Bebek Büyütüyorum

Zafer Bayramınız Kutlu Olsun

2008-08-31T14:53:00.005+03:00

Geçmiş Zafer Bayramınızı kutlarım. Maalesef dün yazacak vaktim olmadı. Buranın sıcağı insanı çok yoruyor. Dışarı çıkıp geldiğimizde pestil gibi oluyoruz hepimiz. Dün sabah kahvaltıyı dışarıda edelim dedik. Oldukça lezzetli ve zengin bir kahvaltıdan sonra Zafer bayramı kutlamalarına gittik. Ancak sonuna yetişebilmişiz. Elif sadece tankları ve bando ekibini görebildi. Yine de kırmızı-beyaz ortam görmek hoşumuza gitti, Ve Elif'in ay yıldılı bayrağı sallaması.

Protokol gittikten sonra meydan Elif'e kaldı

Sağdan sola, soldan sağa salla bayrağı düşman üstüne

Buarada yarın Ramazan başlıyor. Şimdiden herkesin ramazan ayını kutlarım.

Ve Yine Diyarbakır'dayız

2008-08-26T13:11:00.005+03:00

Ve sonunda evimizdeyiz. Oldukça uzun zaman oldu ve ben gerçekten evimi özlemişim. Ama sıcaklar hala geçmemiş burada. Evde bütün gün iki klima birden çalışıyor. Zaten havada öyle bir toz var ki, gökyüzünü toz bulutu kaplamış burada, kapı pecere falan açmak ne mümkün. Elif'in yatağını da dün odamıza aldık, bizim odamızda klima olduğu için rahat rahat uyuduk. Neyse ki bugün hava biraz daha açılmış. Ama şöyle adam akıllı bir yağmur yağmazsa bu toz böyle devam eder gibi.

Elif ortama hemen uyum sağladı. Zaten oyuncaklarını görünce ona hepsi yeni gibi geldi. Bakıcı ablamızı da gelince hemen çağırdım ki, ben işe başlayana kadar birbirlerine alışsınlar. Şimdilik herşey yolunda gidiyor. Bakıcı ablamız çok güleryüzlü ve sevecen biri olduğu için Elif ona hemen ısındı. Bugün birlikte de uyudular. İnşallah böyle devam eder.

Piyanist Elif

Eve gelir gelmez Elif'in düzeni hemen geri geldi. Yemeklerini yine mama sandalyesinde yiyiyor, ama bir süre sonra sıkılıp inmek istiyor.

Dün sabah uçağımız çok erken olduğu için Elif'i 6'da uyandırmak zorunda kaldık. Uçakta da fazla uyuyamadığı için öğleden sonra 4'e doğru bir yattı, akşam 8'de uyandırmak zorunda kaldık. Zavallım kaç gündür seyehatte nasıl yorulmuş demek.

Talar teyzesinin aldığı terlikler çok cici

Kemal Abi ile Seyran'ın düğününden

Kısa Bir Mola

2008-08-20T23:25:00.002+03:00

Cuma günü babamız geliyor, Kapadokya ve Ankara olmak üzere kısa bir tatile çıkıyoruz. Bir müddet yazamayacağım. Haftaya kaldığımız yerden devam edeceğim.

2 Yaş Sendromu

2008-08-19T22:01:00.003+03:00

Elif'in geçirdiği bu hırçın süreçle ilgili bir araştırma yaptığımda aslında daha önce duyduğum ama sanki bize daha çok uzakmış gelen "2 yaş sendromuna" rastladım. Meğer bu sendrom zaten 18 aylıkken başlarmış. Bir birey olduğunu keşfetmiş olan çocuk artık yapabileceklerinin sınırlarını zorlamaya başlıyor. Dünyayı keşfediyor, zihinsel süreçleri çok hızlı bir şekilde gelişiyor. Ancak bu süreçte yetersiz kaldığı noktalar oluyor elbette. Mesela dil gelişimi, motor gelişimi. Her derdini tam olarak ifade edemiyor ya da her şeyi kendi başına yapamıyor. İşte bu durum çocukta hayal kırıklıkları ve gerginlik yaratıyor, öfkelenmesine sebep oluyor. Bu dönem hem çocuk için hem de ebeveyn için zor bir dönem gerçekten.

Örnek vermek gerekirse Elif bir şeyi yapmak istiyorsa ve ben tehlikeli ya da zararlı olduğu için müsade etmiyorsam birden kıyamet kopuyor. Kendini yerlere atmaya başlıyor ya da gelip bana vuruyor. Bazen de dönüyor arkasını ağlaya ağlaya gidiyor. Bu durumda ben de ne yapacağım konusunda çok zorlanıyorum çünkü ben de ister istemez gerilmiş oluyorum. Genelde yaptığım şey; ona neden izin vermediğimi anlaşılır bir şekilde açıklamak oluyor. Ama tabii ki Elif beni duyuyor mu? O zaman ben de onunla ilgilenmiyorum. "Aman istediğini al, yeter ki sus" demiyorum. Bırakıyorum kendi haline, biraz sakinleşince de ilgisini başka şeylere yöneltmeye çalışıyorum. Allahtan daha hala ilgisi çabucak dağılabiliyor. Büyüdükçe bu da zorlaşacak.

Başka bir konu da bezi değiştirirken ya da giyinirken verdiğimiz mücadele. Bir yere gideceğimiz zaman onu hazırlayıncaya kadar yorgun düşüyorum valla. Yatağın üzerinde koşuşturmacalar falan halimizi bir görseniz.

Bir de yemek yerken 2 kaşıktan sonra doydum demesi beni deli ediyor. Ama yapacak da birşey yok maalesef.

