tag:blogger.com,1999:blog-138547672009-02-21T13:32:51.586+02:00Temporal Lifeelegyhttp://www.blogger.com/profile/16062146709278874861noreply@blogger.comBlogger9125tag:blogger.com,1999:blog-13854767.post-81695952541426919412008-02-29T21:43:00.005+02:002008-02-29T22:16:15.981+02:00Kendimi şöyle bir gözden geçirme yanılgısı içine sokuyorum çok sık olmasa da arada bir diyebilecek kadar..Soruyorum kendime; en olması gerektiği gibimi emin olmadan, cevap verdiğim oluyor mu bilinmez…<br /><br />Bazen çocukluk denilen geçmiş dönemlere ait anıların içinde geziniyorum belli belirsiz…parmaklıkların ardında kaldığım ve sular seller gibi olmasada epeycene gözyaşı akıtıp, sana değer veren en kutsal-en olması gereken varlığın kısa bir süre için bile olsa yokluğunu hissettiğim zamana gidiyorum. İlgili sürenin izafiyetinden bağımsız, akabinde kavuşuyorum, tanımsız bir duygu silsilesinin içinde…<br /><br />Dönemi biraz daha geliştirip, varlığın kendini tanımlamaya başladığı bir evreye giriyorum...garip hareketler sergiliyorum, belki en olması gerektiği gibi belki de bir insandan hiç beklenmeyecek şekilde. Hırkayı yerden alıyor, iki basit savurma hareketiyle temizliyor, akabinde cevabına haiz olduğun suali yanıtlayacak olmanın haklı gururu ile ilerliyorum, tanımsız bir duygu silsilesinin içinde…<br /><br />Günümüz denilen yakın döneme geliyorum..İlk iki devrede gerçekleşmiş olabilecek ve seni “tanımsız bir duygu silsilesi içine” sokabilecek olayların gerçekleşme evrelerini, bir çırpıda değil de, gerçekte epey bir süre alacak şekilde algılamaya devam ediyorum, arada bir diyebilecek kadar olan zaman içinde…<br /><br />Soruyorum halen kendime nedir bu tanımsız denilen olgu; isim verilemeyen, duygudur deyip geçiştirdiğimiz şey..<br /><br />Sadece seninle, kendinle ilgili olan naçizane bir olay mıdır acaba diyorum sorgulamanın ilk evresinde.. Akabinde hemen bir cevap bulamasam da zihnimde bazı tanımlamalar yapabilme kabiliyetini hissediyorum. Tanımlamalardan en yakın olanına sevgi adını veriyorum; kendinden emin olamayan kişi edasında, çevre denilen olgunun nezaretinde.. Kendine en yakın olanında bile tereddütler yaşıyorum.<br /><br />İkinci evredesinde sorgulamanın, sen dışındakilerle bağlatı kurmaya çalışıyorum benden bihaber..ismine kurgu diyorum belkide; çevre denilen ve ikinci evreyle ilgisi olan olguları içinde barındıran, olasılığı milyonda bir olsa bile gerçekleşme mukadderatı olan..<br /><br />Bu iki safha arasında gidip geliyorum hayat denilen döngü içinde.. Bir bütünlük var bozamıyor, her ikisi birlikte olmalı diye düşünüyorum. Ve bu gelgitler sürecinde bir isim daha zuhur ediyor, mutluluk diye tanımladığım..<br /><br />Gelgitler yerini dinginliğe bırakıyor şu aşamada..Sanki “tanımsız bir duygu silsilesi” yeni bir isim buluyor kendince.......<br /><br /><br />Zaman çok çabuk ilerliyor<br />Anlam vermenin karmaşası içinde<br />Tam yerimidir acaba<br />Gerçekten bilmek isterdim<br /><br />Farkındalıklar almış başını gidiyor<br />Bir bakmışsın sevgi oluyor<br />Yoksa kurgu hadisesi midir<br />Belliki anlam veremedim<br /><br />Birşeyler olmuyor değil şu dönemde<br />İsmine haiz olamadığım<br />Adı mutluluk mu<br />Sonunu göremedim<br /><br />“Bi kerede mutluyum de”<br />Sorsa idin birkez daha<br />Varsa eğer öyle bi yer<br />Emin ol senin yanın derdim<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13854767-8169595254142691941?l=unelegy.blogspot.com'/></div>elegyhttp://www.blogger.com/profile/16062146709278874861noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13854767.post-66135027478453813062007-12-05T20:25:00.000+02:002007-12-05T20:32:21.070+02:00Geldi çattı sonunda hiç beklenmeyen o an…bir gün olacaktı muhakkak…istenmesede, akla getirilmesede, farklı şeyler düşünülmesede sonunda oldu..