمان وحشت کردیم. شاید باور نکنی. ولی مستی من همان لحظه پرید و تا صبح هم برنگشت.

بخندم یا گریه کنم؟

2008-06-02T03:14:00.000-07:00

آقای خوش چهره که به عنوان نماینده ستاد آقای احمدی نِژاد، دو شب قبل از انتخابات در تلویزیون مناظره‌ی کوبنده‌ای با نماینده‌ی ستاد آقای رفسنجانی کرد، ‌حالا بعد از سه‌سال خاطرات‌اش را برایت تعریف می‌کند. بخوان:

در خصوص آن مناظره هم باید گفت که یک ربع مانده به شروع برنامه، آقایان چمران، علی احمدی و خانم سلطان خواه با من تماس گرفته و به دلیل فاصله کمی که منزل ما با جام جم دارد در آن برنامه شرکت کردم. در واقع من وظیفه معلمی خود را انجام دادم. خود آقای احمدی نژاد البته پیش از آن مناظره با من تماس گرفته و درخواست حضور در برنامه را داشتند. سوال من این بود که چه برنامه مدون اقتصادی، فرهنگی و سیاسی طراحی شده که من از آن دفاع کنم؟ آن شب هم وقتی با من تماس گرفته شد همین ابهام را مطرح کردم.

- برنامه یی به شما ارائه شد که پذیرفتید در آن مناظره شرکت کنید؟

خیر، برنامه اقتصادی نداشتند. اعلام کردند که شما استاد هستی و من به آنها گفتم در صورت حضور در آن برنامه، حرف خودم را خواهم زد و واقعاً در آن برنامه هم همین گونه شد

دفعه بعد حتمن استجازه کنید

2008-06-02T02:53:00.000-07:00

حائري شيرازي با اشاره به اينكه وي اولين سخنران مخالف شورائي شدن رهبري بود، گفت: نفر بعد از من در موافقت شورايي شدن به‌جاي بيان ادله و برهان، اعضاي خبرگان را به روح امام قسم داد. –سلام آقای لاغر, خواب ناموس ات مرا می بینی؟ آماده باش که به زودی خواب ناموس ات را خواهم دید, خواب ناموس دیدن ای-

نماينده ولي فقيه در استان فارس گفت: اسم ايشان كه برده شد و آقاي هاشمي اعلام كردند كه ايشان مد نظر همه هستند، عصباني شدند و از جايي كه نشسته بودن برخاسته بدون اينكه استجازه كنند به سمت تريبون رفتند قرمز شده بودند و گفتند: شما مي‌دانيد با من چه مي‌كنيد، چه باري را بر دوش من مي‌گذاريد.
امام جمعه شيراز ادامه داد: اعضاي شوراي نگهبان كه در جلسه حضور داشتند از ايشان سئوال كردند كه چرا در مقابل اجراي قانون مقاومت مي‌كنيد ايشان هم ديدند حرف حساب است بنابراين نشستند. - صحنه را تصور کرده و لذت ببرید-.

حائري شيرازي با نقل خاطره‌اي از زبان احمد‌خميني گفت: حضرت امام فرمودند هرچه فكر مي‌كنم هيچ فردي شايسته‌تر از سيد‌علي آقا براي رهبري نيست.
وي ادامه داد: احمد‌آقا گفت، امام فاميل ايشان را نگفتند، تنها به گفتن اسم ايشان اكتفا كردند.

حتمن دفعه بعد به خوبی دقت کن

2008-06-01T00:57:00.000-07:00

دبیرکل نهاد کتابخانه های عمومی، پایین بودن فرهنگ مطالعه و کتابخوانی در کشور را کذب محض عنوان کرد و افزود: به این لحاظ در سطح خوبی قرار داریم و اگر به خوبِی دقت شود مردم متدین ما در شبانه روز چندین ساعت قرآن می خوانند و راز و نیاز با معبود دارند که در حوزه مطالعه به این امر توجه زیادی نمی شود.

تعطیل کنیم کنیم کلن بریم طنز آماده بنویسیم. هان؟

2008-05-31T23:57:00.000-07:00

احمدی‌نژاد به روند تمرین تیم ملی اشاره کرد وگفت: "در یکی از صحنه‌های تمرین دیدم جباری کار خوبی انجام داد و در حالی که می‌توانست شوت بزند به صادقی پاس داد."

وی افزود در لیگ 18 تیمی‌مان دیدیم که امسال تیم‌ها چقدر خوب شده‌اند. یک زمانی تنها دو تیم داشتیم اما در حال حاضر7 -8 تیم پرقدرت داریم."

احمدی نژاد در جمع هواداران تیم ملی فوتبال در کمپ تیم‌های ملی گفت: «دستور می‌دهم مشکل علی کریمی حل شود.