-biraz daha ye kızım
-istemem
-pilav vereyim bak
-istemem
-çorba vereyim
-istemem
-pilava yoğurt da koydum bak
-istemem
-ne istiyorsun peki
-istemem

diyoloğumuz işte aynen böyle oluyor.

2 yaş sendromu ile ilgili yaptığım bazı araştırmalar:
http://bebekvecocuk.milliyet.com.tr/Bebek/Default.aspx?aType=ArticleDetail&ARTICLEID=1260&parCATID=85

http://www.anneyiz.biz/haber/haberdtl.php?hid=9427

http://www.bebek.com/content.aspx?PContId=3402&ContType=5&ContId=3588

İstanbul'a Geri Geldik

2008-08-18T22:05:00.004+03:00

Ve Erdek tatilimiz sona erdi. Artık bir süre İstanbul'dayız. Tam da sıcaklara denk geldik çok kötü oldu. Annemlerin İstanbul'daki evi bile çok feci yanıyor. Neyse ki Elif gündüz uykusunda biraz sıkıntı çekiyor ama geceleri şimdilik iyi gidiyor. Ama bu yaz gerçekten çok faydalı geçti. Elif neredeyse hergün denize girdi sayılır. Bol bol kumlarda yürüdü (kumlarda yürümek içe basmayı düzeltir derler), dışarılarda gezdi, tozdu, eğlendi. Bugünleri Diyarbakır'a gittiğimzde çok arayacak, çok arayacağız.

İştahımız bir gidip bir geliyor. Bu sıcaklarda ben de pek zorlamak istemiyorum çünkü elbet bir öğünü pek güzel yiyiyor. Arada da meyvelerini götürüyor. Artık kendi evimize dönene kadar pek müdahele etmek istemiyorum, çünkü zaten yapacağımız kısa süreli tatilde de düzenimiz bozulacak. Diyarbakır'a döndüğümüzde bakıcı ablamızla birlikte en kısa zamanda bir düzene gireceğiz inşallah.

Kitaplarla aramız çok iyi. Özellikle de öğle uykularında genelde kitap okuyarak uyuyoruz. Yemek yerken de bazen işe yarıyor. Onun dışında bebeklerle oynamayı, bebeğinin arabasını sürmeyi çok seviyor. Bir de tak çıkarlara pek meraklıyız. O nedenle lego almıştık ona. Lego ile de bir müddet oyalanabiliyor. Patates kafa ile de buraya geldiğimizden beri pek ilgilendi. Her bir parçasını adını söyleyerek takmaya çalışıyor. (kulak, göz, şapka, ayak, çanta, burun, gözlük vs.)

Elif ve kuzeni Kaan

Elif ve Kaan

Bugün sabahtan ablamın oğlu Kaan geldi bize. Bakıcısı bugün izinli idi. Elif önce Kaan ile azdı. Ardından da liseden çok yakın bir arkadaşıma gittik. Onun da 2 yaşında bir oğlu var. Gerçi Kaan ancak bizim gitmemize yakın uyandığı için fazla oynayamadılar ama yine de iyi anlaştılar gibi. Özellikle de Kaan'ın çadırı ve motosikleti ile Elif çok ilgilendi.

Eyvah Kızım Büyüyor

2008-08-11T22:57:00.004+03:00

Elif denizde

Son günlerde "benim" olayı başladı. Burada sık sık başka çocuklarla biraraya geldiği için onlardan gördükçe bizimkisi de benim demeye başladı. Bugün yine bir kardeş geldi bize, Elif'in ilk defa benim diye oyuncaklarını almaya başladığını gördüm. Sakin sakin ona anlatmaya çalışıyorum ama nafile, ağlamaya başlayınca hiçbirşey duymuyor ki. Bu dönemde artık benlik bilinci başladığı için bu olaylar normal aslında ama yine de mümkün olduğunca paylaşmayı öğretmek lazım. Kızmadan, onu çok üzmeden ve bıkmadan her fırsatta.

Dün kuzenlerim, dolayısıyla da Ömer ve Serra gitti. Elif Serra ile anlaşıyordu ama bir yandan da kıskançlık mıdır nedir bilemiyorum ona çok vuruyordu. Allahtan Serracığımın hiç sesi çıkmıyordu. Yoksa o da Elif'e karşılık verseydi girerlerdi birbirlerine. Elif vurduğu zaman hoşgörü ile yaklaşmıyorum. Sesimi yükseltiyorum, kızıyorum eğer hala beni dinlemediğini görürsem de onu uzaklaştırıyorum ve cezalandırıyorum. Çünkü ilk zamanlarda hep kibar kibar vurulmaz edilmez dedim, hiç dinlemedi daha şiddetli vurmaya başladı. Sadece çocukları değil, bana da vuruyor maalesef. Son günlerde de "git" demeye başladı. Hem ittiriyor hem de "git" diyor. Çocuk büyütmek artık başka boyutlara geçmeye başladı. Yani sadece uykusu, yemesi değil; artık bu tip onun kişiliğini oluşturacak süreçlere geldik. Şimdi artık her davranışımızda çok daha bilinçli, çok daha dikkatli olmamız gerekiyor.

Serra, Elif ve Annem

İki gündür burada hava kapalı olduğu için denize giremiyoruz maalesef. İstanbul'a dönüşümüz de yaklaşıyor artık. Elif bu günleri çok arayacak. Diyarbakır'a döndüğümüzde yine kalacağız başbaşa. Bu sefer çok ciddi endişelerim var aslında. O kadar hareketli ki, yalnız kaldığımızda nasıl başa çıkacağım bilemiyorum.

