Tabula Rasa

Lemon darling!

2009-02-19T21:42:00.005Z

Μιας και δεν εχω δουλεια, αλλα σε δουλειες να βρισκομαστε, επιδιδομαι στο λατρεμενο σπορ. Να κανω κατι με τα χερακια μου και ειδικα με κατι που μου αρεσει πολυ. Το λεμονι. Πηρα τη συνταγη απο τουτο τον μαγειρα και εχουν αναστεναξει τα σφηνοποτηρα. Ειναι τελειο μετα απο ασυδοσιες (που εχεις σκασει, αλλα συνεχιζεις να τρως!)

Αντιγραφω λοιπον:

1 μπουκάλι βότκα (προτεινει golden ring).

Φλούδες από 5 καλά πλυμμένα λεμόνια.

1 φλυτζ. σιρόπι.

"Πλένουμε καλά τα λεμόνια.Τα καθαρίζουμε πολύ προσεκτικά προσέχοντας να μην "πάρουμε" την άσπρη σάρκα του λεμονιού γιατί πικρίζει. Γεμίζουμε ένα καθαρό γυάλινο δοχείο με τη βότκα κ προσθέτουμε τις φλούδες από το λεμόνι. Κλείνουμε καλά το δοχείο κ το φυλάσσουμε σε κάποιο ντουλάπι. Κάθε δυο μέρες ανακατεύουμε το βάζο."

"Μετά από 10 μέρες, αφαιρούμε τις φλούδες κ περνάμε τη βότκα μέσα από ένα χάρτινο φίλτρο καφέ.( Γενική αρχή: Όταν φιλτράρουμε ο,τιδήποτε μέσα από υφασμάτινα ή χάρτινα φίλτρα καλόν είναι προτύτερα να τα έχουμε βρέξει ελαφρά).Προσθέτουμε το συρόπι, ανακατεύουμε, φυλάσσουμε σε μπουκάλι που κλείνει καλά γιατί το ποτό αυτό εξατμίζεται εύκολα."

Ειναι απο τα πιο ωραια λικερ που εχω δοκιμασει!

Τα περιεργα και παραδοξα της δουλειας μου.

2009-02-18T11:05:00.004Z

Εδω και καιρο ηθελα να γραψω για τον παραξενο για μενα τροπο που δουλευω. Σε οσους το εχω εξηγησει, ειδικα απο Ελλαδα, το βρισκουν απιστευτο. Δουλευω σε μια πολυεθνικη τεχνικων συμβουλων. Αυτο σημαινει πολυ γενικα οτι πουλαμε υπηρεσιες, εξειδικευμενο προσωπικο και συγκεκριμενα προσοντα. Μας προσλαμβανουν αλλες εταιριες με συμβολαια, για συγκεκριμενο χρονικο διαστημα μεχρι να τελειωσει ενα προτζεκτ.

Οσοι δεν απασχολουνται σε καποιο προτζεκτ...απλα καθονται. Τους τελευταιους μηνες με την οικονομικη κριση, ειναι σαφες οτι πολλες εταιριες σταματησαν τα συμβολαια, δεν τα ανανεωσαν κτλ. Αυτο σημαινει οτι πολλοι δεν ειχαμε καποιο προτζεκτ. Γι αυτο το λογο απελυσαν αρκετο κοσμο. Εγω ναι μεν δεν απελυθη, αλλα το προτζεκτ μου σταματησε κακην κακως, δεν υπηρχαν λεφτα, και απο τοτε δε δουλευω. Πληρωνομαι κανονικα απο την εταιρια μου, τυπικα ειμαι εργαζομενη.

Τωρα θα με ρωτησει καποιος τι κανω ολη μερα...Τις πρωτες μερες ειχα ψιλοσοκαριστει απο το αποτομο σταματημα μου, ειχα απογοητευτει πολυ επειδη ηταν μια δουλεια που πραγματικα μου αρεσε και δεν ειναι ευκολο να βρω κατι παρομοιο. Ηταν η περιοδος των απολυσεων και ημουν σχεδον σιγουρη οτι θα ημουν κι εγω μεσα σε αυτους, μιας και δεν δουλευα και δεν εφερνα λεφτα στην εταιρια.

Τις επομενες μερες/βδομαδες δεν εκανα και πολλα. Το πρωι χαζευα στο νετ, διαβαζα διαφορα, το απογευμα και το βραδυ εβγαινα εξω. Οσο καφε δεν εχω πιει στο Λονδινο τοσα χρονια, τον ηπια μαζεμενο σε 3 μηνες. Βολτες, βολτες, βολτες. Απο το Σοχο και γενικα το κεντρο, εχω μετρησει ολα τα πεζοδρομια. Φαγητο εξω, ποτα εξω.

Οι γονεις μου απορουν. Τι να πουν οι ανθρωποι. Ο μπαμπας μου ολο με ρωταει αν χρειαζομαι λεφτα. Μα πληρωνομαι, του λεω. Και μαλιστα λογο εταιριας και αντικειμενου, πληρωνομαι ικανοποιητικα για το επιπεδο μου και το γεγονος οτι δουλευω 1,5 χρονο (μεχρι αυξηση πηρα). Οπως το εθεσε και ο αδερφος μου περναω τα καλυτερα φοιτητικα χρονια. Χωρις καθολου διαβασμα και με πολλα λεφτα.

Αποφασισα να φυγω, να γυρισω Ελλαδα. Θα ζητησω μεταθεση, κι αν δε μου τη δωσουν, εφυγα. Μου την εχει βαρεσει.

Ενας κυκλος κλεινει αραγε;

2009-02-17T17:39:00.004Z

Μ'αυτα και μ΄αυτα, περασε ο καιρος και δεν εγραψα για ενα θεμα που καιει. Το εργασιακο. Ολοι ειναι αγχωμενοι, οι δουλειες πανε ολο και χειροτερα και υπαρχει μια γενικη απαισιοδοξια. Πριν απο λιγους μηνες γλιτωσα ενα μεγαλο κυμα απολυσεων. Ημουν απο τους τυχερους που δεν τους απελυσαν. Απο τοτε ομως δε δουλευω. Παραδοξο, το ξερω. Πληρωνομαι κανονικα, αλλα καθομαι. Και αυτο εχει αρχισει να γινεται ενοχλητικο και να με "ριχνει" πιο πολυ απ'οτι εαν με ειχαν απολυσει τοτε.

Ειναι η στιγμη για να αλλαξουν τα πραγματα. Σκεφτομαστε παντα θετικα και αισιοδοξα. Οπως λεει και ο μπαμπας μου "ολα γινονται".

υγ. εχω σταμπαρει ενα φορεματακι τοσες μερες και σκεφτομαι να το παρω. τρεις μηνες τωρα που καθομαι εχω ξεσκιστει στα ψωνια σε σημειο που εχω αρχισει να βαριεμαι. ε οτι θα ερχοταν η μερα που θα ευχομουν να αρχιζα δουλεια για να μην ψωνιζω, δεν το περιμενα!!!

