Arjan & Giel in Tanzania

Pemba, safari en de Usambara mountains

2005-09-16T09:37:00.000+02:00

Dit keer een zeer lang bericht. We hebben immers bijzonder veel meegemaakt de afgelopen periode en kunnen dan ook veel vertellen.

Zaterdag 27 augustus vertrokken we 's ochtends vroeg met de boot richting Pemba. In de haven van Pemba aangekomen, werden we overvallen door de indrukwekkende omgeving en de heerlijke geur van kruidnagelen. Ook tijdens de reis naar de hoofdstad met de dalla-dalla hadden we de mogelijkheid om van het beboste heuvellandschap te genieten. Ondanks het landschap en stranden is Pemba een eiland redelijk onaangetast door toerisme. Er zijn twee resorts ver van de dorpjes en slechts één ander Westerse accomodatie (the Old Mission Lodge, daar zaten wij) in de hoofdstad Chake-Chake. Het is hier dus ook veel rustieker dan bijvoorbeeld op Zanzibar.

De eerste dag zijn we naar het strand gegaan en dat is nog een behoorlijke onderneming. Eerst ruim een uur in de dalla-dalla, vervolgens nog anderhalf uur met de fiets. Maar de reis is wel erg mooi, vooral op de fiets. Nog meer dan anders, komen dan alle kinderen naar buiten rennen om "Bye-bye" te roepen. Verder kwamen we ook door een tropisch bos, dus het was een mooie fietstocht. In het begin was het strand helemaal leeg: we konden gewoon een eindje door het (hagelwitte) zand fietsen en een plekje uitzoeken. Daarna kwam het halve eiland het strand op om aldaar hun vrije dag te besteden. Daarom besloten we na een tijdje om te gaan lunchen bij een resort met een geweldig uitzicht op de Indische Oceaan, een eindje verderop. Op de terugweg brak de ketting van één van de fietsen, waardoor deze fiets een nieuwe functie als step kreeg.

De daaropvolgende drie dagen zijn we gaan duiken. Rond het eiland liggen diverse kleine onbewoonde eilanden, omgeven door kleurrijk koraal met vele verschillende soorten vissen. Tussen de duiken door kon je heerlijk op de stranden van die eilanden lunchen, relaxen en natuurlijk bijkleuren.

De laatste dag op het eiland, voordat we met het vliegtuig terug naar Dar es Salaam gingen, zijn we met de auto naar een ander strand gegaan. Bijna onmogelijk, maar het was nog mooier dan de eerste. Prachtig koraal op loopafstand en nergens een toerist te bekennen. Alleen een handjevol lokale vissers bij wie we een inktvis en twee andere vissen kochten. Die hebben we daar ter plekke op een vuurtje in de grond klaargemaakt. Verser dan dat kan echt niet!

De volgende dag vertrok de luxe bus vanuit Dar es Salaam naar het noorden: Arusha. Daar begon onze safari. De eerste nacht gingen we een actieve vulkaan beklimmen: de Ol Doinyo Lengai ('berg van god' in Maasai-taal). Dat was een iets grotere en steilere berg dan we hadden verwacht. Maar gelukkig was het donker dus konden we dat niet zien. De enige indicatie daarvan was het licht van een zaklamp en onze vermoeide benen. Na 5 uur klimmen hadden we dan eindelijk de top bereikt, alwaar we konden genieten van de opkomende zon met uitzicht op Mt Meru en Mt Kilimanjaro. De top was bedekt met gestolde lava en je kon op diverse plekken de damp zien ontsnappen. De stenen op de grond voelden ook warm aan in de koude ochtend.

Toen moesten we naar beneden. Ditmaal in het licht, hetgeen betekende dat we zagen hoe steil, hoog en voornamelijk gevaarlijk de berg is. Zonder goede schoenen moesten we over losliggende stenen naar beneden. Langzaam en voorzichtig gingen we naar beneden. Uitgeput, maar een ervaring rijker kwamen we uiteindelijk terug bij de auto en was het tijd om te gaan slapen. We hebben nog dagen lang last gehad van spierpijn.