Babamızın Ardından

2008-08-07T22:19:00.005+03:00

Bisikletle evde çok oyalanıyor

Tam da yatağına yatırıp kendi kendine uyumaya alışmıştı ki, artık park yatağından atlayabildiğini farketti. Tutabilene aşk olsun. Öyle canbazlıklar yapıp aşağıya iniyor ki inanamazsınız. Tabii kendi yatağında uyumayınca hemen bizim yatağımıza geliyor, bu sefer uyuması daha uzun sürüyor maalesef. Diyarbakır'a döndüğümüzde acilen yatağının parmaklıklarını çıkartmak gerekecek. Uykusunda düşmesini engellemek için de koruyucu aksesuarlardan alacağız. Aman tanrım kızım büyüyor sanırım !

Geçen haftasonu babamızın izni bitti ve döndü. O gün bugündür Elif'de bir huyusuzluk, bir sinir anlatamam size. Hiçbirşeyden keyif almıyor, sürekli mızmız. Elif'in hiç bu kadar tepki verdiğini görmemiştim. Benim de bazen sinirlerim dayanmıyor maalesef. Sağolsun annemler bana çok yardımcı oluyorlar. Bir de dün akşam kuzenimin çocukları geldi, Ömer ve Serra. Neyse ki onlarla çok iyi anlaşıyor da, gün içinde biraz rahat ediyorum. Ama evde yalnız kaldığımızda başlıyor yine huysuzlanmaya. Denizde de çok iyi duruyor. Kovasıyla küreğiyle, kumlarla, taşlarla kaptırıyor kendini.

Ömer, Elif ve Serra

Elif'in yine bir huysuz anında annem yetişti imdadıma

Geçen gün iki arkadaşım geldi Erdek'e. İkisinin de kızları 2.5 yaşında. Onlar çok uslu olmadıklarını söylüyorlar ama Elif ile kıyasladığımda arada çok fark var. En azından anneleri bir yerde oturduğunda onlar da bebek arabalarında oturuyorlar, ya da indiklerinde annelerini peşlerinden koşturmuyorlar. Onlara baktıkça allahım acaba Elif de bir sene sonra böyle olacak mı diye düşünüyorum. Bazı bazı aklımdan acaba hiperaktivite olabilir mi diye de geçmiyor değil valla.

Fatoş ve Perihan abla ile Erdek'te bir akşam

Elif'in 18. Ay Muayenesi

2008-08-01T10:38:00.003+03:00

Geçen gün Bandırma'da çocuk doktoruna götürdük Elif'i. Hastalık değil çok şükür, 18. ay muayenesi ve aşısı için. Gelişimi normal. Kilosunu tam olarak ölçemedik çünkü tartıya oturmamak için kıyameti kopardı, bir ara 10.900 gibi bir rakam görebildik o kadar. Boyu da aynı şekilde zorlu bir mücadele sonucu ölçülebildi. O nedenle tam olarak doğru olup olmadığını bilemiyorum ama 82cm çıktı. Bu şekilde kilosu %25'lerden %50'lere çıkmış. Boyu da aynı şekilde %75'lerde devam ediyor. Aşı olarak da 5'li karma yapıldı.

Yarın babamız gidiyor maalesef. Burada baba-kız çok iyi vakit geçirdiler gerçekten. Elif de daha bilinçlendiği için ayrılığı bu sefer daha fazla hissedebilir gibi geliyor. Ama biz de zaten 17'sinde döneceğiz evimize. Fazla bir zaman olmayacak.

İnternet cafeden yazdığım için şuanda resim koyamıyorum, bir ara laptopumu alıp çıkabilirsem resim eklerim.

Elif'ten Fotoğraflar

2008-07-29T23:19:00.001+03:00

Aylin'in doğumgününden

Aylin ile Elif çok iyi anlaşıyorlar

Elif Konuşuyor

2008-07-27T12:01:00.003+03:00

Elif artık cümle kurmalara başladı. Aslında ne zamandır söylüyordu iki kelimeli cümleleri ama çok nadirdi. Şimdi artık sürekli kullanıyor. Anne uyuyor, baba çıkıyor, baba uçuyor, bebek uyuyor, bebek oynuyor vs. Dili çözüldükçe çözülüyor.

İştahımız hala tam olarak geri gelmedi. O nedenle sıcaklar başladığından beri, iştahı da iyi olduğu için vermeyi kestiğimiz vitamini yeniden vermeye başladım.

Dün kuzenimin doğumgünüydü. Haftasonu için buraya gelmişti o nedenle evde onun için bir kutlama yaptık. Elif'in de çok uykusu gelmişti ama pastayı görebilmek için sabretti. Teyzemler, annemler ve biz çok keyifli bir gece geçirdik. Ayrıca dün 10 gündür burada olan Sema teyzeleri uğurladık. Bugün de kuzenim Aylin gitti. Herkes yerli yerinde şimdi.

Bugün babam, eniştem ve eşimle birlikte tekneyle balığa çıkacağız. Bakalım Elif'in kısmetine ne düşecek :)

Elif'in Erdek Maceraları

2008-07-23T23:00:00.004+03:00

Blog işi garip birşeymiş gerçekten, burada bloğumu maalesef çok ihmal etmek zorunda kaldım ve yazmayı çok özlediğimi farkettim. Günlerimizin nasıl geçtiğinden biraz bahsedeyim. 11 temmuz gecesi babamız geldi ve onunla birlikte hepimizin de keyfi yerine geldi tabii ki. Sabahları bazen evde, bazen dışarıda ama öğleden sonraları muhakkak denizde geçiyor. Elif öğle uykusundan uyandığında yaklaşık 4-5 gibi gidiyoruz denize. Akşam neredeyse güneş batana kadar kalıyoruz. Gelince de banyo, yemek derken zaten bizimkisinin uykusu gelmiş oluyor.

