Dipous Apteros

Στηρίζω Γιώργο

2007-09-27T18:55:00.000+03:00

Βάλθηκαν όλοι να φάνε τον Γιωργάκη και προσπαθούν με τόση λύσσα που έχω αρχίσει να τον συμπαθώ. Θέλω λοιπόν να σταθώ δίπλα του και – παρ' όλο που του έχω σούρει μύρια όσα στο παρελθόν – δια της παρούσης να τον στηρίξω.

• Τον κατηγορούν για ιδιοκτησιακή αντίληψη στο κόμμα. Επειδή είναι λέει Παπανδρέου νομίζει οτι το κόμμα είναι δικό του. Ο πατέρας του λέει είχε πει την ιστορική φράση 'Το ΠΑΣΟΚ δεν κληρονομείται, δεν μεταβιβάζεται και δεν χωρίζεται σε τιμάρια".

Τί λέτε ωρέ κλεφτόπουλα. Όταν του μεταβίβασε το κόμμα ο Σημίτης δεν μίλησε κανένας. Αντίθετα συμφώνησαν όλοι, η δε βάση τον αντάμειψε με 1.000.000 ψήφους. Και μη μου πείτε οτι σε αυτό το εκατομμύριο δεν υπήρχαν (ανδρεο)παπανδρεϊκοί.

Και γιατί δηλαδή το κόμμα δεν κληρονομείται. Όταν το είπε αυτό ο Αντρέας δεν τον ρώτησε. Αυτός ήταν στην εφηβεία και διαφωνούσε έτσι κι αλλιώς με τον πατέρα του. Και ποιός είπε οτι το κόμμα ήταν του Αντρέα. Αντί να ασχολείται με τα παιδιά του σαν καλός πατέρας έστηνε κόμμα. Όταν ρώταγε την μάνα του "Μαμά γιατί ο μπαμπάς λείπει συνέχεια;" εκείνη του απαντούσε "Για σένα δουλεύει παιδί μου!!" (στα αγγλικά βέβαια). Το κόμμα είναι δικό του! Συμβολίζει την απουσία του Μπαμπά από το σπίτι. Και είναι βαθειά ριζωμένη μέσα του η αντίληψη οτι το κόμμα δεν κληρονομείται από άλλον. Δικαίωμα έχουν μόνο οι νόμιμοι κληρονόμοι (όπως στο σπίτι στο Καστρί).

Και να μην ξεχνάμε δε οτι αυτοί που του έδωσαν το δαχτυλίδι το 2004 θέλουν τώρα να του το πάρουν πίσω να το δώσουν αλλού.

• Τον κατηγορούν για λάθη στις επιλογές προσώπων. Αυτό είναι τελείως ακατανόητο σας διαβεβαιώ για τον Γιώργο και γι' αυτό αγανακτεί.

Ήταν λάθος ο Μάνος και ο Ανδριανόπουλος; Αφού πίστευαν τα ίδια πράγματα! Όλοι στο κόμμα έλεγαν οτι το μεγάλο τους κεφάλαιο ήταν ο Σημίτης. Ε! λοιπόν, ο Μάνος ο Ανδριανόπουλος και ο Σημίτης είχαν τις ίδιες ακριβώς απόψεις! Και για να λέμε του στραβού το δίκηο, ειδικά ο Ανδριανόπουλος ήταν πολύ πειστικός και έλεγε τις απόψεις του πολύ κατανοητά. Έλεγε τα ίδια με τον Σημίτη αλλά τα αγγλικά του είναι υπέροχα. Ενώ ο άλλος μίλαγε ελληνικά και μάλιστα με γερμανικό συντακτικό. Πού να τον καταλάβεις. Όταν όμως μίλαγε ο Ανδριανόπουλος και ήταν ο Σημίτης μπροστά πάντα συμφωνούσε. Γύρναγε στον Γιωργάκη και του έλεγε: "Αυτό εννοούσα!"

Ήταν λάθος η Καραχασάν; Προφανώς όχι. Τώρα λένε οτι ήταν λάθος ενώ τότε όλοι συμφωνούσαν. Δεν της έλειπε και τίποτα! Ήταν σύμφωνη με όλες τις αρχές που είχαν συμφωνηθεί. Ήταν γυναίκα και μειονοτική. Όλοι ήταν ενθουσιασμένοι τότε. Και κανείς βέβαια δεν περίμενε να βγεί! Όλοι τον επαινούσαν για τον συμβολισμό (δύσκολη λέξη αυτή, αλλά την έμαθε εύκολα γιατί φαίνεται οτι την έχουμε πάρει από την αντίστοιχη αγγλική) της υποψηφιότητας. Ο Γιώργος δεν ξεχνάει οτι τότε τον στήριξαν οι πάντες στο ΠΑΣΟΚ. Όλο το κόμμα ήταν μαζί του. Οι βουλευτές, η βάση, οι εφημερίδες, οι πάντες! Μόνο ο Καρατζαφέρης φώναζε και ο Ψωμιάδης. Αλλά αυτοί δεν ήταν ποτέ ΠΑΣΟΚ (όσο θυμάται). Επί πλέον τον στήριξαν η μαμά του, ο Μπούς, η Κοντολίζα, ο Tζέμ (καλός φίλος), ο Γκιούλ, ο Ερντογάν (τον πίκρανε λίγο η κουμπαριά με τον Κωστάκη) και τόσοι άλλοι. Μόνο κάτι παλιοδεξιοί φώναζαν. Αλλά σε αυτούς ο Μπαμπάς του ποτέ δεν έδινε σημασία!. Τους είχε χεσμένους!

Ήταν λάθος η Ματσούκα; Γιατί; Και συνδικαλίστρια ήταν και ωραία γκόμενα.

Του είχαν στείλει και κάτι video και όταν ρώτησε ποιά είναι αυτή του είπαν: "Η Ματσούκα!". Η Μάνα του του είχε πεί. Για το ευρωψηφοδέλτιο πρέπει να βρείς μιά ωραία γυναίκα, να κάνουμε εντύπωση στην Ευρώπη. Όταν μετά το video είπε στους συνεργάτες του οτι θα την στείλει στην ευρωβουλή, όλοι ήταν χαρούμενοι. Τόσο πολύ που τους είχε φύγει το νεφρί από το γέλιο. Κανένας δεν είχε αντίρρηση. Μετά που την είδε κατάλαβε οτι δεν ήταν η ίδια στο video. Αλλά και αυτή δεν ήταν άσχημη. Και το είχε ήδη ανακοινώσει!

Στο κάτω κάτω της γραφής δεν την ήθελε να μιλάει. Να στέκεται δίπλα του στην εξέδρα ήθελε. Και ήταν ιδανική. Η Άντα δεν ζήλευε πολύ ενώ με την άλλη (του video) θα είχε λυσσάξει. Μόνο αυτός ο παλιοβαρβιτσιώτης του την έσπαγε που όλο ζήταγε να μιλήσουν οι επι κεφαλής των ευρωψηφοδελτίων. Μα άμα ήθελε να βρει άνθρωπο να τον βάλει σε διάλογο με τον Βαρβιτσιώτη, θα έπρεπε να βάλει τον Λαλιώτη, ή τον χοντρό που θέλει τώρα να του φάει το κόμμα του (ο χαμένος!).

Φυσικά δεν θα συζητήσουμε τώρα για βδελύγματα επιπέδου Πάχτα, Νεονάκη και Κουλούρη.

• Τον κατηγορούν για τη ζεμπεκιά που έρριξε μπροστά στον Τζέμ! Ήταν λάθος λένε η πολιτική της Ζεμπεκιάς. Αφήνουν δε υπονοούμενα για το σύνολο της εξωτερικής πολιτικής.

Όμως ο Μπαμπάς του επίσης έρριχνε ζεμπεκιές και αυτόν δεν τον κατηγόρησε κανένας. Και είχε προπονηθεί πολύ στη ζεμπεκιά! Πώς τον καμάρωνε η μαμά του όλα αυτά τα χρόνια της προετοιμασίας! Έβαζε και έβλεπε συνέχεια τα video με τον Παπαμιχαήλ. Ο Μεταξόπουλος παρά-ήταν και ζοριζότανε να τον αντιγράψει. Άλλωστε δεν ταίριαζε το style με το μουστάκι. Έπρεπε να αφήσει μούσι. Ο Σειληνός πάλι ήταν πιό προσιτός αλλά εκείνος προτιμούσε τον Παπαμιχαήλ.

Μετά από όλη αυτή την προσπάθεια έρχονται και του την λένε. Δηλαδή είναι καλύτερη η κουμπαριά; Στο κάτω κάτω της γραφής όλοι οι πρωθυπουργοί και οι υπουργοί εξωτερικών από την ίδια πηγή παίρνουν οδηγίες. Η πολιτική δεν αλλάζει. Και αυτός τις καταλάβαινε τις οδηγίες καλύτερα από όλους γιατί ήταν στη μητρική του γλώσσα. Μέχρι και ο Πάγκαλος από εκεί έπαιρνε γραμμή. Τουλάχιστον αυτός παρ' όλο που δεν τον χωνεύει μισεί εξ' ίσου τον Βαγγέλη.

• Τέλος τον κατηγορούν οτι δεν έκανε τις αλλαγές που έπρεπε. Τον κατηγορούν οτι δεν έκανε την αυτοκριτική που έπρεπε για το 2004 και πρίν.

Δηλαδή έπρεπε να διαλύσει το κόμμα; Να τους διώξει όλους; Να πεί αλήθειες; Τί θα λέγανε όλοι αυτοί τότε; Θα λέγανε οτι πάει να διαλύσει το κόμμα που έφτιαξε ο πατέρας του! Μέχρι και ο Μητσοτάκης θα άρπαζε την ευκαιρία και θα έλεγε "Σας το είπα, δεν κάνει το παιδί". Λές και το κορίτσι παίρνει γραμμή από αλλού και θα κάνει κάτι διαφορετικό.

Το μόνο που παραδέχεται είναι οτι αυτή η ρημάδα η γλώσσα είναι δύσκολη. Αλλά μελετάει σκληρά. Κάθε φορά όμως που πάει να πιστέψει οτι κάτι έμαθε, βγαίνει ο χοντροβενιζέλος και του τη σπάει. Αλλά άμα ήταν να ψηφίζουμε αρχηγό με βάση τη γλώσσα να ψηφίζαμε τον Ζουράρι (αλλά κι' αυτός κάτι πρόβλημα έχει με τους εκσυγχρονιστές αν έχει καταλάβει καλά). Μήπως ο Σημίτης μίλαγε ελληνικά; Άλλωστε τα ελληνικά δεν χρειάζονται για να κάνεις τον πρωθυπουργό. Τα αγγλικά είναι πιό χρήσιμα. Άμα δεν τα ξέρεις μπορεί να κάνεις κανα λάθος από παρανόηση. Και οι εχθροί του το ξέρουν αυτό. Η Διαμαντοπούλου μάλιστα κάποτε το είπε επισήμως, άσχετο αν τώρα κάνει το βαρύ πεπόνι

Και χρησιμοποιούνε όλες τις παραπάνω δικαιολογίες για να του φάνε το κόμμα που έχτισε ο πατέρας του, στερώντας του την πατρική παρουσία. Το κόμμα που μεγάλωσε μαζί του σαν αδελφός. Και όλοι αυτοί που λένε οτι πονάνε το κόμμα, δεν μπορεί να το πονάνε σαν κι' αυτόν.

Στο κάτω κάτω ο Βενιζέλος μπορεί να γυρίσει στο πανεπιστήμιο. Ενώ ο Γιώργος τί θα κάνει στη ζωή του αν δεν είναι αρχηγός του ΠΑΣΟΚ; Αυτή τη δουλειά έμαθε από τον πατέρα του και κυρίως από τη μάνα του. Άλλη δουλειά δεν ξέρει!

Γι' αυτό θα παλέψει μέχρις ενός!!! Και εγώ τον στηρίζω. Το λυπάμαι το παιδί!. Κληρονόμησε μια δουλειά. Δύσκολη δουλειά δεν λέω. Αυτός όμως δεν είναι λόγος να του τη φάνε με ηλίθια προσχήματα. Το μαγαζί δεν είναι διαπραγματεύσιμο! Δεν πουλάμε! Πώς σας πέρασε τέτοια ιδέα απ' το μυαλό;!

Μαυρίστε τους!!

2007-08-27T18:19:00.000+03:00

Η καταστροφή είναι μεγάλη. Σε αυτό συμφώνησαν όλοι. Όμως όλες οι υπόλοιπες κουβέντες που ακούσαμε από τους πολιτικούς αρχηγούς ήταν με το βλέμμα στραμμένο προς τις εκλογές.

Ο Κωστάκης προσπαθεί να αποφύγει το πολιτικό κόστος.

Ο Γιωργάκης να εκμεταλευτεί την κατάσταση χωρίς όμως να καταλάβουμε οτι χαίρεται με τις καταστροφές.

Είναι προφανές οτι ευθύνονται και οι δύο γιατί τα κόματά τους έφεραν τη χώρα στην κατάσταση που είναι. Μίλησαν βέβαια αμφότεροι για εθνική συνεννόηση αλλά κανείς δεν μπήκε στην ουσία. Δηλαδή κανείς δεν είπε κουβέντα για:

1. Το άρθρο 24
2. Τις κατεδαφίσεις των αυθαιρέτων.
3. Την επάνδρωση της πυροσβεστικής.
4. Το κτηματολόγιο – δασολόγιο.

Μας φλόμωσαν στην παπαρολογία αλλά επί της ουσίας άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε. Ο ένας μιλάει για ασύμμετρες απειλές και ο άλλος για τις ευθύνες της κυβέρνησης, λές και η κυβέρνησή του θα μπορούσε να αντιμετωπίσει καλύτερα τόσες φωτιές.

Τί περίμενε ο έλληνας πολίτης να ακούσει. Θα περίμενε απλές δεσμεύσεις του είδους:

1. Θα γκρεμίσω όλα τα αυθαίρετα για τα οποία υπάρχει τελεσίδικη απόφαση εντός δύο μηνών από τις εκλογές (εν ανάγκη μπορεί να το αναλάβει η αεροπορία, ορίζοντας πεδία βολής στα αυθαίρετα και η συνήθης Nota είναι υπέρ αρκετή).
2. Θα έχω τελειώσει το δασολόγιο μέχρι το επόμενο καλοκαίρι και θα το χρηματοδοτήσω με τον συγκεκριμένο τρόπο.
3. Θα αγοράσω τόσα πυροσβεστικά αεροπλάνα και θα τα χρηματοδοτήσω με συγκεκριμένο τρόπο.
4. Θα κάνω το αδίκημα του εμπρησμού ιδιώνυμο και θα κλείσω τους εμπρηστές μέσα ισόβια (και όταν λέμε ισόβια εννοούμε ισόβια).
5. Θα κλείσω στην φυλακή όσους ευθύνονται για την καταστροφή δια πράξεων ή παραλείψεων.

Επίσης θα περίμενε κανείς από τα δύο κόματα να ζητήσουν τις παραιτήσεις των κοματόσκυλων που προωθούν σε καίριες θέσεις (αιρετές και μή) και εμπλέκονται έστω και λίγο με την εθνική καταστροφή. Και να παραιτηθουν τώρα. Ας είναι 20 μέρες πρίν τις εκλογές.

Τίποτα από αυτά δεν έγινε. Τίποτα δεν θα γίνει. Επίσης κανείς δημοσιογράφος δεν θα τους πιέσει στο debate για συγκεκριμένες δεσμεύσεις. Και αν φτάσουν να πιεστούν για να δεσμευτούν τότε θα λένε ψέματα.

Πρέπει να δεσμευτούν τώρα με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα και προϋπολογισμούς. Και επειδή μάλλον δεν θα το κάνουν μαυρίστε τους στις επόμενες εκλογές. Και μαυρίστε τους και τους δύο.