In the mood for love.

2009-02-15T17:11:00.002Z

Χθες ηταν η γνωστη μερα της καρδουλας, των λουλουδιων και της σοκολατας, εμεις καταληξαμε στο Jazz Cafe να ακουσουμε μια σαξοφωνιστρια και γεμισε η ψυχη μας χαρα και αισιοδοξια!

Η YolanDa Brown ειναι μια τρομερη νεα τζαζ φωνη στο χωρο, κατα τους ειδικους παντα. Εγω δεν ξερω και πολλα απο τζαζ, δεν ακουω συχνα αλλα αυτο που ακουσα χθες ηταν εντυπωσιακο. Η κοπελα παιζει το σαξοφωνο καταπληκτικα!

Αξιζει το κοπο να την δειτε:

www.myspace.com/missyolandabrown

Το καροτσακι της λαικης.

2009-02-12T12:00:00.008Z

Tο καταστημα Desigual ειναι ενα απο τα αγαπημενα μου τα τελευταια 2 χρονια και εχω αφησει εκει ενα μεγαλο ποσοστο απο τον καλοπληρωμενο αγγλικο μισθο μου. Μολις παω Ελλαδα θα περναω μονο απ' εξω αλλα αυτο ειναι αλλο θεμα. Μιας και παω εκει πιο συχνα κι απο τι παω στην τουαλετα (που λεει ο λογος), παρεα με τον Κωστη, εχουμε (εχει) πιασει γνωριμιες με εναν Ελληνα πωλητη. Πριν λιγες μερες λοιπον πηγαμε και πηραμε ενα παλτο και αυτος μας εκανε ενα δωρακι. Ενα καροτσακι λαικης.

Εαν δεν ειναι αυτο καροτσακι για την λαικη, να πας να κουβαλας τις ντοματες και τα κρεμμυδια, τοτε τι ειναι! Που μπορεις να πας με αυτο και να το παρεις; Στη σχολη οχι, στη δουλεια με τι-πο-τα, στο αεροπλανο δε χωραει, αντε κανα ταξιδι με το αυτοκινητο αλλα και παλι ειναι δυσχρηστο για το πορτμπαγκαζ, τι να το κανεις; Ο Κωστης δεν ηθελε να το παρει, η Αννα ενθουσιαστηκε επειδη ειναι και τσιριγκιτζιδικο, εγω ημουν ντεμι. Μετα που το ξανασκεφτηκα ομως, ειλικρινα με βλεπω με τρεντυ καροτσακι στη λαικη να παιρνω βλητα!

Ποιος θα το επαιρνε αυτο το καροτσακι; Ισως και γι αυτο μας το εδωσε, ηθελαν να το ξεφορτωθουν. Βεβαια καπως ετσι γινονται τα τρεντς. Βλεπεις μια τρελη (εγω θα ειμαι) με τετοιο καροτσακι να ψωνιζει και τσουπ θες κι εσυ, γιατι οχι, καλυτερη ειναι αυτη απο σενα; Οπως λενε, επιστρεφουμε αργα αλλα σταθερα στις παλιες καλες αξιες των γιαγιαδων μας! Μη μας βγει και η μεση!

Dirty Dancing

2008-11-11T21:17:00.003Z

Χθες πηγαμε στο Dirty Dancing The Musical στο Aldwych Theatre London. Ενταξει, οτι θα με επαιρναν τα ζουμια στην τελευταια σκηνη δεν το περιμενα με τιποτα. Αλλα ηταν τοσο μα τοσο συγκινητικο και οπως ειπε και η Αννα, θυμηθηκαμε την τινειτζερ εποχη μας και να τα κλαμματα...Νοσταλγια ενοιωσα, οταν θυμηθηκα ποτε ειχα δει την ταινια...με τη μαμα μου, καλοκαιρι, ειχαμε ριξει ενα στρωμα στο πατωμα και το ειδαμε αγκαλια...

Αχ Baby, nobody should put you in the corner!

* Μερικα λογια για το θεατρικο: η παραγωγη αποψη, οι χορευτες τελειοι, ο πρωταγωνιστης και η πρωταγωνιστρια ηταν αρκετα καλοι, δυστυχως η συγκριση με τους ηθοποιους της ταινιας ειναι αναποφευκτη, παρ'ολα αυτα δεν με απογοητευσαν, με συγκινησαν. Το συνιστω, ειδικα αμα εχεις δει την ταινια και την εχεις λατρεψει, η συγκινηση στο τελος ειναι εμπειρια ζωης!!!

Περιμενοντας την απολυση.

2008-11-04T11:04:00.004Z

Δουλευω λοιπον σε μια πολυεθνικη, στο αγγλικο τμημα, και προφανως μας πηρε κι εμας ελαφρως η μπαλα. Το πολυποθητο προτζεκτ μου σταματησε προσωρινως, no cash, κι εγω απλα καθομαι και περιμενω.

Την 11 Νοεμβρη θα ξερω εαν θα ειμαι στους "επιλεκτους". Η λιστα με τα ατομα που αναγκαστηκα θα φυγουν. Αλλα ο λογος που γραφω αυτο το ποστ ειναι αλλος. Περιμενω με αγωνια την 11η οχι για να μαθω αν θα εχω δουλεια η οχι, αλλα για να μαθω εαν θα κανω τα ψωνια που θελω η οχι. Ειπα δηλαδη στον εαυτο μου, οτι δε θα επιτρεψω να στενοχωρηθω για την απολυση, αλλα επειδη τελικα θα αναβαλλω προσωρινως την αγορα εκεινης της υπεροχης τσαντουλας.

Και την αγορα καποιων δωρων, και την αγορα κατι καλλυντικων κτλ κτλ.

Δε θα με τρελανουν αυτοι.

Ολγα Λασκαρατου - Μελωδια

2008-10-19T17:44:00.003+01:00

Ακουγοντας μια πολυαγαπημενη παραγωγο στο Μελωδια, και αναρωτιομουνα τι να γραψω, τι να γραψω, ειπα θα γραψω γι αυτην και την εκπομπη της.

Εχει φοβερη φωνη, καθολου κλασσικη ραδιοφωνικη (ξερεις αυτη η γλυκερη - ερωτικη, μεταξυ μας εμετικη). Ειναι τελεια να την ακους, ειναι μπασα, i love it, τρελαινομαι για γυναικες με μπασα φωνη.

Βαζει τελεια μουσικη για το απογευμα του Σ/Κ. Εβαλε το Μονογραμμα του Ελυτη με μουσικη Κλιντ Μανσελ- The fountain, διαβαζει η Καριοφυλλια Καραμπετη, ιδιωτικη ηχογραφηση. Ε το ακουω και κλαιω.