Na de Ol Doinyo Lengai vertrokken we naar de Serengeti. Op de eerste campsite zaten we midden in de natuur - geen bescherming behalve het canvas van de tent. In de vallei beneden ons liepen kuddes gnoes, zebra's en buffels, en 's ochtends kwamen de bavianen vanaf de rotsen naar beneden om eten te zoeken in de keuken. Op de tweede campsite hadden olifanten de douches onschadelijk gemaakt en werden we 's nachts wakker van het gebrul van leeuwen, die zich op slechts enkele meters afstand van onze tent bevonden. Kortom, een gezellige boel.

Vervolgens reden we naar de top van de kraterrand van de Ngorongoro, een ingestorte vulkaan met in het midden 260 vierkante kilometer nationaal park - de must-see van Tanzania. Hier lopen alle wilde dieren je bijna tegemoet. Vanwege het droge seizoen was het er wel erg stoffig. Het is er wel erg druk met mensen in de krater, maar dat betekent wel dat de dieren gewend zijn aan mensen en kan je bijzonder dichtbij komen. Hier hebben we echt van alles gezien: leeuwen, olifanten, nijlpaarden, gnoes, zebras, buffels, gazelles, bavianen, neushoorns en zelfs een cheetah!

Tot slot van onze safari nog een middag bij lake Manyara. Een park dat bekend staat om zijn bavianen en olifanten, die we dan ook in overvloed hebben kunnen zien. Daarna zat het erop en gingen we terug naar Arusha om een busticket te kopen voor de reis naar Lushoto.

Lushoto is een dorpje in de Usambara Mountains. Vanuit Arusha is het normaal 4 a 5 uur rijden met de bus, echter, omdat de mensen hier hardnekkig alle vormen van efficiëntie en deductief vermogen afwijzen stopte de bus in zowat alle tussenliggende gehuchten; bovendien kreeg de bus twee lekke banden tegelijkertijd, waardoor de uiteindelijke reistijd opliep tot 7 1/2 uur.
In de omgeving van Lushoto valt goed te wandelen. De bergen zijn mooi en bezaaid met kleine dorpjes en plantages. We hebben dus een dagje rondgewandeld, maar omdat er verder helemaal niets te beleven viel zijn we maandag gewoon teruggegaan naar huis. Wederom met het lokale vervoer, ditmaal met 72 zitplaatsen en het gangpad gevuld met nog eens een man of 40.

Gisteren hebben we onze presentatie gedaan, uiteraard gevolgd door een korte borrel. We zijn dus nu helemaal vrij en kunnen het lekker rustig aan doen de laatste dagen. Lekker relaxen op het strand dus.

Vakantie

2005-08-26T16:00:00.000+02:00

Het werk zit er op; vandaag printen we ons verslag uit zodat onze begeleider er de komende twee weken naar kan kijken. Wij gaan immers nog even genieten van het land! Na dit intermezzo hoeven we alleen nog een presentatie te houden en dan gaan we weer terug naar Nederland.

Morgenochtend gaan we met de boot naar Pemba, een eiland ten noorden van Zanzibar. Het is wat minder bekend, en dus ook minder toeristisch. Omdat het ietwat afgelegen ligt, zijn de kosten er echter ook een stuk hoger, zeker gezien de huidige brandstofprijzen. Dat maakt het eiland natuurlijk niet minder mooi!

Na vijf nachten gaan we per vliegtuig terug naar Dar es Salaam, alwaar we de volgende ochtend op de bus stappen naar Arusha. Van daar uit gaan we een week lang op (budget camping) safari:

"3 Sep: Collect from your hotel in Arusha after breakfast and transfer to Lake Natron. Picnic lunch and free afternoon. Possibility for a walk to the lake shores or to the waterfall (swimming). In the late evening transfer to the foothills of the Ol Doinyo Lengai volcano.

4 Sep: Start climbing the volcano at around midnight, to reach the summit by sunrise, where most of the time hot steam geisers and black molton lava can be seen escaping. After descent, transfer back to Lake Natron, for free afternoon. Dinner and overnight: Kamakia campsite.

5 Sep: Transfer to Lobo in the northern section of the Serengeti, near the border with Kenya and Masai Mara. Afternoon safari. Dinner and overnight: Public campsite in the wild.