Η φωτιά πολλές φορές είναι ζωοφόρος. Βοηθάει την φύση να αναγεννηθεί. Αρκεί η αναγένηση να είναι ταχύτερη από την καταστροφή. Ισως οι συγκεκριμένες φωτιές να αποδειχθούν χρήσιμες. Αρκεί να κάψουν τον δικομματισμό. Δεν είναι απαραίτητο να βλέπεις εναλλακτική λύση. Το οτι δεν υπάρχει είναι δημιούργημα του δικομματισμού και είναι το μεγαλύτερο όπλο του. Ψήφισε λοιπόν τον μεγαλύτερο μαλάκα κατά τη γνώμη σου, με τα δύο μεγάλα κόματα εκτός συναγωνισμού.

Τί φοβόμαστε μήπως μας βομβαρδίσει το ΝΑΤΟ; Ε! δεν έμεινε και τίποτα να καεί!

Δημοσκοπήσεις

2007-08-20T15:45:00.000+03:00

Σε άρθρο που δημοσίευσε η "Ελευθεροτυπία" στις 14/08/2007 με τίτλο «Αυξημένη ένταση, λιγότερα γκάλοπ και... ντέρμπι με το Ευρωμπάσκετ», κάποιος δημοσκόπος ονόματι Kώστας Παναγόπουλος (ALCO), λέει μεταξύ άλλων για την πιθανότητα να γίνουν εκλογές στις 16 Σεπτεμβρίου : "Ουσιαστικά θα υπάρχει χρόνος μόνο για λίγες δημοσκοπήσεις, και μάλιστα τηλεφωνικές. Αυτό είναι κατάντια για μια δημοκρατία".

Για τον εν λόγω κύριο δημοκρατία σημαίνει να μπορεί να κάνει δημοσκοπήσεις. Το αντίθετο είναι κατάντια, αφού δεν τον βοηθάει η κατάσταση να βγάλει αξιoπρεπώς το ψωμί του και να τιμήσει το συμβόλαιο που έχει με τον ALTER. Και πράγματι αυτός είναι ο τρόπος που οι δημοσκόποι - και οι πελάτες τους - αντιμετωπίζουν την δημοκρατία. Πελάτες βεβαίως των δημοσκόπων είναι κυρίως τα πολιτικά κόμματα.

Θεωρούν δημοκρατία την δυνατότητα να καθορίζουν τις κινήσεις τους ανάλογα με την εκλογική απήχηση που αυτές έχουν. Και αυτό θα ήταν δημοκρατικό αν λειτουργούσε προς το κοινό όφελος. Λειτουργεί όμως κυρίως αντίστροφα. Χρησιμοποιούνται οι δημοσκοπήσεις σαν εργαλείο διαμόρφωσης της κοινής γνώμης. Ο μέσος πολίτης έχει υποστεί τέτοια πλύση εγκεφάλου που θεωρεί οτι "για να το βγάζει η δημοσκόπηση, σωστό θα είναι!".

Οι δημαγωγοί που μας κυβερνάνε ελέγχουν τις αντιδράσεις μας μέσω των δημοσκοπήσεων και ακολουθούν την οδό της ελαχίστης αντιστάσεως της κοινής γνώμης. Διαμορφώνουν συνεχώς τις κινήσεις τους, ανάλογα με τις δημοσκοπήσεις, ενώ χρησιμοποιούν τον προπαγανδιστικό μηχανισμό τους, για να εξαλείψουν τις αντιστάσεις που καταγράφονται. Με εργαλείο τις δημοσκοπήσεις πετυχαίνουν το σκοπό τους στον ελάχιστο δυνατό χρόνο και με το ελάχιστο δυνατό κόστος.

Είναι εύκολο να καταλάβει κανείς πώς οι δημοσκοπήσεις μπορούν να επηρεάσουν την κοινή γνώμη. Κλασικό παράδειγμα το παμπάλαιο ερώτημα της χαμένης ψήφου. Παλιά καταλάβαινες οτι η ψήφος σου πήγε χαμένη από το αποτέλεσμα των εκλογών. Τώρα το ξέρεις απο πρίν και δίνεις την ψήφο σου με επί πλέον κριτήριο την αγωνία σου μην πάει χαμένη. Οι δημοσκόποι του δικομματισμού φροντίζουν εγκαίρως να κατασκευάσουν χαμένες ψήφους ανάλογα με τα συμφέροντά τους.

Όσοι ξέρουν στοιχειώδη στατιστική ξέρουν τί σημαίνει "σταθμισμένη" ψήφος. Μπορείς να την σταθμίσεις με χίλιους τρόπους. Οι διαφορές δεν είναι μεγάλες αλλά αν το 3% το κάνεις 3,5% αμέσως αποκτά αξία και περιεχόμενο. Αν όμως το κάνεις 2,5% έχεις προσφέρει ένα μεγάλο μέρος του στα κόμματα που "βλέπουν" βουλή. Ο κόσμος δεν αρκείται στα μηνύματα και προτιμάει η ψήφος του να έχει εκλογικό αντίκρυσμα. Πέφτει έτσι στη λούμπα του "μή χείρον βέλτιστον" μεταξύ των εκλεξίμων, που του έδειξαν οι δημοσκοπήσεις. Μετά είναι εύκολο αφού έτσι και αλλιώς οι προτιμήσεις του είναι εκτός βουλής, να διαλέξει με την ίδια λογική μόνο μεταξύ των δύο κομμάτων εξουσίας.

Αν μάλλιστα έχεις αρκετό χρόνο μπροστά σου το 5% της μίας δημοσκόπησης το κάνεις 4,6% στην επόμενη. Αρκεί μία διαφορετική "στάθμιση", ή διαφορετική διατύπωση των ερωτήσεων. Μετά συγκρίνοντας τα δύο ποσοστά ανακαλύπτεις την "πτωτική τάση" του συγκεριμμένου κόμματος, οπότε διατυπώνεις και το "εύλογο" συμπέρασμα οτι αν συνεχιστεί η πτωτική τάση το κόμα δεν "μπαίνει" στην βουλή. Στην επόμενη δημοσκόπηση επιβεβαιώνεις την "τάση" (που έβαλες το χεράκι σου να δημιουργηθεί) και έχεις χαρίσει ένα 3-4% στον δικομματισμό (αλήθεια πόσο να κοστίζει η ποσοστιαία μονάδα;).

Και το αντίθετο παιχνίδι είναι εφικτό. Παίρνεις έναν ανύπαρκτο και τον βάζεις στη βουλή. Μα συμφέρει; Κάποιες φορές ναί! Μαντρώνεις ψήφους με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά για να μην πάνε χαμένες, κατασκευάζοντας και χρησιμοποιώντας ως δούρειο ίππο ένα κόμμα που ελέγχεις προκαταβολικά.

Μα θα μου πείτε οτι όλα αυτά μπορούσαν να γίνουν και χωρίς δημοσκοπήσεις! Φυσικά, μόνο που το κόστος για τα κόμματα θα ήταν μεγαλύτερο και το αποτέλεσμα αβέβαιο. Κάπου - κάπου θα είχαμε και εκπλήξεις, προς όφελος της δημοκρατίας πιστεύω.

Όποιος αγαπάει λοιπόν την δημοκρατία θα πρέπει κανονικά να μισεί τις δημοσκοπήσεις, όπως και κάθε άλλο εργαλείο χειραγώγησης της κοινής γνώμης. Είναι ομολογώ προκλητικό να ξέρεις από πρίν τί θα βγάλει η κάλπη, αλλά το κέρδος είναι μικρό αν σκεφτείς οτι (και) με αυτόν τον τρόπο η κοινωνία άγεται και φέρεται.

Μπορώ να βρώ μόνο ένα τρόπο αντίστασης: "Πείτε ψέματα στις δημοσκοπήσεις!". Δεν έχει σημασία πρός ποιά κατεύθυνση. Το ψέμα αν πάρει ικανοποιητικό ποσοστό ούτε χειραγωγείται ούτε "σταθμίζεται". Κάντε κόμματα και δημοσκόπους να σπάσουν τα μούτρα τους.

Ιδανική περίπτωση για να ξεκινήσουμε είναι τα exit polls της 16ης Σεπτεμβρίου. Ψήφισε ότι θέλεις και μετά βγές έξω και ψήφισε κάτι διαφορετικό. Ακόμη και αν αγαπάς συγκεκριμένο κόμμα δεν του κάνεις κακό με αυτό τον τρόπο. Το αποτέλεσμα των εκλογών δεν αλλάζει αν αποτύχουν τα exit polls.

Το βράδυ μπορείς να καθήσεις βαθειά στην πολυθρόνα σου και να περιμένεις την ανακοίνωση των exit polls στις 19:00 ακριβώς. Αν έχει πετύχει το κόλπο το κάθε κανάλι θα λέει τα δικά του. Το γέλιο με τις απορρημένες φάτσες των δημοσκόπων θα σε κρατήσει ξύπνιο μέχρι αργά. Αντί να βαρεθείς στις 19:20, μπορεις να απολαύσεις την μάχη των αποτελεσμάτων μέχρι το πρωί. Την επόμενη μέρα εκτός από το αποτέλεσμα των εκλογών, θα έχεις να συζητάς και την ήττα των δημοσκόπων, την οποία και μπορείς να χαρείς ανεξαρτήτως αποτελέσματος.

Ίσως μπορέσουμε έτσι να κάνουμε ένα μικρό βήμα προς την δημοκρατία!

Υ.Γ. Ως επί πλέον επιχείρημα παραθέτω και την φωτογραφία του κ. Παναγόπουλου, όπως την δημοσίευσε η "Ελευθεροτυπία".

Μωραίνει Kύριος ...

2007-04-27T10:19:00.000+03:00

Η πρεσβεία των ΗΠΑ δέχτηκε απειλή τρομοκρατικής επίθεσης από φουκαρά ιρακινό. Η ΕΛ.ΑΣ. απέκλεισε την μισή Αθήνα. Μία τεράστια περιοχή που περιελάμβανε τους μισούς Αμπελόκηπους, το μισό Κολωνάκι και τον μισό Λυκαβηττό αποκλείστηκε από την κυκλοφορία!

Είχα την ατυχία να πρέπει να κάνω κάποιες δουλειές στην συγκεκριμένη περιοχή που εκτός των άλλων περιλαμβάνει 5-6 σχολεία και άλλα τόσα νοσοκομεία. Κυκλοφορώντας εκεί είδα σημεία και τέρατα.

Είδα ετοιμόγεννες, με την κοιλιά στο στόμα, να φτάνουν περπατώντας και μόνες τους, αφού ο συνοδός έψαχνε να παρκάρει. Καρκινοπαθείς, να φτάνουν για την χημειοθεραπεία τους, ξοδεύοντας και την τελευταία ικμάδα τους, αφού τους υποχρέωναν να περπατήσουν για παράδειγμα από την Λ. Αλεξάνδρας έως το νοσοκομείο Έλενα Βενιζέλου. Η κακομοίρα η Έλενα όταν το έχτιζε δεν είχε φανταστεί οτι δίπλα κάποτε θα καταλύσει ο αμερικανός πρέσβυς.

Είδα παιδάκια στα σχολεία να κλαίνε με μαύρο δάκρυ γιατί έχασαν την ημερήσια εκδρομή τους, αφού το λεωφορείο δεν μπόρεσε να προσεγγίσει. Από την άλλη μεριά, πρός δόξαν του έθνους, όλο και κάποιο αυτοκίνητο έβλεπες να περνάει στην αποκλεισμένη περιοχή, ένας θεός ξέρει από πού. Φυσικά τα μηχανάκια των delivery δεν τα σταματάει τίποτα. Πού να σκεφτεί η ΕΛ.ΑΣ. οτι σε τέτοιες περιπτώσεις αποκλείουμε τους μονόδρομους και από τις δύο κατευθύνσεις. Άμα ήθελε η Αλκάιντα να χτυπήσει δεν μας έσωζε τίποτα αδέλφια.

Η απειλή βέβαια αποδείχθηκε φιάσκο. Η κινητοποίηση της ΕΛ.ΑΣ. ξεχείλιζε μέν ερασιτεχνισμό, αλλά κατάφερε να ταλαιπωρήσει τουλάχιστον μισό εκατομμύριο ανθρώπους. Τα πουστιρλίκια που άκουσα κατά της αστυνομίας και των αμερικάνων δεν περιγράφονται.

Ο οποιοσδήποτε λογικός δημόσιος άνθρωπος θα προσπαθούσε να αποσυνδέσει το όνομά του από την όλη ιστορία. Εκτός αν είναι ηλίθιος και ανίκανος να πάρει τα μηνύματα που εκπέμπει η κοινή γνώμη. Οι έλληνες πολιτικοί άνδρες βέβαια περισσότερο από την κοινή γνώμη φοβούνται τους αμερικάνους. Εκεί δίνουν τις εξετάσεις τους.

Ο Ρίς όμως; Τί την ήθελε την δήλωση; Ευχαρίστησε την ΕΛ.ΑΣ. για την άμεση κινητοποίηση και για την άριστη συνεργασία. Γιατί; Για να συγκεντρώσει όλα τα φάσκελα πάνω του;

Οι αμερικανοί ξοδεύουν δισεκατομμύρια για να ελέγξουν την κοινή γνώμη και να καταλαγιάσει ο αντιαμερικανισμός στην Ελλάδα. Μιά τέτοια δήλωση ακόμη και αν δεν την καταδικάζουν τα ΜΜΕ (είναι πολλά τα λεφτά), εξοργίζει τουλάχιστον αυτούς που ταλαιπωρήθηκαν και δεν συνάδει με την πολιτική της προσέγγισης. Αν ήταν λογικός θα έπρεπε να φρενάρει την ηλίθια ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. από την υπερβολή, γιατί του κοστίζει εκατομμύρια. Γιατί λοιπόν την έκανε; Δύο αιτίες μπορώ να φανταστώ.

1. Είναι τελείως ηλίθιος. Νομίζει οτι ο μέσος Έλληνας σκέφτεται σαν τους Αμερικάνους, που σε αντίστοιχη περίπτωση θα ξέχναγαν τις διαφορές τους. Του είπαν οτι οι Έλληνες ενώνονται μπροστά στον κοινό εχθρό. Ενώνονται όμως μεταξύ τους. Ναί! Είναι αλήθεια! Θα παρακολουθούσαμε ενωμένοι και με κοινά συναισθήματα μιά έκρηξη στην πρεσβεία!
2. Είναι τελείως κάθαρμα. Ξέρει οτι προκαλεί αλλά θέλει να δείξει ποιός είναι το αφεντικό. Το ίδιο παιχνίδι το έπαιξαν πολλοί αυτοκράτορες στην ιστορία. Τελικά αυτό το παιχνίδι πάντα χάνεται. Το καζάνι που βράζει δεν μπορείς να το κρατήσεις κλειστό όση πίεση και να του ασκήσεις. Ακόμη και οι σύγχρονες χύτρες ταχύτητας μιά βαλβίδα ασφαλείας την έχουν!

Οτι και αν συμβαίνει από τα παραπάνω η προχθεσινή δήλωση Ρις ήταν προς την επιθυμητή κατεύθυνση. Όποια και αν ήταν η αιτία της δήλωσης – βλακεία, άγνοια, αλαζονεία - είναι μία δήλωση που μακροπρόθεσμα πλήττει τα αμερικανικά συμφέροντα.

Νά 'ναι καλά ο άνθρωπος.

Το πόρισμα της ακαδημίας

2007-04-02T18:11:00.000+03:00

Το πόρισμα της ακαδημίας Αθηνών για το βιβλίο ιστορίας της 6ης Δημοτικού είναι λέει απόρρητο. Θα μπορούσε να είναι βέβαια απόρρητο αν έθιγε κάποιον ή αν δημοσιοποιούσε προσωπικά δεδομένα.