Βαζει Χατζηδακι, βαζει ωραια ερωτικα τραγουδια, βαζει ξενες μπαλαντες, αχ Ολγα, Ολγα...

Ειχα ασχημη διαθεση και τωρα νοιωθω πολυ καλα. Πραγματικα αξιζει να ακους τοσο ωραιες εκπομπες με ανθρωπους που φαινεται οτι αγαπανε τη μουσικη και εχουν ωραια αισθητικη αυτης.

Τα ρουχα της δουλειας.

2008-10-17T19:47:00.003+01:00

Μεσα σε ολο το γενικο ξεσκαρταρισμα που πρεπει να κανω ειναι και η ντουλαπα μου. Που αποδεικνυεται πιο δυσκολη υποθεση απ' οτι νομιζα. Πως μπορεις να πεταξεις ρουχα που δεν σου κανουν, δε θα ξαναφορεσεις για χιλιους δυο λογους, δε ταιριαζουν πλεον με τιποτα? Ειναι πιο ευκολο να δωσω ρουχα σε φιλους γιατι τουλαχιστον ετσι θα φορεθουν και δε θα πανε χαμενα. Και να δωσω ρουχα στο charity shop της γειτονιας για να τα αγορασουν και με ενα σμπαρο, δυο τριγωνια. Και θα φορεθουν και θα πανε τα λεφτα σε καλο σκοπο.

Πιο δυσκολο ομως αποδεικνυεται να μπορεσω να φορεσω "αλλα" ρουχα. Πιο καλα και κυριλε, για τη δουλεια. Θελω να αλλαξω στυλ και δυσκολευομαι, αν ειναι δυνατον, κοριτσι πραμα. Οποτε παω στα μαγαζια, στριβω στο casual section ενστικτωδως. Δουλευω ενα χρονο κι ακομα φοραω ρουχα σε στυλ φοιτητικο αλλα λιγο πιο ακριβα και καλα.

Επιχειρηση ντουλαπα και επιχειρηση "αλλα" ρουχα.

συνεχιζεται...

Αρχιζω ξανα.

2008-10-15T11:35:00.002+01:00

Μετα απο πολυ καιρο, ενοιωσα την αναγκη να αρχισω να γραφω παλι σε αυτο το μπλοκακι. Διαφορα θεματα χαζουλικα και μη. Ελπιζω να βρω το χρονο για να κανω πραξη ολα οσα θελω.

Μικρα ψηφιδωτα.

2007-11-12T20:09:00.000Z

Ολες αυτες οι μικρες αναμνησεις που αποτελουν εσενα. Εισαι ενα μικρο ψηφιδωτο απο αναμνησεις. Το παρελθον, το παρον, ακομα και το μελλον ειναι μικρες αναμνησεις απο πραγματα που θα (θες) να ζησεις. Σε κρατανε ζωντανο να ονειρευεσαι, να πονας, να θες να ζησεις και να κανεις πραγματα. Και οι ανθρωποι. Τι ειναι αυτοι...Γυρω σου, δεμενος μαζι τους και αποτελουν τις κυριοτερες αναμνησεις σου. Ολα φαινονται να γυριζουν γυρω απο αυτους, τους αγαπας και στενοχωριεσαι. Η αποσταση. Κυριολεκτικη και μεταφορικη. Η μεταφορικη ειναι η χειροτερη. Μιλας και δεν ακουγεσαι. Σου μιλαει και δεν ακους.

Γιατι δεν μ'ακους...Σου φωναζω κι εσυ ακους εναν ψιθυρο.

Δεν ειναι ψιθυρος γαμωτο, φωναζω, ακου με σε παρακαλω.

Θες να χαρεις, ειλικρινα. Αλλα κατι σε κραταει, μια πικρα. Η πικρα που εγινε απο προδοσια. Εισαι πολυ ρομαντικος. Δεν επρεπε. Και τωρα το πληρωνεις. Και θα το πληρωνεις. Επειδη δεν θες να αλλαξεις.

Λεγε μεσα σου: ειμαι δυνατος, ειμαι δυνατος, ειμαι δυνατος. Πιανει ελεγε.

Γλυκο παιδικο.

2007-10-09T17:27:00.000+01:00

Η αληθινη ευτυχια ειναι οι πραγματικοι και καλοι φιλοι. Ταδε εφη Καντυ-Καντυ.

Καθομαι και βλεπω το παιδικο μετα μανιας. Ουτε που να το φανταστω οτι θα συγκινομουν τοσο μα τοσο πολυ. Ισως επειδη τωρα πια ξερω οτι ο κοσμος ειναι σκληρος ειτε εισαι μικρος ειτε μεγαλος. Παλεψε Καντυ, παλεψε και αγωνισου.

Παλεψε λοιπον κι εσυ γιατι δε γινεται κι αλλιως...

Το παραπονο σου;

2007-09-19T18:06:00.000+01:00

Εβλεπα ενα βιντεο που εκανε το μπλογκ Κουλουβαχατα για το βραδυ των εκλογων. Μια ερωτηση που εκαναν ηταν ο τιτλος του ποστ. Το δικο μου παραπονο ειναι οτι μεγαλο μερος των ψηφοφορων ειναι παιδια που ψηφιζουν το κομμα που ψηφιζουν οι γονεις. Σχεδον ολοι μου οι γνωστοι ψηφιζουν ΝΔ επειδη ψηφιζουν οι γονεις. Εχουν συμφεροντα βλεπεις. Και συμφεροντα θα εχουν και τα παιδια. Σε λιγο. Μολις τελειωσουν και χρειαστουν βοηθεια για δουλεια.

Η δικη μου βοηθεια για δουλεια ηταν οι παρακατω ανθρωποι και τους ευχαριστω:

- Ο Κωστης που με επρηζε συνεχως και αδιαλλειπτως. Με ωθησε να επιμεινω. Συνεχως.

- Ο Κ. που με βοηθησε με το βιογραφικο χωρις να με ξερει. Πηρε ενα εκτρωμα και εφτιαξε ενα κουκλι.
- Η Α. που ειναι σουπερ ντουπερ γαμαουα μεταφραστρια, ξερει τα καλυτερα αγγλικα του κοσμου και συνεχως διορθωνει.
- Ο Ν. που ειναι μεγαλοδιευθυντης - με την αξια του - και κοιταξε το βιογραφικο, εδωσε τις συμβουλες του, και κυριως με πηρε τηλεφωνο μια μερα πριν τη Μεγαλη συνεντευξη και μου ειπε να παω με τσαμπουκα και να τους γραψω στα αρχιδια μου, πραγμα που εκανα.

- Ο πατερας μου που θα μπορουσε να με 'χωσει' καπου αν εγλυφε τους καταλληλους κωλους αλλα αντ'αυτου με ενθαρυνε να βρω κατι με την αξια μου, κι ας ζοριστω, κι ας χρειαστει να διαβαζω βδομαδες πριν τις συνεντευξεις, να ετοιμαζω πρεσεντειτιονς, να μαθαινω απεξω μαλακιες για τα προτζεκτ των εταιριων και να εχω αγωνια μεχρι την απαντηση.

