tag:blogger.com,1999:blog-12568768835501689282009-12-09T19:34:17.006+03:00κι οι λέξεις στο τραπέζι...ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.comBlogger168125tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-56030655509530802992009-12-09T00:13:00.016+03:002009-12-09T01:35:10.058+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sx7DECZpv_I/AAAAAAAAB-I/wnHS7UuAkaM/s1600-h/anarxikoi[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412978276277272562" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 328px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sx7DECZpv_I/AAAAAAAAB-I/wnHS7UuAkaM/s400/anarxikoi%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><span style="color:#000000;"><strong><em>Του Φαίδωνα Θεοφίλου</em></strong><br /></span><br /><div align="justify"><span style="font-size:130%;">Δεν είχαμε και δεν έχουμε πολιτική παιδεία. Τι σημαίνει αυτό;<br />Μα την απλή και τόσο επαναλαμβανόμενη αλήθεια ότι τα δικαιώματα του καθενός απλώνονται ως εκεί που αρχίζουν τα δικαιώματα του άλλου. Ε, καλά αυτό το ξέρουμε θα μου πείτε. Κάτι καινούριο; </span><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#000066;">Μα αυτό που είπα παραμένει διαρκώς καινούριο γιατί το αφήσαμε να ξεμακρύνει από τη ζωή μας τόσο πολύ, που να παραμένει διαρκώς ζητούμενο…<br /></span></strong>Δεν έχουμε πολιτική παιδεία. Είτε αυτή η έλλειψη εκφράζεται στο δρόμο με τη χυδαία συμπεριφορά των Ελληναράδων οδηγών που περιφέρουν το ΕΓΩ τους πάνω στην έπαρση της μαγκιάς τους, είτε με την πολιτική απάθεια είτε με τη γυμναστική της βίας που ασκούν οι λεγόμενοι «αντιεξουσιαστές» καταστρέφοντας, καίγοντας και μετατρέποντας τις πόλεις μας σε πεδία μαχών. Τρεις χιλιάδες το πολύ άνθρωποι φέρνουν τη χώρα άνω κάτω. Γιατί έτσι θέλουν.</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#ffff99;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">Κάποιοι από αυτούς είναι εργαζόμενοι που δουλεύουν για κάποια αφεντικά, συνεπώς ανήκουν στο σύστημα που θέλουν να καταστρέψουν. Άλλοι σπουδάζουν με τα λεφτά του πατέρα και μπουκώνονται στο χαρτζιλίκι και στο οικογενειακό κανάκεμα. Παρ’ όλα αυτά θέλουν να κάνουν και τη γυμναστική τους. Της βίας. Σε βάρος των άλλων. Σε βάρος του 96% των Ελλήνων πολιτών (Εξαιρώ τον ΣΥΡΙΖΑ που τους χαϊδεύει).</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#ffff99;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">Και η Δημοκρατία μας ; Τι κάνει; Δεν θα πρέπει να προστατέψει τους πολίτες δηλαδή τον εαυτό της για να συνεχίσει να υπάρχει; Το αντίδοτο λοιπόν, είναι η απόλυτη εφαρμογή των νόμων προς όλες τις κατευθύνσεις, γιατί οι νόμοι και η εφαρμογή τους συνιστούν τη Δημοκρατία. Και η τήρηση των νόμων επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, σύμφωνα με το σύνταγμα της χώρας. </span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffff99;">.<br /></span><strong>Η απάθεια και η παραίτηση των πολιτών, βάζει τις προϋποθέσεις για το θάνατο της Δημοκρατίας, οπότε όλοι μας είμαστε εκτεθειμένοι στις διαθέσεις των αγριότερων. Όπως στη ζούγκλα. </strong></span></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffff99;">.<br /></span><em><span style="color:#cc0000;">Ο μεγάλος συγγραφέας Τόμας Μαν και κατ’ εξοχήν αρμόδιος, ως Γερμανός, είπε ότι: «Ο ναζισμός αρχίζει τη στιγμή που κάνουμε ηθικό συμψηφισμό». Δηλαδή όταν κάποιος πετάει μια μολότωφ σ’ ένα κατάστημα και το καίει, κι εμείς λέμε : «Ε, καλά μωρέ οι πολιτικοί κάνουν χειρότερα..»</span></em></span></strong></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><strong><em><span style="color:#ffff99;">.<br /></span></em></strong>Τι θέλουν τελικά αυτοί οι ταραξίες που αυτοαποκαλούνται «αντιεξουσιαστές» και «αναρχικοί»; Ξέρουν άραγε κι οι ίδιοι; Έχουν να μας προτείνουν ένα νέο πρότυπο ζωής; Θα πρότεινα να τους δοθεί βήμα στα Μ.Μ.Ε. να μας πουν τι θέλουν, τι πιστεύουν, αφού η Δημοκρατία κατοχυρώνει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών (αν υπάρχουν) και την διαδήλωση διαμαρτυρίας. Να μιλήσουν λοιπόν ανοιχτά και αν έχουν κάτι αξιόλογο να πουν, τότε να προβληματιστούμε. Αλλιώς ας γελοιοποιηθούν στο πανελλήνιο, αν οι απόψεις τους αφορούν στις πολιτικές ψυχεδέλειας που είναι μπερδεμένες με ανεξέλεγκτα συναισθήματα, να τελειώνουμε. </span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#ffff99;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">Φαίνεται πως η γενιά της δεκαετίας του 60 με το περίφημο: «Κάντε έρωτα όχι πόλεμο» δεν επέδρασε καθόλου επάνω τους, διαφορετικά δεν θα είχαν ανάγκη τόσης καταστροφικής εκτόνωσης… <strong><span style="color:#000066;">Η βία όμως δεν μπορεί να γίνει ανεκτή από κανέναν και προς οποιονδήποτε.</span></strong> Η βία διαγράφει τα όσα κατέκτησαν οι ανθρώπινες κοινωνίες μέχρι τώρα και μας γυρίζει πίσω. </span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#ffff99;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#006600;">Ας αφήσουν επιτέλους οι διάφοροι κονδυλοφόροι τις ωραιοποιήσεις και τα στρογγυλέματα των θολών ιδεολογημάτων της βίας.</span></strong> <em><strong><span style="color:#990000;">Δεν υπάρχει προοδευτικότερος άνθρωπος από εκείνον που είναι «υπεύθυνος πολίτης και δημοκράτης σε κίνηση».</span> </strong></em>Και όταν ο υπουργός «Προστασίας του Πολίτη» λέει: «Είμαστε εδώ για να προστατέψουμε τα δικαιώματα και τις ελευθερίες του Πολίτη και ότι στη ανομία και στη βία δεν υπάρχει καμία ανοχή» και φαίνεται πως τα εννοεί, συμπεραίνουμε ότι η Δημοκρατία μας αρχίζει επιτέλους να ξυπνά.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#000066;">Δεν θέλουμε πια να ξαναδούμε, να κατεβάζουν οι ταραξίες την ελληνική σημαία από το πανεπιστήμιο και να υψώνουν τη δική τους, εκπέμποντας μηνύματα χάους…<br /></span></strong></div><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sx7C-cHyK4I/AAAAAAAAB-A/LFV1MuAgnsM/s1600-h/CAL0H1SD.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412978180102433666" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 104px; CURSOR: hand; HEIGHT: 85px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sx7C-cHyK4I/AAAAAAAAB-A/LFV1MuAgnsM/s400/CAL0H1SD.jpg" border="0" /></a><br /><div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><br /><br /><div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-5603065550953080299?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com7tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-46313574321251810342009-12-04T14:20:00.021+03:002009-12-06T22:47:14.429+03:00<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">Από τη Συλλογή των Συνεικόνων μου με θέμα τη Γυναίκα. (Ενότητα τρίτη)</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><br /><div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sxjy_dfeysI/AAAAAAAAB9I/J_y2ew5vZk4/s1600-h/10.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5411342124348000962" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 284px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sxjy_dfeysI/AAAAAAAAB9I/J_y2ew5vZk4/s400/10.JPG" border="0" /></a> <span style="font-size:180%;">Ο δρόμος προς τη Γυναίκα, δίψα για τη Ζωή </span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;">που δεν τελειώνει, ώσπου... την ερωτεύεται και ο Θάνατος.</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"></span></div><div align="center"><em><strong><span style="font-size:85%;">Φ.Θεοφίλου: Οι συνεικόνες μου (κολάζ)</span></strong></em></div><div align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;"></span></em></strong></div><div align="center"></div><div align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;"></span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;"></span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;"></span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;"></span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;"></span></em></strong></div><div align="center"><em><strong><span style="font-size:85%;"></span></strong></em></div><br /><br /><div align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SxjyMNH6azI/AAAAAAAAB9A/wPTwpOxm0Hg/s1600-h/12.