<br /><br />Hayırlısı buymuş diye bir kenarda beklemek geldi içinden şu fani beşerin…her şey gelip geçici değilmiydi….hani nerde inandığın olgular, değerler..inanıyordun ya sonuna kadar…nedir, bazı zamanlar vardı gelip geçmeyen…<br /><br />Sen daha olayların yansıması devresinde iken O vermişti kararını sormadan sana..gidecekti belkide arkasına bile bakmadan, geride bir şeyleri bıraktığının farkında olmadan..kimbilir belkide umursamadan…kendince haklı idi en olması gerekeninden…ama hani “hiç insan bakmaz mı ardına be kardeşim” benzeri ifadeler kullanma gereğini hissetme olgusunun sebebi nedir peki....<br /><br />Bumuydu peki kurgunca..farklı olaylar olması gerekmez miydi..hani O gidiyorum diyordu kendince, ama bi taraftanda da gitmezmiydim acaba gitme dese birşeyler bana, kalırmıyım buralarda diye aklından geçiriyordu...üstelik “sen olsan gidermiydin” suali ile zemin bile hazırlanmıştı….<br /><br />Kurgu olayıda biryere kadarmış demek gelmiyor insanın içinden, gerçeklerle yüzleşme hadisesinin arifesinde..Pek güzel olurdu değilmi O “gitmiyorum” dese, Sen “sen bilirsin” desen...gözleriniz kenetlense kurmacanın en hat safhasıda...<br /><br />Yüzleşme zamanı gelmişti..bundan sonra olmayacaktı sabahlar akşamüstlerinin arifesinde...O’nun Sen’i sen yapabilme hadisesinin varlığı sonsuzda kaybolup gidecekti. Yine yenidenlerle başlayacaktı günler O’nun yokluğunda eskisi gibi..öğle araları olmayacaktı O’nun devam ettirdiği..Başrolde hep O vardı..Artık O hep yoktu..<br /><br />Söylenecek söz bulunamayıp “sözün bittiği yer” tanımı tam yerini bulacaktı..<br /><br /><br /><br /><br />Aklımda hep sen vardın ..yüreğim benden habersiz<br />Olmasada gerçekte yalan değilmiş<br />Hiç bilemedim..<br /><br />Uykusuz kaldım kimseden bihaber..oyunlar oynadım kurgumca<br />Sensiz zaman kavramını yitirmiş<br />Belliki göremedim...<br /><br />Keşkeler yoktu cümlelerde..kelimeler sendin<br />Bencil olmuştu insan<br />Bir an düşünemedim...<br /><br />Birşeyler kaldı içimde..hayalle gerçek arasında<br />Arkandan haykırıp<br />Gitme diyemedim..............<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13854767-6613502747845381306?l=unelegy.blogspot.com'/></div>elegyhttp://www.blogger.com/profile/16062146709278874861noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13854767.post-69124593094612320162007-11-01T23:32:00.000+02:002007-11-01T23:35:13.506+02:00Bir akşamüstü; gündüzün geceden epeycene kısa olma hadisenin başlama dönemi desek tamda yeri olmazdı. Bunun bide sabahı var onu hiç sorma... Bir umut yine yenidenlerle geçti zaman. Ha şimdi gelecek ha şimdi geldi geçti derken beklemenin verdiği ızdırap yerini başka bir hüzne bıraktı dersem yanılmış olmam sanırsam. Hani beklemekti seni üzen..hani nerde..geldi işte ..hatır bile sordu üstelik..O’nun seni sen yapabilme olasılığının hayat karşılığındaki değerinin yüksek olduğu kendi hayal aleminde bumuydu cevabın..yokmuydu içinden gelen söylenesi sözlerin...dedik ya bir akşamüstü idi epeycene uzun..