6 Sep: Full day safari in the Serengeti. Dinner and overnight: Same campsite in the wild.

7 Sep: Morning safari. Afternoon transfer to the Ngorongoro Crater. Dinner and overnight: Simba campsite, on the crater rim.

8 Sep: Descend into the crater for full day safari with picnic lunch on the crater floor. In the late afternoon transfer to Lake Manyara. Dinner and overnight: Panorama campsite.

9 Sep: Full day safari with picnic lunch in Lake Manyara NP. In the late afternoon transfer back to Arusha."

We onderzoeken nog of het mogelijk is om daarna nog een paar dagen naar de Usambara Mountains te gaan. Deze bergketen staat bekend om zijn unieke en diverse natuur en mogen we eigenlijk niet overslaan!

Meer over tweeëneenhalve week!

Selous wild park

2005-08-09T06:52:00.001+02:00

Het moest er toch een keer van komen: safari! Vrijdagmiddag in de trein gestapt naar het Selous wild park. Dat was nog niet makkelijk, want Giel zijn portemonnee was gejat in de dala-dala, incl. treinkaartje. We hadden tijdens het kopen onze namen geregistreerd en hadden al een plaats toegewezen gekregen, dus voor ons leek het geen groot probleem. Naar de ticketoffice, die verwees ons naar de 'station master', weer terug naar de ticketoffice en uiteindelijk nogmaals naar de stationschef. Maar na een uur regelen hadden we een papiertje gekregen zodat we alsnog de trein in konden. Een nieuw kaartje kopen was een stuk sneller gegaan, maar dat had toch weer bijna 5 euro gekost, we reizen namelijk eersteklas!
Om 9 uur 's avonds kwamen we aan in het resort en konden we iets eten. De volgende ochtend gingen we gelijk op pad in een open jeep met 6 mensen + gids. Zelfs voor we het park binnen waren hadden we al redelijk wat dieren gezien. We hebben wilde honden, olifanten, gnoes, giraffes, zebra's, gazelles, krokodillen, nijlpaarden, hyena's, bavianen, mangoesten, buffels en waterbucks gezien en verder gieren, visarenden en vele andere soorten vogels. De nijlpaarden en krokodillen hebben we gezien tijdens een watersafari. Met een klein bootje kon je tot enkele meters dichtbij komen.
De wilde hond is heel erg zeldzaam en worden met uitsterven bedreigd. In een park van ongeveer 45.000 km2 - Nederland is 41.500 km2 - komen er maar 1300 voor. We waren daarom blij verrast toen we ze ineens langs de weg zagen liggen, een roedel van negen honden.Het hoogtepunt was echter toch het karkas van een olifant. Vanaf enkele kilometers waren er gieren aan het rondcircelen, dus gingen we eropaf. Door allemaal greppels en kuilen konden we niet dichtbij komen, maar vanaf 100m konden we het toch al goed zien met een verrekijker. Na onze bootsafari, kwamen we echter vanaf de andere kant en konden we tot enkele meters naderen. Enkele hyena's hadden hun buikje nu wel vol zitten en liepen weg. Maar de gieren waren nog niet klaar en waren aan het vechten voor de laatste stukjes vlees. Erg indrukwekkend om wel 30 gieren te bezig te zien met dat karkas en met elkaar, zie foto's.
Jammer genoeg gaat er maar eens in de drie dagen een trein vanuit de regio richting Dar es Salaam en de bus is ook geen optie. We moesten dus zondagochtend vroeg al weer weg. Gelukkig had de trein dit keer maar 4 uur vertraging, kan namelijk oplopen tot ruim 20 uur, en waren we dus vroeg weer thuis. Maar de safari was geweldig en dat gaan we zeker nog een keertje herhalen!