احمدی نژاد خطاب به تماشاگران گفت: شعارهایی که می‌دهید "ایران همیشه برنده باشد" شعار بسیار درستی است که ما باید در همه عرصه ها به این شعار جامه عمل بپوشانیم.

همیشه حق مطلب را ادا کن

2008-05-31T03:25:00.000-07:00

معظم له افزودند: در مراسم افتتاحيه و آغاز به كار مجلس هشتم زماني كه اسم امام (سلام الله عليه) آمد نمايندگان معزز مجلس حفظهم الله با صدايي كه گوياي عشق به امام بود سه صلوات فرستادند و حق مطلب را اداء كردند و من همان زمان دست به دعا برداشتم و خدا را شكر كردم كه چنين عشق و چنين علاقه اي در ميان نمايندگان ملت به امام خويش وجود دارد.

چه بی‌تابانه می‌خارمت ای حال خوش‌ نویافته‏

2008-05-26T03:34:00.000-07:00

این روزها که تازه هم‌خانه شده‌ایم، خوشم. عصرها انگار منبع تمام نشدنی انرژی به خانه می‌کشٍدم. روزم به سهولت گذشته به شب نمی‌نشیند و شب‌ام را ملتمسانه تا آخرین قطره‌های رمق ادامه می‌دهم. تمام تلاشم را می‌کنم که کم‌تر بخوابم. بیشتر بیدار باشم. بهتر بیدار باشم. انگار آرامشی را که دست نایافتنی می‌نمود پیدا کرده‌ام و می‌مکمش.

آگاه بودن به همیشه‌گی نبودن این روزهاست که کمکم می‌کند نترسم. هیجان‌زده نباشم و بگذارم خودش آرام‌آرام طی شود و در لذت بی‌بدیلش غرق‌ام کند. اگر خام‌دستانه گمان به ابدی بودنشان می‌بردم گند می‌زدم. مطمئن که گند می‌زدم.

هم‌خانه‌ شدن میدان دو‌نفره‌گی‌های تازه است. هرچه قبلن بیشتر دونفره‌گی کرده باشی، همخوابگی کرده باشی، هم‌سفری کرده باشی، هم‌خوانی کرده‌باشی، هم‌خنده و هم‌گریه و هم‌مست و هم‌خوان و هم‌قدم و هم‌حمام شده باشید، اینجا خیالت راحت‌تر است. مجال بیشتری به دونفره‌گی های جدید می‌رسد. هیجان‌زده نیستید. هول نیستید. وحشی‌بازی در نمی‌آورید. آرامش ارزانی‌تان می‌شود. سر فرصت هم را کشف می‌کنید. ذهن هم را و تن هم را و لحظه‌های بکر هم را بیشتر و بهتر می‌شناسید. آن‌وقت است که می‌توانی به تجربه بفهمی شیرعسل طالبی‌اش را با یک قاشق چا‌‌ي‌خوری دارچین دوست‌تر دارد یا بدون آن. دوست دارد وقتی سریال می‌بیند چای و شکلات بخورد یا آب هندوانه. لغزش انگشتانت کی گردن‌اش را اذیت می‌کند و کی غرق‌اش می‌کند در نشاط. کی دوست دارد مست به هم بپیچید و کی هشیارخوابی را می‌پسندد.

نه عزیزم من مدیرعامل بانکم

2008-05-24T22:44:00.000-07:00

یک آهنگ خجسته ای دارد این آقای ساسی مانکن به نام دیوونه‌خونه –نخند, هر کس نقطه‌ضعفی دارد و گاس که نقطه‌ضعف من هم به گوش جان نیوش کردن –سلام مجریان مسابقات قرانی- تولیدات روزافزون نوجوانان رپر هم‌زبان باشد-.

خانم دختر شاهد است که چند باری به اشاره و کنایه این آهنگ را مناسب ترین موزیک متن برای وبلاگ آقای لاغر دانسته ام و تولید کنندگانش را از جمله تی.آی پرورترین گل مغزان این مرز پرگهر. این روزها اما دنبال فرصتی می‌گردم. دلم می‌خواهد بنشینم و سر دل فرصت برایت متنی را که می‌خوانند بنویسیم تا در لذت بی پایان عصرهای ترافیک‌مال و جاده‌های انگار هرگز تمام‌نشدنی ما شریک شوید. گاس که همین آهنگ و یکی دو تا دیگر از هم‌سبکانش از معتبرترین راههای پرشمار رسیدن به خدا باشد.

تا آن روز که شاید هرگز نیاید، سفارش‌ات می‌کنم به گیر آوردن این آهنگ ولو بالسین و بسیار بار شنیدنش.