Φαντάζομαι οτι το πόρισμα δεν περιέχει προσωπικά δεδομένα, ούτε διακρίνει προσωπικά κέρδη στην όλη υπόθεση αλλιώς θα έπρεπε να έχει σταλεί και στον εισαγγελέα (που λέει ο λόγος). Επίσης οι μετέχοντες στην διαμάχη, της συγγραφικής ομάδας συμπεριλαμβανομένης, διατύπωσαν όλοι τις θέσεις τους ανοικτά και με παρρησία από τα ΜΜΕ, οπότε δεν φαντάζομαι να τους θίγει η, σύμφωνη ή μή, γνώμη της ακαδημίας, όταν έχουν ήδη γίνει ρόμπες (ξεκούμπωτες), από μόνοι τους.

Ποιόν λοιπόν προστατεύει το απόρρητον του πορίσματος; Η κοινή λογική λέει οτι προστατεύει την υπουργό παιδείας. Της δίνει το δικαίωμα να πράξει κατά το δοκούν, υπολογίζοντας άν θέλει την γνώμη της ακαδημίας. Μην ξεχνάμε οτι η γυναίκα έχει να ισορροπήσει σε πολύ γλιστερό έδαφος. Η ακαδημία λοιπόν δείχνει κατανόηση.

Η μή κοινή λογική (διαθέτουμε και από αυτήν), μας επιτρέπει να φανταστούμε την ίδια την ιστορία προσωποποιημένη, να θίγεται από το πόρισμα της ακαδημίας.

Πώς θα ήταν η Ιστορία αν ήταν υπαρκτό πρόσωπο; Την φαντάζομαι λοιπόν με το ένα πόδι (το δεξί) στην Ελλάδα. Το πόδι σιγά σιγά γλυστράει πρός την ανατολή (κάποιοι το σπρώχνουν προς τα εκεί). Το άλλο πόδι (το εκσυγχρονιστικό, δεν υπάρχει αριστερό πόδι και δεν δέχομαι αντιρρήσεις, δικιά μου είναι η φαντασίωση), βρίσκεται κάπου στην δυτική Ευρώπη και διολισθαίνει προς την δύση. Η ιστορία μας σκύβει, με ενδιαφέρον, προς την κεντρική Ευρώπη λυγίζοτας τα γόνατα σιγά σιγά κάτω από το βάρος των αιώνων και των πιέσεων. Εχει το βλέμα της στραμένο πίσω και ανατολικά. Κάπου κάπου ρίχνει κρυφές ματιές προς την δύση.

Η Ιστορία λοιπόν είναι ευάλωτη, σκυφτή, τουρλωτή και βέβαια γυμνή. Πίσω της ακριβώς φαντάζομαι (γυμνό) κάποιον εκσυγχρονιστή (που δηλώνει αριστερός προοδευτικός) και πιό πίσω (στο νεκρό σημείο), κάποια ιστορικό με δερμάτινες ζαρτιέρες και μαστίγιο (δεν θα πώ ονόματα, ας το κάνει η ακαδημία).

Κάπως έτσι πρέπει να περιγράφει την κατάσταση το πόρισμα της ακαδημίας. Οπότε είναι πλήρως κατανοητό το απόρρητον του πορίσματος, γιατί θίγει ευθέως την (προσωποποιημένη) Ιστορία. Τα υπόλοιπα βέβαια πρόσωπα της εικόνας (όποια και αν φαντάζεται ο καθένας), μάλλον δεν θίγονται με τίποτα.

Ο Άγιος Χριστόφορος

2007-03-05T17:48:00.000+02:00

Ο θόρυβος που γίνεται για το – κατάπτυστο – βιβλίο ιστορίας της ΣΤ' δημοτικού δημιουργεί ίσως την ψευδαίσθηση οτι τα υπόλοιπα βιβλία είναι καλά. Μέγα σφάλμα και ιδού ένα ακόμη παράδειγμα.

Το βιβλίο θρησκευτικών της Δ' δημοτικού στην σελίδα 55 έχει κεφάλαιο που αναφέρεται στον Άγιο Χριστοφόρο! Ναι δεν είναι ορθογραφικό λάθος! Δεν πρόκειται για τον Άγιο Χριστόφορο αλλά για τον Άγιο Χριστοφόρο!

Οι φωστήρες που συνέγραψαν το βιβλίο, σε συνεργασία με τους φωστήρες του παιδαγωγικού ινστιτούτου, έκριναν οτι ο Άγιος, επειδή κουβάλησε τον Χριστό στην πλάτη του κατά την παράδοση, δεν πρέπει να λέγεται Χριστόφορος αλλά Χριστοφόρος. Δηλαδή πρέπει να εκφέρεται όπως ο αχθοφόρος, ο κοντυλοφόρος, ο μασκοφόρος, ο διοπτροφόρος, η λεωφόρος και ο Εωσφόρος (βοήθειά μας).

Ο ξάδελφός μου ο Χριστόφορος ξαφνικά μετά από 45 χρόνια έμαθε, από τον μικρό του γιό, οτι λέγεται Χριστοφόρος και τώρα αισθάνεται πολύ πιο όμορφα, που το όνομά του επί τέλους υπακούει στους κανόνες και δεν αποτελεί γραμματική απόκλιση.

Για να μην αδικήσω τους ανθρώπους άνοιξα μιά δυό εγκυκλοπαίδειες. Δεν βρήκα πουθενά τον Άγιο Χριστοφόρο. Αντιθέτως το Άγιο Χριστόφορο τον βρήκα. Η Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια του Παύλου Δρανδάκη αναφέρει και κάποιον Χριστοφόρο, όχι όμως τον Άγιο. Γιατί λοιπόν επέλεξαν, αν όχι την ανύπαρκτη, τουλάχιστον την μή καθιερωμένη εκφορά του ονόματος του Αγίου.

Μία πιθανή εξήγηση είναι ίσως η ακόλουθη. Ο Άγιος Χριστόφορος – του Αγίου Χριστοφόρου είναι πολύ βαρύ για εκσυγχρονιστές ανθρώπους (μην μας περάσουν για δεξιούς). Ο Άγιος Χριστόφορος - το Άγιου Χριστόφορου είναι πολύ μαλλιαρό για χριστιανούς (μήν μας περάσουν για άθεους αριστερούς, εκσυγχρονιστές είμαστε). Ο Άγιος Χριστοφόρος – του Αγίου Χριστοφόρου είναι πολύ καθώς πρέπει. Επί πλέον προσευχόμαστε ως καλοί χριστιανοί να μην προσέξει ο Συνασπισμός αυτό το 'του Αγίου' που δηλοί οτι (άκουσον άκουσον) αυτό το '-ου' είναι μακρό (σαράντα μετάνοιες γρήγορα ως χριστιανοί για να μην εκτεθούμε ως εκσυγχρονιστές).

Το φοβερότερο όλων είναι οτι η Δασκάλα επέπληξε το μικρό παιδάκι που κατά λάθος είπε ο Άγιος Χριστόφορος. Πράγμα που με τρομάζει περισσότερο από το ίδιο το βιβλίο. Οι δάσκαλοι ήταν πάντα η αιχμή του εκπαιδευτικού δόρατος. Προσωπικά θυμάμαι πολλούς δασκάλους να λένε την γνώμη τους στην τάξη. Γνώμη που πολλές φορές ήταν διαφορετική από το βιβλίο, αλλά φρόντιζαν να την τεκμηριώνουν. Πώς κατάντησαν έτσι αγράμματοι, φοβισμένοι και άβουλοι ένας εκσυγχρονισμός ξέρει.

Πρέπει μάλλον να κάνουμε ένα ευχέλαιο στο παιδαγωγικό ινστιτούτο. Να πάμε και ένα πρόσφορο (ή μήπως προσφόρο) και να ζητήσουμε από τον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο (ή ίσως Χριστοδούλο) να χοροστατήσει. Τέλος να προχωρήσει σε αρτοκλασία (κλάνυμι τον άρτο = κομματιάζω το ψωμί, για να μην παρεξηγούμεθα) και να μας μοιράσει από ένα αντίδωρο (ή και αντιδώρο), μπας και φύγει το κακό.

Περί Τρομοκρατίας

2007-01-18T11:37:00.000+02:00

Αντιγράφω από έγκυρα λεξικά:

Δ. Δημητράκου (ο εγκυρότερος όλων)
Τρομοκρατία (η) νεώτ. κ. δημ. η δια του τρόμου επικράτησις επιβολή 2) ειδ. η διακυβέρνησις λαού δια της χρήσεως βίαιων και σκληρών μέσων, επιβολή της εξουσίας υπό κοινωνικής τινός τάξεως ή ομάδος προσώπων δι' άκρως σκληρών μέτρων βίας: ερυθρά τρομοκρατία (η υπό επικρατούντων επαναστατών κατά της αστικής τάξεως ασκουμένη), λευκή τρομοκρατία (η ασκουμένη υπό της κρατούσης αστικής τάξεως δια του κρατικού οργανισμού)

Θεοκρίτου Γούλα και επιτροπής φιλολόγων
Τρομοκρατία η ΚΔ. επικράτησις με τον τρόμον, διακυβέρνησις με σκληρά και βίαια μέσα (επίθ.) –κρατικός, – ή, – ό(ν), (επ) –ώς, -ά.

Ο Σταματάκος ευτυχώς δεν λέει τίποτα άλλωστε ο όρος είναι γνωστός από την εποχή του Ροβεσπιέρου και του Μαρά (και ταιριάζει με τον ορισμό του Δημητράκου).

Τον Τεγόπουλο και τον Μπαμπινιώτη δεν τους άνοιξα γιατί με τρομάζουν!

Εν ολίγοις η τρομοκρατία όπως και να το δείς ασκείται από τους κατέχοντες την εξουσία, με όποιο τρόπο και αν την έχουν καταλάβει. Αντιγράφοντας την αμερικάνικη υστερία εκτός των άλλων κάνουμε ζημιά και στη γλώσσα, αν και η συγκεκριμένη ζημιά είναι αμελητέα εμπρός στην συνολική ζημιά, που πλήττει την γλώσσα και τον πολιτισμό μας εξ αιτίας του εξαμερικανισμού της κοινωνίας μας.

Επί της ουσίας όμως ποιόν τρόμαξε η επίθεση στην πρεσβεία. Εμένα δεν με τρόμαξε καθόλου.

Γιατί λοιπόν μιλάμε συνεχώς για 'τρομοκρατία'; Από τους παραπάνω ορισμούς δεν προκύπτει συσχέτιση. Οι άνθρωποι δεν έχουν εξουσία, δεν δείχνουν πρόθεση να την καταλάβουν και δεν τρομοκρατούν τον κόσμο.

Οπότε τίθεται το ερώτημα. Ποιός όρος είναι ταιριαστός;. Μπορώ να σκεφτώ πολλούς που είναι πιό κοντά στην πραγματικότητα, πχ επανάσταση, αντάρτικο, αντίσταση, ανατροπή, εξέγερση, ξεσηκωμός κλπ. Και αυτοί όμως οι όροι δεν είναι σωστοί για ένα πολύ απλό λόγο. Προϋποθέτουν λαϊκή συμμετοχή. Ακόμη και αν έχουμε δικτατορία και ξένη κατοχή, λαϊκή συμμετοχή δεν υπάρχει. Ίσως να υπάρχει σιωπηρή λαϊκή αποδοχή, εξ' άλλου ποτέ δεν πολέμησε η πλειοψηφία στην Ελλάδα, αλλά δεν αρκεί

Τί θα λέγατε για τον όρο δολιοφθορά (sabotage). Σιγά τα ωά. Θα φωνάξουν ένα τζαμά και ένα μαραγκό και καθάρισαν. Μαμμία σχέση με τους σαμποτέρ της κατοχής που έκαναν πραγματικά ζημιά στις εχθρικές υποδομές.

Δηλαδή τί μένει; Μήπως να ξανασκεφτούμε τον όρο τρομοκρατία; Μήπως φοβήθηκα τελικά; Πράγματι φοβήθηκα!

Τρομοκρατήθηκα από τις δηλώσεις Ρις, Μπακογιάννη, Παπανδρέου, Πάγκαλου, Λοβέρδου, Βενιζέλου, Χρυσοχοίδη, Ρουσσόπουλου, Αθανασάκη και πολλών άλλων περί καμερών και άλλων μέτρων ελέγχου της κοινωνίας. Τρομοκρατήθηκα ιδίως από τις δηλώσεις περί σύμπνοιας και συνεργασίας για την πάταξη της εγχώριας και διεθνούς "τρομοκρατίας". Κανείς βέβαια από αυτούς δεν χρησιμοποιεί τον όρο όπως τον εννοεί ο Δημητράκος. (Δεν θα πώ για τους αστυνομικούς νυν, τέως και πρώην. Αυτούς τους πληρώνουμε για να είναι έτσι).

Τρομοκρατήθηκα από τις θέσεις των τηλεαστέρων όλων των καναλιών. Τέτοια σύμπνοια δεν την είχα φανταστεί. Ο Πρετεντέρης (αρχηγέ πές μας τι παίρνεις), ο Κακαουνάκης, ο Χατζηνικολάου , η Ζαχαρέα, η Τρέμη (οι πάντες τέλος πάντων) είναι στην ίδια γραμμή (συγνώμη αν θίγω κανένα λιγώτερο γνωστό).

Πραγματικά έχω χεστεί από το φόβο μου! Όλοι οι παραπάνω ασκούν εξουσία, άρα πέσαμε κατ' ευθείαν πάνω στον ορισμό του Δημητράκου. Ασκούν τρομοκρατία δια δηλώσεων και πράξεων. Και ποιός τους έδωσε την αφορμή. Αυτοί που χτύπησαν την πρεσβεία. Άρα είναι πράγματι τρομοκράτες και καθάρματα. Εκτός αν υπάρξει λαϊκή συμμετοχή.

Επί τη ευκαιρία πρεσβεία κατά περίπτωση σημαίνει αντιπροσωπεία, μεσιτεία, διδαχή, ομολογία, παραδοχή, πίστη. Αλλά ποιός ασχολείται με ελληνικά τέτοιες ώρες;

Ρήξη 13-1-2007

2007-01-12T21:37:00.001+02:00

Oι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης έχουν οδηγήσει τη χώρα σε μια αδιέξοδη αντιπαράθεση: Απ’ τη μια καιροφυλακτεί η λογική της αγοράς, των πανεπιστημίων - επιχειρήσεων, της παραγωγής εξειδικευμένων αναλφάβητων, δίχως ιστορική μνήμη, παιδεία, κριτική σκέψη. Από την άλλη, βέβαια βρίσκονται τα τρομακτικά αδιέξοδα ενος πανεπιστημίου σε διάλυση, όπου κυριαρχούν μάνατζερ-καθηγητές που καταληστεύουν τον δημόσιο πλούτο και φοιτητοπατέρες καριερίστες.

Η “Ρήξη” θέτει την ανάγκη υπέρβασης του διπλού αδιεξόδου, προβάλοντας το αίτημα για ένα πραγματικά δημόσιο πανεπιστήμιο, χειραφετημένο από την διπλή επιβουλή του ιδιωτικού κεφαλαίου και των συντεχνιών.

Και αυτό εντάσσεται σ’ ένα ευρύτερο πλαίσιο: “Η κυβέρνηση παραδίδει ένα διαρκώς διευρυνόμενο τμήμα κρατικών λειτουργιών, οικονομικής, εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής, στα χέρια υπερεθνικών κέντρων εξουσίας, που λειτουργούν χωρίς δημοκρατικό έλεγχο, αδιαφορώντας για την τύχη των πολιτών και το μέλλον της χώρας. Αν ξένοι όμιλοι αποκτήσουν τον έλεγχο όλων των σημαντικών τομέων της ελληνικής οικονομίας, τι θα απομείνει από την Ελλάδα ως διεθνές υποκείμενο και όχι αντικείμενο, ως χώρα και όχι ως χώρο;” (Δ. Κωνσταντακόπουλος). Ταυτόχρονα, στο επίπεδο της ιδεολογίας η κατεστημένη διανόηση ολοκληρώνει την στρατηγική της διάλυσης εμμένοντας με γκαιμπελική επιμονή στην κοσμοπολιτική της προπαγάνδα.