<br /><br /> Sen vardın; akşamüstü sabah ayrımı yapmayan şu fani zaman içinde..O vardı;“iyiki varmış“ diyebilme ihtimalinin oldukça fazla olabileceği, belki kendimce belkide.... Senin derdin kendinleydi O’nu karıştırmadan...O’nunda sıkıntıları vardı elbet en olması gerekeninden kendince..Neydi peki Seni O’na bağlı kılan kurgunca...<br /><br /> Zincirin ilk halkasında sabahlar vardı..sabahlar olurdu çoğu zaman, olmasın dediğin başka sebeplerden...neydi peki bu aralar bu sabahları farklı hissettiren, hani hiç sorma dedirten türden...O olmasın bu sabahların içinde...elbette O vardı..kendisi bikere farklıydı sabahlar da neymiş O’nun olduğu yerde...En güzel sabahlardan birinde O vardı yine, güne hazırdı belliydi her halinden..Senin yapabileceğin çok fazla seçeneğin yoktu üzerinde düşünüp akabinde uygulayabileceğin..O’ydu sabahı o hale getiren, Sendin devamını getirecek...Zordu ayrılmak bu<br />sabahlardan...<br /><br /> Öğle vakti gelmişti sabahın arifesinde.. sabahların dakikalarının verdiği huzurun yanında bu vakit epeyce önemli idi kendimce..düşün koskoca bir saat vardı şimdi önünde..Yine vardın Sen ve O...O en olması gerekenden yerine getiriyordu sanırsam bu vaktin gereğini..Senin için O vardı sadece...sadece O vardı..nedir O başlatmıştı bu günü..O’da devam ettirmeliydi en hakettiği ile...söylenecek söz yoktu..zaman onun elindeydi artık..<br /><br /> Akşamlar biraz buruk olurdu ,sabahları bekleyecek olmanın sabırsızlığı neticesinde..tek teselli eden şey buydu belkide..düşün nice olurdu halin birde olmasa sabahlar en olmasını istediğin şekli ile bu akşamların arefesinde..Sen ve O yine vardın uzun bir ayrılığın habercisi olan akşamüstünde..<br /><br /> Zincir tamamlamıştı halkalarını kendince, kapanmıştı artık hiç açılması istenmeyeninden en içteninden.<br /><br /> Bazı anlarda düşünüldü olayların başkalarının gözünden bakılma hadisesinin uygulanabileceği Sen ve O üzerinden..Mümkünmüydü peki Senin O, O’nun Sen olma ihtimali..Hani bi düşünelim Sensin sabahları güne hazır olan, öğlenleri hakettiği gibi devam ettiren, akşamlarında O’nun hüzünlendiği.. ”yok canım artık daha neler” hadisesi düşüncesinin doğruluğu karşısında, yinede içinden “hani milyonda birde olsa bi olasılık vardır canım” cümlesini kurma isteğinin nedeni nedir peki...<br /><br />Düşün bide olmasada olasılığı, birlikte beklediğin sabahların..<br /><br /><br /><br />Bir akşamüstü vardı.. aklım orda kaldı..........................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13854767-6912459309461232016?l=unelegy.blogspot.com'/></div>elegyhttp://www.blogger.com/profile/16062146709278874861noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13854767.post-1159050572113999972006-09-24T01:14:00.000+03:002006-09-24T01:29:32.116+03:00“Birisi” vardı hani “senden hoşlanıyorum” der gibilerinden…dediği gibi kaldı…<br />“Bişey” vardı hani “senin hoşlandığın” dediğim..ellerin oldu.hayırlı olsun..<br /><br />“Birisi” ve “bişey”, her ikisi birlikte çok güzel bir ikili olmuştu..birbirini tamamlıyor mertebesinde olmasa bile..düşün bide olsa idi halim nice olurdu olmaması neticesinde..<br /><br />“Birisi” girdi hayatına apansızca senden habersiz. Haber olayının yayılıp taraflar arasında herhangi bir kurgunun olmadığı süre içinde o “birisi” için herşey güzel gibiydi belkide, senin için güzel olduğu gibi kötünü içinde. Kendince o “birisi” hayal etti en güzelinden…yaptı planlarını en içteninden..yeri geldi hüzünlendi, yeri geldi nerde olduğunu bilmedi. Öyle anlar oldu kendini buldu belkide…kimbilir…..