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5411341243780852530" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 288px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SxjyMNH6azI/AAAAAAAAB9A/wPTwpOxm0Hg/s400/12.JPG" border="0" /></a><span style="color:#990000;"> </span><span style="font-size:180%;"><span style="color:#990000;">Καρποί και χυμοί:</span> Λέξεις γένους αρσενικού,</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;">με θηλυκή ταυτότητα...</span></div><div align="center"><em><strong><span style="font-size:85%;">Φ.Θεοφίλου: Οι συνεικόνες μου (κολάζ)</span></strong></em></div><div align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;"></span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;"></span></em></strong></div><p><em><strong><span style="font-size:85%;"></span></strong></em></p><p><em><strong><span style="font-size:85%;"></p><div align="center"><br /><br /></div></span></strong></em><div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SxjxiD0N1MI/AAAAAAAAB84/0vriKxY4td4/s1600-h/11.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5411340519727813826" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 285px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SxjxiD0N1MI/AAAAAAAAB84/0vriKxY4td4/s400/11.JPG" border="0" /></a><span style="font-size:180%;"> <span style="color:#990000;">Γυναίκα:</span> Λόγος Ευτυχίας και Απώλειας.</span></div><p align="center"><em><strong><span style="font-size:85%;">Φ.Θεοφίλου:Οι συνεικόνες μου (κολάζ)</span></strong></em></p><p align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;">C: Τα δικαιώματα των Συνεικόνων είναι κατοχυρωμένα. Η χρήση τους από τρίτους μπορεί να γίνει με την προϋπόθεση της αναφοράς του δημιουργού.</span></em></strong></p><p><span style="font-size:180%;"><br /></span><br /></p><div align="center"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-4631357432125181034?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com33tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-23607014472933864422009-11-29T16:44:00.008+03:002009-11-29T18:28:59.266+03:00<div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SxJ7k-d6F4I/AAAAAAAAB2Y/S7upNYMGjc8/s1600/550px-Argyrakis-minos-athenorama.jpeg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5409521977599334274" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 103px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SxJ7k-d6F4I/AAAAAAAAB2Y/S7upNYMGjc8/s400/550px-Argyrakis-minos-athenorama.jpeg" border="0" /></a> <strong><span style="font-size:78%;">Αθηνόραμα: Του Μίνω Αργυράκη</span></strong></div><div align="center"></div><br /><br /><br /><br /><div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SxJ7RN9p-SI/AAAAAAAAB2Q/7Yf5uIxJTb4/s1600/f[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5409521638161643810" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 263px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SxJ7RN9p-SI/AAAAAAAAB2Q/7Yf5uIxJTb4/s320/f%5B1%5D.jpg" border="0" /></a> <span style="font-size:78%;"><strong>Θεσσαλονίκη: Του Γιάννη Σταύρου<br /></strong></span></div><p><span style="font-size:78%;"><strong></strong></span></p><p><span style="font-size:78%;"><span style="font-size:85%;color:#000000;"><strong>Κείμενο: Φαίδωνα Θεοφίλου</strong></span></p><p align="justify"><br /><span style="font-size:180%;"><strong>Κατάγομαι από τη Λέσβο και μένω εδώ και κάποιες δεκαετίες στην Αθήνα.<br />Σε καμία περίπτωση δεν θα έλεγα ότι είμαι Αθηναίος. Αντίθετα: Δεν χάνω ευκαιρία να λέω ότι είμαι Μυτιληνιός. Έχω την αίσθηση πως όταν ρωτάς κάποιον εδώ από πού κατάγεται και σου λέει από την Αθήνα, σου φαίνεται σαν άχρωμος, σχεδόν χωρίς καταγωγή. Όποιος μένει στην Αθήνα χαίρεται να λέει από ποιο χωριό ή από ποια άλλη πόλη είναι χρωματίζοντας έτσι την ταυτότητά του. Προέρχεται επιτέλους από κάπου, δεν είναι από το μωσαϊκό και το χωνευτήρι ανθρώπων που λέγεται Αθήνα.<br /><br />Αντίθετα: Όποιος ζει στη Θεσσαλονίκη, άσχετα αν κατάγεται από το Ορμένιον ή τη Σταυρούπολη, θέλει να λέει ότι είναι από τη μεγαλούπολη της Μακεδονίας.<br /><br />Όσοι παροικούμε στην Αθήνα, μας αρέσει «να απεχθανόμαστε την πρωτεύουσα».<br />Όποιοι πάνε να μείνουν στη Θεσσαλονίκη, δεν προλαβαίνουν να τους αρέσει κάτι, επειδή την αγαπούν κατ’ ευθείαν.<br /><br />Οι σχέση μου με την Αθήνα: Εργάσθηκα εδώ, αγάπησα τη δουλειά μου, έχω καλούς φίλους που κι αυτοί προέρχονται από αλλού, βρήκα τον τρόπο να αποφεύγω τις ασχήμιες της πόλης που ζω, και προσπαθώ να απολαμβάνω ό,τι όμορφο έχει.<br /><br />Η σχέση μου με τη Θεσσαλονίκη: Υπηρέτησα για 6μήνεςτη στρατιωτική μου θητεία στο Γ’ Σώμα Στρατού, δίπλα στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκε το πρώτο μου βιβλίο «Το Δαχτυλίδι του Ήλιου» -διηγήματα - στις εκδόσεις «Μικρή Εγνατία» που έβγαζε και τα γνωστά «Τραμάκια» ( Τραμ=βιβλία μικρότερα από μέγεθος τσέπης πρωτοεμφανιζόμενων κυρίως συγγραφέων και ποιητών) του εκδότη Γιώργου Κάτου, του ωραιότερου αλήτη της ζωής που γνώρισα. Τώρα όταν βλέπω στην τηλεόραση εικόνες από την Θεσσαλονίκη, την παραλία με το Λευκό Πύργο, τα Λαδάδικα, την παλιά πόλη, το Βαρδάρη, τη Τσιμισκή, τις γειτονιές της, αισθάνομαι πως αγαπώ μια όμορφη και μοιραία γυναίκα που θα ήθελα να είμαι κοντά της όσο πιο συχνά γίνεται. Με κέρδισε γι αυτό που είναι και λυπάμαι που δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να ζήσω εκεί.<br /><br />Ταυτόχρονα η Θεσσαλονίκη, διογκούμενη πληθυσμιακά εγκλωβίστηκε σε πολλά προβλήματα, και η ανάγκη επιπρόσθετων έργων υποδομής είναι εμφανής περισσότερο από ποτέ. Σ΄αυτά αλλά και σε άλλες ελλείψεις, θα μπορούσε να τη βοηθήσει αποτελεσματικά μια ικανή και εμπνευσμένη αυτοδιοίκηση. Οι εκλεγμένοι τοπικοί άρχοντες δηλαδή. Η πόλη έχει σπουδαίες προσωπικότητες και άξιους ανθρώπους. Οι πολίτες όμως της πόλης, προτιμούν να εκλέγουν ασήμαντους ανθρώπους που κινούνται στο επίπεδο του «συμπλεγματικού λαϊκισμού» και που μπορούν να βοηθήσουν τον εαυτό τους να επιβεβαιωθεί, αλλά όχι την πόλη.<br /><br />Νομίζω πως είναι καιρός, οι Θεσσαλονικείς και όσοι αγαπούν την πόλη, να σταματήσουν τον στείρο και άκαρπο ανταγωνισμό με την Αθήνα, τις τριβές και τις εχθρότητες και να συσπειρωθούν, να γίνουν διεκδικητικοί για τη λύση των προβλημάτων της πόλης από την κεντρική εξουσία και να αρχίσουν να διοχετεύουν την ενέργειά τους στην ανάδειξη της πόλης τους και όχι σε μάταιους βερμπαλισμούς και συναισθηματισμούς της δεκάρας που δυναμώνουν τους ασήμαντους λαϊκιστές και αδυνατίζουν την πόλη…<br /><br />Μια πόλη σαν τη Θεσσαλονίκη δεν αρκεί να είναι ωραία αλλά άμυαλη.<br />Πρέπει να παραμείνει ωραία και να αξιοποιήσει το μοναδικό ανθρώπινο υλικό που διαθέτει. Γιατί την θέλουμε και όμορφη και έξυπνη…</strong></span></span></p><p><span style="font-size:180%;"></span><strong></p><span style="font-size:78%;"><div align="center"><br /></div></strong></span><div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SxJ7Gav869I/AAAAAAAAB2I/tbBnRt8Ykq0/s1600/16143097_8[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5409521452615265234" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 202px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SxJ7Gav869I/AAAAAAAAB2I/tbBnRt8Ykq0/s400/16143097_8%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-2360701447293386442?