Στο 4ο φύλλο γράφουν ακόμα οι: Γ. Καραμπελιάς, Μ. Στεφανίδης, Γ. Σταματόπουλος, Β. Φτωχόπουλος, Δ. Καραολής, Χρ. Καπούτσης, Σ. Σταμμέλος, Γρ. Σπηλιόπουλος, Λ. Μαύρος, Γ. Ρακκάς, Ν. Βεντούρας, Γ. Μαυρομμάτη, Γ. Παπαγιαννόπουλος, Θ. Ντρίνιας, Β. Στοϊλόπουλος, Λ. Θωμά, Ν. Ντάσιος, Μ. Διόγος, Κ. Μπλάθρας, Θ. Πολυμένης, Κ. Χατζηπολυκάρπου, Π. Κόρπας, Θ. Κουτρούμπας.

Ρήξη με τον νεο-Οθωμανισμό

2006-12-15T07:39:00.000+02:00

Ρήξη (ξανά)

2006-11-28T23:02:00.000+02:00

15ΘΗΜΕΡΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ,

ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ,

ΤΗΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Εδώ κι έναν χρόνο, περίπου, φίλοι, μέλη και αναγνώστες του Άρδην από την Αθήνα, της Ένωσης από την Κύπρο, του Λευκού Πύργου από τη Θεσσαλονίκη, του Αντιφωνητή από την Κομοτηνή, του Μανιφέστου από τη Χαλκίδα, καθώς και πολλοί άλλοι από την Πάτρα, την Καλαμάτα, τη Σύρο, τα Γιάννενα, την Αιτωλοακαρνανία, τη Λέσβο, τα Δωδεκάνησα και αλλού, συζητούμε για τη δυνατότητα και τις προϋποθέσεις έκδοσης μιας εφημερίδας. Μιας εφημερίδας που τη θέλαμε εβδομαδιαία και που μπορεί ήδη να εκκινήσει ως δεκαπενθήμερη. Καρπός αυτών των διεργασιών είναι η εφημερίδα ΡΗΞΗ.

Η ΡΗΞΗ θα κυκλοφορεί στα περίπτερα όλης της Ελλάδας από το Σάββατο 2 Δεκεμβρίου και κάθε δεύτερο Σάββατο. Σας καλούμε όλους να συνδράμετε στην προσπάθειά μας.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΣΥΝΔΡΑΜΕΤΕ:

-Η ΡΗΞΗ επιθυμεί να διευρύνει όσο το δυνατόν τον κύκλο των συντακτών της. Γι’ αυτό, μην διστάσετε να μας στείλετε το δικό σας άρθρο στην ηλεκτρονική διεύθυνση rixi@ardin.gr

-Η ΡΗΞΗ φιλοδοξεί να εξελιχθεί σε μία εφημερίδα συμμετοχικής ιδιοκτησίας. Η κατώτερη τιμή της μίας μετοχής είναι 100 ευρώ. Η κατάθεση των χρημάτων μπορεί να γίνεται, κατόπιν επικοινωνίας, και στο λογαριασμό που έχουμε ανοίξει γι’ αυτό το σκοπό στην Εθνική Τράπεζα (αρ. λογ. 116/772277-01).

-Η ΡΗΞΗ έχει συνδρομές. Η ετήσια συνδρομή κοστίζει 30 ευρώ.

-Η κυκλοφορία της ΡΗΞΗΣ θα βασίζεται, πέρα από το πρακτορείο, στην καλή θέληση των μελών, των φίλων και των αναγνωστών της να την διακινούν χέρι-χέρι. Εφόσον το θέλετε, μπορείτε να περνάτε από τα γραφεία της εφημερίδας στην Αθήνα (Θεμιστοκλέους 37, τηλέφωνο 210 3826319), στο Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο (210 3802644), στην Θεσσαλονίκη (Βαλαωρίτου 1 & Δωδεκανήσου, τηλ. 2310 543751) αλλά και από τον χώρο Εναλλακτικής Παρέμβασης «Κοινοτικόν» στην Πάτρα (Μιαούλη 52 & Κορίνθου) και να προμηθεύεστε τον αριθμό των φύλλων που επιθυμείτε.

Αντί για Δελτίο Τύπου, επισυνάπτουμε το εισαγωγικό κείμενο του 1ου φύλλου.

***

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ

Σκοπός της έκδοσης είναι να προχωρήσουμε ένα βήμα πιο πέρα στην προσπάθειά μας να διαμορφωθεί μια εναλλακτική, συνθετική πρόταση εναντίον της παγκοσμιοποίησης και του κυρίαρχου στον τόπο μας ψευδο-εκσυγχρονισμού και της λογικής των δήθεν μεταρρυθμίσεων.

Μια συνθετική πρόταση εναντίον της παγκοσμιοποίησης και του εκσυγχρονισμού πρέπει να συνδυάζει αιτήματα για την εθνική ανεξαρτησία, την κοινωνική χειραφέτηση, την οικολογία και την άμεση δημοκρατία, να είναι δηλαδή ολοκληρωμένη. Είναι μία ανάγκη που προκύπτει από την ίδια την πραγματικότητα της χώρας, όσο και από την εμπειρία των εγχειρημάτων όλης της προηγούμενης περιόδου. Διότι η Ελλάδα είναι ταυτόχρονα αναπτυγμένη και υπανάπτυκτη· εξαρτημένη και παρασιτική· «Βορράς» και «Νότος»· Ανατολή και Δύση· έχει προβλήματα καθυστέρησης και υπερκατανάλωσης· απειλείται στην εθνική της υπόσταση και ταυτοχρόνως οι εφοπλιστές της συμμετέχουν προνομιακά στο διεθνές σύστημα εκμετάλλευσης. Γι’ αυτό και κάθε μονομερής ή μονοδιάστατη απόπειρα, διελύθη στα εξ ων συνετέθη: οι «Οικολόγοι-Εναλλακτικοί», η «Άνοιξη» του Σαμαρά, το εγχείρημα του Τσοβόλα, του Χαραλαμπίδη και άλλων.

Αρκεί να δούμε ορισμένα χαρακτηριστικά θέματα για να κατανοήσουμε την υψηλή περιπλοκότητα και μοναδικότητα των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε:

Στο ζήτημα της ανάπτυξης, η Ελλάδα υποφέρει και από τον ανταγωνισμό των αναπτυγμένων χωρών και από εκείνον του Τρίτου Κόσμου, διότι έχει σχετικά ακριβή εργασία και χαμηλή παραγωγικότητα.

Στο μεταναστευτικό, η αθρόα είσοδος μεταναστών έχει μεταβάλει τη χώρα μας εν πολλοίς σε δουλοκτητική κοινωνία, ενώ, από την άλλη, επειδή προέρχονται από γειτονικές χώρες εγκυμονεί τον κίνδυνο διαμόρφωσης νέων στρατηγικών μειονοτήτων.

Στο εκκλησιαστικό, τα Δωδεκάνησα, η Κρήτη, η Νότιος Ελλάδα, οι «Νέες χώρες», το Άγιον Όρος, η Κυπριακή Εκκλησία, διέπονται από διαφορετικό καθεστώς, καθώς βαραίνει επάνω μας μια μακρά ιστορία· έτσι η παλιά πρωτεύουσα του γένους, η Κωνσταντινούπολη, με τον Πατριάρχη, αντιστρατεύεται το ελληνικό έθνος-κράτος, με τον Αρχιεπίσκοπο. Και πάνω σε αυτή την αντίθεση επενδύουν όλων των ειδών τα συμφέροντα.

Προφανώς, δεν μπορούμε να μιλάμε σοβαρά για αυτόνομη πολιτική στα εθνικά θέματα, απομονώνοντάς τα από το ευρύτερο πλαίσιο της ενεργειακής μας εξάρτησης, της διάρρηξης του παραγωγικού ιστού της οικονομίας, της έντασης των κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων, του αθηναϊκού υδροκεφαλισμού και των περιφερειακών ανισοτήτων που προκαλεί. Γιατί όλοι αυτοί οι παράγοντες ευνοούν και αναπαράγουν το καθεστώς της εξάρτησης στη χώρα. Ομοίως, δεν μπορούμε να περιμένουμε την ανάπτυξη αυθεντικών κοινωνικών και οικολογικών κινημάτων σε μια κοινωνία που τελεί υπό συνθήκες απόλυτου πνευματικού και υλικού παρασιτισμού, από ανθρώπους που είναι εθισμένοι στη λογική του ραγιαδισμού. Και θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε στην ίδια κατεύθυνση για όλα τα θέματα.

***

Αυτή η ιδιαιτερότητα της χώρας απαιτεί, για μια αποτελεσματική πολιτική, ένα υψηλό επίπεδο ανάλυσης και συνθετικής ικανότητας. Και όμως, το επίπεδο των πολιτικών κομμάτων, των στελεχών τους, ή των διανοουμένων της κατεστημένης ελίτ είναι τόσο χαμηλό, ώστε δεν μπορούν παρά να είναι σφουγγοκωλάριοι και παραδουλεύτρες των ξένων συμφερόντων και πρεσβειών. Η ελληνική πραγματικότητα απαιτεί έναν «Πλάτωνα» και αντ’ αυτού διαθέτει έναν… Γιακουμάτο.

Η τελευταία απόπειρα μιας συνθετικής πολιτικής πρότασης υπήρξε εκείνη του Ανδρέα Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ στη δεκαετία του 1970, η οποία όμως, όχι μόνον απέτυχε, παρότι αναπτύχθηκε στις πολύ πιο ευνοϊκές συγκυρίες εκείνης της εποχής, αλλά και προκάλεσε μια βαθιά απογοήτευση και φαινόμενα κυνισμού σε όλον τον ελληνικό λαό. Οι αιτίες αυτής της αποτυχίας είναι πολλές, και έχουν αναλυθεί διά μακρών. Ωστόσο, μία φαίνεται να είναι η σημαντικότερη: ότι «πέτυχε» πολύ γρήγορα, και επομένως συγκροτήθηκε κατ’ εξοχήν «από τα πάνω». Αντί για σύνθεση, λοιπόν, πέτυχε το υποκατάστατό της, την αντίφαση: «σοσιαλισμός» και πισίνες, «βυθίσατε το Χόρα» και Νταβός, «κοινωνική δικαιοσύνη» και «νέα τζάκια». Γι’ αυτό και ήρθε η μοιραία κατάληξη, η πλήρης αντίστροφη των αρχικών διακηρύξεων, ο Σημίτης και ο Γιωργάκης!

Για να επιτύχει, στοιχειωδώς, η παραγωγή μιας νέας πολιτικής κουλτούρας, πρέπει να έλθει «από τα κάτω» και να διανύσει υπομονετικά, σταδιακά, όλο το δρόμο που οδηγεί στη συγκρότηση σταθερών πολιτικών υποκειμένων. Να διαμορφώσει ένα νέο ιδεολογικό πρόταγμα και να φθάσει κάποτε, στον βαθμό που πυκνώνουν φωνές και δυνάμεις, κοινωνικά και πολιτικά κινήματα, σε μια νέα πολιτική πρόταση.

Η εφημερίδα ΡΗΞΗ αποτελεί ένα βήμα για τη διαμόρφωση ενός πολιτικού υποκειμένου, μια και οι ιδεολογικές μας κατευθύνσεις, μέσα από μια δουλειά δεκαετιών και ιδιαίτερα μέσα από τη δεκαετή διαδρομή του Άρδην, έχουν οριστεί, τουλάχιστον στις βασικές τους συνιστώσες. Η ΡΗΞΗ αποτελεί την απαρχή μιας λιγότερο ή περισσότερο μακράς περιόδου πολιτικής συγκρότησης και στη διαδρομή θα συναντηθεί με άλλες δυνάμεις και προσπάθειες που βαδίζουν στην ίδια κατεύθυνση.

Η ΡΗΞΗ δεν είναι το όργανο μιας ομάδας ή μιας οργάνωσης. Δεν είναι επικεντρωμένη στην Αθήνα ή σε μία και μόνη αντίθεση. Είναι ανοικτή σε όσους συμμερίζονται τις βασικές της κατευθύνσεις και συγκροτείται σε βάση πλουραλιστική, γι’ αυτό και η ιδιοκτησία της θα είναι μετοχική. Είναι, επί τέλους, ένα εγχείρημα συγκρότησης ενός ευρύτατου χώρου που μέχρι σήμερα παραμένει διάσπαρτος. Είναι ένα ακόμα βήμα σε μια μακρά πορεία, με βήματα ίσως αργά, αλλά σταθερά και νικηφόρα.

ΡΗΞΗ - ΡΗΞΗ

2006-11-23T01:03:00.000+02:00

Νέος ΚΟΚ (2) - Ηρθε η ώρα της αυτοδικίας

2006-08-23T12:12:00.000+03:00

Ωραία! Φαίνεται οτι υπάρχουν αρκετοί που συμφωνούν, αλλά δεν βλέπουν λύση. Γιατί αν τηρήσεις τον νόμο είσαι μειονότητα και αισθάνεσαι μαλάκας!

Οπότε θέλεις κάτι για επιβράβευση. Και προτείνω κάτι.

ΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΚΙΑ.

Οπου δεν υπάρχει ευνομία αναπτύσσεται η αυτοδικία. Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο. Και εδώ δεν υπάρχει.

Οι περισσότεροι οδηγοί επειδή θεωρούν οτι τους φταίει η πολιτεία αυτοδικούν και το κάνουν εις βάρος τυχαίων ομάδων. Για παράδειγμα των πεζών.

Πώς αντιδρούν οι πεζοί. Στην καλύτερη περίπτωση βρίζοντας. Στην χειρότερη έχουν αποδεχτεί την μοίρα τους. Αυτό μπορεί να αλλάξει.

Και ιδού!

Παρκάρεις νόμιμα αλλά είσαι 1 km μακρυά από την δουλειά σου. Κανένα πρόβλημα. Μπορείς να απολαύσεις 1 τέταρτο περπάτημα. Μπορείς να σκέφτεσαι την χοληστερίνη σου που μειώνεται περπατώντας και να αισθάνεσαι τυχερός. Μπορείς να χαίρεσαι με τα κιλά που χάνεις. Μπορείς να χαίρεσαι με τα λεφτά που γλυτώνεις από το γυμναστήριο. Μπορείς να γνωρίσεις όλη την περιοχή καλημερίζοντας τις κυρίες στις αυλές. Μπορείς να σκέφτεσαι οτι οταν γενικευτεί αυτή η συμπεριφορά θα κεδίσεις όλα τα χαμένα τέταρτα.

Δεν φτάνουν αυτά για να μην αισθάνεσαι μαλάκας;

ΑΥΤΟΔΙΚΗΣΕ.

Στο 1 km θα συναντήσεις εκατοντάδες αυτοκίνητα στο πεζοδρόμιο. Μην βρίζεις απλώς. Βανδάλισέ τα! Σπάσε ένα καθρέφτη! Ξύσε λίγη μπογιά! Η πατάτα στην εξάτμιση είναι επίσης καλή ιδέα όταν γυρνάς από την λαϊκή. Αν δεν σε βλέπει κανένας σπάσε ένα παράθυρο ή κάψε ένα από αυτά. Είναι σίγουρο οτι θα βγάλεις το άχτι σου. Μην αισθάνεσαι ένοχος. Απλά ανταποδίδεις την αυτοδικία (και την αδικία). Αν έχεις ενδοιασμούς δάλεξε αυτούς που ξεχωρίζουν για τη γαϊδουριά τους, που πιάνουν για παράδειγμα όλο το πεζοδρόμιο, ενώ άλλοι τα καταφέρνουν αφήνοντας χώρο για τους πεζούς. Αν σε δούν απλά τρέξε. Δεν θα σε πιάσει κανένας. Η ΕΛ.ΑΣ. κάνει λευκή απεργία εδώ και 25 χρόνια.