<br /><br />“Bişey” çok önemli değildi. Herhangi bişey olabilir diyebileceğin bişeydi belkide. Nedir.. vardı.. bişey diyip küçümseniyor gibi görünsede…<br /><br />Sen herzamanki gibiydin habersizce. Birşeyler vardı bilincinde idin, seni ürperten tedirgin eden. Hani derler ya rüzgarın önündeki bir yaprak misali..hah işte tam olmasa bile budur diyebileceğin. Adını koyamamıştın sanırım o kadardı.<br /><br />Haber aldın elçiye zeval olmadan “bişeyi” küçümseyerek. Oldu bişeyler yalan yok en olması gerekeninden, herkeslerin kabul gördüğü ben görmesem bile. Olmaz dendi.. devam etmez dendi filmlerdeki gibi..kötüler kazanacaktı herzaman..Zorlandı bu kez olaylar inatçı olmadan, rahatsızlık verildiğinin farkında olmadan..Nedir içten geldi cesaretle birleşerek..”birisi” vazgeçti kendimce..hayallerinden…hani kendini bulmuştu kurgumca…ne oldu….kimbilir…haklı idi kendince sonuna kadar destek verilerekten…<br /><br />Farklı şeylerde oldu..Ad, tanımlama mertebesine bir adım daha yaklaştı gelişme devresinde insanın…<br /><br />Birisi, bişey….gelip geçici idi kimi zaman…geldi geçti istenmesede en içteninden…<br /><br />Rüzgar şiddetini arttırdı..Sanırın bu kez doğru yönde esiyordu.<br /><br /><br />sanma şâhım,...herkesi sen........sadıkâne.........yâr olur.<br />herkesi sen,...dostun mu sandın,.....belki ol....ağyâr olur.<br />sadıkâne,......belki ol..................âlemde bir....... serdâr olur.<br />yâr olur,.......ağyâr olur,.............. serdâr olur,... didâr olur.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13854767-115905057211399997?l=unelegy.blogspot.com'/></div>elegyhttp://www.blogger.com/profile/16062146709278874861noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13854767.post-1148938593638711402006-05-29T22:55:00.000+03:002006-05-30T00:41:16.163+03:00Yine oldularla geçen bir gün idi, yorgunluk cabası... bir öğleden sonrası oldu, biraz mecburiyetten.. bir de akşamın en tatlı zamanlarıda geçti suskunluğum...sabahın hiçbir anlamı yok idi bugüne özel..zira diğer sabahların önemi anlatılmak istense, bugünün sahiplendiği değerin yanında kat ve kat hatta "işte öyle" dedirten cinsten fazla olacak idi...sabahların olayı bi başka...<br /><br />Zamanın ilk yarısı hoş idi naçizane..hani mecburiyetler bu kadarmı insana hoş gelir diye bir an bile düşünülmedi en alışıla geleninden..evet hoş idi..ben mecburen bi tarafta..onun mecburiyetinin anlamı bilinmez kendileri naçizane diğer tarafta.. başka taraflarda var idi elbet ben ve o tarafından ayrı...bu başka taraflar hepten ayrı idi...gönül isterdi eminim sadece iki taraf olmasını...bu halim ile en iyisi bütün tarafların olmasıydı ortamda..kaldıki öyle oldu ne mutlu..<br />İlk yarı bitti bitecekler, bitmesinler ile geçti..mecburiyetlere alışkın başka taraflar hep konuştu bu yarısında zamanın..o iki defa konuştu..saydım...benim taraf sustu..hemde epey bi...neyselerle tamamlandı bu kısmı zamanın..<br /><br />"yorgunluktu cabası" kısmının umursanmadığı akşam oldu o en güzel olanlarından..ikinci devresi başlayacakmış olayların...bilinirmiydi..bilinmez..olasılıkların kıyısında yaşam bu imiş...