De faculteit en het leven van alledag

2005-08-05T06:57:00.000+02:00

Voor ons begint een typische dag hier om 7 uur met een verfrissende koude douche. Daarna vertrekken we per dalla-dalla naar de Department of Mathematics, een ritje van 10 minuten door een mooi parklandschap (zie foto's). Meestal zijn we als eerste aanwezig en is het internet nog behoorlijk snel. Een mooie gelegenheid om e-mails te beantwoorden en het nieuws te volgen. Omdat we maar één PC tot onze beschikking hebben, zit één van ons vaak in de common room: een ruimte met zitbanken, werkplekken en computers. Hier werken de andere studenten. Om half elf komt de hele afdeling hierheen om een kopje thee te drinken. Omdat wij van thee alleen niet wakker kunnen blijven, steken we af en toe de straat over om een kopje koffie te halen. Helaas drinkt men hier alleen instant koffie, al zijn we daar inmiddels aan gewend.

Ons ontbijt/lunch bestaat uit boterhammen met pindakaas, als er tenminste brood is in de supermarkt. Zoniet, dan zijn we 'gedoemd' tot rijst met vlees of kip. Na een lange dag werken gaan we, na zonsondergang, terug naar UCLAS. Daar is een kleine eettafel waar de bewoners dagelijks eten. Het menu bestaat ook hier uit rijst met een kleine portie vlees, als je geluk hebt. Zoniet dan blijft alleen vis over, die meer uit graten dan uit vis bestaat. In dat geval bestellen we een portie chipsy mayai, oftewel een omelet met frieten. Het is nu zomervakantie, maar daarvóór werd er ook fruit verkocht. Dat is voorlopig voorbij, dus om toch onze vitamines en mineralen binnen te krijgen gaan we af en toe buiten de deur eten. 's Avonds staat kleren wassen, een biertje drinken of een boek lezen op het programma. Voor de afwisseling gaan we naar de bioscoop.

Met betrekking tot het project stuiten we toch op enkele moeilijkheden. De rekentijd loopt aardig op voor een model dat half zo complex is als het uiteindelijke probleem. Daarom proberen we diverse trucs uit om toch snel tot een oplossing te komen. Vanwege het ontbreken van enige structuur in curricula gaat alles wat lastiger dan nodig is. Beperkte restricties in vakkenkeuzes zou al een hoop schelen in het maken van een collegerooster. We gaan de universiteit adviseren om deze curricula te stroomlijnen.

Omdat we zulke lange dagen draaien (gemiddeld 10 uur) hebben we in het weekend tijd om wat van het land te zien. Vandaag gaan we naar Selous, een wildreservaat ten zuiden van Dar es Salaam. Met de trein is het ongeveer 6 uur rijden. Hierover na het weekend meer!

Campus

2005-08-01T07:02:00.000+02:00

Sinds Zanzibar hebben we eigenlijk niet zoveel buiten de stad ondernomen. Vandaar dat het ons leuk leek jullie op de campus rond te leiden: zie foto's. Ook hebben we wat eilandjes in de buurt bezocht, Bongoyo en Mbudya. Deze kun je vanaf diverse resorts rondom Dar es Salaam aandoen. Omdat de eilanden onderdeel zijn van een waterreservaat, zijn ze onbewoond en kun je er dus alleen overdag komen. De eilanden bieden een prima snorkelomgeving (wel uitkijken voor zeeëgels) en ook het strand en de natuur zijn erg mooi. Bovendien krijg je als lunch een versgevangen vis met frieten. Lekker!

Zanzibar

2005-07-19T07:04:00.000+02:00

Afgelopen week hebben we een weekje vakantie genomen op Zanzibar om bij te komen van het harde werken. Zanzibar is een eiland voor de kust en was eeuwenlang een belangrijke handelspost in de Indische Oceaan en handelde vooral in specerijen. Door al deze handel zit het eiland vol met Arabieren en Indiërs en natuurlijk Tanzanianen. Dit geeft het een multicultureel tintje. Tegenwoordig is het eiland vooral een toeristische trekpleister geworden met de vele mooie stranden, prachtige koraalriffen en pittoreske straatjes.

Dankzij al die toeristen waren we dus een keer niet de enige wazungu op straat. Maar dat had ook zijn nadelen: ontelbaar veel, flink aanhoudende, straatventers proberen je van alles te verkopen. Uiteraard ook voor toeristenprijzen. Verder was er in de stad langs het water een pleintje waar alle locals samenkomen om bij te praten en te genieten van de verse vis, octopus, inktvis, krab en kreeft. Ook vele andere lokale gerechten zijn hier voor weinig verkrijgbaar.