Uyku meselesinde bir düzen tutturduk gibi. Artık sütünü içip kendi yatağında uyuyabiliyor. Babamız gelmeden önce hiç zorluk çıkartmadan, hiç ağlamadan uyuyordu ama nedense babamız geldiğinden beri biraz direnç göstermeye başladı. Ama yine de ayakta sallamayı tamamen bıraktık. En kötü ihtimalle babası ona kitap okuyor o da zaten uykusu geldiği için biraz sonra sızıp kalıyor.

En son yazımda iki azı dişimizin çıktığından bahsetmiştim. Şimdi de alttan iki azı dişimiz daha geldi. Çok sıkıntılı geçmiyor ama iştahımız biraz kapanıyor. Biraz da hırçın oluyor. Buaralar özellikle mama sandalyesindeyken önüne koyulan yemekleri ya da ağzındakileri çıkarıp yere atma huyu başladı. Öyle yaptığı zmanlarda yemek vermeyi kesiyoruz. Ceza verdiğimizi zannediyoruz ama o zaten yemek yemekten kurtulmaya dünden hazır bir halde.

Özgürlüğüne pek düşkün oldu. Bir yere gittiğimiz zaman oturmak ne mümkün!!! Alıyor başını gidiyor bizimkisi, biz de nöbetleşe arkasından. Ablalara, abilere bayılıyor. Kendinden küçüklere hiç yüz vermiyor. Yabancılardan ilk aşamada çekiniyor ama ısınması fazla zaman almıyor.

Önümüzdeki günlerde 18. ay muayenesine gideceğiz. Artık Bandırma'da Kızılay'a götüreceğiz herhalde. Burada bildiğimiz iyi bir çocuk doktoru yok şimdilik. Bu ayki muayenesinde beşli karma aşısı da yapılacak.

Erdek'e Geldik

2008-07-01T17:36:00.007+03:00

Yaz tatili süresince maalesef daha az yazabiliyorum. Aslında Erdek'e gelmeden bir gün önce babam bilgisayar aldı ama yazlık evimizde internet bağlantısı olmadığı için öyle ha deyince girilemiyor. Çay bahçelerine gitmem gerekiyor ki, bu da ancak Elif uyuduğu zamanlarda mümkün. Ben de o zamanlarda genelde evde uyumayı tercih ediyorum. Burası beni çok yoruyor. Geçen sene de aynı sorunu yaşamıştım. Buradaki ev çok sıcak oluyor, sürekli dışarı çıkmak, merdivensiz bir apartmanın 5.katında oturmak ve deniz, güneş falan derken pestil gibi oluyorum. Tabii Elif'i daha saymıyorum. Ona birazdan geleceğim.

Ağva'daki motelimizden

Ağva'da deniz çok güzeldi

Önce Ağva tatilimizden bahsedeyim. 2 günlük kısa ama çok keyifli bir tatil oldu. Kaldığımız motel, Par Mandalin de çok şirin bir yerdi. Haftaiçi olduğu için kalabalık da değildi. Dere kenarında çok keyifli bir restoranı vardı ancak biz Elif ile o keyfi pek tadamadık tabii. Elif yemek yerken, mama sandalyesinde değilse artık hiç oturmuyor maalesef. En sevmediğim şey elinde kaşıkla çocuk peşinden koşturmak olduğu için, Elif'i böyle birşeye alıştırmak istemedim ve o yanıma geldiği zamanlarda ağzına tıkabildiğim kadar tıkıyordum. Öyle öyle geçti. Sandal sefası da yaptık, bundan sonra gelirsek başka hangi motellere gidebileğimizi kararlaştırdık. Denize de girdik, Elif denizi çok sevdi.

Ağva'da sandal sefası

Ağva'dan sonra yeğenim Kaan'ın doğumgününü kutladık, 3 yaşına bastı kerata. Ertesi gün de babamızı Diyarbakır'a uğurladık, biz de annemlerle birlikte Erdek'e geldik.

Elif hanım buraya geldiğimizden beri tam bir hiperaktif oldu. İlk önce belki herşey ona yeni geldiği için böyledir diyordum ama aradan bir hafta geçti, hiç mi düzelmez ya??? Herşeye el atıyor, heryere tırmanıyor. Çok tehlikeli hareketlerde bulunuyor. Sürekli sandalyelerin tepesinde, çıksa otursa sorun değil ama ayağa kalkınca tehlikeli oluyor.

Buarada aynı anda 2 azı dişimiz patladı. Dişten midir nedir bilmiyorum ama son zamanlarda pek asabi oldu. Sinirlenince vurmalar, ısırmalar falan görseniz bambaşka bir çocuk oluyor bir anda. İştahımız oldukça azaldı, geçenlerde sadece kahvaltı ile durdu desem yeridir.

Konuşması da aldı başını gidiyor. Kedi, köpek, düştü, kalktı, otur, gel, gir, kapat, kapattım, kumru gibi kelimeler ilk aklıoma gelenler. Bir de isimleri söylemeye başladı. Bana Gamze, babaya Murat, amcasına Mert diyor. Aylin, Emel, Ünal, Ece, Selma, Kaan vs.

Deniz keyfimize de diyecek yok. Denize girmeye bayılıyor. Evimizin önünü maalesef bu sene rıhtıma çevirdikleri için, biraz ilerideki plajdan girmek zorunda kalıyoruz. Genelde sabah erken saatlerde 10 gibi gidiyoruz, 1 saat kalıp dönüyoruz. Bazen de öğleden sonra 4'den sonra gidip 1.5 - 2 saat kalıyoruz. Erdek'e geldiğimizden beri henüz fotoğraf çekemedim ama en yakın zamandakilerden koyuyorum birkaç tane.