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com31tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-38183222263848450272009-11-24T00:31:00.010+03:002009-11-28T17:29:10.983+03:00<div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Swr_85tOyJI/AAAAAAAAB2A/rbM8j6vHEmE/s1600/Κολάζ60[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5407415724359469202" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 278px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Swr_85tOyJI/AAAAAAAAB2A/rbM8j6vHEmE/s400/%25CE%259A%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B660%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><strong> <span style="font-size:78%;">Ο Αλέξης Σεβαστάκης και ο Φαίδων Θεοφίλου</span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:78%;"><strong>Οι φωτογραφίες ανήκουν στην χρονική περίοδο που αλληλογραφούσαμε</strong></span></div><div align="center"><strong></strong></div><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="color:#000000;"><span style="font-size:130%;">Η φιλία μου με τον Σαμιώτη συγγραφέα Αλέξη Σεβαστάκη είχε κάτι το ξεχωριστό: Δεν ειδωθήκαμε ποτέ! Γίναμε όμως φίλοι μέσα από τα βιβλία μας και την αλληλογραφία μας. Αλληλογραφούσαμε σα να γνωριζόμαστε από δεκαετίες. Αλλά υπάρχει καλύτερος τρόπος να γνωρίσεις βαθύτερα έναν άνθρωπο, από τα ίδια του τα βιβλία; Για όσους δεν γνωρίζουν τον Αλέξη Σεβαστάκη, θα προσθέσω με συντομία, ότι ήταν δικηγόρος και διδάκτωρ της νομικής του πανεπιστημίου Αθηνών. Συγγραφέας του μυθιστορήματος «Το σφαγείο» που έγινε και τηλεοπτική σειρά. Έγραψε θεατρικά έργα και δοκίμια, διηγήματα, επιστημονικά θέματα κ.λ.π. Η ζωή του ήταν γεμάτη από κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες αλλά και συνεχείς διώξεις. Πολιτεύθηκε με την Ε,Δ,Α. και τον Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου. Υπήρξε ένας άνθρωπος υψηλού ήθους με οικουμενικό πνεύμα. Αγάπησε πολύ το νησί του τη Σάμο, όπου ζούσε και δικηγορούσε.<br /><br />Μια φορά λοιπόν, το έφερε η τύχη από την Αθήνα να βρεθώ στη Σάμο, ως εκπρόσωπος της AUSTRIAN AIRLINES στην οποία εργαζόμουν , για να κάνω μια τεχνική έκθεση για το αεροδρόμιο της Σάμου, για τα κεντρικά γραφεία της Βιέννης , ώστε να ενημερωθούν επίσημα και υπεύθυνα για τις δυνατότητες του αεροδρομίου, αφού είχαν κατά νου να κάνουν δρομολόγια Charter, Βιέννη-Σάμο-Βιέννη. Ταυτόχρονα θα υποδεχόμουν στο αεροδρόμιο της Σάμου το πρώτο αεροπλάνο της εταιρείας μας χωρίς επιβάτες αλλά με 6 πληρώματα που θα έκαναν προσγειώσεις και απογειώσεις εξοικείωσης , ώστε να μάθουν τις ιδιαιτερότητες αυτού του αεροδρομίου. Εγώ λοιπόν θα ήμουν ο άνθρωπός τους στην Ελλάδα που θα τους βοηθούσε σε όποιο πρόβλημα είχαν. Αφού λοιπόν τα πληρώματα έκαναν ό,τι έπρεπε για 4 ώρες, θέλησαν να ξεκουραστούν. Βρήκα λοιπόν ευκαιρία, πήρα ένα ταξί από το Πυθαγόρειο , και…σφαίρα για το Καρλόβασι να συναντήσω τον Αλέξη Σεβαστάκη στο γραφείο του. Όταν έφθασα, η καρδιά μου φτερούγιζε από χαρά και συστολή, που επιτέλους θα γνώριζα από κοντά τον ακριβό μου φίλο. Μπήκα μέσα. Δεν ήταν εκεί. Κάθισα απέναντι από το γραφείο του και περίμενα να έλθει. Όταν έφθασε η ώρα που έπρεπε να γυρίσω στο Πυθαγόρειο, ρώτησα τα διπλανά γραφεία, αν ξέρουν πότε θα έλθει ο κ. Σεβαστάκης. Μου είπαν, «Θα αργήσει γιατί δικάζει μια δύσκολη υπόθεση».<br />Άφησα , απογοητευμένος, πάνω στο γραφείο του ένα μυτιληνιό ούζο κι ένα σημείωμα που έλεγε πως δεν ήταν τυχερό να βρεθούμε κι ας έπινε τα δάκρυα της Παναγίας (το ούζο) στην υγειά μου.<br />Μέχρι που έφυγε από τον όχι και τόσο μάταιο τούτο κόσμο, δεν έγινε μπορετό να συναντηθούμε. Εκείνος ανήκε στη γενιά της εθνικής αντίστασης. Εγώ στη γενιά του 114 και του Ανένδοτου. Επικοινωνούσαμε όμως σαν συνομήλικοι, αφού το πνεύμα του ήταν νεανικό, λεύτερο, ανήσυχο, έτοιμο να πάρει και να δώσει, όταν το σύνηθες είναι οι άνθρωποι μιας ώριμης ηλικίας και τέτοιας πνευματικής εμβέλειας, να οχυρώνονται πίσω από μια προσωπική αντίληψη ζωής.<br /><br />Λίγες μέρες πριν, σκαλίζοντας το αρχείο μου, διάβασα με συγκίνηση τα γράμματά του. Ένα από αυτά, απάντηση στην άποψή μου που του είχα στείλει για το βιβλίο του «Σφαγείο», δημοσιεύεται εδώ.. Είναι ένα γράμμα πολύ ενδιαφέρον, αφού καταθέτει τις σκέψεις του για τη ζωή και την τέχνη. Ακόμη, το γράμμα αυτό, αποπνέει σπάνιο ήθος, τη γνήσια σεμνότητα των μεγάλων προσωπικοτήτων, και ανθρώπινη τρυφερότητα.<br />Ζεις Αλέξη μέσα σε όλους όσους σε αγαπάμε. Τριγυρίζεις ελεύθερα στο περιβόλι της μνήμης μας. Και όσοι πιστοί, αξιοποιούμε τις παρακαταθήκες που άφησες…</span><br /></span><br /><em><strong>Φαίδων Θεοφίλου</strong></em><br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Swr_yFujgYI/AAAAAAAAB14/PIK_tuxlwYA/s1600/Σεβαστάκης4[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5407415538607686018" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 278px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Swr_yFujgYI/AAAAAAAAB14/PIK_tuxlwYA/s400/%25CE%25A3%25CE%25B5%25CE%25B2%25CE%25B1%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25AC%25CE%25BA%25CE%25B7%25CF%25824%5B1%5D.jpg" border="0" /></a> <span style="font-size:130%;"><em><strong><span style="color:#330000;">Καρλόβασι 22.12.88<br /><br />Φίλε Φαίδωνα<br />Η οικειότητα της προσαγόρευσης είναι εκτίμηση στο έργο σου και μαζί το «προνόμιο» που μου δίνει η ηλικία μου. Από καιρό πολύ, νοιώθω μια θέρμη για τους νεώτερους, θέρμη που μάλλον είναι η πίστη, πως σεις έχετε ακόμα χρόνο να δουλέψετε, να προσφέρετε, να χτίσετε.<br />Πάλι ήρθε το «μήνυμά σου» και πάλι σκέφτομαι ότι όσο ελάχιστο νάναι ένα «έργο» (όπως το δικό μου) πάντα βρίσκει ένα πρόσφορο δέκτη. Μήνυμα, αντίδωρο. Ζεστή θωπεία στην ερημιά της αποχαυνωμένης μικρής επαρχιακής ζωής.<br />Και φυσικά, σ’ ευχαριστώ.<br />Αχ, πόσο αγνώμονες γίναμε «οι λόγιοι»! Δε σου κρύβω ότι σπάνια παίρνω κάποιο σημείωμα που να αναφέρεται σε βιβλίο μου.<br />Η παλιά γνωστή «κοινότητα» των ανθρώπων των Γραμμάτων, έχει χαθεί μαζί με τόσα άλλα στοιχεία της κοινωνικής μας ζωής. Ράγισε, σκόρπισε. Η επι-κοινωνία περιορίσθηκε πια σε κλειστούς κύκλους ομοειδών συμφερόντων, θυμιαμάτων και αλληλοστήριξης. Τώρα αναλογίζομαι τι άξια είναι «η συναγροίκηση», η πνευματική μάχη, η διαπλοκή των ιδεών! (Πρόσφατα ξαναχάρηκα τα φιλολογικά απομνημονεύματα του Βάρναλη)<br />Τι κόσμος!<br />Τέλος.<br />Για το «Σφαγείο». Η τηλοψία ξεκίνησε από το Σφαγείο αλλά δεν ήταν το αληθινό πνεύμα του Σφαγείου. Βέβαια με τα γνωστά άθλια μέτρα της τρέχουσας τηλεόρασης, ήταν μια παραγωγή που σεβόταν ορισμένα στοιχεία. Σε καμιά περίπτωση δεν θα την απέρριπτα. Αλλά τον καημό του βιβλίου, δεν μπορούσε να τον εκφράσει..<br />Ας είναι.<br />Η σκέψη σου ότι «η τέχνη πρέπει να υφαίνεται πάνω στην ιστορία μας…ώστε να είναι πιο λειτουργική…» με παρηγορεί. Αυτό πιστεύω. Τα ιστορικά δρώμενα είναι καθημερινή γνώση (είτε ως θέση είτε ως αντίθεση) του ευρύτερου λόγου. Έτσι η τέχνη έχει ανάγκη να ξεκινάει από αυτά για να μπορεί να επικοινωνήσει να «διαβαστεί».- Να ξεκινάει από τα παγκοίνως γνωστά για να απογειώνεται με τη σχετική αυτονομία της. Το αφηρημένο, η ομφαλοσκόπηση, η διύλιση, η «φθειρομανία» δεν βρίσκουν ανοιχτές τις πόρτες του συμμετόχου. Και γίνονται παιχνίδι αιωρούμενο πάνω από τα ζαλισμένα κεφάλια των ανθρώπων. Έτσι λοιπόν, τέχνη και ανάταση και γοητεία και μεταρσίωση και παρηγοριά και όνειρο και φτερούγισμα, αλλά τέχνη με στοιχεία οικεία. Η λογιοσύνη δεν υπήρξε πάντα δημιουργός. Δημιουργός ήταν η πνευματική ευθύνη. Που σημαίνει η καθημερινή προσπάθεια για συν-ομιλία με τους ανθρώπους. Όχι ομιλία (εγώ) και ακρόαση (ο άλλος) πραγμάτων ασήμαντων, ουδέτερων, μη ιστορικών, άρα άγνωστων και απλησίαστων. Πολλά είπα- Και ταπεινά; Ίσως άχρηστα – Εσύ θα με συγχωρέσεις.<br />Ευχές λοιπόν για υγεία και δημιουργία.<br /><br /><br />Με βαθειά εκτίμηση<br />Αλέξης Σεβαστάκης.<br /></span></strong></em></span><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Swr_nGYUV3I/AAAAAAAAB1w/iQirFyIcZME/s1600/Σεβαστάκης[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5407415349804291954" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Swr_nGYUV3I/AAAAAAAAB1w/iQirFyIcZME/s320/%25CE%25A3%25CE%25B5%25CE%25B2%25CE%25B1%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25AC%25CE%25BA%25CE%25B7%25CF%2582%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-3818322226384845027?