Κάντο και θα με θυμηθείς. Θα φτάνεις στη δουλειά σου ξεκούραστος, ήρεμος, πλήρης συναισθηματικά και με αίσθημα δικαίωσης.

Μη φοβάσαι οτι έτσι θα αυξηθεί η βαρβαρότητα. Είμαστε ήδη στον πάτο. Το πολύ πολύ να κρίνει η πολιτεία οτι δεν την συμφέρει πλέον να κάνει τα στραβά μάτια και να πάρει καμιά απόφαση.

ΥΓ. Greg, το πρόβλημα που βάζεις με τις λεωφορειολωρίδες είναι πιό δύσκολο γιατί αναφέρεσαι σε κινητούς στόχους και μάλλιστα μέσα στην πόλη. Αν ήταν στην εξοχή θα μπορούσαμε να μιλάμε για highway shooting. Σκέψου όμως οτι αν λυθεί το πρόβλημα με το παρκάρισμα, θα ζούμε ουσιαστικά σε άλλη χώρα. Εν τω μεταξύ βέβαια μιά συμμορία μηχανόβιων δεν ακούγεται κακή ιδέα...

Νεος ΚΟΚ ή Πεθαίνοντας καθ' οδόν

2006-08-22T11:48:00.000+03:00

Το υπουργείο συγκοινωνιών ανακοίνωσε τις διατάξεις του νεου ΚΟΚ. Πρόθεσή τους είναι λέει να μειωθούν τα ατυχήματα και δή τα θανατηφόρα, οπότε ανακοίνωσαν αυξήσεις στα πρόστιμα που φτάνουν το 700% για μία σειρά αδικημάτων. Κοροϊδεύουν βέβαια τον κόσμο για μία ακόμη φορά και νομοθετούν με εισπρακτική λογική και βάσει του πολιτικού κοστους.

Για να δούμε λοιπόν ποιά είναι τα πιό θανατηφόρα παραπτώματα και αν η πολιτεία τα τιμωρεί αναλόγως.

Το πρώτο το ανέδειξε η τροχαία με την στατιστική που δημοσίευσε μόλις πριν μία εβδομάδα. Ένα στα δύο θανατηφόρα ατυχήματα το καλοκαίρι που μας πέρασε οφείλεται σε χρήση κινητού τηλεφώνου κατά την διάρκεια της οδήγησης. Τί έκανε η πολιτεία; Τιμώρησε την παράβαση με αύξηση του προστίμου περί το 20%. Ούτε τον πληθωρισμό δεν έχει καλύψει.

Η αδυναμία της πολιτείας είναι προφανής.

Ο έλληνας θεωρεί δικαίωμά του να μιλάει στο κινητό την ώρα που οδηγεί. Για να αλλάξεις αυτή την νοοτροπία θα έρθεις σε σύγκρουση με το σύνολο σχεδόν των οδηγών (με τεράστιο πολιτικό κόστος), με τις εταιρίες κινητής τηλεφωνίας, με τους εμπόρους του Life Style και πλήθος άλλων παρασίτων που ζούν από το κινητό τηλέφωνο. Η αγορά κινητής τηλεφωνίας πάει πρός τα πάνω. Ποιός βλάκας θα τολμήσει να την φρενάρει με οποιονδήποτε τρόπο; Τζίζ αδέλφια. Μακρυά και αγαπημένοι. Απομένει να δούμε αν τουλάχιστον θα αυξηθεί το πλήθος των προστίμων. Ας το βάλει ο ΟΠΑΠ στο στοίχημα. Ποντάρω τα ρέστα μου για το αντίθετο.

Την φονικότερη παράβαση όλων όμως η πολιτεία δεν την αγγίζει καθόλου. Αυτή είναι μία και προφανής. Το παράνομο παρκάρισμα. Ευθύνεται για πλήθος θανάτων αλλά για λόγους προφανείς οικονομικούς και πολιτικούς είναι στο απυρόβλητο.

Το παράνομο παρκάρισμα είναι η βασικότερη αιτία που υπάρχει μποτιλιάρισμα στους δρόμους και αυτό δεν χρειάζεται να το εξηγήσω. Ας σκεφτούμε λοιπόν με πόσους τρόπους σκοτώνει το παρκάρισμα.

1. Αυξάνει όλες τις άλλες θανατηφόρες παραβάσεις. Αργείς να πάς στην δουλειά σου οπότε:
o Περνάς με κόκκινο για να προλάβεις.
o Παραβιάζεις την προτεραιότητα για να προλάβεις.
o Μιλάς στο κινητό γιατί έχεις αργήσει. Ενίοτε στέλνεις και μηνύματα.
o Παραβιάζεις τα όρια ταχύτητας.
o Κάνεις σφήνες
o Κάνεις οτι μαλακία σου κατέβει για να σκοτώσεις την πλήξη σου. Δηλαδή βλέπεις τηλεόραση (!), πίνεις (!), παίρνεις ναρκωτικά (!) ή απλά φτιάχνεσαι με την ωραία μουσική ή την ωραία γκόμενα στο δίπλα αυτοκίνητο, με την οποία πιάνεις κουβέντα ενώ οδηγείς.
Δεν ξέρω πόσοι νεκροί από τις παραπάνω συμπεριφορές αναλογούν στο παράνομο παρκάρισμα αλλά σίγουρα πρέπει να του καταλογιστούν κάποιοι.
2. Αυξάνει τον εκνευρισμό. Οι εκνευρισμένοι οδηγοί είναι σίγουρα χειρότεροι από τους ήρεμους. Υιοθετούν επικίνδυνες συμπεριφορές και έχουν μειωμένα αντανακλαστικά.
3. Μειώνει την κοινωνική συνοχή. Εχουν ήδη καταγραφεί μερικοί φόνοι με αφορμή μιά θέση parking. Είμαι σίγουρος οτι είναι περισσότεροι. Σε κάθε γειτονιά βλέπεις κακές σχέσεις γειτόνων που στην πραγματικότητα ξεκινάνε από αντεκδίκηση για κάποιες θέσεις στάθμευσης. Η πλειοψηφία τους είναι παράνομες θέσεις.
4. Μειώνει την ορατότητα στις διασταυρώσεις αυξάνοντας τα σχετικά ατυχήματα που καταγράφονται ως παραβίαση της προτεραιότητας.
5. Σκοτώνει ανθρώπους σε μποτιλιαρισμένα ασθενοφόρα. Απορώ γιατί ποτέ δεν καταγράφηκαν αυτοί οι νεκροί ως θύματα, αν όχι του παρκαρίσματος, τουλάχιστον του κυκλοφοριακού.
6. Σκοτώνει πεζούς που αναγκαστικά κατεβαίνουν στο δρόμο αφού τα πεζοδρόμια χρησιμοποιούνται ως θέσεις parking.
7. Σκοτώνει πεζούς πού περνάνε εκτός διάβασης αφού οι διαβάσεις είναι παρκαρισμένες.
8. Σκοτώνει πεζούς που αναζητούν λεωφορείο ή ταξί στη μέση του δρόμου αντί να είναι στο πεζοδρόμιο.
9. Μαζί με το τσιγάρο σκοτώνει χιλιάδες ανθρώπους με καρκίνο του πνεύμονα λόγω της μόλυνσης που προκαλεί το μποτιλιάρισμα. Το τσιγάρο τουλάχιστον έχει χρεωθεί τους νεκρούς που του αναλογούν.
10. Κλείνει ανάπηρους στο σπίτι και τους σκοτώνει σιγά σιγά από κατάθλιψη.
11. Αυξάνει σίγουρα τα καρδιακά επεισόδια αφού το αυτοκίνητο, τα μποτιλιαρίσματα και η στάθμευση είναι από τις βασικότερες πηγές άγχους. Πολλά από αυτά τα επεισόδια συμβαίνουν σε οδηγούς την ώρα που οδηγούν, οπότε έχουμε και νεκρούς από το σχετικό ατύχημα που μπορεί να συμβεί. Και βέβαια κάποιοι από αυτούς (καρδιακοί ή τραυματίες), καταλήγουν μποτιλιαρισμένοι μέσα στο ασθενοφόρο, λόγω του κυκλοφοριακού που προκαλεί το παράνομο παρκάρισμα.
12. Ας μετρήσουμε και μερικούς νεκρούς που πέθαναν γιατί το ασθενοφόρο, το περιπολικό, το πυροσβεστικό, ο γιατρός τους δεν έφτασαν εγκαίρως.
13. Το χειρότερο όμως όλων είναι οτι καταστρέφει την νοοτροπία όλων των οδηγών. Οταν παραβιάζεις καθημερινά πάγιες διατάξεις του ΚΟΚ. Οταν το κάνεις όχι στιγμιαία, οπότε πορεί να μην σε δούν, αλλά συνεχώς και για ώρες αδιαφορώντας για το άν σε δούν.΄Οταν αδιαφορείς για τον συνάνθρωπό σου που είναι πεζός ή ανάπηρος ή μητέρα με καρότσι ή δεν ξέρω τι άλλο. Όταν ζεις σε ένα τρελάδικο συνεχούς παρανομίας από όλους. Γιατί στο διάολο να σεβαστείς οποιαδήποτε δάταξη τους ΚΟΚ; Πώς θα κάνεις διάκριση μεταξύ τον εφαρμοστέων και μή διατάξεων του νόμου;

Αν το καλοσκεφτείς όλες οι παραβάσεις του ΚΟΚ έχουν σαν μία από τις αιτίες τους το παράνομο παρκάρισμα. Ενα ποσοστό των ανθρώπων που πεθαίνουν στο δρόμο, από οποιαδήποτε αιτία, πρέπει να καταλογίζεται στο παράνομο παρκάρισμα. Τέλος ένα ποσοστό – μικρό ή μεγάλο - των νεκρών από οποιαδήποτε ασθένεια θα μπορούσε να καταλογιστεί εμμέσως στο παράνομο παρκάρισμα.

Μόνο οι νεκροί από βαθειά γεράματα δεν φαίνεται να έχουν σχέση. Για σκέψου όμως. Τριάντα πέντε χρόνια δουλειάς επί διακόσιες τριάντα εργάσιμες μας κάνουν 8000 μέρες πήγαινε έλα στη δουλειά. Αν το τέταρτο το κάνεις ώρα (επιεικώς) είναι 90 λεπτά επί πλέον πήγαινε έλα. Δηλαδή στην τριακονταπενταετία 12.000 ώρες. Δηλαδή 400 μέρες ή 1,1 χρόνια επί πλέον. Μόνο για να πηγαινοέρχεσαι στη δουλειά. Αν βάλεις και τις υπόλοιπες μετακινήσεις είναι 2-3 χρόνια. Κάποιοι σου κλέβουν χρόνια από τη ζωή σου - γιατί μη μου πείτε οτι υπάρχει ζωή στο μποτιλιάρισμα - και το δέχεσαι αδιαμαρτύρητα

Και πώς αντιμετωπίζει ο μέσος οδηγός όλα τα παραπάνω. Με την ερώτηση: "Και πού να το βάλλω;" . Τη απάντηση μπορεί να την δώσει μόνο η πολιτεία. Η προφανής όμως απάντηση "Βάλτο στον κώλο σου" έχει τεράστιο πολιτικό κόστος.

Η δικαιολογία βέβαια των κρατούντων είναι οτι κατανοούν την παραπάνω ερώτηση. Ενώ ξέρουν οτι η απάντηση είναι εύκολη. Να τηρηθεί ο νόμος. Η ιδιωτική πρωτοβουλία θα καλύψει το κενό φτιάχνοντας θέσεις parking παντού. Ο ανταγωνισμός θα τις κάνει και σχετικά φτηνές τελικά όπως είναι σε όλη την Ευρώπη. Θα αφήσουμε και λίγο το αυτοκίνητο στην άκρη και θα κινηθούμε με το λεωφορείο. Το περιβάλλον μας θα γίνει πιό ανθρώπινο.

Έχουμε την απαίτηση να μας παρέχει χώρο στάθμευσης η πολιτεία λες και είναι δημόσιο αγαθό. Αν πράγματι το θεωρούμε δημόσιο αγαθό γιατί ποτέ δεν ετέθη έτσι. Γιατί ποτέ δεν διατυπώθηκε το προφανές ερώτημα. Πόσο θα πρέπει να αυξηθεί η φορολογία για να δημιουργηθούν παντού θέσεις στάθμευσης; Μας συμφέρει να πληρώνουμε εμμέσως μέσω της φορολογίας, ή προτιμάμε να πληρώνουμε ευθέως. Απλά θα πρέπει να αποδεχτούμε το προφανές. Ο χώρος στάθμευσης είναι είδος εν ανεπαρκεία και πρέπει να πληρώσουμε για να τον έχουμε. Τώρα τον κλέβουμε ο ένας από τον άλλο και τον πληρώνουμε με νεκρούς.

Η πολιτεία επιλέγει τον λαϊκισμό. Εμείς;

Μπράβο Ζιντάν

2006-07-12T11:53:00.000+03:00

Παρακολουθώ τις τελευταίες μέρες τους καραγκιόζηδες των καναλιών να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για την κόκκινη κάρτα του Ζιντάν. Κοινός τόπος οτι δεν άξιζε ένα τέτοιο τέλος σε ένα μεγάλο παίκτη και ότι δεν δίνει το σωστό παράδειγμα ως μεγάλος αθλητής που είναι. Λες και οι ίδιοι δίνουν το καλό παράδειγμα, ή το ποδόσφαιρο είναι άσπιλος χώρος!

Μέγα σφάλμα. Το τέλος ήταν αντάξιο του μεγαλείου του παίκτη. Τέλειωσε την καριέρα του με κόκκινη κάρτα σε τελικό μουντιάλ και ταυτόχρονα ψηφίστηκε ο καλύτερος παίκτης. Ποιός άλλος το έχει κάνει; Ποιός άλλος θα το ξανακάνει; Έμεινε στην ιστορία!

Δεν είχε τίποτα να χάσει και έκανε ότι του έλεγε η καρδιά του. Ολα τα υπόλοιπα που γράφονται για τα παιδικά του χρόνια, είναι μαλακίες για λαϊκή κατανάλωση. Οι δέ ηθικολόγοι που τον λοιδωρούν καλύτερα να ανοίξουν μιά τρύπα να κρυφτούν, αν θέλουν να δώσουν το καλό παράδειγμα στα παιδιά.

ΜΠΡΑΒΟ λοιπόν Ζιντάν. Μακάρι να ακολουθήσουν και άλλοι το παράδειγμά σου και να κάνουν αυτό που τους λέει η καρδιά τους, έστω και την ύστατη στιγμή.

Η μόνη μου έκπληξη και απορία είναι που δεν βάρεσε και τον διαιτητή. Είναι και μεγαλόψυχος!

Υ.Γ. Μπράβο και στον Ματεράτσι που άφησε την Γαλλία με δέκα παίκτες.

Χοντρομπαλάδες

2006-06-18T16:51:00.000+03:00

Παρακολουθώντας - υποχρεωτικά - την υπόθεση του μικρού Αλεξ, είδαμε πολλούς να ζητάνε τη μάνα τους και τον πατέρα τους από την πολιτεία, κυρίως παιδοψυχολόγους.

Κανείς βέβαια δεν ζητάει το αυτονόητο, που είναι να κερδηθεί ξανά - δυστυχώς δεν ξέρω με ποιό τρόπο - ο σεβασμός προς το σχολείο, τους δασκάλους, τους γονείς, τους νόμους κλπ.

Είδαμε και πολλά πλάνα από σχολεία και παιδιά. Το συμπέρασμα μου είναι ένα. ΔΙΑΙΤΟΛΟΓΟΙ στα σχολεία εδώ και τώρα!