İstanbul Maceralarımız - 3 (Kısa Bir Tatil)

2008-06-17T22:16:00.005+03:00

Babamız birazdan uçağa binecek ve İstanbul'a gelecek. Sabah da mümkün olan en erken zamanda çıkıp Ağva'ya gideceğiz. Babamız bize 2 günlük bir tatil planı hazırlamış. Üçümüz ilk defa tatile çıkacağız. İlk deneyimimizin yakın ve kısa süreli olması iyi olacak diye düşünüyorum. Çünkü Elif ilk defa dışarıda yemek yiyecek. Yanıma ne olur ne olmaz diye kavanoz mamalardan da aldım ama onları yiyeceğini pek sanmıyorum. Ağzının tadını biliyor. Artık köfte, pilav, balık falan idare ederiz, ne de olsa 2 gecelik bir tatil.

2 gecelik ama kocaman bir valiz hazırlamak zorunda kaldım. Bizim giysilerimiz 2 gün için yeterli ama Elif için bazı şeyleri bol bol koymak durumundayım. Bodyler, tişörtler, şortlar, havlusu, ilaçları (ne olur ne olmaz diye ateş düşürücü, dişeti ilacı ve lasonil koydum), bezleri falan derken valiz doluverdi. Sanki bir haftalık tatile gidiyoruz :)))

Elif, Mert ve Can

Geçen pazar günü Güzelce'ye gideceğimizden bahsetmiştim, hatta Elif'e Huggies'e şu suda giyilen mayo bezlerden deneyecektim ama hava o gün biz yola çıktıktan sonra bozdu, hiç havuza girilecek bir hava olmadı aksine oldukça serin bir gün oldu. Ama yine de Elif bahçede çok keyifle oynayabildi.

Elif ve Kaan

2008-06-14T23:23:00.004+03:00

İstanbul Maceralarımız -2

2008-06-14T22:47:00.008+03:00

İstanbul günlerimiz çok hareketli geçiyor. Bir gün de evde durup şöyle rahat rahat dinlenemiyorum. Ya alışveriş işi oluyor, ya birisi geliyor, hiçbirşey olmazsa ablamlara gidip yeğenimi görüyoruz. Dün annemlerin apartmanında su boruları mı ne değişiyormuş, bütün gün su olmayacaktıi biz de ablamlara gittik, akşam yemeğinden sonra Kaan'ı da (ablamın oğlu) alıp geldik. Tabii Elif'in keyfine diyecek yok, bütün gün zaten abi abi diye peşinden koşmuş, sabah uyandığında yine abisini buluverdi yanında. Elif'in kendisinden biraz daha büyük çocuklarla, kız erkek hiç farketmez, oynaması, onun sosyal gelişimini inanılmaz derecede etkiliyor.

Ancak son günlerde hırçınlığımız hat safhada. Altını değiştirirken, ya da kıyafet giydirirken resmen kovalamaca oynuyoruz. Bir de çığlık atmaları başladı. Nerden, kimden öğrendi bilemiyorum ama hoşuna gitmeyen birşey yapınca basıyor çığlığı. Zaten iyice yaramaz oldu son günlerde. Heryere tırmanmaya başladı. Kalorifer boruları, mama sandalyesi, her türlü sandalye ve koltuk tepesi. Birgün birinden düşecek diye ödüm kopuyor ama engel olmak ne mümkün. Bitip tükenmeyen bir enerjisi var.

Gece uykularımız burada daha bir düzene girdi. Geceleri erken yatmışsa bir kere su içmeye uyanıyor, eğer biraz geç yatmışsa bazen hiç uyanmadan sabahı buluyoruz. Enerjisinin sebebi belki bu da olabilir. Uykusunu almış bir şekilde güne başlıyoruz. Neyse ki artık geceleri yatmadan önce bir biberon süt içmeye de alıştı. Süt ile aramız çok iyi. Daha önce bahsetmişmiydim şimdi hatırlayamadım ama emzirmeyi kestikten sonra normal sütü sevmediği için Aptamil Junior verdim, sonra Nestle Çocuk sütünü de sevince artık onunla devam ediyoruz. Pınar'ın çocuk sütünü de seviyor. Hangisi olursa artık farketmiyor.

Bugün akşamüstü Mert geldi, tabii amcamız hiç boş gleir mi, yine bir oyunca almış Elif'e, bir de hayvanlarla ilgili bir kitap. Tabii Elif mest olmuş durumda. Uyku zamanı gelmişti ama uyur mu hiç zilli. Aslında çok da uykusu vardı, 20:30'a kadar dayansa bari derken akşam 9'a kadar dayandı.

Yarın sabah babalar günü sebebiyle ablamlar yine bize gelecek ve beraber kahvaltı edeceğiz. Oradan da Güzelce'deki Gülbin ablamıza gidip Elif'i havuza sokacağız. Mayomuz geçen yazdan yazlıkta kalmış herhalde, ben de yarın Huggies'in şu denize girilen bezlerinden deneyeceğim bulabilirsem.

Tüm babaların Babalar Gününü kutlarım. Özellikle de sevgili eşime buradan herşey için teşekkür etmek istiyorum. Çünkü kızımızı büyütürken gerçekten bana çok yardımcı olmuştur. Elif'in yemek yemesinden, uyumasına kadar çok hakkı vardır. Kızıyla sadece iyi vakit geçirmeyi değil, onu eğiterek kaliteli vakit geçirmeyi çok iyi bilen bir baba o. Sevgili kocacığım, seni çok seviyorum.

İstanbul Maceralarımız-1 (Babamızın Gelişi)

2008-06-08T14:04:00.004+03:00

İstanbul'dan yazıyorum bu yazıyı. Geleli neredeyse bir hafta oldu ama ben zamanın nasıl geçtiğini hiç anlayamadım. Gelenler gidenler, doğumgünü kutlamaları falan derken bir haftayı devirmişiz bile.