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com19tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-46871105372494840742009-11-18T20:44:00.006+03:002009-11-18T21:59:51.615+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SwQzjq3B2GI/AAAAAAAAB1o/OeMcwVVgD2Q/s1600/%CE%9A%CE%BF%CE%BB%CE%AC%CE%B657[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405502140644972642" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 278px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SwQzjq3B2GI/AAAAAAAAB1o/OeMcwVVgD2Q/s400/%25CE%259A%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B657%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#993300;"><em><strong>Η συνέντευξη αυτή που περιλαμβάνεται στο μυθιστόρημά μου «Ο Τρόφιμος», προκλήθηκε από το εξής γεγονός: Ένας δημοσιογράφος περνούσε έξω από ένα ίδρυμα και είδε δίπλα στον τοίχο της κεντρικής πύλης του ιδρύματος, ένα χαρτί κολλημένο που έγραφε με μαύρο μαρκαδόρο:<br /></strong></em></span><br /><span style="color:#000099;"><span style="font-size:130%;color:#330099;"><strong>«Αν κάποτε οι εξουσίες<br /> σκύψουν<br /> τείνοντας το αυτί<br /> στα χείλη των ποιητών,<br /> το κέρδος<br /> δε θα ‘ναι που θ’ ακούσουν<br /> μα το σκύψιμο»<br /></strong></span><br /></span><span style="font-size:130%;color:#990000;"><em><strong>Ο δημοσιογράφος εντυπωσιάστηκε, κατάλαβε ότι κάποιος τρόφιμος από το ίδρυμα το έγραψε, κίνησε γη και ουρανό και έπεισε τους υπεύθυνους, που ήξεραν ότι ήταν πράγματι ο συγκεκριμένος τρόφιμος αλλά γι αυτό όχι και τυχαίος να μιλήσει μαζί του.<br /></strong></em></span><br /><span style="color:#000000;"><strong><span style="font-size:180%;">Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ</span><br /></strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><strong>-<span style="color:#000000;"> </span></strong><span style="color:#000000;"> Γιάννης Κοντολέων! Σας ευχαριστώ που δεχτήκατε να μιλήσουμε.<br /><strong>- </strong> Τρόφιμος της πτέρυγας Α! Τι πιο αυτονόητο να μιλούν οι άνθρωποι και να το<br />ευχαριστιούνται;<br /><strong>- </strong> Ναι έχετε δίκιο. Ξεροκατάπιε. Είστε καιρό εδώ;<br /><strong>- </strong> Ναι, πολύ καιρό αλλά δεν ξέρω πόσο. Έχει σημασία;<br /><strong>- </strong> Όχι απλώς ρώτησα.<br />Ξεροκατάπιε πάλι αμήχανα. Ο μικρός γιατρός πήγε να μιλήσει, έκανε μια γκριμάτσα,<br />σταμάτησε. Ήταν φανερό πως αποφάσιζε να μην αναμιχθεί στη συζήτηση.<br /><strong>- </strong> Τα περνάτε καλά εδώ;<br /><strong>- </strong> Δεν ξέρω πως το εννοείτε, αλλά, όπως εγώ το εννοώ, αυτό εξαρτάται περισσότερο από μένα παρά από άλλους παράγοντες.<br /><strong>- </strong> Δηλαδή;<br />- Να! Ένα φαΐ κι ένα νερό μπορεί κάποιος σχεδόν πάντα να το έχει. Κατά τα άλλα, ταξιδεύω, σκέπτομαι, εποπτεύω και πονάω.<br /><strong>- </strong> Μήπως θέλετε να γίνετε πιο συγκεκριμένος;<br />- Όχι. Όταν αναλύονται πολύ τα πράγματα ξεφτίζουν. Πάντως γενικά έχω μια πληρότητα που όλο εντείνεται. Ώσπου, ελπίζω να φθάσω κάποτε να μη χωράω στο σώμα μου.<br /><strong>- </strong> Εντάξει δεν θα προσπαθήσω ν’ αποσπάσω αναλυτικές διευκρινίσεις. Άλλωστε μιλάτε πολύ ωραία.<br /><strong>- </strong> Ο καθείς με τα όπλα του.<br /><strong>- </strong> Είναι δική σας αυτή η έκφραση;<br /><strong>- </strong> Όχι είναι του ποιητή. Άρα όλων μας.<br /><strong>- </strong> Αν σας ρωτούσα τι είδους άνθρωποι είναι οι ποιητές;<br /><strong>- </strong> Οι ποιητές έχουν πιο ζωντανό απ’ τους άλλους ανθρώπους το θείο στοιχείο μέσα τους και ταυτόχρονα το γήινο. Η διαρκής σύγκρουση των δύο αυτών στοιχείων, είναι το μαρτύριο και η ευτυχία τους. Μετά ακολουθεί το έργο τους.<br /><strong>- </strong> Τι άλλη εικόνα έχετε για τους ποιητές;<br /><strong>- </strong> Είναι σα μικροί περιφερόμενοι πλανήτες μέσα στο σύμπαν, ενταγμένοι σ’ αυτό, και με μια επώδυνη αυτάρκεια στη μοναξιά.<br /><strong>- </strong> Και ποια νομίζετε ότι είναι η θέση των ποιητών και της ποίησης στις κοινωνίες;<br /><strong>- </strong> Αυτή που ήταν πάντα. Δηλαδή όμοια με των τζιτζικιών. Πόσο όμως θ’ άξιζε η σιωπή χωρίς τα τζιτζίκια; Οι άνθρωποι όταν φέρνουν στο μυαλό τους την ποίηση, έχουν την αίσθηση του περιττού. Κι εκεί ίσως βρίσκεται η δύναμή της. Οι ποιητές θεωρούνται σημαντικοί για τη σφαίρα που ανήκουν, αλλά όχι επαρκώς «σοβαροί» για να προσφέρουν χειροπιαστά πράγματα στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Δεν θέλω να γενικεύω. Άλλωστε η ποίηση δεν προσφέρεται για σχηματοποιημένες εκφράσεις και ορισμούς. Υπάρχουν κι άλλες απόψεις, που όλες τους είναι σωστές, κι αυτό συμβαίνει επειδή καμιά άποψη από μόνη της δεν μπορεί να καλύψει συνολικά το τι είναι ποίηση. Διάβαζα χτες π.χ. σ’ ένα βιβλίο πως «η ποίηση είναι καμωμένη από το απόσταγμα της γλώσσας, της ιστορίας και της κοινωνίας, αλλά αποζητά να ξαναδημιουργήσει γλώσσα, σύμφωνα με νόμους άλλους από εκείνους, που κυβερνούν τη συνομιλία και τη λογική συζήτηση. Αυτή η άποψη είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες και φαίνεται ότι περιγράφει με πληρότητα τι είναι ποίηση. Όσο όμως προχωρά κανείς στην ποικιλία των απόψεων, τόσο περισσότερο καταλαβαίνει ότι η μεγάλη αυτή τέχνη δεν χωρά σε έναν ορισμό αλλά σε πολλούς. Τελικά η θέση της ποίησης είναι στο περιθώριο όταν οι άνθρωποι υπερευημερούν υλικά.<br /><strong>- </strong> Και τι θα έπρεπε να κάνουν σήμερα οι ποιητές;<br /><strong>- </strong> Ν’ αναπλάθουν ακατάπαυτα την ομορφιά και να κάνουν παράσιτα στις συχνότητες των δορυφόρων.<br /><strong>- </strong> Μου κάνει εντύπωση όταν λέτε πως η θέση των ποιητών στη κοινωνία των ανθρώπων είναι αυτή που ήταν πάντα; Ποιες εμπειρίες μπορείτε να έχετε για την κοινωνία, όταν είστε αποκομμένος από αυτή, όντας μέσα στο ίδρυμα;<br /><strong>- </strong> Έχετε δίκιο ν’ απορείτε όμως δεν ξέρω πως και γιατί, αλλά, παρά την απώλεια της μνήμης μου, έχω πλήρη συναίσθηση των εμπειριών μου για την κοινωνία και τους ανθρώπους, σα να γεννήθηκα με αυτές. Όχι βέβαια των γεγονότων του προσωπικού μου παρελθόντος. Όσο για το παρόν, ο μικρός γιατρός μου έκανε δώρο ένα ραδιόφωνο. Α’ αυτό παίρνω πληροφορίες για τους ανθρώπους, άτομα, ομάδες, συντεχνίες, κοινωνίες έθνη, για την ανθρωπότητα. Ο κόσμος ξεχύνεται στο δωμάτιό μου κι όλα αυτά που ακούω, επιβεβαιώνουν τις εμπειρίες μου. Εκτός αό ελληνικούς σταθμούς, ακούω γαλλικούς, ιταλικούς, γερμανικούς και ισπανικούς.<br /><strong>- </strong> Μιλάτε τόσες γλώσσες;<br /><strong>-</strong> Όταν ακούω, τα καταλαβαίνω όλα.<br /><strong>- </strong> Εσείς γράφετε;<br /><strong>- </strong> Ναι.<br /><strong>- </strong> Τί γράφετε;<br /><strong>- </strong> Διάφορα κείμενα.<br /><strong>- </strong> Θέλω να πω, κείμενα με μύθο, με προδιαγραφές;<br /><strong>- </strong> Όχι, δε θέλω να προκαθορίζω τι θα γράψω. Αν προκύψει μύθος και πλοκή, καλά. Αν όχι, πάλι καλά. Μ’ ενδιαφέρει η συγκίνηση, που μπορεί να μεταδώσει ο λόγος και η πυροδότηση της σκέψης του αναγνώστη. Αυτό, που πιστεύω, βέβαια δεν ισχυρίζομαι πως είναι το σωστό. Είναι μόνο αυτό που μου αρέσει και, αν αρέσει σε πολλούς, τότε είναι είναι καλό το κείμενο και γι αυτούς. Πολύ πιο ενδιαφέροντα απ’ τα κείμενά μου είναι τα όνειρα που βλέπω. Να μπορούσαν αυτά μεταφερθούν στο γραπτό λόγο…Αλλά είναι αδύνατον να γραφτούν, όπως εγώ τα βλέπω, και να επιδράσουν το ίδιο. Ή ο λόγος είναι φτωχός ή τα όνειρα πλούσια.<br /><strong>- </strong> Θα μου πείτε ένα σας όνειρο;<br /><strong>- </strong> Όχι.<br /><strong>- </strong> Να σας ρωτήσω γιατί;<br /><strong>- </strong> Να με ρωτήσετε.<br /><strong>- </strong> Γιατί λοιπόν;<br /><strong>- </strong> Επειδή τα όνειρά μου είναι ο προσωπικός μου θησαυρός. Αν σας τα πω, θα είναι σα να τα’ αποχωρίζομαι. Ένα μόνο διηγήθηκα στο μικρό γιατρό.<br /><strong>- </strong> Θα σας διαβάσω λίγους στίχους και θα ήθελα να τους δώσετε έναν χαρακτηρισμό. Ακούστε λοιπόν:<br /><br /></span><span style="color:#000099;"><strong>«Αν κάποτε οι εξουσίες<br /> σκύψουν<br /> τείνοντας το αυτί<br /> στα χείλη των ποιητών,<br /> το κέρδος<br /> δε θα ‘ναι που θ’ ακούσουν<br /> μα το σκύψιμο»<br /><br /></strong></span> <span style="color:#000000;">Με κοίταξε ίσια στα μάτια.<br /><strong>- </strong> Λοιπόν;<br /><strong>- </strong> Λαμπερή βλασφημία<br /><strong>- </strong> Εσείς θα γράφατε τέτοιους στίχους;<br /><strong>- </strong> Κι αν τους έγραφα τί σημασία θα είχε;<br /><strong>- </strong> Τι θα είχε σημασία;<br /><strong>- </strong> Το νόημα των ίδιων των στίχων, που ή τους δέχεται κανείς ή τους γυρίζει την πλάτη. Το ποιος τους έγραψε, συμπληρώνει μόνο τη δημοσιογραφική περιέργεια.