Το παραπονο μου ειναι οτι εγω δε ψηφιζω ΝΔ...

Music, music, music!

2007-09-14T13:57:00.000+01:00

Well, there is nothing left but music. I am in the office, write in english, no greek keyboard and I don't really like the greeklish. Probably the blog will become part greek part english from now on.

I got my first salary and there is no better way to 'splurge' it than music. So I bought a ticket for a concert:

I love his voice. While I was playing around the related videos I found this:

The guy's brilliant! I have seen it so many times! I really hate that kind of shows, BUT if there is ONE possibility that someone might find a path to do something with his gift, what the heck, let them be...And I read some of the comments. Arguing about the finals, and who won etc etc...And they talk about the other guy...

...

...

HOW CAN HE DO THAT??? check the other videos too, he's great...He won the million. He's funny and he sings. Well spend money in my opinion :)

ps. the singer is Etta James and the song "At last".

φακ λαβ.

2007-08-26T19:39:00.000+01:00

Αντι να λετε ενα σωρο μαλακειες, για διαμαρτυριες και λοιπες παπαριες, δεν αρχιζετε απο το να λετε στα παιδακια σας οτι σε αυτη τη ζωη ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ.

- Δεν θα μιλησεις στο φιλο, τον γνωστο, το μπατζανακη να βολευτεις παιδι μου στη νομαρχια και στο δημο.

- Τελειωσε μωρε εσυ το πανεπιστημιο και κατι θα γινει.

- Δε χρειαζεται να μαθεις ποτε να ζοριζεσαι, γιατι, στην Ελλαδα καλοπερναμε μωρε.

- Εμεις οι Ελληνες ειμαστε εξυπνοι, οχι οπως αλλοι λαοι, αγγλοι-γαλλοι-πορτογαλοι που ειναι χαζοι. Ε και για αυτο ολοι οι Ελληνες διαπρεπουν με την αξια τους ρε πουστη. Οχι με λαμογιες.

- Γι' αυτο αλλωστε και στην (μεγαλο)εταιρια που δουλευω εχει τοσους πατριωτες. Επειδη ολοι αγαπανε να δουλευουν και να πληρωνονται με την αξια τους.

- Για αυτο και οι κολλητοι του αδερφου μου, αστεια μεν αλλα προσεξε πως παει η σκεψη του νεοελληνα, κανονιζανε ποιος θα παει για εμπρηστης, ποιος θα τον καταδωσει ωστε να μοιραστουν τα λεφτα της επικυρηξης.

- Γιατι οι γονεις μας μεγαλωνουν με ολα τα καλουδια και δε λενε το εξης απλο: παιδι μου σε αυτη τη ζωη πρεπει να μαθεις να ΑΓΑΠΑΣ. Να αγαπας ρε γαμωτο, αν ειναι δυνατον.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΑΓΑΠΑΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΝ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΜΙΖΕΡΟ ΤΟΠΟ. Ουτε τον εαυτο σου αγαπας, γιατι αν τον αγαπουσες δε θα επετρεπες ποτε να πας σε μια θεση που ξερεις οτι θα εισαι ΑΧΡΗΣΤΟΣ.

ΟΥΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΔΕΝ ΑΓΑΠΑΣ ΜΑΛΑΚΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΑ.

Περιμενοντας τη φλογα στο ποδι.

2007-08-25T12:22:00.000+01:00

Αυτο ειναι το τραγικο, που ολοι περιμενουν να γινει κατι τελευταια στιγμη και να μην αφησουν το σπιτι και το βιος τους. Και περυσι που ειχε φωτιες στη Χαλκιδικη, η μανα μου μαζεψε μια βαλιτσα, εβγαλε και το αυτοκινητο στο δρομο και περιμενε.

Περιμενε να δει τη φλογα στο ποδι και μετα να φυγει. Αντε τωρα να σηκωθουν να φυγουν ολοι αυτοι οι ανθρωποι απο τα χωρια τους, τα σπιτια τους, τα μερη που αγαπανε.

Μερικοι ισως προτιμουν και να καουν :(

Δουλευειν.

2007-08-24T19:58:00.000+01:00

Ειμαι περιπου τρεις βδομαδες στη δουλεια και μεχρι στιγμης ισχυουν τα εξης:

- Ειμαστε 20 καινουριοι. Ειμαστε υπο καθεστως εντατικης εκπαιδευσης. Επιτρεπεται μονο νερο, ψωμι και διαλειμμα για κατουρημα καθε 12 ωρες.
- Ειναι ολοι μωρα. Ειμαι η μεγαλυτερη. Εξαιρειται η Πενυ, η οποια εχει την ηλικια της μανας μου, εφυγαν ολα της τα παιδια απο το σπιτι και αποφασισε στα 50 να αλλαξει καριερα για να μη παθει καταθλιψη στο αδειο σπιτι. Οταν αρχισει να χτυπαει 12ωρα στη δουλεια στου διαολου το κερατο θελω να τη δω...
- Ειναι ολοι Αγγλοι. Αγγλακια για την ακριβεια. Στα break μιλανε για το big brother και παιζουν fantasy football. Εννοειται πως ειναι πολυ ευγενικα και χαμογελαστα μαζι μου αλλα ως εκει. Δεν μπαινω στην παρεα τους που να κωλοχτυπιεμαι.
- Μονο ενας μου μιλαει πιο πολυ. Του γυαλισα. Ειναι 22, ντροπαλος, νευρικος και μου λεει ολο μπουρδες. Σε αλλη περιπτωση θα χαμογελουσα με κατανοηση, τωρα δε μπορω, τον αποφευγω οσο μπορω.
- Μας πιεζουν οσο μπορουν. Αρχη ειναι ακομα, να μη τρομαξουμε με το καλημερα. Ερχονται ασχημες μερες...και νυχτες.
- Μας δωσανε αυξηση! Ναι, με το καλημερα. Ειπαν, αντε μωρε θα σας ξεσκισουμε που θα σας ξεσκισουμε, τουλαχιστον να εχετε κατι να προσμενετε στο τελος του μηνος. Οταν το ειπα στον αδερφο μου ειπε: Καλα εκει στην Αγγλια τα πετανε τα λεφτα? Κανε αδερφο να δεις καλο.
- Μας δωσανε ωραια παιχνιδακια (βλεπε φορητο υπολογιστη). Πρεπει να τον κουβαλαμε μαζι με ολα τα τζιμπρακαλα καθε μερα. Τις πρωτες μερες γυρνουσα σπιτι σαν σιγμα τελικο. Μετα πηρα τσαντα με ροδακια. Ακουγεται ωραιο το: η εταιρια σας παρεχει λαπτοπ αλλα πρεπει να τον κουβαλας συνεχεια (σαν καλος μαλακας που εισαι).