Elif kedileri çok seviyor

Çarşamba günü benim doğumgünümdü. Yaşımı gizlemeye henüz gerek duymuyorum, 29. yaşgünümü kutladık. Ablamlar geldi, sade bir kutlama yaptık. Asıl sürpriz ertesi gün oldu. Akşamüstü balkonda otururken bir de baktık ki, babamız elinde valizle aşağıda. Nasıl yani??? olduk. Meğer pazartesi günü Konya'da olması gerekiyormuş, o da 2 gün izin almış buradan Konya'ya geçecekmiş. Tabii hepimiz bu duruma çok sevindik. Hatta bu hafta gittiğinde iş yoğunluğuna bakacak, belki önümüzdeki hafta yeniden gelip bizi Konya'ya götürecek. Aslında çok istiyorum Konya'yı görmek ama Elif ile nasıl olur otel odalarında çok emin olamıyorum. Bakalım artık.

29. yaşgünü kutlamam

Dün gündüzden vefat eden dedemizin mezarını ziyarete gittik. Elif uyuduğu için o arabada kaldı. Ardından Bostancıdaki lunaparktan geçerken, Elif'i lunaparka götürmeye karar verdik. Elif için çok eğlenceli oldu tabii. İlk önce üçümüz dönen ve havalanan bisiklete bindik. Elif, havaya kalkınca hiç korkmadı. Ardından da babaannesi ile birlikte atlıkarıncaya bindiler. Oradan da ablamlara yemeğe gittik. Abalamlara kuzenlerim de geldi. Çoluk çocuk acayip hareketli bir geceydi. Çocuklar çok güzel oynadılar. Sonra Elif dayanamdı uyudu tabii, biz de maç bitene kadar kaldık. 2-0'lık mağlubiyetten sonra maalesef ki sevinçle ayrılamadık.

Elif lunaparkta

Bugün de babaannemize gideceğiz yeniden, babamız da akşam otobüsüyle Konya'ya gidecek zaten. Bilgisayarı burada bırakması için ısrar ediyorum, eğer haftaiçinde size yazabilirsem zafer benimdir demektir :)

Elif ve Kaan

2008-05-30T11:15:00.006+03:00

Yazamayalı biraz zaman geçti farkındayım. Biraz yoğun geçti günlerimiz son zamanlarda. Salı günü sınavım vardı, 2 gün boyunca ona hazırlandım. Sonuçlara henüz bakamadım ama geçmişimdir herhalde. Zaten kimse kalmayacak diyorlardı. Çok şükür ki bitti artık. Şimdi de seyahat haırlıklarımız başladı. Pazartesi günü İstanbul'a gidiyoruz. Herkes sabırsız bizi bekliyor, aslında Elif'i bekliyor dersem daha doğru olur herhalde. Tabii babamız bu durumdan hiç memnun değil çünkü oldukça uzun bir süre ayrı kalacağız. Biz neredeyse 3 aya yakın bir süre kalacağız (1 eylülde işbaşı yapıyorum), ama onun sadece 3 hafta izni var. Haliyle görüşme aralarındaki süre de oldukça uzun olacak. Biz olmazsa belki biraz erken döneriz, ama önce bir gidelim de. Buarada babamın bilgisayarı şubat ayında çalındıktan sonra maalesef yerine yenisi konamadı henüz. Adsl var ama bilgisayar yok, ben de bizimkisini götürmeyeceğim çünkü babamızın burada ihtiyacı olacak. İstanbuldayken belki ablamlara falan gidince yazabilirm ama bu çok sık olmayacaktır. Bir de yazlığa gidince bu süre iyice uzayacak. Aslında bir nevi bloğum tatile girmiş olacak. Her zaman resim koyamasam bile internnet cafeden falan ara ara yazamaya çalışacağım. Ağustos 17 ya da 24 gibi evimize dönüş yaptığımızda şimdiki düzenimize dönebiliriz.

Buarada Elif'ten hiç bahsedemedim. Önemli bir değişiklik yok aslında. Kelime hazinesi gün geçtikçe artıyor. Toka, makarna, koy, kapa, gitti, bitti, örtü yeni kelimelerimiz. Buarada herzaman olmamakla beraber "baba gitti" gibi basit cümleler de kurmaya başladı. "Nasılsın" diyoruz "iyiyim" diye cevap veriyor. Sandalyelere kendi başına tırmanmaya başladı artık. Bu çok tehlike arzediyor ama yapacak birşey yok.

Sütü de artık severek içmeye başladı. Önceden sadece aptamil içiyordu, şimdi Nestle'nin Çocuk sütünü veriyorum , içiyor. Kahvaltıda büyük bir çay bardağı, ve gün içinde ara öğünlerde muzla ya da kek türü şeylerle bir bardak daha içiyor.

Sıcakların artmasıyla artık dışarı çıkarken muhakkak koruyucu krem sürünüyoruz. Zaten 11'den sonra 5'e kadar hiç çıkmıyoruz ama yine de güneş beni çok korkutuyor. Elif için Sebamed'in baby serisinin 45 faktörünü kullanıyorum. Şapkasını da ihmal etmyorum. Kendim de şimdilik 8 faktörle idare ediyorum. Yazın denize girerken arttıracağım.

Eşref ve babasının kucağında Elif

Geçen hafta arkadaşlarla beraber Dicle Üniversitesinin içerisinde bulunan bir mekana gittik. Öyle lüks bir yer değildi ama ortamı çok güzeldi. Göl vardı, gölde ördekler, tabii Elif bu ördeklere bayıldı. Arkadaşımızın oğlu Yiğit de vardı. Gerçi uzunca bir süre uyudu ama gecenin ilerleyen saatlerinde o da bize eşlik etti.