<br /><strong>- </strong> Δεν δικαιούμαι τη δημοσιογραφική περιέργεια;<br /><strong>- </strong> Δικαιούσθε τα πάντα. Εγώ δεν δέχομαι να παρακάμπτεται η ουσία για το επουσιώδες.<br /><strong>- </strong> Μπράβο! Πολύ ενδιαφέρον! –πετάχτηκε ο μικρός γιατρός.<br /><strong>- </strong> Μην ετοιμάζεσαι να βγάλεις συμπεράσματα μικρέ γιατρέ. Ξέρεις ότι για μένα μπορεί να είναι πιο σημαντικό να μη χαλάσω την ησυχία του γατούλη, που θα κοιμάται στην αγκαλιά μου, παρά να πάω στην τραπεζαρία για φαγητό.<br /><strong>- </strong> Που σημαίνει; -ρώτησε ο μικρός γιατρός.<br /><strong>- </strong> Σημαίνει πως εννοώ, το τι είναι για μένα ουσιώδες.<br /><strong>- </strong> -Εντάξει συνεχίστε.<br /><strong>- </strong> Αν επιτρέπεται, να σας ρωτήσω κάτι ακόμα, συνέχισε ο δημοσιογράφος.<br /><strong>- </strong> Παρακαλώ.<br /><strong>- </strong> Να επιστρέψουμε στους στίχους. Πιστεύετε ότι είναι δυνατόν κάτι τέτοιο;<br /><strong>- </strong> Σαν ποιο;<br /><strong>- </strong> Να σκύψουν οι εξουσίες ν’ ακούσουν τους ποιητές.<br /><strong>- </strong> Και βέβαια είναι δυνατό, ανεξάρτητα από τους λόγους, για τους οποίους οι εξουσίες θα έκαναν κάτι τέτοιο<br /><strong>- </strong> Μα δεν είναι ουτοπία αυτό;<br /><strong>- </strong> Ναι είναι! Και λοιπόν; Η ουτοπία δεν έχει θέση στην πραγματικότητα;<br /><strong>- </strong> Μα πώς είναι δυνατό, αφού είναι ουτοπία, να γίνει πραγματικότητα;<br /><strong>- </strong> Η ιστορία του ανθρώπου είναι γεμάτη ουτοπίες, που σήμερα είναι παρωχημένα επιτεύγματα. Το αδύνατο έγινε αυτονόητο και θα συνεχίσει να γίνεται.<br /><strong>- </strong> Κι όταν οι εξουσίες ταπεινωθούν, όπως υπονοούν οι στίχοι , ποιος μπορεί να είναι ο επόμενος στόχος;<br /><strong>- </strong> Να πάψουν να υπάρχουν εξουσίες.<br /><strong>- </strong> Και πώς θα ρυθμίζονται οι σχέσεις των ανθρώπων;<br /><strong>- </strong> Οι άνθρωποι θα λειτουργούν τότε, όπως τους αξίζει. Ο καθένας με την αυτάρκεια ενός μικρόκοσμου, όπως οι εκατομμύρια πλανήτες, που συνυπάρχουν στη συμπαντική αρμονία. Αυτό θα ήταν και το πιο φυσικό.<br /><strong>- </strong> Τελικά ποια πιστεύετε πως ήταν η πρόθεση εκείνου που έγραψε τους στίχους;<br /><strong>- </strong> Κάθε ιδέα μοιάζει με φλόγα. Αυτός που την έχει ή θα καεί ο ίδιος ή θα βάλλει φωτιά στους άλλους. Οι εξουσίες θέλουν άπνοια. Πάντως, η πρόθεση εκείνου που έγραψε τους στίχους, πιθανολογώ ότι είναι η προετοιμασία του εδάφους για μια επερχόμενη ιδέα.<br /><strong>- </strong> Και ποια λέτε ότι είναι αυτή;<br /><strong>- </strong> Ψυχανεμίζομαι ποια. Δεν θέλω όμως να πω τίποτα, γιατί οι ιδέες επωάζονται καλύτερα μέσα στο κέλυφος της συνωμοτικής σιωπής. Αλλά όταν έλθει αυτή η ιδέα, εμείς θα έχουμε κλείσει τον βιολογικό μας κύκλο.<br /><strong>- </strong> Σας ευχαριστώ πολύ.<br /><strong>- </strong> Μια στιγμή παρακαλώ. Να σας ρωτήσω κι εγώ κάτι;<br /><strong>- </strong> Βεβαίως.<br /><strong>- </strong> Με την ίδια συχνότητα που κάνετε ερωτήσεις στους άλλους, κάνετε και στον εαυτό σας;<br /><strong>- </strong> Όχι.<br /><strong>- </strong> Να κάνετε και στον εαυτό σας.<br /><strong>- </strong> Γιατί;<br /><strong>- </strong> Επειδή τότε θα λέτε πιο σημαντικά πράγματα ως δημοσιογράφος.<br /><strong>- </strong> Εννοείτε εμένα προσωπικά;<br /><strong>- </strong> Όχι μόνον εσάς. Όλους σας…<br /> </span><br /> </span><span style="font-size:85%;"><strong><span style="color:#000000;">Φαίδωνα Θεοφίλου:Απόσπασμα από το μυθιστόρημα «Ο Τρόφιμος»<br />Εκδόσεις ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ<br /> </span></strong></span></div><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SwQyqlgKwYI/AAAAAAAAB1g/yfH4PYLIAtQ/s1600/αναρτήσεις[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405501159954366850" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SwQyqlgKwYI/AAAAAAAAB1g/yfH4PYLIAtQ/s320/%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25AE%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-4687110537249484074?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com20tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-70742577652828379852009-11-15T20:28:00.009+03:002009-11-15T20:51:36.946+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SwA6ex0EaoI/AAAAAAAAB1Y/DlpPw0y6lbo/s1600-h/Magritte+-La+condicion+humana[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5404383853286812290" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 296px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SwA6ex0EaoI/AAAAAAAAB1Y/DlpPw0y6lbo/s400/Magritte+-La+condicion+humana%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center"><strong>Κρατώντας στα χέρια μου το καινούριο βιβλίο του Στράτου Λιακάτου<br />διαπιστώνω αυτό που και ο ίδιος υποστηρίζει: «Ότι η σκέψη διασώζεται μόνο<br />μέσα στην ποίηση. Το βιβλίο του λοιπόν που τιτλοφορείται: «Μικρό Ερμηνευτικό; Λεξικό» δεν είναι αυτό που καταλάβατε. Ο Σ. Λιακάτου εδώ, ερμηνεύει τις λέξεις, όπως τις αντιλαμβάνεται η τέχνη της ποίησης. (Παραθέτω δείγματα γραφής στη συνέχεια) Ξεφυλλίζοντας στη συνέχεια το βιβλίο του, διαβάζω με ξεχωριστή συγκίνηση την έντυπη αφιέρωση του βιβλίου: «Στον Φαίδωνα Θεοφίλου, πεζογράφο και ποιητή –αγιογράφο της λέξης». Τα βιβλία είναι γέφυρες και κουβαλούν αισθήματα. Τα αισθήματα αυτά είναι αμοιβαία Στράτο Λιακάτου. Σ’ ευχαριστώ.<br /></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">Δείγματα γραφής από το νέο βιβλίο του Στράτου Λιακάτου*<br /><br /></span></strong><span style="font-size:130%;"><strong>ΜΙΚΡΟ ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΟ; ΛΕΞΙΚΟ<br /></strong><br /><br /><strong>Δάκρυ:</strong> </span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;"><strong>είναι όσο μια σταγόνα…<br /> …(και θαλασσοπορεί σ’ αυτό…<br /> …ολόκληρη η μοίρα του ανθρώπου<br /> Ωκεάνια.)<br /></strong></span><br /><br /><strong>Δειλός:</strong> </span><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#990000;">φοβάται να πεθάνει…<br /> …(κοντά του ο λογικός…<br /> φοβάται<br /> να ζήσει.)<br /><br /></span></strong> </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>Δενδροστοιχία: </strong> <strong><span style="color:#990000;">δίνει βάθος<br /> στο δρόμο…<br /> …(το ίδιο κάνει<br /> η ονειροστοιχία<br /> σ’ εσένα.)<br /></span></strong><br /><br /><strong>Διάβαση αφύλαχτη:</strong> <strong><span style="color:#990000;">αυτή…<br /><br /> πίσω<br /> απ’ τα νυχτερινά σας<br /> βλέφαρα…<br /><br /> …απ’ όπου<br /> μέσα από το σκοτάδι<br /> περνούν σφυρίζοντας<br /> οι πόθοι σας…<br /><br /> …(Να ξέρατε εκεί<br /> πόσοι άνθρωποι<br /> σκοτώθηκαν.)<br /><br /><br /></span>Διαθήκη:</strong> <strong><span style="color:#990000;">παλαιά και καινή…<br /><br /> …(σχέση νομική<br /> με το Θεό…<br /><br /> αυτό θα πει να είσαι κάτι<br /> αντί –Ερωτικό…<br /><br /> …μπροστά<br /> στον Τελευταίο Καημό.)<br /><br /></span></strong><br /><strong>Διαφωτισμός :</strong> <strong><span style="color:#990000;"> φιλοσοφικός παφλασμός…<br /> για να ξεβραστεί<br /> ο καπιταλισμός…<br /><br /> …(Μετά ήρθε<br /> σαν παφλασμός<br /> ο Μαρξισμός…<br /><br /> …για να ξεβραστεί<br /> ο κομουνισμός…<br /><br /> -υπήρχαν<br /> πιο αθόρυβοι τρόποι…<br /> …να πνιγούμε.)<br /><br /></span>Μορφή πρώτη:</strong> <strong><span style="color:#990000;"> για τον Αριστοτέλη<br /> Ο Θεός…<br /><br /> …που θεάται απλώς<br /><br /> …(και είναι<br /> τόσο απορροφημένος…<br /><br /> …που<br /> καταλήγει Κόσμος.)<br /><br /><br /><br /></span></strong></span> <br /> <br />*Ο Στράτος Λιακάτου είναι φιλόλογος , ποιητής και διανοούμενος .<br />Έχει γράψει: 7 Συλλογές σκέψεων<br /> 4 φιλοσοφικά έργα<br /> 2 ποιητικά μυθιστορήματα<br /> 1 βιογραφικό<br /> 1 εκπαιδευτικό <br /> </div><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SwA6YVck2rI/AAAAAAAAB1Q/kELetEd2R44/s1600-h/rrdg0155~L-Avenir-c-1936-Posters[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5404383742592866994" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 259px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SwA6YVck2rI/AAAAAAAAB1Q/kELetEd2R44/s400/rrdg0155~L-Avenir-c-1936-Posters%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-7074257765282837985?