Γενικα περναω ομορφα...ομορφα λαλαλαλα...

(σουτ αχαριστη, αλλοι δουλευουν με τρεις και εξηντα) ειπε η συνειδηση μου και εκλεισε τουτο το ποστιον.

Θα συνεχισω με καινουρια επεισοδια.

$^$%^%&^$^^ aaaaaarrrrrrrrrrggggggggggg

2007-08-23T23:36:00.000+01:00

Απο τοτε που αρχισα την κωλοδουλεια ολη μερα διαβαζω ρε γαμωτο, αν ειναι δυνατον. Αν με πιασεις απο τη μυτη θα σκασω. Τωρα ειμαι ιν δε μιντλ οφ ε μοκ εξαμ και δε μπορω αλλο. Πραγματικα ειμαι ετοιμη να δαγκωσω ανθρωπο. Δε θελω να ακουω για διακοπες, θαλασσα, ζεστη και τα λοιπα. Δε θελω να ακουσω τιποτα. Θελω να ουρλιαξω. Βαρεθηκα να διαβαζω. Ειλικρινα βαρεθηκα. Θελω να τα παρατησω ολα και να γινω πωλητρια στα σελφριτζις κατα προτιμηση στο σταντ της σανελ. Αυτα.

Παω να συνεχισω το κωλοεξαμ να χεσω τη "σαν" να χεσω.

Τιποτα το ιδιαιτερο (Ι)

2007-06-16T13:05:00.000+01:00

Χθες που ηταν τα 13 χρονια απο το θανατο του Χατζηδακι, ακουσα πολυ καλη μουσικη. Σε αρκετα ραδιοφωνα ακουγα αφιερωματα και μ'αρεσε. Κριμα που πρεπει να ειναι μια επετειος, ενα μνημοσυνο για να ακουσω καλη μουσικη. Δε ξερω γιατι δεν ειμαι πολυ ικανοποιημενη τον τελευταιο καιρο απο τις μουσικες. Λιγα τραγουδια μου λενε κατι. Μεγαλωνοντας γινομαι και πιο στριμμενη; Πιο απαιτητικη;

Χθες βγηκα βολτα στο κεντρο. Μ'αρεσει πολυ να περπαταω. Χαζευα τις βιτρινες, αγορασα ενα αρωμα στη μαμα μου, ενα ζευγαρι πεδιλα για μενα. Φορουσα κατι παπουτσια γνωστης σχετικα μαρκας. Στην Καρναμπι Στριτ με σταματανε και μου λενε οτι θελουν να με φωτογραφισουν. Ηταν απο το Μαρκετινγκ Ντιπαρτμεντ και θελουν να κανουν ερευνα και να μελετησουν τον κοσμο που φοραει τα παπουτσια τους. Τι φορανε, με τι ρουχα, συνδυασμους χρωματων. Στην αρχη αρνηθηκα, ειμαι χαλια του λεω. Πλιζ πλιζ, εισαι μια χαρα, μ'αρεσεις. Τελικα δεχτηκα. Ελπιζω να μη με δω φατσα καρτα σε κανενα προσπεκτους!

Σε λιγες μερες φευγω για Ελλαδα. Μου εχει λειψει η θαλασσα. Θα παω σε αγαπημενα μερη αλλα και σε καινουρια, να τα εξερευνησω, να χαρω, να γελασω.

Θα παμε Φαλασαρνα και Ταψι. Μου ειπε ειναι πολυ ωραια και θα μ' αρεσει. Καμια αλλη ιδεα? Κρητη ερχομαι...

Φετος θα κανουμε διακοπες νωρις. Συνηθως παω αρχες Αυγουστου. Αυτην τη χρονια ομως στις αρχες αυτου του μηνα θα γινει κατι αλλο, πολυ ιδιαιτερο. Θα δουλεψω στην πρωτη μου δουλεια. Ειναι χαζο που το περιμενω κι αυτο με χαρα; Ειμαι ο πρωτος ανθρωπος που περιμενει πως και πως να δουλεψει; Σιγουρα θα ειναι κι αλλοι...

Φετος θα κανουμε ιδιαιτερες διακοπες. Με τα αδερφακια μας. Υπαρχει ενα ιδιαιτερο χαρακτηριστικο αυτων των παιδιων. Η Αννα και ο Δημητρης εχουν απυθμενο χιουμορ. Μετραω τις μερες μια μια, δε υπαρχει καλυτερο απο το να περνας χρονο με ατομα που εχουν τοσο χιουμορ. Θα γελασω με τη ψυχη μου...

Βιβλια - Ταινιες.

2007-06-09T22:33:00.000+01:00

Πριν καποιους μηνες ειχα γραψει ενα ποστ για ενα μεγαλο αφιερωμα που ηθελα να κανω. Για βιβλια που εγιναν ταινιες. Μη ρωτας γιατι δεν το εγραψα...Θα γραψω τωρα και μαλιστα ηθελα να κανω απο καιρο μια λιστα "εντεκα" για τριμπιουτ στο υπεργαματο ομωνυμο μπλογκ. Οριστε λοιπον η λιστα μου με εντεκα βιβλια που εγιναν ταινιες (και τηλεταινιες).

1. Εγκλημα στο Οριεντ-Εξπρες. Τι να πω για το βιβλιο; Το διαβασα σε χρονο ντε-τε (οπως ολοι φανταζομαι). Ο Πουαρω ενσαρκωμενος απο τον Albert Finney, πολυ καλος. Τον συγκρινα βεβαια με τον Πουαρω απο τις τηλεταινιες, στις οποιες επαιζε ο David Suchet, και λιγο εχανε. Αλλα γενικα πολυ καλη δραματοποιηση του βιβλιου. Ολοι οι ηθοποιοι απαιχτοι. Και ο Σον Κονερι, τι ωραιος αντρας που ειναι! Νομιζω απο τις πιο καλες μεταφορες στη μεγαλη οθονη. Δεν ενοιωσα οτι απογοητευτηκα, ισως και η μοναδικη φορα που οι ηθοποιοι πλησιασαν τοσο τους ηρωες οπως τους επλασε η φαντασια μου. Δινω ενα 9 (γιατι 10 δε θα δωσω πουθενα, χοχο).