Ανοικτή επιστολή προς τον Γεώργιο Παπανδρέου τον β'

2006-05-12T12:59:00.000+03:00

Αν και είχα δηλώσει οτι δεν θα ξανασχοληθώ με τις νομαρχιακές εκλογές, η περισυλλογή των τελευταίων ημερών με οδήγησε στον αντίθετο ακριβώς δρόμο.

Δια της παρούσης θέλω να θέσω υποψηφιότητα για νομάρχης σε όποιο νομό κρίνεις George οτι θα είναι χρησιμότερη την παρουσία μου.

Μόλις ανακοινωθεί η υποψηφιότητά μου αναγκαστικά θα διαρρεύσει οτι είμαι άθεος. Ο Ψωμιάδης θα με καλέσει να δηλώσω αν είμαι Έλλην χριστιανός ορθόδοξος. Και τότε θα κάνω την δήλωση που θα συνταράξει συνθέμελα την κοινωνία:

"Είμαι έλληνας υπήκοος και έχω το δικαίωμα του εκλέγεσθαι. Η εθνικότητα και το θρήσκευμά μου είναι προσωπική μου υπόθεση και δεν αφορούν το δημοκρατικό μας πολίτευμα!"

Αμέσως θα τα πάρουν στο κρανίο οι πάντες και για διάφορους λόγους. Ο θόρυβος που θα γίνει θα είναι τόσο μεγάλος που η υποψηφιότητα Καραχασάν θα αποτελέσει παρωνυχίδα της ιστορίας (hang-nail i mean)

Οι Έλληνες, οι Τούρκοι, οι Αλβανοί, οι Ιρακινοί, οι Αφγανοί, οι Εβραίοι, οι Πέρσες, οι Βούλγαροι, οι Ουκρανοί, οι Κούρδοι και όλες οι άλλες εθνότητες που ζούν στην δημοκρατική μας χώρα, θα τα πάρουν πρώτον γιατί αρνούμαι να δηλώσω εθνικότητα και δεύτερον γιατί οι περισσότεροι από αυτούς, κυρίως οι Έλληνες, δεν κατανοούν τα απαρέμφατα, ειδικά των παθητικών ρημάτων (όταν λέω απαρέμφατο George εννοώ infinitive).
Θα αρχίσουν όλοι να βρίζουν που αρνούμαι να δηλώσω Έλλην, όπως γράφει η ταυτότητά μου, και θα αναρωτιούνται τί σκοπούς εξυπηρετώ!

Η 'Ελευθεροτυπία' αν και είναι ελεύθερη εφημερίδα και δεν δίνει ποτέ γραμμή στους συντάκτες της, θα αισθανθεί την ανάγκη να σε υποστηρίξει και θα παραβεί τις αρχές της. Όλοι οι συντάκτες της θα ασχολούνται μόνο με την υποψηφιότητά μου και θα χρησιμοποιούν ενιαίο λόγο. Οι πάντες θα αποκαλούνται με την κατάληξη '-άδες' τουτέστιν: Ελληναράδες, Τουρκαλάδες, Αλβαναράδες, Αραπάδες κλπ. Αμέσως θα πλησιάσουμε τον σημαντικό στόχο της ισότητας των λαών γιατί τώρα μόνο τους Έλληνες αποκαλεί Ελληναράδες.

Τα 'Νέα' επίσης θα πανηγυρίζουν οτι γίναμε επί τέλους ευρωπαϊκή χώρα. Θα δυσκολευτούν λίγο να εντάξουν την υποψηφιότητα στο κλισέ περί πολυπολιτισμικότητας, γιατί "τί πολιτισμό εκπροσωπεί ο αγύρτης και δεν το δηλώνει;", αλλά στο τέλος θα με βαφτίσουν κοσμοπολίτη και θα λήξει το θέμα εκεί.

Οι αλβανοκουρδοελληνοκλπ ορδές αφού πλακωθούν μεταξύ τους, θα δούν οτι δεν ξέρουν γιατί πλακώνονται, και θα προχωρήσουν σε πολυπολιτισμικές παρτούζες, στα πλαίσια της 69ης κοινωνικής συνάντησης (forum δηλαδή Γιώργο). Εγώ μετά από δημόσια προτροπή σου θα πάρω μέρος σε μερικές από αυτές, πάντα με προφυλακτικό για να δίνω το σωστό παράδειγμα στα παιδιά.

Ο Καρατζαφέρης θα δηλώσει οτι είμαι φερέφωνο των Αμερικάνων και θα γελάσει μαζί του ο κάθε πικραμένος γιατί μην ξεχνάς οτι είμαι και άθεος.

Η Νέα Δημοκρατία θα πάθει την πλάκα της. Θα είναι τόσο μπροστά από την αντίληψή της η κατάσταση που θα μείνει άφωνη για πολλές μέρες. Όταν αποφασίσει να πάρει θέση ως κόμα θα έχουν γίνει ήδη μαλλιά κουβάρια. Τα στελέχη της θα έχουν ήδη διατυπώσει περί τις 1500 διαφορετικές γνώμες. Η ζημιά θα είναι τόσο μεγάλη που θα διασπαστούν σε 8 κόματα που θα κυμαίνονται από ριζοσπαστικού σοσιαλισμού έως δημοκρατικού φιλελευθερισμού. Ο Μάνος και ο Ανδριανόπουλος πάλι απ' έξω θα είναι. Τότε εσύ θα αρπάξεις την ευκαιρία και θα διώξεις το Βενιζέλο, τον Πάγκαλο, τον Σκανδαλίδη, το Ακη και όλα τα άλλα βαρίδια. Θα φτιάξεις επί τέλους το νέο κόμμα που ονειρεύεσαι με μπροστάρησες την Δαμανάκη και την Διαμαντοπούλου.

Ο Συνασπισμός θα πάρει αμέσως θέση (δίπλα σου) και θα διατηρήσει τη δύναμή του (2,5%).

Το ΚΚΕ θα φύγει δεξιώτερα του Καρατζαφέρη και θα απαιτήσει να δηλώσω αν είμαι Έλλην, αν έχω ξένο αίμα τις τελευταίες 45 γενεές και αν η Σοβιετική Ένωση ήταν σοσιαλιμπεριαλιστικό κράτος ή όχι. Το ποσοστό του συνεχίσει να μειώνεται από φυσική φθορά.
Φυσικά θα τα πάρουν στο κρανίο και όλοι οι πιστοί, χριστιανοί και μειονοτικοί. Μήν ξεχνάς οτι η μεγαλύτερη μειονότητα είμαστε οι άθεοι George και αποτελούμε μεγαλύτερο εχθρό από τους μουσουλμάνους.
Όλες οι χριστιανικές εκκλησίες θα σταθούν με την μία απέναντι στην υποψηφιότητα. Ορθόδοξοι και καθολικοί έλληνες θα απαιτήσουν αμέσως να δηλώσω αν είμαι χριστιανός ορθόδοξος όπως λέει (ακόμα) η ταυτότητά μου. Την απαίτηση θα στηρίξουν όλες οι αυτοκέφαλες ορθόδοξες εκκλησίες, οι διαμαρτυρόμενοι οι ουνίτες και οι χριστιανοί του Σουδάν.

Ο Χριστόδουλος θα μιλάει στο ποίμνιό του και στις τηλεοράσεις 16 ώρες ημερησίως. Παρά την φασαρία θα προλάβει να ακούσει και να καταλάβει οτι έχει κοινό εχθρό, και λέει τα ίδια πράγματα, με τους άλλους χριστιανούς πατριάρχες. Αμέσως θα διοργανώσει κοινή συνέντευξη τύπου με τον ρώσο πατριάρχη, τον πατριάρχη ιεροσολύμων, τον Βαρθολομαίο, τον καθολικό επίσκοπο κυκλάδων και τον ούντσιο του βατικανού στην Ελλάδα Η συνέντευξη θα γίνει υπαίθρια για να μην οξυνθούν τα πνεύματα (μάλλον στα τουρκοβούνια, γνωστά και ως τάμα του έθνους στην παναγιά). Μετά για να δικαιολογήσουν την απουσία εκκλησίας θα αναφωνήσουν 'Πνεύμα ο θεός και τους προσκυνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δεί προσκυνείν' (αυτό george θα σου το εξηγήσω ιδιαιτέρως γιατί ο χώρος είναι περιορισμένος). Η πενταφωνία που θα κάνουν στην συνέχεια θα μείνει στην ιστορία και θα πουλήσει ένα δισεκατομμύριο δίσκους τον πρώτο μήνα κυκλοφορίας.

Η απίστευτη επιτυχία θα οδηγήσει σε νέα συνέντευξη (πρίν τις εκλογές). Σε αυτή θα ανακοινωθεί η κατάργηση του σχίσματος των εκκλησιών. Θα καταδικαστεί ανοιχτά ο Μέγας Θεοδόσιος ο οποίος έκτοτε θα αποκαλείται Θεοδόσιος το Λαμόγιο. Η νέα συνενωμένη εκκλησία θα διοικείται από διοικητικό συμβούλιο το οποίο θα ελέγχεται από την Price-Waterhouse-Coopers. Tο ΔΣ θα επικηρύξει δημόσια το τομάρι μου.

Φυσικά θα αντιδράσουν στην υποψηφιότητα και όλοι οι άλλοι. Μουσουλμάνοι (σιίτες τε και σουνίτες), βουδιστές, ταοϊστές, εβραίοι και τα παρακλάδια τους, εικονομάχοι και εικονολάτρες, πολυφυσίτες και μονοφυσίτες, ειδωλολάτρες, ανιμιστές, ορφικοί και δεν συμμαζεύεται.

Θα είναι τόσοι πολλοί αυτοί που θα θέλουν να με βρίσουν δημόσια και τόσο λίγος ο τηλεοπτικός χρόνος που θα με βρίζουν χωρωδιακά. Θα δούμε σχήματα περίεργα και πρωτόγνωρα. Μπορώ να φανταστώ τον εκλεγμένο (παράνομα) μουφτή, μαζί με τον διορισμένο (νόμιμα), συνοδευόμενους από ένα ινδουιστή μοναχό και ένα κέλτη δρουίδη. Επειδή δεν θα έχουν κοινή γλώσσα θα χρησιμοποιούν τα σουαχίλι που είναι εύκολα και προλαβαίνουν να μάθουν τα βασικά σε μερικές μέρες. Θα υπάρχουν υπότιτλοι σε 400 γλώσσες. Προφανώς μόνο τα ψηφιακά κανάλια θα μπορούν να ανταποκριθούν. Η ακροαματικότητα θα είναι τόσο μεγάλη που όλα τα κανάλια θα γίνουν ψηφιακά. Θα εκπέμπουν σε ενιαίο διεθνές δίκτυο. Οι μετρήσεις ακροαματικότητας θα πεθάνουν. Ολες οι χώρες θα θεσπίσουν ειδικό φόρο που θα καταλήγει στα κανάλια, αφού δεν θα υπάρχουν διαφημίσεις. Η διαπλοκή θα είναι χωρίς νόημα και θα αυτοκαταργηθεί.

Η προσέγγιση των εκκλησιών όλων των δογμάτων θα είναι πρωτόγνωρη. Θα γίνει μιά τεράστια παγκόσμια εκκλησία. Σε αυτήν θα μετέχουν όλοι και η οργάνωση θα θυμίζει τραστ. Οι μόνοι που θα μείνουν εκτός θα είναι όσοι πιστεύουν στο Δωδεκάθεο.

Η υποψηφιότητά μου θα είναι George το έναυσμα που θα οδηγήσει την παγκοσμιοποίηση τις επόμενες δεκαετίες. Οι Αμερικάνοι θα πάθουν πλάκα και θα σε διορίσουν γενικό γραμματέα του ΟΗΕ στη θέση του καφέ αυνάν. Η εικόνα του πλανήτη δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια.

Ολα αυτά βέβαια ίσως θα πάρουν χρόνια για να γίνουν. Αλλωστε υπάρχει η γνωστή κοινωνική αδράνεια, η ίδια που αντιδρά στην υποψηφιότητα Καραχασάν.

Εν τω μεταξύ όμως η δημοσιότητα Gerorge θα είναι τέτοια που κανείς δεν θα σε ξανααμφισβητήσει. Εγώ θα φροντίσω να διατηρήσω την ένταση κάνοντας εμπρηστικές δηλώσεις, για παράδειγμα:
- "Η μόνη δικαιολογία που έχει ο θεός είναι οτι δεν υπάρχει" (κλεμένο μεν άπαιχτο δε)
- "Βούλγαροι κι αρβανίτες και σέρβοι και ρωμιοί, αράπηδες και άσπροι με μιά κοινή ορμή, για την ελευθερία να ζώσουμε σπαθί" (ομοίως)
- "Αδελφές και παληκάρια γίναμε μαλιά κουβάρια" (ασχετο αλλα θα κάνει αίσθηση)
- "Κώλος κλασμένος – γιατρός χεσμένος" (για να σπάσει την ένταση). κλπ

Μπορεί να χάσουμε τις νομαρχιακές αλλά σιγά σιγά θα αναγνωριστούμε και εγώ θα είμαι πάντα στο πλευρό σου. Μπορεί να θυσιαστώ και να δεχτώ να με κάνεις πρόεδρο της δημοκρατίας. Εκεί δεν έχουμε φόβο. Οτι πουν οι Αμερικάνοι θα ψηφίσει η βουλή.

Όλα τα παραπάνω George μπορεί να γίνουν το κοινό μας όραμα. Άμα θέλεις μπορώ να σου πώ και άλλες λεπτομέρειες από κοντά (στα αγγλικά).

Κάνε λοιπόν την υπέρβαση τώρα και χρίσε με υποψήφιο νομάρχη. Ο πλανήτης δεν μπορεί να περιμένει άλλο.

GEORGE

2006-05-10T11:42:00.000+03:00

Για την κυρία Καραχασάν έχουν γραφτεί πολλά, οπότε η συμβολή μου θα είναι αμελητέα αν πώ αυτά που σκέφτομαι.

Δεν έχει σχολιαστεί όμως μία σημαντικότατη δήλωσή της.

Εμφανίζεται συνοδευόμενη από τον σύζυγό της και δηλώνει οτι:
"Για να θέσω υποψηφιότητα πήρα πρώτα την άδεια του συζύγου μου, φυσικά!!"

Τί έχει να πεί γι' αυτό ο George Papandreou που είναι και φεμινιστής;
Τί έχει να δηλώσει η μαμά του;

Και τέλος γιατί θα σκάσω από την αγωνία! Τί έχει να δηλώσει η κυρία Ματσούκα για την ευρωπαϊκών διαστάσεων δήλωση;

Φοβάμαι μήπως είμαι ρατσιστής!

2006-02-16T19:04:00.000+02:00

Η είδηση έλεγε ότι: Η αλλαγή μίας βάσης κάποιου αμινοξέως σε κάποιο γονίδιο είναι που μετατρέπει το ανθρώπινο χρώμα από μαύρο σε λευκό και τούμπαλιν. Αυτά ανακάλυψαν οι βιολόγοι.

Μία πραγματικά ασήμαντη διαφορά (ποσοστιαία). Τόσο ασήμαντη που μιλάμε βέβαια για ένα και όχι για δύο είδη. Σχεδόν ανύπαρκτη διαφορά αν είσαι αρειανός και την βλέπεις απ’ έξω. Για τον μέσο όμως άνθρωπο, λευκό ή μαύρο, φαίνεται να είναι σημαντική. Εξ ού και η προτίμηση της πλειοψηφίας στην φυλή του, για να ερωτευτεί και να διαιωνιστεί.