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com21tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-88958325696821023722009-11-09T14:40:00.008+03:002009-11-09T15:09:42.224+03:00<div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SvgB36XHydI/AAAAAAAAB1I/WLF2E9dp9Go/s1600-h/IMG_2254.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5402069813101578706" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SvgB36XHydI/AAAAAAAAB1I/WLF2E9dp9Go/s400/IMG_2254.JPG" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:85%;color:#000000;"><strong><em>Του Φαίδωνα Θεοφίλου</em></strong></span></div><span style="font-size:85%;color:#000000;"><strong><em><div align="justify"><br /></em></strong></span> <span style="font-size:130%;color:#990000;"><strong>Η εξομολόγηση, στους πρώτους μεταχριστιανικούς χρόνους δεν είχε τη μορφή που ξέρουμε σήμερα . Τότε, στη χριστιανική κοινότητα, ας πούμε αυτό που σήμερα ονομάζουμε ενορία, η εξομολόγηση γινόταν ανοιχτά. Ο καθένας εξομολογιόταν τα σφάλματά του, (τις αμαρτίες του κατά την Εκκλησία) στους άλλους και οι ιερείς το ίδιο. Όλη η ενορία δηλαδή άκουγε την εξομολόγηση του καθενός, συμπεριλαμβανομένων των διακόνων, των πρεσβυτέρων και των επισκόπων. Όταν όμως το παπαδαριό παραοργανώθηκε σε επίπεδα εξουσίας, άλλαξε το τροπάρι: Ο κάθε πιστός, μπορεί και πρέπει να προσέρχεται στον (λεγόμενο) πνευματικό του να εξομολογηθεί κατά μόνας και να λάβει συγχώρεση και άφεση(!!!) αμαρτιών από τον αρμόδιο παπά-εξομολογητή. Και ο κάθε ιερέας μπορεί και πρέπει να προσέρχεται στον Δεσπότη του για εξομολόγηση και άφεση αμαρτιών.<br />(Η δυτική εκκλησία μάλιστα προσέφυγε και στη μέθοδο του παραβάν για να μην βλέπουν ο ένας το πρόσωπο του άλλου, ιερέας και εξομολογούμενος).</strong></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#990000;"><strong><span style="color:#ffff66;">.<br /></span>Έτσι φτιάχνοντας τη συνταγή σύμφωνα με τις επιθυμίες τους, απάλλαξαν τον ιερέα από την ιδιότητα του «αδελφού» στη ζωή και στη δημόσια εξομολόγηση και τον μετέτρεψαν (οι ανώτεροι σε βαθμό άγαμοι κληρικοί) σε όργανο εξουσίας, που δίνει άφεση αμαρτιών στους αμαρτωλούς, άραγε ως Αντιπρόσωπος του Θεού; (πως λέμε Αποκλειστικός αντιπρόσωπος…) που παίρνει εντολές από τον Επίσκοπο και ο οποίος Επίσκοπος βρίσκεται σε διαρκή ζωντανή σύνδεση με το…Θεό… </strong></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#ffff66;"><strong>.</strong></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#990000;"><strong>Όμως ο ιερωμένος δεν διαφέρει σε τίποτα από τον πιστό, έναντι της Εκκλησίας και του Θεού, αφού και οι δύο είναι σύμφωνα με την Εκκλησία, φορείς ιεροσύνης. Η μόνη διαφορά είναι η υποχρέωση του ιερέα να τελέσει το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Κι αυτό ήταν το νόημα της δημόσιας εξομολόγησης: Η μέσω της αδελφοσύνης ισότητα. </strong></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#990000;"><strong><span style="color:#ffff66;">.<br /></span>Θεωρώ, <span style="color:#000000;">αν σκεφθώ ως πιστός,</span> ότι ουδείς ιερέας είναι κατάλληλος ή έχει το δικαίωμα να δεχθεί τα μυστικά της ψυχής ενός Ανθρώπου, πολύ δε περισσότερο και να τον συγχωρήσει για όσα θα του εκμυστηρευτεί. Να τον συγχωρήσει αν του έκανε του ίδιου κάποιο κακό μάλιστα. Όπως δηλαδή θα μπορούσε να κάνει ο οποιοσδήποτε. Αλλά ο Χριστός δεν δίνει εντολή σε κανέναν να εξομολογήσει κατά μόνας. Είπε μόνον: «Εξομολογείσθε αλλήλοις» (δηλαδή μεταξύ σας) Αν το παπαδαριό δεν θέλει να εκθέτει δημόσια τις αμαρτίες του, ας κλείσει αυτό το κεφάλαιο της εξομολόγησης. Ή μάλλον ας το κλείσουν οι θρησκευόμενοι με το να μην πηγαίνουν να εξομολογηθούν. Άλλωστε, δεν καταλαβαίνω γιατί δεν θα μπορούσε ο πιστός να εξομολογηθεί με την προσευχή στο Θεό του και να του πει όσα και ό,τι θέλει. </strong></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#990000;"><strong><span style="color:#ffff66;">.<br /></span>Πολύ δε περισσότερο που η Εκκλησία τοποθετεί την Προσευχή πολύ ψηλά σε σπουδαιότητα άρα, μέσω αυτής μπορούν να ειπωθούν τα πάντα. Θα πει κανείς : Ναι αλλά ο Θεός τα ξέρει. Υποθέτω πως η εξομολόγηση στο Θεό θα γίνει όχι για να μάθει ο Θεός κάτι που ήδη ξέρει, μα για να συναισθανθεί ο πιστός ότι έσφαλε και με την παραδοχή του αυτή, να καθαρθεί και να ζητήσει άφεση αμαρτιών από τον πραγματικά Αρμόδιο και Έχοντα εξουσία για τα πάντα. Κι αλλιώς: Μπορεί ο κάθε πιστός να ζητήσει συγγνώμη από το κάθε έναν που του έκανε κάποιο κακό οπότε η εξομολόγηση κατά μόνας, καθίσταται περιττή.<br /> <span style="color:#ffff66;">.<br /></span>Και τώρα <span style="color:#000000;">ας σκεφθώ ως πολίτης,</span> απαλλαγμένος από την υποχρέωση του πιστού να δέχομαι άκριτα ό,τι σκοτεινό, γκρίζο ή φωτεινό, μου λένε οι παπάδες .<br />Η εξομολόγηση, είναι κατά τη γνώμη μου, ένα εργαλείο της Εκκλησίας, που σκοπός του είναι, να δημιουργεί μια σχέση εξάρτησης, μια άτυπη εξουσία των παπάδων πάνω στους πιστούς, των οποίων τα μυστικά γνωρίζουν από την εξομολόγηση.<br />Και επίσης μια επιπρόσθετη εξουσία των Δεσποτάδων πάνω στους παπάδες που οι ίδιοι εξομολογούν. Και λέω επιπρόσθετη αφού είναι και φυσικοί τους προϊστάμενοι και συχνά αδυσώπητοι. Δεν είναι λίγες οι φορές, όπου γυναίκες, μετά την εξομολόγηση, έλεγαν σοκαρισμένες, ότι ο εξομολογητής ιερέας προσπαθούσε να εκμαιεύσει τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις, συσχετίζοντας τις αμαρτίες στο… κρεβάτι με τον ασπασμό των εικόνων στην εκκλησία…. Καμία από τις γυναίκες αυτές , δεν ξαναπήγε στην εξομολόγηση. Και κάποιες από αυτές δεν ξαναπάτησαν το πόδι τους στην Εκκλησία. Όσοι ή όσες από τα θύματα της εξομολόγησης συνεχίζουν να πηγαίνουν, κουβαλούν ένα σωρό προκαταλήψεις, ενοχές και ψυχικές ασθένειες. Και ασφαλώς ο καθένας από σας θα έχει τις εμπειρίες του ή θα έχει ακούσει τις εμπειρίες των άλλων.</strong></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#990000;"><strong><span style="color:#ffff66;">.<br /></span>Μπορεί η Εκκλησία να λέει ότι σύμφωνα με το δόγμα, η εξομολόγηση είναι μυστήριο. Η μόνη τους έννοια είναι όμως το πώς θα διατηρήσουν και θα διευρύνουν την εξουσία τους πάνω στους πιστούς. Να διαφεντεύουν τους αφελείς. Το πώς να απολαμβάνουν τιμές , δόξες, αναγνώριση επιβεβαίωση. Ό,τι επιζητούν δηλαδή και οι κοσμικοί. Τότε γιατί έβαλαν τα ράσα; θα αναρωτηθεί κάποιος... Ίσως, ακριβώς, για όλα αυτά….<br />Είναι ανάγκη, ο σύγχρονος άνθρωπος να σκέπτεται και να διυλίζει τα πράγματα κι όχι να καταπίνει ότι του δίνουν στο όνομα του Θεού.. αφού στο όνομά Του έγιναν τα μεγαλύτερα εγκλήματα..</strong></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#990000;"><strong><span style="color:#ffff66;">.<br /></span>Έτσι γινόταν μέχρι τώρα. Κοιτάξτε μέσα στην ιστορία πόσο φορτωμένη μέσα στην ανομία είναι η Εκκλησία, επειδή οι θρησκευόμενοι ήταν εύπιστοι κι η εξουσία της Εκκλησίας απόλυτη, έφτασαν μέχρι να πουλούν τα κτήματά τους, να δίνουν τα χρήματα στην Εκκλησία για να πάρουν ένα χαρτί που έλεγε ότι συγχωρούνται οι αμαρτίες τους…(Στο όνομα του…Θεού) (Δυτική Εκκλησία)<br />Αλλά ας μη ξεχνούμε και τους σκλαβωμένους, από τους Τούρκους, Έλληνες που έδιναν τη περιουσία τους στην Εκκλησία για να τη γλιτώσουν από τον κατακτητή αλλά πιο καλά να την έπαιρναν οι Τούρκοι, αφού μετά την απελευθέρωση όλα θα πέρναγαν στην κτήση του ελληνικού κράτους που θα τα μοίραζε κάποια στιγμή στους πολίτες του. Ενώ τώρα η Εκκλησία όχι μόνο βρέθηκε με τεράστια περιουσία αλλά διεκδικεί με οθωμανικά φιρμάνια και σφραγίδες και απύθμενη απληστία, τεράστιες εκτάσεις…. (Ανατολική Εκκλησία) Αν θέλεις πίστευε. Αλλά ερεύνα. Μην καταπίνεις αμάσητα όσα σου δίνουν.</strong></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#990000;"><strong><span style="color:#ffff66;">.<br /></span>Κλείνοντας, θα έλεγα πως οι θρησκευόμενοι έχουν το Θεό τους για να Του εκφράζουν την πίστη και τα συναισθήματά τους. Όπως μπορούν λοιπόν να Του ζητήσουν βοήθεια για ένα τους πρόβλημα, έτσι μπορούν και να εξομολογηθούν Σ’ Αυτόν. Εκτός κι αν πρόκειται να κάνουν απεργία οι παπάδες γιατί ο Θεός τούς παίρνει τις αρμοδιότητες……..