2. Χαρι Ποτερ. Αρχισα να διαβαζω τα βιβλια το πρωτο ετος. Τα διαβαζε μετα μανιας ενας συγκατοικος και κολλησε το μικροβιο σε ολους τους υπολοιπους! Σχεδον ολος ο οροφος της εστιας (περιπου 10 ατομα) περιμενε ο ενας τον αλλο να τελειωσει τα βιβλια για να ειναι ο επομενος αναγνωστης. Ειδα τις 3 πρωτες ταινιες. Το πρωτο σχολιο: καλη η επιλογη των ηθοποιων, γενικα. Το δευτερο σχολιο: Η ποιοτητα των ταινιων ειχε φθινουσα πορεια, η 3 σχεδον δε βλεποταν. Και το τριτο και πιο σημαντικο. Μα καλα να βαλουν τον Γκαρι Ολντμαν για Σιριους Μπλακ; Ρε παιδια αυτα δε γινονται. Μονος ενας και μοναδικος θα επρεπε να τον παιξει, τελεια και παυλα: Τζονι. Τι ποιος Τζονι; Ενας ειναι ο Τζονι (Ντεπ, ντε!) Δε ξερω ακομα αν θα δω αλλη ταινια. Ισως ετσι για να ολοκληρωσω τον κυκλο. Αλλα περιμενω τον Ιουλη σα φανταρος στα συνορα. Τοτε βγαινει το 7ο και τελευταιο βιβλιο. Να δουμε επιτελους τι θα γινει με τον Ακατανομαστο (που θα τον παιξει ο γλυκας σε μια ταινια, αυτη λεει να τη δω).

3. Message in a bottle. Χμ τωρα θα μου πεις γιατι το εβαλα στην εντεκαδα. Το εβαλα επειδη ηταν το πρωτο βιβλιο που διαβαζα τετοιου ειδους και ειχα πλανταξει στο κλαμα. Εννοω το ειδος: ωραιος και ωραια, μεγαλος ερωτας, σουπερ (παντα σε τετοια βιβλια) σεξ αλλα κατι, ρε παιδια υπαρχει, και δημιουργει προβλημα και δεν τους αφηνει να ζησουν για παντα μαζι και ευτυχισμενοι. Η ταινια ψιλοχαλια, δε μουσκευτηκε ουτε βλεφαριδα. Απο τοτε εχω διαβασει κι αλλα βιβλια σαν κι αυτο κι ολο λεω θα'ναι το τελευταιο. Πως γινεται να μην ειμαι ρομαντικη στη ζωη μου αλλα στα βιβλια να ζω το δραμα των ηρωων; Ενα μικρο σημειο ειναι και το εξης: ο συγγραφεας, Νικολας Σπαρκς, εγραψε και "Το ημερολογιο" που εγινε ταινια. Το βιβλιο δε το διαβασα αλλα στην ταινια ξοδεψα ολη τη ζεβασοφτ. Αναρωτιεμαι αν θα επιζουσα απο το βιβλιο ή θα ειχα πνιγει στο δακρυ!

4. Το Αρωμα. Ενα πραγματικα πολυ καλο βιβλιο που εγινε μετρια ταινια. Δε μπορω να πω πολυ κακα λογια αλλα ουτε και πολυ καλα. Ο νεαρος πρωταγωνιστης σχετικα καλη επιλογη, αν κι εγω τον φανταζομουν πιο χμμ ασχημο. Ισως επειδη εχω στο μυαλο μου τη παιδικη νορμα κακο = ασχημο και τοσα χρονια που ζω δεν εχω εμπεδωσει οτι ειναι σχεδον το αντιθετο. Διαβασα καπου οτι και καλα δεν μας περασε ο σκηνοθετης την ενταση της μυρωδιας και αλλα τετοια ωραια. Εγω δε συμφωνω, νομιζω πως ηταν μια αξιοπρεπης μεταφορα η αισθηση της μυρωδιας. Δε ξερω ακριβως τι με χαλασε, δε μπορω να το προσδιορισω, παντως μου βγαλε το: "χρυση μετριοτητα".

5. Το σπιτι των πνευματων. Εδω ειμαστε. Μου ειχε αρεσει τοσο το βιβλιο, γενικα μου αρεσαν πολυ οσα βιβλια της Ιζαμπελ Αλιεντε εχω διαβασει. Παντως το εργο δε μ'αρεσε. Καλα με χαλασε πολυ που κοψανε σκηνες. Για παραδειγμα στο βιβλιο εχουν εκτος απο μια κορη και δυο αγορια. Στην ταινια δεν υπαρχουν αγορια. Επισης δε μ'αρεσε τοσο η επιλογη της Μεριλ Στριπ. Αν και θεωρω οτι ειναι πολυ καλη ηθοποιος νομιζω πως δεν ταιριαζε. Δεν εχω βρει και καμια να ταιριαζε βεβαια με αυτο που ειχα πλασει στο μυαλο μου. Γενικα δεν μου αρεσαν οι ηθοποιοι. Καλα παιζανε, αλλα μωρε θα ηθελα αλλους. Περι ορεξεως κολοκυθοπιτα θα μου πεις.

6. Το κοριτσι με το μαργαριταρενιο σκουλαρικι. Πολυ ομορφο βιβλιο. Αυτο που μου αρεσε ιδιαιτερα ηταν ο εντονος ερωτισμος που υπεβοσκε διακριτικα αλλα δυνατα στη σχεση των δυο ηρωων. Διφραγκακια: ο ζωγραφος πολυ ηθελε να βαλει κατω την Σκαρλετ και να της αλλαξει τα φωτα αλλα βλεπεις...η πεθερα δεν κουνουσε βημα. Στο βιβλιο πραγματικα περιγραφει τελεια την σχεδον-ερωτικη σχεση του ζωγραφου με το μοντελο. Καταλαβαινεις οτι ο ζωγραφος τη θελει. Στην ταινια ρε γαμωτο που εχεις εικονα και ηχο γιατι δεν καταλαβαινεις τιποτα; Ενω μ'αρεσει πολυ ο Κολιν Φερθ, δεν ταιριαζε για Βερμεερ. Ηταν ελαφρως κρυοκωλος. Του δινω τγια.

7. Το ονομα του ροδου. Το βιβλιο το δανειστηκα απο τη δημοτικη βιβλιοθηκη και το πηρα στις διακοπες. Ειχα παει για καμπινγκ με τα κοριτσια. Φυσικα δεν το ανοιξα καθολου! Ολη μερα λιαζομασταν και το βραδυ βολτες...Μετα πηγα στους γονεις μου κι εκει το διαβασα σχετικα γρηγορα. Μου αρεσε. Δυστυχως δεν ειδα ολη την ταινια. Αλλα μεγαλο μερος της, οποτε εβγαλα την κριση. Ο Κονερι μ'αρεσει πολυ. Μου αρεσε στην ταινια. Και ο Σλειτερ που παιζει τον βοηθο του (χαθηκε κι αυτος). Αυτο που μου εκανε εντυπωση στην ταινια ηταν τα σκηνικα. Αρκετα πετυχημενα. Το μοναστηρι, ολη αυτη η τρομαχτικη κατανυκτικη ατμοσφαιρα...Ωραια μεταφορα βιβλιου, απο τις πετυχημενες.