Ook hebben we afgelopen week ons duikbrevet gehaald! Duiken is een hele bijzondere ervaring. Het onderwater ademen en vrij kunnen bewegen geeft je een gevoel van gewichtloosheid. Verder zijn natuurlijk al die prachtige koraalplanten en de bijbehorende kleurrijke vissen een genot voor het oog. Daarom waren we na de duikcursus nog niet uitgekeken en zijn nog een keer op pad gegaan en hebben een wrak van dichtbij bekeken, inmiddels volgegroeid met koraalplanten. Het is een heel ontspannende bezigheid die we graag nog een keer willen herhalen.

Naast de duikcursus hebben we natuurlijk genoten van de stranden en zijn onherkenbaar bruin geworden. Ook zijn we naar het bos gegaan om de Colobus-apen te bekijken. Die zijn blijkbaar al redelijk gewend aan mensen, want je kan tot 30 cm dichtbij komen. Ook het bos zelf is erg mooi, al waren we een beetje brak van de avond ervoor. We zijn toen met een stel Zuid-Afrikaanse vrouwen wezen poolen en zijn daarna flink doorgezakt in de lokale discotheek.

Al met al was het een mooie vakantie en we zijn er flink van uitgerust. We hebben dus weer genoeg energie om hard aan ons onderzoek te werken hier in Dar Es Salaam.

Locals & vakantie op Zanzibar

2005-07-10T17:17:00.000+02:00

Voor het eerst hebben we bij Tanzanianen thuis gegeten. Onze 'contactpersoon' in Delft, Wilson, is voor zes weken terug bij zijn familie en nodigde ons uit in zijn woning vlakbij onze verblijfplaats. Hij woont in een (ook naar Nederlandse begrippen) degelijk huis en betaalt hier 40 euro per maand voor. Ter vergelijking: wij betalen voor onze schoenendoos 15 euro meer ('special price' voor blanken)... Wilson's vrouw had een heerlijke Tanzaniaanse maaltijd gemaakt die, hoewel uit dezelfde ingrediënten samengesteld, veel beter smaakte dan de prak die we op de campus krijgen. Naast zijn vrouw en kinderen waren ook vier van de elf broers aanwezig.

Eén van die broers nam ons de volgende dag mee naar Saba Saba, wat letterlijk 'zevende van de zevende' betekent, oorspronkelijk een boerenoogstfeest maar tegenwoordig een combinatie van festival en braderie. Veel bezoekers kunnen zich hier vergapen aan producten die ze waarschijnlijk nooit zullen kunnen aanschaffen, zoals flatscreen TV's en brandweerwagens.

Diezelfde dag brachten we een bezoekje aan de woningen van Wilson's broers, gelegen in een 'normale' wijk van Dar-Es-Salaam. We hebben een goede indruk gekregen van de woonsituatie in Tanzania en gepraat over de problemen waarmee het land te kampen heeft. Materieel bezit is erg belangrijk, wat onder andere corruptie tot gevolg heeft.

Omdat we al vier weken behoorlijk wat werk hebben verzet, werd het tijd voor een vakantie. Zaterdag vertrokken we per vliegtuig (8 pers.) naar Zanzibar. Voor ons (residents) is dit bijna net zo duur als de boot en natuurlijk veel sneller en spectaculairder, vanwege de koraalriffen die je vanaf die hoogte kunt aanschouwen. Deze week gaan we een nadere inspectie houden tijdens onze duikcursus. Tot die tijd genieten we nog van het 8th Cultural Festival of the Dhow Countries, met films en performances en veel vertier op straat. Het belooft een mooi weekje te worden!

Toeristen, hoeren en films

2005-07-05T06:52:00.000+02:00

Afgelopen vrijdag zijn we naar een locale nachtclub geweest. Lijkt allemaal erg veel op de Nederlandse clubs, natuurlijk compleet met R&B en Hip-hop. Groot verschil zit hem in de vrouwen: ongeveer de helft daarvan is prostituee. Als blanke heb je geld, dus kun je ze wel betalen en zijn ze ook moeilijk van je af te slaan. Voor de prijs van een Amsterdams biertje heb je een uur lang plezier (en ongetwijfeld een onvergetelijk souvenir)!