<br />Όσο για τους άθεους, αρκεί να τηρούν τους νόμους της πολιτείας και τους ηθικούς άγραφους νόμους ως και το δικό τους αξιακό σύστημα, που μπορεί να έχει γι αυτούς, ακόμη μεγαλύτερο βάρος και βάθος…</strong></span><br /><span style="font-size:130%;"> <br /></span><br /></div><div align="justify"></div><div align="justify"><br /></div><div align="justify"></div><div align="justify"><br /></div><div align="justify"></div><div align="justify"><br /></div><div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SvgATLpaF7I/AAAAAAAAB1A/gzqS9heDOSY/s1600-h/IMG_2055.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5402068082574890930" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SvgATLpaF7I/AAAAAAAAB1A/gzqS9heDOSY/s400/IMG_2055.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-8895832569682102372?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com54tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-21840505643620291362009-11-05T01:42:00.018+03:002009-11-05T19:29:12.911+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SvIDf4zZ74I/AAAAAAAAB04/yQjuPjZRqWI/s1600-h/Κολάζ55[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5400382749529468802" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 208px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SvIDf4zZ74I/AAAAAAAAB04/yQjuPjZRqWI/s400/%25CE%259A%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B655%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;"><strong><em>Φαίδωνα Θεοφίλου</em></strong></span><br /><br /><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#990000;"><strong>Στην αρχή ήταν το δέος.<br /><br />Όταν άρχισε να ραγίζει, όλα ξεδιάλυναν.<br /><br />Βράχια που ξεφύτρωναν με το νεύμα του Θεού.<br /><br />Θάλασσα να καθρεφτίζει τ’ ουρανού τις προθέσεις.<br /><br />Ποιητών και Αγίων ψιθυρίσματα,<br /><br />με τις τέσσερις εποχές να παραστέκουν.<br /><br />Στο καστρομοναστήρι οι αιώνες ταξινομημένοι<br /><br />με την πνοή της Ιστορίας.<br /><br />Τα λόγια του Ιωάννη στον αιθέρα κεντημένα<br /><br />και τα οράματα να φωλιάζουν στο σπήλαιο.<br /><br />Μπαίνουμε στο λιμάνι<br /><br />και μας μηνάει η Πάτμος:<br /><br />«Στην πέτρα η Δύναμή μου,<br /><br />η Σοφία μου στο λευκό<br /><br />οι ισορροπίες της Ψυχής μου στα σχήματα».<br /><br />Με αρσενοπρέπεια κατεβαίνει ο ήλιος<br /><br />τη σκάλα του στη θάλασσα.<br /><br />Οι αποχρώσεις ξεσπούν<br /><br />σαν παιδικά αισθήματα.<br /><br />Άγγελοι κρατούν στα κύματα τον ίσο…<br /><br />Ο Ιωάννης αλλοπαρμένος<br /><br />απ’ το Ουράνιο Πάθος<br /><br />αφήνει τη φωνή Του ως εμάς:<br /><br />«Στου Θεού τον Έρωτα αφεθείτε»<br /><br />Και των Ανθρώπων, συμπλήρωσα<br /><br />και των Ανθρώπων,<br /><br />ενώ το πλοίο έδενε στο ντόκο…<br /></strong></span></div><br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SvIDY7WAnOI/AAAAAAAAB0w/hhm6XYkWO5I/s1600-h/αναρτήσεις6[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5400382629952396514" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 278px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SvIDY7WAnOI/AAAAAAAAB0w/hhm6XYkWO5I/s400/%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25AE%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%25826%5B1%5D.jpg" border="0" /></a> @C : Φαίδων Θεοφίλου -All rights reserved<br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-2184050564362029136?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com41tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-45743329051275952382009-11-03T17:11:00.015+03:002009-11-03T17:31:22.698+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SvA6uOYgZHI/AAAAAAAAB0o/LstslbarvdQ/s1600-h/mail[3].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399880519026500722" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 226px; CURSOR: hand; HEIGHT: 151px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SvA6uOYgZHI/AAAAAAAAB0o/LstslbarvdQ/s400/mail%5B3%5D.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#000000;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#000000;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;">.</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#000000;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#000000;">Τα χαμόγελα της θάλασσας</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;">.</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#000000;">τα μάζεψαν όλα οι τουριστικές αφίσες.</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;">.</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#000000;">Δείκτες στατιστικής και συναλλάγματος</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;">.</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#000000;">γινήκαν τα κρεβάτια.</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;">.</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#000000;">Κι όμως το πέλαγο είν' ακόμα ανθισμένο.</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;">.</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#000000;">Οι φυστικιές ετοιμάζουν </span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;">.</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#000000;">τη δικιά τους επανάσταση </span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;">.</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#000000;">με τη στυφή παντιέρα</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;">.</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#000000;">και την τεντωμένη εκδίκηση</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;">.</span></div><div align="center"></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#000000;">της χλωροφύλλης.</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"></span></div><div align="center"></div><br /> <span style="color:#ffff99;"> .</span><br /><br /><br /><div align="center"><span style="color:#000000;"></span></div><br /><div></div><div></div><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SvA6i6fJ9aI/AAAAAAAAB0g/kNgLedSWa5Y/s1600-h/mail[4].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399880324707120546" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 226px; CURSOR: hand; HEIGHT: 151px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SvA6i6fJ9aI/AAAAAAAAB0g/kNgLedSWa5Y/s320/mail%5B4%5D.jpg" border="0" /></a><strong></strong></div><div><strong><span style="font-size:85%;"><em>Από το βιβλίο "Επίμονο Θεώρημα" 25 ποιήματα κι ένα Επίγραμμα</em></span></strong></div><div><span style="font-size:85%;"><strong>Οι φωτογραφίες είναι του Δημήτρη Ταλιάνη</strong></span></div><div><span style="font-size:85%;"><strong></strong><br /><br /></span><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-4574332905127595238?