8. Μεγαλες Προσδοκιες. Ειχαμε εργασια στην Εκφραση-Εκθεση στην Α' Λυκειου για τα Χριστουγεννα, να κανουμε μια περιληψη ενος βιβλιου. Ηθελα να διαβασω Ντικενς και διαλεξα αυτο. Καλη η περιληψη αλλα η καθηγητρια μου την ειπε που διαλεξα μεταφρασμενη λογοτεχνια και οχι ελληνικη. Συγκεκριμενα μου ειπε οτι καλο ειναι να διαβαζουμε λογοτεχνια στο πρωτοτυπο και οχι μεταφραση γιατι χανουμε πολλα. Μωρε δικιο εχει, αλλα τι ειναι προτιμοτερο, να μη διαβασεις εκατονταδες καλα βιβλια που θα γουσταρεις, επειδη δε ξερεις ισπανικα, ιταλικα, γερμανικα, κινεζικα, ή εστω να τα διαβασεις μεταφρασμενα και κατι θα παρεις, δε μπορει. Το βιβλιο μου αρεσε παρα πολυ. Γενικα μου αρεσει η κλασσικη αγγλικη λογοτεχνια. Γενικα τα κλασσικα. Η ταινια ειναι μοντερνα μεταφορα, ειχα παει στο σινεμα και μου ειχε αρεσει. Ακομα μ'αρεσει, την εχω και βλεπω αποσπασματα που και που. Κορυφαια σκηνη η Μπανκροφτ να χορευει και να τραγουδαει Besame Mucho. Αχ...μπεσαμε κι εμενα ωραιε Ιθαν...Ο Ιθαν ειναι πολυ μαναρακι. Κι αυτος ειναι αρκετος λογος για να μου αρεσει η ταινια. Η γενικα κρυοκωλη Γκουινεθ, ταιριαζε γαντι. Για τετοιους ρολους εισαι χρυση μου. Ψυχρη και ανεραστη. Αλλα ο μικρος ειναι...τι να λεμε τωρα.

9. Περηφανεια και Προκαταληψη. Ειπαμε ειμαι λατρης των κλασσικων. Ισως ειναι η πρωτη και μοναδικη φορα που μου αρεσει περισσοτερο η ταινια (συγκεκριμενα τηλεταινια) απο το βιβλιο. Ειναι τελεια η μεταφορα. Α ρε ατιμο Μπι-Μπι-Σι. Κανεις αψογη δουλεια. Ο Κολιν Φερθ τελειος Νταρσι. Απλα τελειος. Και η πρωταγωνιστρια πολυ καλη. Στην αρχη αναρωτηθηκα γιατι δεν εβαλαν μια πιο ομορφη. Μα και στο βιβλιο δεν ειναι ιδιαιτερα ομορφη η Ελιζαμπεθ. Πολυ καλες επιλογες. Μια μονο μικρη λεπτομερεια. Στο βιβλιο η αδερφη της περιγραφεται σαν πραγματικο μπουμπουκι ενω στην τηλεταινια συμπαθητικη μεν η κοπελα, ψιλοχαλια δε. Αλλα δεν εδωσα πολυ σημασια. Τι σημασια να δωσεις οταν εχει τον Φερθ σαν Νταρσι αλλωστε...

10. Η προβα του νυφικου. Γενικα βαριεμαι τα ελληνικα σηριαλ. Τα περισσοτερα αρχιζουν ασχημα και συνεχιζουν χαλια, πολυ λιγα αρχιζουν με μικρες προσδοκιες και στο τελος γινονται οτι να 'ναι. Και οταν πιανει ο Κουτσομυτης βιβλιο του αλλαζει τα φωτα. Πραγματικα δε βλεπονται. Αυτες οι μακροσυρτες σιωπες, γεματες νοημα, τα βλεμματα που λενε τα παντα...Αυτο ομως (νομιζω) ηταν το πρωτο του, ή απο τα πρωτα του. Και κατι λενε για την τυχη του πρωταρη. Πολυ καλη μεταφορα βιβλιου. Ελληνικη παραγωγη καθολου φτηνιαρικη, ολα προσεγμενα και το κυριοτερο ολοι οι ηθοποιοι διαλεγμενοι ενας προς ενα. Ισως και το μοναδικο σηριαλ που παρακολουθησα με ενδιαφερον, (ειδα και την Αιθουσα του Θρονου αλλα δεν εχω διαβασει το βιβλιο οποτε δε μπορω να το βαλω, αλλιως θα ηταν πρωτη). Ενα σημειο που μου αρεσε ιδιαιτερα ηταν το εξης: καποια κυρια διηγειται την ιστορια στην εγγονη της...μιλαει σαν μελος της οικογενειας που ειναι το κυριο μερος του μυθιστορηματος. Αλλα ποτε δεν μαθαινουμε πια ειναι. Και ενω σε μερικα σημεια νομιζεις πως εχεις καταλαβει, παλι το χανεις. Το βρηκα αρκετα πρωτοτυπο και εξυπνο. Ευτυχως το κρατησαν και στη σειρα αλλιως θα ηταν μεγαλο ξενερωμα. Γενικα πολυ καλη μεταφορα. Μετα εχασε τη μπαλα ο Κουτσο.

11. Σπιτι για πεντε. Πολυ αγαπημενο βιβλιο απο αγαπημενη συγγραφεα. Ειχε ερθει καλεσμενη στην πολη μου για μια μικρη εκδηλωση και πηγα με μια σακουλα απο σουπερ-μαρκετ με ολα τα βιβλια της να μου τα υπογραψει. Και τα υπεγραψε ολα ρε παιδια. Δε μου φτανε ενα. Εχω διαβασει το βιβλιο σιγουρα 3-4 φορες. Οταν γυριστηκε το σηριαλ, θα το επαιζε το Μεγκα Μεγαλη Βδομαδα στις 9. Ειχα παει να επισκεφτω τη γιαγια μου και ολο κατι γινοτανε και δεν μπορουσα να δω ολο το επεισοδιο. Εμεινα με αυτον τον καημο, να μη δω ολοκληρωμενη την τηλεταινια απο πολυαγαπημενο βιβλιο. Απο τα λιγα που θυμαμαι, μαλλον ηταν αξιοπρεπες. Γαμωτο.

υσ. σε σχετικο κουιζ του εντεκα εβαλε φρασεις απο βιβλια. βρηκα μονο απο το σπιτι για πεντε. ε ο φιφης δε ξεχνιεται με τιποτα. ειχα ηδη διαλεξει το σπιτι για πεντε για το αφιερωμα, μιας και γραφω το ποστ εδω και καιρο, οποτε ειναι τελειως συμπτωματικο οτι το εβαλε και το εντεκα. παντως γελασα οταν το ειδα...λες και διαβασε το μυαλο μου :)

Για την Αμαλια

2007-06-01T11:29:00.000+01:00

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ
* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ
* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ
* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.
* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").

Απο καλτσοβρακο

Η Μικρη Αρκτος.