<br />yine taraflar var idi; konu gereği, olmazsa olmazlardan ikiside ordaydı.."iki"den "bir"i fazla bulunmadı ortamda..işi vardı kanımca..ayrıyetten bi mecburiyetlik durumda yok idi...diğer "bir", suskun idi herzamankinden..biraz mırıldandı bişeylerden..kendi bile anlamadı söylediklerini..sanılırki ilk yarıdaki suskunluğa yapılan bir atıftan ibaretti o kadar.."iki"den "bir"i gitti..diğer "bir"sustu..diğer taraflar susmadı..en güzelinden biri olan o akşam zindan oldu bi anda..<br /><br />Zindanlık haline kadar herşey güzel idi kendi alemimde..gereği varmıydı..neden diğer taraflar da susmadı en kıyağından..hapsetmeye değermiydi; hadi "iki"den "bir"ini geçtim, o güzelim zamanı..<br /><br />Diğer taraflar susmadı...bir zamanlar hoş olan o akşam süresince.. konu genele yayılmıştı.."iki"nin dışında gelişimini sürdürdü..işte akşam üstünü zehir eden bu oldu..her başka diğerler, "iki"den "bir"i hakkında böyle konuşur ise, diğer "bir" e yazık olmazmı en bencilinden.. öbür "bir"lere yapılanlar, hakkında konuşulmayacak kadar kati olmazlardı..<br /><br />"İki"den "bir"i gitmiş idi..işi vardı zannımca...diğerler konuşmaya devam etti ediyorlardır kanımca..diğer "bir" susmuştu...böylede devam edecekti sanırsa...<br /><br /><br /><br />Bir haksızlık olsa bilirim<br />haykıracağımı sonuna kadar<br />en içteninden<br />umursamadan kelimelerin kayıtsızlığını<br /><br />Bir sevinç olsa paylaşırım<br />değerini bilerek en olmazından<br /><br />Haykıramadım<br />değerini bilmeme rağmen<br />İçten olamadım<br />Sustum kelimeler aleminde<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13854767-114893859363871140?l=unelegy.blogspot.com'/></div>elegyhttp://www.blogger.com/profile/16062146709278874861noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13854767.post-1145299743855930842006-04-17T21:33:00.000+03:002006-04-17T22:03:25.610+03:00Günlerden öyle bir gün işte..fazla üstüne gitmeye gerek yok düşüncesinin yoğun olduğu bir akşam üstü desek...<br /><br />Hani olurya olurmu bilinmez herkeşlere..birşey görülür, o şekli ile kalmaz.. onun görülme derecesi anlam verilemeyen bir şekilde bilme işine dönüşür..hani olurya olurmu..<br /><br />Bende naçizane birşey gördüm..bildimmi emin değilim bilinmez...dönüşümü yaşadım muhakkak..<br /><br />Dönüşüm olayının gerçekleşme zamanı anlık bile olsa, geriye bakılarak yapılan yorumlar neticesinde bunun o derece anlık olmadığı, bilakis dönüşmüş bir çok şeyin toplamı olduğu sonucuna da varılmaması aşikar görünebilmekte..<br /><br />Peki neden anlık bişeyler olur böle dönüşümlerin arifesinde....<br /><br />Adı üstünde anlıktır işte be yav diyerekten konu geçiştirilebilirmi...<br /><br />Yoksa...yoksa hayatının anımıdır...<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Gozlerimden gorebilseydin aynadaki yansimani<br /><br />Hissedebilirmiydin sudaki serinligi, havadaki tazeligi<br /><br />Ucabilirmiydin ozgurlugun kanatlarında<br /><br />İnanabilirmiydin…<br /><br />Gorebilseydin gozlerimden yansimani<br /><br />Sen olmak istermiydin aynadaki..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13854767-114529974385593084?l=unelegy.blogspot.com'/></div>elegyhttp://www.blogger.com/profile/16062146709278874861noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13854767.post-1144338864913937962006-04-06T17:58:00.000+03:002006-04-06T18:54:24.936+03:00Yine yeniden duygulanmanın o anını yaşamışlığın karmaşasında, ne yapacağını bilmeme hali almış yürümüş...nedir yani olmazsa olmazlardan mı yani ...yok böyle gitmezler gelir, aman boşverler gider..bumudur hepsi bumudur nedir..