Yiğit ve Elif

Elif Balkonda

2008-05-21T17:06:00.007+03:00

Havalar burada tekrardan ısındı. Artık kolay kolay da soğumaz. Gerçi daha ilerleyen zamanlarda bugünleri de çok arayacağız. Havaların ısınmasıyla birlikte balkon sefalarımız da yeniden başladı. Bugün Elif balkonda bol bol su ile oynadı. Döktü, sıçrattı, her yanı sırıksıklam oldu ama çok keyif aldı.

Yemeklerimizi de artık balkonda yemeye başladık. Açık hava iştahını açıyor sanırım. Balkondayken daha bir güzel yiyiyor.

Buarada geçen gün biletlerimizi aldık, kısmet olursa 2 Haziran Pazartesi günü İstanbul'a gidiyoruz. Babamız bir müddet daha burada kalmak durumunda. İstanbul'u çok özledim. Özellikle de deniz havasını. Şimdi tam da zamanı şöyle püfiür püfür bir boğaz havası almanın, cadddebostan sahilinde gezmenin. Elif'e hamileyken caddebostan sahilde gezerken hep kızımı bebek arabasıyla orada gezdireceğim günleri hayal ediyordum. Geçen sene bu hayalimi gerçekleştirebilmiştim. İnşallah bu sene de kızımın sahil yolunda koştuğu günleri görebilirim.

Elif Artık Emmeyi Bıraktı

2008-05-20T10:56:00.006+03:00

Elif için çok kritik 5 gün geçirdik. Tam 5 gündür emzirmiyorum. Çok ani bir karar oldu aslında. Geçen yazımda da bahsettiğim gibi Elif hastalanmıştı, hastalanınca emme isteği daha çoğaldı. Gündüzleri kesmeyi başardığımız emmemiz tekrardan başlar gibi olmuştu. Ben de başa dönmeyelim diye hastalığı bittikten yaklaşık 4 gün sonra kesmeye karar verdim. Doktormuz bana salça ya da benzeri yöntemleri uygulama, bırak ağlasın, 10 gün sıkıntı çekersin ama sonra biter demişti. Ama ben onun 10 gün boyunca böyle bir sıkıntı çekmesini istemedim. Hepimiz için zor olacaktı. Bazı arkadaşlarımdan duyduğum salça yöntemini uyguladım. Hasta olmuş, bak uf olmuş falan dedik. Çok garip oldu ilk başta, baktı baktı. Sonra kapa dedi ve hiç ağlamadı. Bir defa daha yaşadık aynı senaryoyu, ondan sonra zaten hiç aramadı. Arada bir meme meme diye ağzından çıkıyordu ama hiç tutturucu olmadı. Bu saba kucağıma almıştım onu, ilk defa "meme bitti" diye bir cümle kurdu. İkimiz için de sancısız bir şekilde atlattık diye umuyorum. Ancak gece uyanmalarına gelince daha tam düzene oturmadı. Bazen 1 kere uyanıyor, bazen de 2-3 kere. Artık geceleri uyandığında sadece kucağımda biraz sallıyorum sakinleşsin diye, sonra da su verip yatırıyorum.

İştahımız iki gündür biraz düzeldi gibi. Dün çok komik bir olay oldu. Sabahları çok erken (06:00)kalktığı için günde 2 uyku yapıyoruz hala. Öğleden önceki uykusundan 12:30 gibi uyanmıştı. Ama öğleden sonra bir türlü uyumadı. Aslında uykusu vardı ama nedense bir direnç gösterdi. Sonra akşam yemeğinde ona balık yedirirken saat 19:30'da mama sandalyesinde kendi kendine uyuya kaldı. Halini görmeliydiniz. Bir çocuk uyumayacağım deyince nasıl uyumuyorsa, uyuyacağım deyince de hiçbirşey tutamıyor gerçekten. Bir iki lokma daha alsın diye onu uyanık tutmaya çalıştım ama nafile. Başı düşüverdi....Aldım onu, elini ağzını sildim, pijamalarını giydirdim, yatırdım hiç uyanmadı. Resmen bayılmıştı...Tabi sabah uyandığında pis pis baık kokuyordu, kahvaltıdan hemen sonra doğru banyoya....

Elif banyodan sonra

Elif artık merdivenleri inip çıkabiliyor

Elif'in Elmalı Keki

2008-05-16T21:52:00.005+03:00

Son günlerde iştahımız o kadar az ki. Bazen hiçbirşey yemeden masadan kalkıyor. Ben de ona sevdiği şeyleri yapmaya çalışıyorum. Dün ona çok lezzetli ve oldukça da besleyici bir kek yaptım. Neyse ki severek yedi, hatta bu sabah kahvaltıda bile sadece kek yemek istedi. Yapmak isteyenler için tarifi şöyle:

Elmalı Kek

Malzemeler:

3 yumurta

1.5 kahve fincanı süt

2 su bardağı un

1 su bardağı şeker

1 kahve fincanından biraz fazla sıvıyağ

Limon kabuğu rendesi

1 büyük elma

1 silme tatlı kaşığı tarçn

1/2 bardak ince çekilmiş ceviz

1 paket kabartma tozu

1 paket vanilin

Hazırlanışı:

Yumurta ve şekeri iyice çırpın. Sütü ve yağı ekleyin, çırpmaya devam edin. Un, kabartma tozu, ve vanilini ayrı bir yerde karıştırıp, ekleyin. Elmaları küp küp doğrayın. En son ceviz, doğranmış elmalar, limon kabuğu rendesi ve tarçını ekleyip bir kaşıkla karıştırın. Önceden ısıtılmış fırında 160 derecede içi pişene kadar pişirin. Afiyet Olsun.