Na zaterdag bijzonder lang te hebben uitgeslapen zijn we de toerist gaan uithangen op Slipway. Dit is het winkelcentrum van Dar es Salaam waar eigenlijk alleen rijke mensen komen (lees blanken). Een paar restaurantjes, vele souvenirwinkels, supermarkt, Westerse boekenwinkel en zelfs een fatsoenlijke delicatessen. Ondanks het Westerse gehalte voelden we hier ons echter minder thuis dan in de achterbuurten van DSM. Blijkbaar zijn we al goed ingeburgerd.

Van de week zijn we ook voor het eerst naar de bioscoop geweest. Ook gewoon volgens de bekende standaarden en een echte Hollywoodfilm gekeken (Mr. & Mrs. Smith). Dat stond dan weer in flink contrast met gisteravond toen we bij enkele studenten op de kamer een Nigeriaanse film hebben gekeken. Die viel het best te omschrijven als een slechte pornofilm, maar dan zonder porno. Vanavond gaan we naar Batman Begins.

Bagamoyo

2005-06-28T06:59:00.000+02:00

De martkjes hier in Tanzania zijn leuk, maar compleet oninteressant. Ze verkopen echt helemaal niets waar wij westerlingen iets mee kunnen; alleen maar ebonieten beeldjes, vlees dat een dag in de zon ligt, vrouwenkleding en sinaasappels. Daar houden we ons dus ook helemaal niet mee bezig.

Afgelopen zaterdag om 9:30 kwamen we aan in het plaatsje Bagamoyo, 70 km ten noorden van DSM. Het is een erg relaxed stadje en de mensen zijn vriendelijk. Maar het belangrijkste: er is een mooi strand. Na een zonnige wandeling over een eb strand (zie foto's) zijn we op een bankje gaan zitten bij een luxe hotel. Wij zaten op een verhoogd terras, achter een muurtje dat ons tegen de zee beschermde. Beneden ons probeerden enkele locals ons touristenitems aan te smeren, terwijl wij daar een lekker biertje ter waarde van een heel dagloon naar binnen aan het werken waren. Zo werd de kloof tussen arm en rijk hier wel heel concreet.

Zondagochtend met de taxi naar Mbegani, een klein vissersdorpje in de buurt. Met een motorbootje naar een eilandje gevaren waar een van de duurste resorts van Tanzania zich bevindt. Lazy Lagoon was dan ook bijzonder luxueus met een geweldig strand en een zelfs voor westerse begrippen dure lunch. De oorverdovende stilte, oogverblindende natuur en strakblauwe hemel maakten het tot een dag die we niet snel zullen vergeten, mede dankzij het feit dat ons lichaam nog steeds aan het nagloeien is!

Overigens hebben we inmiddels ook ons Residence Permit binnen. Waar een gemiddelde student z'on 7 maal langs moet bij de Immigrations Office, waren wij na drie keer een half uurtje klaar. Dit door de hulp van onze begeleider, die daar wel een mannetje kende. Met deze permit mogen we 6 maanden blijven, dus... Ook kunnen we bij alle touristische trekpleisters korting krijgen (wildparken, vliegtickets en de boot naar Zanzibar) .

Pugu Hills

2005-06-21T07:22:00.000+02:00

In Nederland kijkt niemand raar op van een persoon met een donkere huidskleur. Het is dan ook niet gepast om iemand hierop aan te spreken of te beoordelen. In Tanzania echter ben je als blanke een soort circusattractie. Loop over straat en van alle kanten hoor je "Hey! Mzungu!", althans op plaatsen waar er geld aan je valt te verdienen. Ook kinderen roepen je in hun onschuld vrolijk na. Hier luisteren we dus al niet meer naar. En op "Hello, mister! Taxi?" antwoorden we alleen met een niet-begrijpende glimlach.