<br /><br />bir akşam üstü olaylar gelişti desem haksızlık etmiş olmam..olaylar böylemi gelişmeli, kader mi ağlarını ören..yok arkadaş senmisin asıl olan, kendin ettin kendin buldunmu olayı nedir...<br /><br />bir insanla konuşmak iletişim kurmak bukadar mı zor diye sorarım kendime, mantıklı bi cevapta bulurum akabinde...yahu nedir..o zamanı kıymetli, erişilmez, tek ve sonsuz yapan...<br /><br />bir adım gerinde diyorum, duyuyorum, hissediyorum..duygular bu kadar mı yoğun olacak diye düşünmüyorum..yavaşlamalısın diyorum..kime diyorum heyyyy...<br /><br />Yok arkadaş bu başka birşey...biliyorum, farkındayım da diyorum..onuda geçtim, farkındalığın farkının seriye bağlanmış kurgusunu da düşünmekle kalmıyor...yahu biliyorum..<br /><br />Biliyorum da nedir o anı sonsuz ulaşılmaz yapan..nedir tekrar soruyorum...<br /><br />işin diğer işten geçme halinde atıp tutuyorum sanki olaya dışardan bakan birinin tavrıyla..O kişiye hak vermekle kalmıyor; o geçen kıymetli sonsuz zamanda, o kişi gibi olabilmek için yapamayacağım şey olmayacağını belirtiyorum naçizane...<br /><br />Peki nedir o anı sonsuz yapan....<br /><br />Biraz rahatlamış görüyorum kendimi, bu kadar hırpalamadan sonra...birdaha o anın yaşanabileceği ihtimalini düşününmenin, rahatlamada katkısının az veya çok olduğunu da bilmiyor değilim...hani o an gelir, ben yavaşlarım bu defa...sonra o yavaşlar kurgumca...nedir; o sonsuz an aniden olayını yitirmiş bulur..<br /><br />peki nedir insanı sonsuz bir halde durağan yapan o sonsuz zaman...birbirini nötürler mi diye anlık bi gaflet anının düşüncesini, kafamdan atmalıyım uygulamasının hemen akabinde geçiştiriyorum...<br /><br /><br />Bir akşam üstü ben yavaşlasam..o yavaşlasa...güzel olmazmıydı sonsuzluğa aldırmadan.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13854767-114433886491393796?l=unelegy.blogspot.com'/></div>elegyhttp://www.blogger.com/profile/16062146709278874861noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13854767.post-1143239252109908962006-03-25T00:02:00.001+02:002008-05-15T16:21:06.196+03:00Sıkılmakta, bir okadar da buna üzülmekte olma durumu kimin başına kaç defa gelmiştir. Bunun üstesinden gelebilmek için çaba sarfetmekte, bir sonuca ulaşılacağına inanıp yarıyolda kalma hadisesini; olabilme ihtimali olan bir durum gibi görüp tekrar başa dönme, hani olurya hedefe ulaşma becerisine bu sarf sırası dışında, özel bir yetenek sayesinde sahip olan kaç insan var sorarım.<br /><br />Bir ben tanımıştım zamanında<br />“benden içerü” diyebileceğim.. ondan habersiz.. naçizane.<br />Bir yol çizdim umuda. inadına..<br />Sırf inadına<br />Engeller de olsun istedim küçülterek bencilce…<br />Büyüyen yol oldu..benden habersiz. gerçekte.<br />Olsun<br />Zamanında bir ben tanımıştım..inadına.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13854767-114323925210990896?l=unelegy.blogspot.com'/></div>elegyhttp://www.blogger.com/profile/16062146709278874861noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13854767.post-1120502723236396592005-07-04T21:36:00.002+03:002008-06-01T18:52:13.045+03:00<a href="http://unelegy.blogspot.com/"></a><br />sonunda bizde naçizane bu ortama geldik hayırlı ola..daha elbet öğrenecemiz şeyler olacak ama buda bir başlangıç olarak kabul görür umarım..başarılar yolun açık ola...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13854767-112050272323639659?l=unelegy.blogspot.com'/></div>elegyhttp://www.blogger.com/profile/16062146709278874861noreply@blogger.com0