Οι ίδιοι γενετιστές που έκαναν την σχετική ανακοίνωση είναι που έχουν διατυπώσει την άποψη ότι οι βιολογικές διαφορές από φυλή σε φυλή είναι τόσο μικρές (ποσοστιαία), που το μέγεθός τους και μόνο (της τάξης του 0,01 %) αποδεικνύει ότι οποιαδήποτε ρατσιστική αντίληψη είναι λανθασμένη.

Αναρωτιέμαι λοιπόν:
- αν το 0,01% είναι μικρό και το 1% που είναι η διαφορά μας από τον χιμπατζή και τον γορίλα είναι μεγάλο, τότε σε ποιο ποσοστό το μικρό αρχίζει να μεγαλώνει;
- Τι ποσοστό είναι πραγματικά η μία βάση στο ανθρώπινο DNA;

Αναρωτιέμαι μήπως τελικά το 0,01% είναι μεγάλο. Όχι βέβαια για τους εξωβιολόγους αλλά για τους απλούς ανθρώπους. Μήπως το 0,01% εκτός από την διαφορά στο χρώμα (που κάνει μπάμ), χωράει διαφορές στην νοημοσύνη, στο σώμα (εκεί σίγουρα χωράει, το βλέπουμε κάθε μέρα), στην ικανότητα να παράγεις πολιτισμό, στην γλωσσική ικανότητα, στην ποίηση, στην πολιτική, στην θρησκεία και σε τόσες άλλες «ανώτερες» ανθρώπινες λειτουργίες. Το 1% σίγουρα χωράει.

Οι γονείς μου ήρθαν από το χωριό κυριολεκτικά σχεδόν ξεβράκωτοι – ο πατέρας μου ξυπόλυτος – και «πρόκοψαν», δηλαδή εντάχθηκαν στον αστικό ιστό. Οι γύφτοι είναι στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη αιώνες και δεν μπορούν να ενταχθούν. Γιατί αναρωτιέμαι. Μήπως το 0,01% χωράει χαρακτηριστικά όπως «αστική» ή «νομαδική» συμπεριφορά; Μήπως αν είσαι γεννημένος νομάς δεν μπορείς να γίνεις αστός;

Τελικά πρέπει να αισθάνομαι υπεύθυνος που οι γύφτοι δεν έχουν ενταχθεί; Πρέπει να τους χτίσω σπίτι για να μην χαρακτηριστώ ρατσιστής; Γιατί δεν έχτισαν μόνοι τους σπίτια τόσους αιώνες στην αστική μας Ευρώπη; Γιατί το κράτος να μην χτίσει σπίτι και σε μένα; Εγώ βέβαια έκανα το σκατό μου παξιμάδι και έχτισα ήδη ένα. Γιατί να το κάνω παξιμάδι για να αποκτήσει σπίτι και ο γύφτος; Ποιος μας είπε ότι αν του χτίσουμε σπίτι θα γίνει αστός; Έχουμε αναρωτηθεί μήπως απλά τον μετατρέπουμε από νομά σε παράσιτο; Αν δεν είναι στα γονίδιά τους η συγκεκριμένη συμπεριφορά, αλλά φταίει ο ρατσισμός μας που είναι στο περιθώριο, τότε γιατί έχουν παρόμοια (ωραία) μουσική σε όλη την Ευρώπη; Γιατί η μουσική τους, ο καταυλισμός τους, το ντύσιμό τους, τα ήθη, τα έθιμα είναι τόσο διαφορετικά από τα δικά μας και τόσο κοινά μεταξύ τους; Γιατί όλα αυτά μοιάζουν σε όλους τους ομόφυλους και παραπέμπουν στην κοινή καταγωγή τους;

Αυτά τα ερωτήματα με βασανίζουν τα βράδυα. Ίσως η απάντηση να είναι στο 0,01%. Ίσως να γεννήθηκαν διαφορετικοί. Ίσως ο πραγματικός ρατσισμός να είναι η επιθυμία να τους «βοηθήσουμε» να γίνουν σαν και εμάς. Αν αποδεχτούμε ότι είναι απλά διαφορετικοί εκ γενετής δεν σημαίνει ότι τους θεωρούμε κατώτερους. Απλά τους θωρούμε διαφορετικούς.

Φασισμός και ρατσισμός είναι να τους εξομοιώσουμε με το ζόρι.

Με την ίδια λογική φασισμός είναι να πρέπει να αισθάνομαι εγώ υπεύθυνος για την διαφορετικότητά τους. Φασισμός επίσης είναι να χαρακτηρίζομαι ρατσιστής, απλά γιατί η μία ή η άλλη διαφορετικότητα δεν είναι του γούστου μου. Γιατί δεν γουστάρω να κάνω παρέα με ανθρώπους που έχουν τόσο ξένο προς τον δικό μου τρόπο ζωής, ώστε να μην βρίσκω κανένα ενδιαφέρον σε μια τέτοια συναναστροφή. Γιατί τελικά ο πολιτισμός που παράγουν είναι τόσο διαφορετικός από τον δικό μου, που δεν μπορώ να τον εκλάβω ως πολιτισμό.

Για να μην νομίσει κανείς ότι τα έχω συγκεκριμένα με τους γύφτους, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι ούτε με τους αλβανούς που έχω στην γειτονιά μου μπορώ να κάνω παρέα. Μερικά δε χαρακτηριστικά τους μου είναι αδύνατον και να τα ανεχτώ. Πρέπει όμως, μου λένε, στα πλαίσια της πολυπολιτισμικής κοινωνίας να τα ανέχομαι. Πρέπει να χαίρομαι που έχω τόσους πολιτισμούς δίπλα στην πόρτα μου. Εγώ όμως δεν χαίρομαι και φοβάμαι μήπως είμαι τελικά ρατσιστής γιατρέ μου;

Όλοι - λέει - έχουν δικαίωμα στην διαφορετικότητα, άρα η κοινωνία μας πρέπει να στηρίζεται στην ανοχή. Και ξαναπέφτουμε στην συζήτηση για το δικαίωμα και το δίκαιον, που έχει απαντηθεί από την εποχή του Αριστοτέλη. «Δίκαιον είναι το νόμιμον». Δεν υπάρχει άλλη απάντηση. Όλες οι άλλες απαντήσεις είναι εκ του πονηρού. Εξυπηρετούν αλλότρια συμφέροντα.

Ο μόνος τρόπος να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα που κρύβονται πίσω από όλη αυτή την παραφιλολογία είναι να (μην) τηρούνται οι νόμοι, ανάλογα με τα συμφέροντά τους. Ενώ στην πραγματικότητα ο μόνος τρόπος να λειτουργήσει μια κοινωνία είναι να τηρούνται οι νόμοι. Και δυστυχώς οι νόμοι φτιάχνονται σύμφωνα με το δίκαιον της πλειοψηφίας. Προστατεύουν μέν τις μειοψηφίες, αλλά επ’ ουδενί δεν επιτρέπουν στην μειοψηφία να καβαλάει την πλειοψηφία.

Έτσι τελικά φτιάξαμε κοινωνίες με κοινά πολιτισμικά χαρακτηριστικά σε όλο τον πληθυσμό. Απολαμβάνουμε την πολυπολιτισμικότητα ως τουρίστες, αλλά στο σπιτάκι μας θέλουμε την δικιά μας μυρωδιά και όχι τη βρώμα του γείτονα. Και του γείτονα βέβαια του βρωμάμε αναλόγως και δεν μας θέλει στο σπίτι του, φταίει το ρημάδι το 0,01%. Έτσι όμως ο Μπόμπολας δεν έχει φτηνό ξένο εργάτη και ο Αμερικάνος για να έχει βάσεις στην Αλβανία τις πληρώνει ο ίδιος, ενώ τώρα τις πληρώνουμε εμείς.

Μας μιλάνε για «ανεκτικότητα» και εννοούν «φτηνοί (παράνομοι) ξένοι εργάτες», για «κατανόηση» και εννοούν «στρατιωτικές βάσεις σε χώρες δορυφόρους που ζουν παρασιτικά», «πολυπολιτισμικότητα» και ενοούν «σκάστε και αγοράζετε αμερικάνικα προϊόντα». Και επειδή δεν αντιδράμε όλοι με χαρά, είμαστε ρατσιστές, ενώ στην πραγματικότητα είμαστε απλώς κορόϊδα.

Αυτά σκέφτομαι τα βράδυα γιατρέ μου. Και φοβάμαι πραγματικά μήπως είμαι ρατσιστής.

Είναι όμως και αυτοί οι επιστήμονες με τα ποσοστά τους. Είναι και οι γύφτοι με τα μεγάφωνα. Είναι και ο αλβανός από δίπλα που μου κλείνει το parking κάθε μέρα, ενώ σε κάθε παρατήρηση λέει πάντα ότι δεν θα το ξανακάνει. Οι έλληνες όμως παραδίπλα ζητάνε συγνώμη πιο ειλικρινά και συνήθως δεν το ξανακάνουν. Ίσως εγώ δεν καταλαβαίνω την κουλτούρα του αλβανού. Αλλά δεν μπορώ να φεύγω απ΄ το σπίτι μου με τα πόδια, ούτε να ξεκινάω καθημερινώς ένα τέταρτο νωρίτερα. Και τσακώνομαι κάθε μέρα. Και φοβάμαι μήπως τελικά είμαι ρατσιστής γιατί θεωρώ σημαντικό το τέταρτο και δεν ανέχομαι ο αλβανός να το θεωρεί ασήμαντο (το τέταρτό μου).

Αν ξεπεράσω το φόβο να χαρακτηριστώ ρατσιστής, θα πρέπει να ομολογήσω ότι γουστάρω τον τρόπο ζωής με τον οποίο μεγάλωσα. Ότι μπορώ να κάνω παρέα με ανθρώπους με τους οποίους έχω κοινά γούστα, γλώσσα, χρώμα, μυρωδιά, κουλτούρα. Που οι μανάδες μας είχαν παρόμοια κουζίνα, που οι πατεράδες μας είχαν την ίδια ηθική. Που οι παππούδες μας λέγανε τα ίδια παραμύθια. Που όλοι αυτοί τελικά χτίσανε γενιές και γενιές την κοινωνία που μας μεγάλωσε. Την κοινωνία που γουστάρουν να γκρεμίζουν όσοι βγάζουν λεφτά από την κοινωνική εντροπία.

Όχι γιατρέ μου δεν είμαι ρατσιστής. Έχω όμως δικαίωμα να μην είμαι ανεκτικός και να μην κάνω το σκατό μου παξιμάδι, παραπάνω από όσο μου αναλογεί, για να εξυπηρετώ ξένα συμφέροντα. Έχω δικαίωμα να λέω ότι ο αλβανός, ο γύφτος, ο ούνος, ο βάνδαλος επί αιώνες δεν έχουν παράξει ποτέ τους πολιτισμό. Και αν το έχουν κάνει εγώ δεν το κατάλαβα. Η λίγη ιστορία που κατάφερα να μάθω στο σχολείο και μετά από αυτό (κυρίως), μου λέει ότι οι αλβανοί και επί βυζαντίου και επί τουρκοκρατίας, ζούσαν (παρασιτικά) μαζεύοντας τα μήλα και τα πορτοκάλια στην Ελλάδα. Δεν είδα να παράξουν κανένα πολιτισμό. Γιατί πρέπει να αισθάνομαι ένοχος γι’ αυτό. Πολλές φυλές ανέπτυξαν πολλούς διαφορετικούς πολιτισμούς. Οι αλβανοί όχι. Πάντα μάζευαν τα μπάζα.

Μήπως η διαφορά είναι στο 0,01%. Αν τελικά γιατρέ εκεί είναι η διαφορά, τότε να μην ντρέπομαι να με λένε ρατσιστή. Να μην ντρέπομαι που βλέπω φυλετικά χαρακτηριστικά σε «ανώτερες» συμπεριφορές. Στο κάτω κάτω της γραφής αυτό που απλά θέλω είναι όλοι να τηρούν το νόμο, και να με ενοχλούν το δυνατόν λιγώτερο.

Και θέλω να κλείσω γιατρέ αυτή την εξομολόγηση βγάζοντας όλη τη βρώμα που έχω μέσα μου.

Ναι πιστεύω οτι οι φυλετικές διαφορές, που είναι γραμμένες στα γονίδιά μας, είναι σημαντικές. Ναι δεν πιστεύω ότι οι πολιτισμικές διαφορές είναι μόνο θέμα παιδείας. Πιστεύω ότι υπάρχουν φυλές που παράγουν πολιτισμό, φυλές που παράγουν βαρβαρότητα και φυλές που παράγουν μόνο σκατό. Ναι δεν γουστάρω, ούτε έχω πρόθεση να ανεχτώ οτιδήποτε μέσα στο σπίτι μου, στο όνομα των ψεύτικων αξιών που μας πουλάνε δολίως τα γουρούνια που δεν έχουν κανένα ενδοιασμό. Ναι δεν γουστάρω τις ράτσες που ήδη κατονόμασα για τον πολύ απλό λόγο ότι κάποιοι προσπαθούν με τη βία να μου επιβάλουν την συμβίωση μαζί τους. Από μακρυά τους αγαπάω όλους. Από κοντά όμως αναρωτιέμαι ποιος είναι ο χειρότερος.

Και πάντα γιατρέ μου καταλήγω στο ίδιο συμπέρασμα. Χειρότερος είναι αυτός που ενώ δεν παράγει πολιτισμό τον καταναλώνει σε μεγάλες ποσότητες. Χειρότερος είναι αυτός που παράγει περσσότερα σκατά από όσα του αναλογούν. Χειρότερος είναι αυτός που θεωρεί τα σκατά του πολιτισμό και προσπαθεί να τον επιβάλλει σε όλους. Χειρότερος είναι αυτός που εδώ και αιώνες μετέχει σε όλους τους πολέμους, σκοτώνοντας αδιακρίτως όσους δεν γουστάρουν και δεν αγοράζουν, τα σκατά που υπερπαράγει.

Ο Αγγλοσάξωνας!

Νεοδαρβινισμός και θρησκεία

2006-01-16T12:31:00.000+02:00

Ο νεοδαρβινισμός είναι θεοποίηση της τύχης και της πιθανότητας.

Ξέρουμε από τα μαθηματικά ότι μια πιθανότητα όσο μικρή και αν είναι αν της δώσεις επαρκή χρόνο (ή επαναλήψεις-προσπάθειες) οφείλει να συμβεί. Η ζωή στη Γή έχει αρκετό χρόνο πίσω της και πολλές επαναλήψεις (γεννιές με τυχαίες μεταλλάξεις), ώστε πολλά απίθανα γονίδια, ιδιότητες τελικά, των ζώντων οργανισμών, να έχουν «παραχθεί».

Ο Δαρβίνος υποστήριξε ότι το περιβάλλον αναγκάζει τους οργανισμούς να προσαρμοστούν, άρα να εξελιχθούν, για να επιβιώσουν. Ο νεοδαρβινισμός βλέπει ότι μπορείς να έχεις στο ίδιο περιβάλλον πολλά απίθανα όντα, που δημιουργήθηκαν και επιβίωσαν αρχικά κατά τύχη. Οι οικολογικές φωλιές όμως που τους εξασφαλίζουν την επιβίωση είναι περιορισμένες και πρέπει να τις μοιραστούν. Οι ιδιότητες παράλληλα που, κατά τύχη αναπτύχθηκαν, σε συνδυασμό με το περιβάλλον καθορίζουν και την πιθανότητα επιβίωσης του κάθε είδους.

Όταν δύο είδη διεκδικούν την ίδια οικολογική φωλιά τότε αναγκαστικά την μοιράζονται το ένα εις βάρος του άλλου. Έστω οτι ένα από τα δύο είδη έχει λίγο μεγαλύτερη πιθανότητα επιβίωσης στο συγκεκριμένο περιβάλλον και δώσεις στην πιθανότητα αυτή αρκετό χρόνο, δηλαδή σταθερό περιβάλλον για πολλά χρόνια. Τότε η μικρή αυτή διαφορά στην πιθανότητα επιβίωσης ‘οφείλει’ να επικρατήσει.