Bugünü neredeyse sadece kek yiyerek geçirdi desem yeridir. Akşam yemeğinde de makarnalarını ve bezelyelerini önüne koydum kendisi yesin diye, ama kendisini ve etrafını kirletmekten başka birşey yapmadı. Tabii yemek sonrası doğru banyoya.

Dünden beri burada çok yağmur yağdı. Bu yağmurları herkes çok bekliyordu gerçekten. İyi oldu tabii ama maalesef Elif'i bu şartlarda dışarı çıkaramıyorum. Zavallım evde çok canı sıkılmaya başladı. Hiçbirşeyden keyif almıyor, sürekli huysuzlanıyor. Neyse ki yarın haftasonu, babamız da evde. Artık bir yerlere gider gezeriz.

Babamız Geldi

2008-05-12T22:00:00.006+03:00

Elif'in perşembe günü 38.5'a çıkan ateşi uzun uğraşlar sonunda dün gece düştü. Havaların ani soğumasından kayaklandığını düşünüyoruz. 2 gün 6 saat arayla Calpol (doktorlar verebileceğimizi söylüyorlar) verdik ama ateş düşmeyince cumartesi günü doktora gittik. Boğazında biraz kızarıklık varmış. 6 saat arayla Peditus, eğer ateş düşmezse Peditus'dan 2 saat sonra Pedifen vermemizi söyledi. Yine düşmediği takdirde de antibiyotiye başlayacaktık ama neyse ki düşürmeyi başardık. Gerçi ateşi 38'lerde gezerken keyfi pek yerindeydi. Sadece gecelerimiz biraz zor geçti ve gündüz kesmeyi başardığımız emzirme olayı maalesef ki yeniden başladı. Özellikle de bugün ateşimiz falan düştüğü halde çok huysuzdu, sürekli aranıyordu. Ben de ısrarla dikkatini başka şeylere yönelterek unutturmaya çalıştım. Neyse ki ben kurstayken sorun yaşamadan uyuyabilmiş.

Buarada cumartesi gecesi ani bir sürprizle babamız çıkıp geldi. Çok mutlu olduk. Elif'in böyle ateşinin düşmemesinden dolayı babamız da yok diye biraz endişeliydim. Burada acil durumlarda nereye götürmemiz gerektiğini pek bilemiyorum. Açıkcası güvendiğim hiçbir sağık kurumu yok. O nedenle babamızın gelmesi beni acayip rahatlattı. Hem de benim için çok hoş bir anneler günü hediyesi oldu.

Anneler Gününüz Kutlu Olsun

2008-05-10T15:23:00.003+03:00

İnsan anne olunca anlıyormuş bugünün özelliğini. Yıllardır annemin anneler gününü kutlarım ama bugünün ona ne hissettirdiğini şimdi anlıyorum. Ve kızımın birgün gelip beni öpeceği ve "anneler günün kutlu olsun anneciğim" diyeceği günleri sabırsızlıkla bekliyorum. Tüm annelerin Anneler Günü Kutlu Olsun.

Kablosuz İnternet ve Çocuklarımız

2008-05-09T22:37:00.003+03:00

Geçenlerde bir internet sitesinde rastladığım bir haber vardı. Web Perisi adlı bloğumda bu haberi yayınladım ama bu haber çocuklarımızı ilgilendirdiği için buradan da sizlerle paylaşmak istedim.

Sağlıklı yaşam uzmanı Prof. Dr. Osman Müftüoğlu, evdeki tehlikeye dikkat çekti. Prof. Müftüoğlu, kablosuz modemin yaydığı manyetik dalgaların hamile ve 2 yaş altındaki bebekler için zararlı olduğunu söyledi.
Prof. Dr. Osman Müftüoğlu, sağlıklı ve uzun bir yaşamın gereklerini gazeteci Uğur Dündar’ın hazırlayıp sunduğu Arena programında açıkladı. Prof. Dr. Müftüoğlu beslenme koşullarının yanısıra çevrede kullanımı artan manyetik kirlenmeyle ilgili olarak çok ciddi tehlikelerin olduğunu söyledi. Cep telefonu kullanımının ilerleyen zamanlarda sigara gibi yasaklanacağını belirten Prof.Müftüoğlu, kablosuz internet ortamının da özellikle küçük yaştaki çocuklar ve hamile kadınlar üzerinde zararlı etkilerinin olduğu yönünde ciddi bulguların olduğunu kaydetti. Prof. Müftüoğlu şöyle konuştu: yazının devamı için tıklayın

Anneler Günü Hediyeniz Cinisli'den Olsun

2008-05-08T13:13:00.005+03:00

Anneler günü hediyenizi henüz almadıysanız size bir önerim var. Biraz reklam kokan bir yazı olacak ama kuzenimin mağazası olan ve ev teksitlinde son zamanlarda adını sıkça duyurmaya başlayan Cinisli mağazasını burada tanıtmadan edemeyeceğim. Cinisli'de anneniz için birbirinden şık ve kaliteli nevresim takımları, yatak örtüleri, pike takımları, bambu havlular, banyo takımları ve züccaciye çeşitlerini bulabilirsiniz. Hatta Türkiye'de distribütürlüğünü yaptıkları Pirelli lateks yatak ve yastıklarına da bir bakmanızı tavsiye ederim. Biraz pahalı ama inanılmaz konforlu. Sadece İstanbul'da değil Türkiye'nin değişik illerinde de mağazalarını ya da cornerlarını bulabilirsiniz. Merak ettiyseniz eğer buyrun bir göz atın.

Oyna Elif Oyna

2008-05-07T22:56:00.002+03:00

Elif bugün babytv'yi izlerken öyle güzel oynadı ki, görüntülerini sizlerle paylaşmadan edemedim.