2007-05-17T21:10:00.000+01:00

Η Μικρη Αρκτος ειναι δισκογραφικη και εκδοτικη εταιρια. Κανει Ακροασεις για νεους ερμηνευτες, στιχουργους και συνθετες. Μπορεις να διαβασεις και στη σελιδα της, λεπτομερειες για τα αποτελεσματα των Α' και Β' Ακροασεων. Στις 30 Ιουνιου ληγει η προθεσμια για την Γ΄Ακροαση. Γραφει μεταξυ αλλων οτι παραλαβανε 4.000 τραγουδια απο 450 τραγουδοποιους και ακουσανε πανω απο 200 ερμηνευτες. Υπηρξαν αξιολογες δουλειες, αλλα οχι τοσες ωστε να καταληξουν και να βγαλουν αποτελεσματα. Γι αυτο το λογο παρατεινεται η ημερομηνια μεχρι τις 30 Ιουνη.

Περιμενω εδω και καιρο την Γ' Ακροαση. Οταν ειχα πρωτοακουσει για τη Μικρη Αρκτο και τις Ακροασεις, ειχα ενθουσιαστει. Μ'αρεσει που υπαρχει μια εταιρια που σκυβει με ευαισθησια αλλα και απαιτουμενο επαγγελματισμο στα νεα παιδια. Ειχα παρακολουθησει μια εκπομπη στην κρατικη τηλεοραση, αφιερωμα για τη Β' Ακροαση. Ειχα δει τους δημιουργους και ειχα συγκινηθει. Τα τραγουδια τους μου αρεσαν, αλλα αυτο που μου αρεσε περισσοτερο ηταν η ματια τους! Καθαρη και με παθος γι αυτο που κανουν. Και για μενα αυτο εχει σημασια. Να εισαι καθαρος και οτι κανεις, να το κανεις με παθος.

Ειχα ακουσει ενα τραγουδι τοτε, το "Ποταμι μαυρο" του Αλεξανδρου Εμμανουηλιδη και μου ειχε κανει ενα μικρο κλικ. Τωρα το ακουω συνεχεια στο ραδιοφωνο απο τα Υπογεια Ρευματα. Οπως και τη φωνη της Νατασσας Μποφιλιου. Ενα μεγαλο μπραβο στα παιδια που ακολουθουν τα ονειρα τους με παθος αλλα και α-ξι-ο-πρε-πει-α.

Περιμενω πως και πως την Γ' Ακροαση!

Βρηκα.

2007-05-03T22:26:00.000+01:00

3 μηνες κι επιτελους βρηκα κατι γαμω τα κονε σας γαμω. ΒΡΗΚΑ ΜΟΝΗ ΜΟΥ.

Αι σιχτιρι...Να θυμηθω ν' αλλαξω το "ανεργη" :ΡΡΡΡΡΡΡΡ

ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ.

2007-04-21T14:13:00.000+01:00

Update -->

Διαβαζα το μπλογκ της Αμαλιας κι εχω στενοχωρηθει πολυ. Ρε πουστη μου, ενα πραγμα δεν καταλαβαινω. Πως γινεται να μη μπορουν να κανουν γνωματευση τοσοι - και καλα- αστερατοι γιατροι; Η μανα μου ειχε ογκο τουλαχιστον 2 χρονια. Μπορει και παραπανω. Κακοηθη. Το καλο ηταν οτι απλα σταματησε(!) να μεγαλωνει κι ετσι δεν ειδε τα κυπαρισσια αναποδα. Ε βαρεθηκε κι αυτος, τι να κανει...σου λεει κανενας δε μου δινει σημασια, θα σταματησω κι εγω την εξαπλωση, αι στο καλο κουραστικα.

Μα ειναι δυνατον ρε παιδια! Ειναι δυνατον να παει το κοριτσι σε τοσους γιατρους και να μη μπορει κανεις να βρει τον ογκο;

ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΟΤΑΝ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΑΣΘΕΝΗΣ; ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ; ΤΟΝ ΠΑΙΖΟΥΝ; ΚΟΙΤΑΝΕ ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΜΠΟΥΤΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΒΥΖΙΑ; ΚΟΙΤΑΝΕ ΤΟΥΣ ΚΩΛΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΚΑΒΑΛΟΥΣ; ΚΟΙΤΑΝΕ ΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΜΕΤΡΗΣΟΥΝ ΜΕ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΤΟ ΠΑΧΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ;

Πρεπει να γινει κατι γι αυτο. Οι μπλογκερς δημοσιογραφοι που εχουν μια παραπανω δυναμη αν θες, ΠΡΕΠΕΙ να κανουν κατι. ΠΡΕΠΕΙ να γινει μεγαλυτερη δημοσιοτητα. ΠΡΕΠΕΙ καποια στιγμη να ξεκινησει κατι σοβαρο, να συνεχισει και να υπαρξουν αποτελεσματα.

ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ ΚΛΑΙΩ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ. ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ. ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ.

Update -->

Δεν εχω καμια ιδεα, δυστυχως, αρκετα σοβαρη. Αλλα σιγουρα σε οτι προταθει θα συμμετεχω. Διαβασα οτι λογω της μεγαλης ανταποκρισης απο μπλογκερς και απλους αναγνωστες, κουνηθηκε καπως ο κρατικος μηχανισμος. Προφανως αυτο δεν ειναι αρκετο και ισως να μη σημαινει κατι ιδιαιτερο, αλλα τουλαχιστον εγινε κατι, κατι ξεκινησε να παρει η ευχη. Δυναμη να εχει η κοπελα, να συνεχισει τις θεραπειες που ειναι κυριως ψυχοφθορες, τι να πω αλλο... Και καποιους απο τους γιατρους τους εχω ξανακουσει. Τουλαχιστον να εχει τοση δημοσιοτητα ωστε να φοβηθουν οσοι ειναι ανευθυνοι. Τωρα θα μου πεις, ιδρωνει το αυτι αυτονων...Σκατα στα μουτρα τους.

Τελοσπαντων, η Αμαλια παντως δινει μαθηματα θαρρους...απιστευτο παιδι. Να γινει καλα ευχομαι, μεσα απο την καρδια μου.

Ευαισθησια μηδεν;

2007-03-15T12:00:00.000Z

Τοσες μερες τωρα, διαβαζοντας τα ιλουστρασιον περιοδικα μου, βλεπω ξανα και ξανα την ιδια διαφημιση. Η Diesel διαφημιζει τα καινουρια της σορτσακια stating: Global Warming Ready. Παιζει να μην επιασα τη διαφημιση. Παιζει να μην καταλαβα τη ζεν αισθητικη και λοιπα κουραφεξαλα. Ρε γαμωτο ειναι δυνατον, να διαφημιζει φουστες και μπλουζες "λογοπαιζοντας" με αυτο το φαινομενο; Το βλεπω και νευριαζω.