Αν το δούμε ανάποδα κάθε ιδιότητα που παρατηρούμε σήμερα σε ζωντανούς οργανισμούς έχει ή είχε επιβιωτική αξία σε ένα άλλο περιβάλλον στο παρελθόν, γι’ αυτό και επικράτησε. Αυτό λέει η πιθανότητα. Αυτός είναι ο τρόπος που ο νεοδαρβινισμός ερμηνεύει τις ιδιότητες των ζωντανών οργανισμών.

Ας πιάσουμε λοιπόν το ζώο που λέγεται άνθρωπος. Σημαντικές του ιδιότητες είναι το ένστικτο επιβίωσης και το ένστικτο αναπαραγωγής. Εύκολα ερμηνεύσιμα και τα δύο. Είναι σίγουρο ότι κανένα είδος δεν θα επιβίωνε αρκετά χωρίς ένα από τα δύο αυτά βασικά ένστικτα.

Μα υπάρχουν αντικρουόμενες ιδιότητες που έχουν επιβιωτική αξία! Βεβαίως! Για παράδειγμα ο αλτρουισμός δεν ταιριάζει πάντα με το ένστικτο επιβίωσης. Πότε όμως επικρατεί το ένα και πότε το άλλο. Ο αλτρουισμός σε εξαιρετικές περιπτώσεις ξεπερνάει το ένστικτο επιβίωσης, το οποίο εξακολουθεί να υπάρχει. Για ένα κοινωνικό είδος ο αλτρουισμός είναι το ένστικτο επιβίωσης της ομάδας. Η ζωή της ομάδας έχει μεγαλύτερη αξία από την ζωή της μονάδας, γιατί ο μοναχικός άνθρωπος δεν μπορεί να επιβιώσει. Όπως λοιπόν ‘ενστικτωδώς’ αποφεύγεις ένα κίνδυνο, εξ’ ίσου ‘ενστικτωδώς’ βάζεις την ζωή σου σε κίνδυνο για να σώσεις μια άλλη ζωή που κινδυνεύει.

Το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό όμως του ανθρώπου είναι η νοημοσύνη. Έχει επιβιωτική αξία η νοημοσύνη; Προφανέστατα έχει! Και μάλιστα είναι από τις λίγες ιδιότητες που προσφέρουν δυνατότητα επιβίωσης, σε περιβάλλον που εξελίσεται και αλλάζει συνεχώς. Είναι η μοναδική ιδιότητα που μπορεί να επικρατήσει βασικών ενστίκτων που υπάρχουν σε όλες τις μορφές ζωής.
Έλα όμως που η νοημοσύνη έχει και μερικές θανατηφόρες παρενέργειες. Έρχεται σε αντίθεση με βασικά ένστικτα. Τι πιθανότητα επιβίωσης έχει ένα νοήμον ζώο, όταν φτάσει να καταλάβει οτι στην πραγματικότητα είναι στιγμιαίο και σημειακό; Σχεδόν καμμία! Όταν η νοημοσύνη φτάσει να ασχολείται με την ίδια τη φύση της ζωής, αναπόφευκτα οδηγείται στο μόνο λογικό συμπέρασμα. Αφού υπάρχει το αναπόφευκτο τέλος η ζωή είναι μάταιη! Άρα πάει κατά διαόλου το ένστικτο της επιβίωσης. Για ποιο λόγο να ζήσω και να υποφέρω; Για ποιό λόγο να αναπαραχθώ και να υποφέρουν τα παιδιά μου; Δεν υπάρχει κανένας λογικός λόγος!

Ο άνθρωπος όμως έχει επιβιώσει και από ότι φαίνεται έχει πολύ καλές ελπίδες να συνεχίσει να επιβιώνει. Άρα κάποια επί πλέον ιδιότητα υπάρχει που σπάει την θνησιγενή αντίθεση των ενστίκτων με την νοημοσύνη. Και είναι επίσης προφανής και λογική.

Η ζωή είναι χωρίς νόημα αν έχει τέλος. Άρα για να έχει νόημα πρέπει να μην έχει τέλος. Μα το τέλος το βλέπουμε! Άρα υπάρχει κάτι μετά το τέλος που δεν το βλέπουμε. Μα και πάλι η παρούσα ζωή δεν έχει νόημα και καμία απολύτως αξία συγκρινόμενη με την αιώνια που ακολουθεί!

Ο μόνος λοιπόν τρόπος να έχει νόημα η παρούσα ζωή είναι να ακολουθεί μία άλλη (αιώνια βεβαίως), της οποίας η ποιότητα θα κρίνεται από την ποιότητα της παρούσας. Και ποιος θα το κρίνει ρε αδέρφια; Μα το υπέρτατο όν που έφτιαξε τα πάντα! Και όχι μόνο τα έφτιαξε, αλλά τα έφτιαξε με τέτοιο τρόπο που ο άνθρωπος να έχει δυνατότητα επιλογής. Και γιατί να έχει δυνατότητα επιλογής; Μα για να μπορεί να κριθεί! Πώς αλλιώς θα είχε νόημα η ζωή του;

Δηλαδή το θρησκευτικό συναίσθημα είναι λογική συνεπαγωγή. Προφανέστατα όχι. Είναι από ότι φαίνεται έμφυτο. Η λογική μας οδηγεί σε αντίθετα συμπεράσματα. Είμαστε όμως έτοιμοι να κάνουμε τα στραβά μάτια και να αποδεχθούμε προφανώς παράλογες συνεπαγωγές, όπως οι παραπάνω. Για να επιβιώσουμε!

Η πίστη στο θεό είναι και αυτή γέννημα της πιθανότητας! Η νοημοσύνη σκέτη έχει επιβιωτική αξία. Η λογική σε συνδυασμό με την πίστη έχει όμως καλύτερα αποτελέσματα. Η λογική μας είναι έτοιμη να αποδεχτεί την πίστη, όπως αποδέχεται και όλα τα υπόλοιπα άγρια ένστικτα, απλά γιατί ακόμη και αν δεν τα καταλαβαίνουμε τα αισθανόμαστε.

Δεν ζητάμε συνήθως αποδείξεις γι’ αυτό που βλέπουμε, ή γι’ αυτό που πιάνουμε. Θεωρούμε ότι υπάρχει. Αρα αφού αισθανόμαστε την ύπαρξη του θεού θεωρούμε ότι υπάρχει! Και υπάρχουμε και εμείς.

Τι παιχνίδια παίζει η χημεία και η πιθανότητα άμα τους δώσεις αρκετό χρόνο να δουλέψουν!!
Αρα δικαίως οι πιστοί τα βάζουν με τον νεοδαρβινισμό και τους οπαδούς του. Δεν γίνεται να επιβιώσουν αλλιώς. Δεν υπάρχει όμως κανένας λόγος οι οπαδοί του νεοδαρβινισμού τα βάζουν με τους πιστούς. Η πίστη είναι πλήρως συμβατή με την θεωρία τους.

ΠΓΔΜ

2005-10-12T16:53:00.000+03:00

Η ελληνική (;) κυβέρνηση δια στόματος Μολυβιάτη απείλησε (!) οτι θα εμποδίσει την είσοδο της ΠΓΔΜ σε κάθε διεθνή οργανισμό με άλλο όνομα μη κοινά αποδεκτό εκτός του FYROM.

Δηλαδή το εν λόγω κράτος μπορεί να μπεί σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς με τις ευλογίες της Ελλάδος ως FYROM και μετά να αλλάξει όνομα.

Μάλλιστα για να τους τρομάξει ακόμη περισσότερο ο γερο-Μολυβιάτης απείλησε με δημοψήφισμα τους φυρομιανούς αν τολμήσουν να μπούν στο ΝΑΤΟ, ΕΕ κλπ. με όποιο όνομα θέλουν. Οπότε αν είναι μέσα και ζητήσουν να αλλάξουν όνομα θα κάνουμε δημοψήφισμα για να τους διώξουμε; Και αν ψηφίσουμε ναί θα κάνουμε πόλεμο με το ΝΑΤΟ;

Η ελληνική (;) αντιπολίτευση δια στόματος Γιωργάκη κατηγόρησε (!) την κυβέρνηση γιατί πετάει το μπαλάκι στο λαό (!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!) και δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες της. Η λαϊκή ετυμηγορία για σοβαρά εθνικά θέματα είναι επικίνδυνη βέβαια για τύπους σαν το Γιωργάκη.

Βέβαια ο Μολυβιάτης τρίπλα έκανε για τους ηλίθιους. Ο Γιωργάκης ή δεν κατάλαβε για να απαντήσει επί της ουσίας οπότε είναι ηλίθιος, ή κάνει στείρα αντιπολίτευση για μείζονα εθνικά θέματα οπότε είναι επικίνδυνος.

Και εμείς είμαστε εγκλωβισμένοι στο δικοματισμό των μίσθαρνων καθαρμάτων που μας κυβερνάνε τα τελευταία 31 χρόνια. Με τις υγείες μας!

Κεριά και Λιβάνια

2005-08-19T13:33:00.000+03:00

Επειδή ακούγονται πολλά για κεριά και λιβάνια, κάθε φορά που γινόμαστε μάρτυρες κάποιου τραγικού γεγονότος, μην ξεχνάμε ότι απευθυνόμαστε σε σύλληψη της έννοιας του Θεού, που εξόρισε την ανθρωπότητα από τον Παράδεισο, επειδή μια γκόμενα έφαγε ένα μήλο!
Βοήθειά μας!

Απλοί Λονδρέζοι Εργαζόμενοι

2005-07-08T16:18:00.000+03:00

Το πρωί άκουγα την δήλωση άγγλου αξιωματούχου: «Δεν χτύπησαν την εξουσία. Δεν χτύπησαν προέδρους ή πρωθυπουργούς. Τα θύματα ήταν απλοί λονδρέζοι εργαζόμενοι».

Τί δημοκρατία είναι αυτή που ο λαός είναι άμοιρος ευθυνών; Πιστεύω ότι οι ευθύνες είναι συλλογικές στην δημοκρατία. Μπορεί να ψηφίζουμε λάθος αλλα μετά πρέπει να αντιδρούμε στις επιλογές των ηγεσιών μας.

Πού ήταν οι απλοί λονδρέζοι εργαζόμενοι όταν μετράγαμε 100.000 νεκρούς αμάχους στο Ιράκ και δεν ξέρω πόσους στο Αφγανιστάν. Αυτοί δεν ψήφισαν τον Τόνι και άραξαν στον καναπέ τους να δούν τι θα κάνει;

Εγώ προσωπικά αισθάνομαι υπεύθυνος. Όταν ο Κωστάκης με τον Γιωργάκη έδιναν 1-2 φρεγάτες, την Σούδα και όλο τον εναέριο χώρο για να διευκολύνουν τον βομβαρδισμό των αμάχων έμεινα άπραγος. Δεν βγήκα να σκίσω τα ιμάτιά μου. Δεν πήγα στα προπύλαια να κάνω απεργία πείνας. Ναι μεν δεν τους είχα ψηφίσει αλλά έμεινα σπίτι μου γατί ήμουνα και είμαι βολεμένος. Όταν μου σκάσει στα μούτρα ο απελπισμένος τι θα πώ; Ότι είμαι αμέτοχος;

Είχαμε και έχουμε κυβερνήσεις δωσιλόγων. Θα μου πείτε, και τι να κάνουν; Αφού μας έχουν υποχείρια;

Το μόνο που ελπίζω είναι η παραπάνω δικαιολογία να λειτουργήσει ως ελαφρυντικό. Γιατί δικαιολογία δεν είναι. Και οι Μήδοι υποχείρια ήταν του Ξέρξη, αλλά η ιστορία που μαθαίναμε στο σχολείο λέει ότι τους σφάζαμε κατά δεκάδες χιλιάδες. Και κανένας δεν είπε «Τους καϋμένους τους Μήδους».

Ψυχή

2005-06-15T09:28:00.000+03:00

Είμαι συγκλονισμένος από την αποκάλυψη.

Και είμαι ακόμη πιό συγκλονισμένος από την δύναμη της δημοκρατίας.

Απαντήθηκε επί τέλους το επιστημονικό τε και θεολογικό ερώτημα! Ναί το έμβρυο των 5 (πέντε) κυττάρων έχει ψυχή. Και απαντήθηκε με δημοκρατικές μεθόδους. Δια του δημοψηφίσματος, ή μάλλον δια της αποχής από το δημοψήφισμα.

Μα μήπως ήταν λάθος το δημοψήφισμα; Αφού ήδη το Άγιο Πνεύμα είχε γνωμοδοτήσει δια στόματος Πάπα. Και αν υπολογίσουμε το αλάθητο (του Αγίου Πνεύματος φυσικά), δεν υπήρχε περίπτωση το δημοψήφισμα να δείξει κάτι δαφορετικό.

Και τότε τί χρειαζόταν το δημοψήφισμα; Μα πώς αλλιώς το Πνεύμα θα έπαιρνε θέση; Τί είναι το Πνεύμα να γνωμοδοτεί χωρίς αποχρώντα λόγο;

Ιδού λοιπόν πεδίον δόξης λαμπρόν! Ιδού η δύναμη της δημοκρατίας! Ιδού ο τρόπος να απαντηθούν όλα τα γνωσεολογικά προβλήματα! Προκηρύσσουμε δημοψηφίσματα με σαφώς διατυπωμένα ερωτήματα (πρέπει να έχουν και μία δόση θεολογικής αναζήτησης). Το Πνεύμα αναγκαστικά απαντά στο ερώτημα. Φυσικά και κάνουμε το δημοψήφισμα. Αλλιώς το Πνεύμα θα καταλάβει οτι το χρησιμοποιήσαμε και ίσως να μην μας ξαναμιλήσει (δια στόματος Πάπα ή άλλου παππά βεβαίως).

Προτείνω δε ταπεινά να μπεί σε δημοψήφισμα άμεσα η άποψη Νανόπουλου οτι ζούμε σε μία παραλλαγή του τίποτα. Και ποιός είναι ο Νανόπουλος που τολμάει να πάρει τέτοια θέση μπροστά στην μεγαλωσύνη του σύμπαντος. Πώς μπορεί στο κάτω κάτω σε αυτά τα μεγέθη να ξεχωρίσει το τίποτα από το κάτι. Και είναι βέβαια τελείως διαφορετικό το τίποτα από το κάτι. Ας προκαλέσουμε το Πνεύμα να πάρει θέση.

Ηδη το δημοψήφισμα των Γάλλων για το ευρωσύνταγμα προκάλεσε την αρνητική γνώμη του Πνεύματος (δια στόματος Χριστόδουλου) και βέβαια το Ευρωσύνταγμα κατέρρευσε.

(Μήπως να μπορούσαμε να βρούμε θεολογική διάσταση και στο ασφαλιστικό;)

Άγαλμα

2005-06-08T10:49:00.000+03:00

Έτρεχα στο πάρκο - στον γνωστό δρόμο με τα αγάλματα - και ξαφνικά πάνω στη στροφή πετιέται ένα νέο άγαλμα. Δεν είχα ξαναδεί νέο άγαλμα εκεί. Όλα είναι τουλάχιστον 50-60 ετών. Ήταν μία γυναίκα, οχι γνωστή για να θυμάμαι το όνομά της, σίγουρα ηρωίδα του 21 (λόγω της παρέας) .

Τι ήθελε εκεί πάνω στη στροφή; Αν ήταν τόσο σημαντική θα την ήξερα από το σχολείο! Δεν έβρισκα απάντηση.

Ξαφνικά έλαμψε η αλήθεια.

Ο Γιωργάκης με την Φώφη αποφάσισαν ποσόστωση στα αγάλματα!!

Το σόκ της γνώσης γέννησε αυτή τη σελίδα. Τώρα όποτε έχω επιφώτηση μπορώ να την μοιράζομαι και με άλλους .