Ons eerste avontuur buiten de stad leidde ons afgelopen weekend naar Pugu Hills, een heuvelketen slechts 15 km buiten Dar-Es-Salaam. Toch duurde het twee uur en drie dalla's voordat we aangekomen waren op de plaats van bestemming. Onze verblijfplaats was een piepklein resort gerund door de plaatselijke mzungu, Bwana Kiki. Voor hem (Bwana Kiki heet eigenlijk gewoon Kiek van den Heuvel) was het meer een hobby dan een serieuze onderneming, wat het geheel een gemoedelijke sfeer gaf.

Het complex ligt diep verscholen tussen de heuvels, op ongeveer 20 min. lopen door het bos vanaf de dichtstbijzijnde weg. Het bos heeft een erg mooie natuur en is daarom ook beschermd. Vanwege de ideale ligging heb je een fenomenaal uitzicht en kun je goede wandeltochten maken (zie foto's).

We zijn de eerste dag naar het waterreservoir tussen de heuveltoppen geweest. De volgende dag hebben we, na het aanschouwen van de zonsopgang, een lange wandeling gemaakt naar de Cattle Market. Dit was eigenlijk niet meer dan een zandvlakte met een muur eromheen waar koeien werden verhandeld. Deze koeien komen vanuit heel Tanzania en zo'n reis duurt zodoende erg lang, vandaar dat er een hoop koeien er niet gelukkig uit zagen. We keken dus niet raar op toen enkele beesten het op een lopen zetten. Hier achteraan kwam meestal een schreeuwende herder die uit alle macht zijn koe tot stoppen probeerde te dwingen door het beest enkele ferme tikken op zijn snuit te verkopen!

Het project

2005-06-17T14:29:00.000+02:00

We zijn al hard bezig met ons project. De doelstelling is het ontwikkelen van een wiskundig model dat gebruikt kan worden bij het maken van de collegeroosters. Momenteel zijn er vele problemen bij het maken van de roosters. Er zijn veel mensen heel lang mee bezig en de resultaten vallen af en toe tegen. Er zijn weinig lokalen, maar veel studenten. In het grootste aanwezige lokaal kan 500 man, maar het grootste vak heeft meer dan 1200 studenten! Een andere grote complexiteit is dat de studenten heel veel vrijheid hebben in het kiezen van hun vakken. Zo kan een kunststudent vakken volgen bij theoretische wiskunde of een student zoologie die mechanica practica doet. Maar omdat ze geen 2 vakken tegelijk mogen volgen, is het heel moeilijk om een rooster te maken dat hier aan voldoet. Met ons model moet dit alles makkelijker worden en ruimte bieden aan de universiteit om verder te groeien.

Onze begeleider, Dr. Mushi is zelf verantwoordelijk voor het maken van de roosters en is ook heel behulpzaam. Hij heeft ons met iedereen laten kennismaken en geeft zelf ook genoeg input. Op het moment zijn we bezig met de implementatie van een eerste versie van het model om te testen. Probleem is alleen de aanvoer van data. Studenten en docenten zijn hier niet heel erg netjes in het aangeven welke vakken ze volgen/geven en er ontbreekt dus heel veel. Hier moeten we dus ook een beetje creatief mee zijn.

Het is een leuk, maar heel moeilijk probleem. Zelfs in de vakliteratuur komt men niet veel verder dan wij. Aan ons de taak om een beter model te vinden dan alle huidige technieken. Echt fundamenteel onderzoek dus!

Overdrachtsweekend / Inburgeringscursus

2005-06-12T09:32:00.000+02:00

Langzaamaan beginnen we een beetje in te burgeren. Woensdag maakten we kennis met de wiskunde-afdeling van UDSM, en kregen we een briefing over de stageopdracht. Inmiddels hebben we ook al 1x zonder water en stroom gezeten - kaarsjes kopen en water inslaan dus!

Hanneke & Petra, die voor hun IO-stage 4 maanden op UDSM verbleven, zijn vanochtend vroeg alweer naar Nederland vertrokken. Omdat wij net daarvoor aan waren gekomen, konden zij ons nog mooi wegwijs maken in de regio. Komende week vertrekken er nog twee Nederlanders. Vrijdag stond in het teken van Dar-Es-Salaam, waar enkele essentiële faciliteiten zich bevinden, zoals pinautomaat, supermarkt en Franse lunchtent. Ook al ligt de stad maar 10 km van de universiteit vandaan, het duurt toch zeker een uur met de Dalla-Dalla voor je er echt bent. Zaterdag zijn we naar het strand Kipepeo geweest en lekker rood aangebakken, zoals het hoort. Veel beter dan Scheveningen (lekker rustig en ook nog eens stinkend luxe voor erg weinig geld).

Er zijn verschillende manieren om je te laten vervoeren:

Dalla-dalla: een Toyota-minibusje waar plek is voor 8 personen; echter, met een beetje duw-en trekwerk past er met gemak 25 man in.
Taxi: na een beetje onderhandelen kom je hiermee voor erg weinig van het restaurant naar huis.
Toek-Toek: soort riksja. De open lucht, hoge snelheid en chauffeur met doodsverachting maakt een ritje met de toek-toek tot een spannend avontuur!

Met zo'n toek-toek zijn we vrijdagavond naar een luxueus hotel annex restaurant (Mediterraneo) gereden, wat pal naast het strand ligt. We waren met vijf personen, en ondanks dat zo'n toek-toek groot genoeg is (zie Dalla-Dalla) besloten we toch om ons met twee van deze apparaten te laten vervoeren. Dit betekende ook tweemaal zoveel plezier, aangezien de chauffeurs tegen elkaar gingen racen wie het eerst bij het restaurant was. Kuilen in de weg, hoe bedoel je? Als je zwaartepunt maar goed zit... Eén van de toek-toeks bleef vastzitten in een stuk onverharde weg, waarop de andere chauffeur stopte, uitstapte en gierend van het lachen over de grond rolde, terwijl de inzittenden moesten duwen. Daarna maakte hijzelf de fout om zijn toek-toek triomfantelijk in de tuin van het verkeerde restaurant te parkeren.

Onze integratiecursus loopt ten einde, en we beginnen ons al redelijk thuis te voelen! Foto's komen binnenkort.

Gearriveerd

2005-06-07T19:26:00.000+02:00

Habari? (hoe is het?) Nzuri! (goed) (jaja, we beginnen de taal al een beetje te leren :) )

Na een lange reis dan toch aangekomen in het beloofde land: Tanzania. Op het vliegveld aangekomen werden we als eerste begroet door de hitte en de vochtigheid. En het was pas 7 uur! Vanaf het vliegveld werden we opgehaald en na een half uurtje reizen over een weg met redelijk wat kuilen kwamen we aan bij het hoofd van de wiskundeafdeling: Dr. Massawe. Hij had de gehele ochtend uitgetrokken om ons rond te leiden door de campus, maar eerst hielp hij ons met het regelen van onze kamertjes. Die kamers zijn iets van 12 m2, hebben een ventilator, een wastafel, een kast en natuurlijk een bed met klamboe, al is het met wat gaten...

Geld pinnen is hiet toch niet zo gemakkelijk als we hadden gehoopt en de dollar, de euro noch de pond worden hier erkend. Na een wandeling van een uur kwamen we erachter dat we toch voor 2 dollar 10 liter water konden kopen, gelijk naast onze kamer. We kwamen twee studentes van de TU Delft tegen en die konden ons vertellen dat alleen in DAR er een plek is waar je geld kan regelen. Daar gaan we dus overmorgen naartoe, voorlopig hebben we van hun 10.000 Shilling geleend en hebben ze ons op eten getrakteerd (resp. 7.- en 0.30 euro).

Morgen beginnen we met onze literatuurstudie en donderdag hebben we bespreking met onze begeleiders, zodat we echt van start kunnen gaan. We houden jullie op de hoogte van de ontwikkelingen.

Flickr Photo's

2005-05-08T21:45:00.000+02:00

We have a photo site at . Click here to go there! We will try to post as many pictures as possible during our entire stay in Tanzania.

Who are we?

2005-05-08T11:46:00.000+02:00

Hello, we are Arjan and Giel, two students at Delft University of Technology. Starting June 6th, we will be doing an internship in Tanzania for our Master's study Applied Mathematics. Currently we are busy preparing ourselves for the three and a half month stay at the University of Dar es Salaam, where we will apply optimization methods to improve the university's lecturing schedule.