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com9tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-65808965295880907362009-10-27T23:56:00.008+03:002009-10-28T00:14:06.077+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sude7HY5SDI/AAAAAAAAB0A/JjyifSNa6Cc/s1600-h/3a2a50a54754de41d31729ebc74d1003_web[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397387048115587122" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sude7HY5SDI/AAAAAAAAB0A/JjyifSNa6Cc/s400/3a2a50a54754de41d31729ebc74d1003_web%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div align="center">Φαίδωνα Θεοφίλου<br /><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color:#cc0000;"><strong><em>«Ψάχνω για το δικό μας το πελεκημένο Θέλω»</em></strong> <strong>μονολογεί «Ο νεαρός Έλληνας» ανιχνεύοντας το μέλλον του Ελληνισμού. Ίσως υπάρχει γύρω μας και μέσα μας μια Ελλάδα που δεν υποψιαζόμαστε κι ένας Έλληνας που βαδίζει στη κόψη του ξυραφιού, έχοντας τις ίδιες πιθανότητες να χάσει την ψυχή του ή να την αποκαλύψει λαμπερή </strong></span></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc0000;"><strong>και να νιώσει την επιθυμία για τον επαναπροσδιορισμό, </strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc0000;"><strong>μιας πορείας νέας. </strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc0000;"><strong>Να βάλλει στόχους που να ξεπερνούν τις δυνάμεις του: </strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc0000;"><strong>Γιατί, τι νόημα θα είχαν στόχοι </strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"><span style="color:#cc0000;"><strong>που είναι μέσα στα όριά του;<br /></strong></span><br /><strong><em><span style="color:#000000;">«Τον καθαρό το Λόγο να φιλάς στο στόμα<br />για να γίνει σφυγμός<br />στο σώμα όλου του κόσμου»<br /></span><br /></em><span style="color:#cc0000;">Οι ποιητές είτε ακούγονται είτε όχι, επιμένουν. </span></strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc0000;"><strong>Απλώνουν την έπαρση της ψυχής τους σαν δίχτυ να αιχμαλωτίσουν το αδύνατο. </strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc0000;"><strong>Έτσι λοιπόν ο Ελληνισμός, στο μέτρο που, κατά την ιστορική του διαδρομή, έφτασε το αδύνατο και το έκανε αυτονόητη υπόθεση, είναι λαός ποιητικός.</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc0000;"><strong>Και όχι μόνο γι αυτό. «Ο νεαρός Έλληνας» αρμενίζοντας ενάντια σε καιρούς μικρόψυχους, θερμαίνει στο στήθος του την Ουτοπία σαν αγαπημένη, που θα μεταβληθεί σε τρέχουσα πραγματικότητα. </strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc0000;"><strong>Η εικόνα του νέου Ελληνικού Μύθου υπάρχει. </strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"><span style="color:#cc0000;"><strong>Μόνο που είναι κατατεμαχισμένη και σκόρπια σε μυριάδες κομμάτια. Κι είναι αυτά τα κομμάτια, τα πιο λαμπερά και κλείνουν μέσα τους θησαυρούς και μάγια. Ο στόχος περιμένει: </strong></span></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"><span style="color:#cc0000;"><strong>Να συνθέσουμε αργά έστω, μα σταθερά </strong></span></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"><span style="color:#cc0000;"><strong>την εικόνα του Νέου Ελληνικού Μύθου…<br /></strong></span><br /></span><em><span style="font-family:lucida grande;">Φαίδωνα Θεοφίλου<br />«Ο Μικρός Ελληνικός-τρεις Λόγοι<br />Εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ<br />Γ΄Έκδοση – (εξαντλημένο)<br /></span></em><br /></div><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SudeyHePKbI/AAAAAAAABz4/b4Ld9qNhwic/s1600-h/Εικόνα009[1].JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397386893519169970" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SudeyHePKbI/AAAAAAAABz4/b4Ld9qNhwic/s400/%25CE%2595%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C%25CE%25BD%25CE%25B1009%5B1%5D.JPG" border="0" /></a><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-6580896529588090736?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com23tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-74390322784623966082009-10-24T00:16:00.043+03:002009-11-01T11:42:14.141+03:00<p><a href="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SuIdximZmII/AAAAAAAABzw/qKNvFHpYmoA/s1600-h/smagritte18[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395908040481937538" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 107px; CURSOR: hand; HEIGHT: 148px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SuIdximZmII/AAAAAAAABzw/qKNvFHpYmoA/s400/smagritte18%5B1%5D.jpg" border="0" /></a> <span style="font-size:85%;"><span style="color:#000099;"><strong><span style="font-size:100%;">Του Φαίδωνα Θεοφίλου</span></strong><br /></span><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc0000;"><strong>Θέμα πρώτο:</strong></span> </span></p><p><br /><span style="font-size:130%;">Ο πρώην υπουργός Οικονομίας της Ν.Δ. κ. Παπαθανασίου<br />αντί να ζητήσει συγγνώμη από τους Έλληνες πολίτες<br />που μαζί με τον προκάτοχό του<br />κ. Αλογοσκούφη και τον «μικρούτσικο» πρώην πρωθυπουργό,<br />έφθασαν τη χώρα στο χείλος του οικονομικού γκρεμού,<br />κατασπαλώντας τις οικονομίες του ελληνικού λαού<br />και ανεβάζοντας στο κόκκινο τη διαφθορά, αντί λοιπόν να<br />ζητήσει συγγνώμη ο θρασύτατος και αναιδής Παπαθανασίου,<br />περιέρχεται στα παράθυρα των καναλιών κάνοντας<br />αντιπολίτευση σε μια κυβέρνηση ηλικίας 20 ημερών!!!! Μια<br />κυβέρνηση που σε τόσο λίγο χρόνο δεν προλαβαίνει να κάνει<br />ούτε καλό ούτε κακό… Συνεπώς η κάθε είδους αντιπολίτευση<br />δ ε ν έχει ΑΚΟΜΑ λόγο ύπαρξης. Αλλά, φωνάζει ο κλέφτης…</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ffff66;">.</span><br /><span style="font-size:130%;">Οι παλαιότεροι έχουν πλήρη γνώση της νοοτροπίας της<br />Δεξιάς: «Ξέρεις ποιος είμαι γώ;» «Κάνε πέρα να περάσω" "<br />Θα σε τυλίξω σε μια κόλλα χαρτί» (βλέπε φάκελο πολιτών για<br />τα πολιτικά τους φρονήματα, επί Καραμανλή πρεσβύτερου…)<br />Καιρός είναι να γνωρίσει και η σημερινή νεολαία, τι σημαίνει<br />… «αναβαθμισμένο» ήθος της σύγχρονης Δεξιάς…<br /><br /><span style="color:#cc0000;"><strong>Θέμα δεύτερο:</strong> </span></span></p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc0000;"><p><br /></span>Ο Σύ.ριζ.α φαίνεται πως δεν έμαθε και πολλά πράγματα από<br />τα παθήματά του απ' τον περασμένο Δεκέμβρη όπου -<br />ταυτιζόταν με τους κουκουλοφόρους και κάλυπτε τα<br />έκτροπα του Δεκεμβρίου του 2008, με αποτέλεσμα από το<br />18% που του έδιναν οι δημοσκοπήσεις, προ των<br />ολισθημάτων του, να λαχανιάσει για να μπει στη βουλή<br />τον Οκτώβρη του 2009.<br />Το κόμμα των 10 συνιστωσών και του 4%, θα πρέπει να<br />καταλάβει ότι σε ένα κράτος δικαίου, όλοι υπόκεινται σε<br />έλεγχο, είτε ανήκουν στο Συριζα είτε στον Ακρόριζα είτε<br />στην πιπερόριζα είτε στη βράσε όρυζα…Εάν η αστυνομία<br />έκανε λάθος με τα στελέχη του Σύριζα στα Εξάρχεια, τότε<br />να ζητήσει συγγνώμη ο κατά νόμον υπεύθυνος που είναι ο<br />διοικητής της αστυνομίας. Ο υπουργός κ. Χρυσοχοΐδης δεν<br />έχει καμιά δουλειά να ζητάει συγγνώμη για κάθε αρνητικό<br />περιστατικό και να παραιτεί τον αστυνομικό διοικητή αν τον<br />παραίτησε γι αυτό, γιατί επικοινωνιακά,<br />φάνηκε ότι ο υπουργός παραίτησε τον διοικητή για να<br />ικανοποιήσει τον Σύριζα. Αν είναι έτσι τότε τι γίνεται με<br />όλους αυτούς τους πολίτες και τους μετανάστες που έχουν<br />υποστεί απάνθρωπη βία από την ΕΛ.ΑΣ; Ποιος θα ζητήσει<br />συγγνώμη από αυτούς και πόσοι θα παραιτηθούν γι αυτούς;<br />Ή μήπως ο Σύριζα είναι υπεράνω όλων και εναντίον όλων;<br />Νομίζω λοιπόν, η συγγνώμη και η αναγνώριση του λάθους<br />από τον αρμόδιο διοικητή της αστυνομίας αρκεί.<br />Και μια υπενθύμιση στον πρόεδρο του Συριζα, κ. Α.Τσίπρα<br />πριν να γίνει...Τσιπράκος.<br />Αν θέλει να κάνει το κόμμα του ελκυστικό, μπορεί να το κάνει με την πολιτική ωριμότητα και όχι με ακραίες δηλώσεις – φούσκες που στοχεύουν στη στιγμιαία εντυπωσιοθηρία.<br /><br />Θέλουμε μια αστυνομία που να <strong>τηρεί το νόμο κατά γράμμα<br />και για όλους .</strong> Θέλουμε μια αστυνομία να είναι παντού<br />παρούσα για να υπερασπιστεί ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ<br />ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ. Να ξεχάσει την<br />αυταρχικότητα, τους τσαμπουκάδες και την άσκηση βίας.<br />Θέλουμε μια αστυνομία που να έχει συνείδηση ότι ο<br /><strong>Εργοδότης της είναι ο ελληνικός λαός και ότι πρέπει να<br />παράγει έργο υπέρ αυτού και όχι να του παριστάνει το<br />αφεντικό.<br /></strong>Δεν είναι όμως αποδεκτό να<br />υπάρξει ούτε ένας μεμονωμένος πολίτης, φορέας ή κόμμα<br />που να θεωρεί <strong>ότι μόνον «οι άλλοι» πρέπει να υπόκεινται<br />σε έλεγχο από την αστυνομία και όχι οι ίδιοι…<br /><br /><span style="color:#cc0000;">Θέμα τρίτο:</span></strong><span style="color:#cc0000;"> <strong>Λά.ο.σ. ή Λα.ό.ς.; </strong></span></span></p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc0000;"><strong><p><br /></strong></span>Η λέξη αυτή, δεν είναι μέρος του λόγου (ουσιαστικό,<br />επίθετο, ρήμα κ.λ.π) αλλά πρόκειται για ακρωνύμιο των<br />λέξεων: Λαϊκός, ορθόδοξος, συναγερμός. Συνεπώς ουδείς<br />είναι υποχρεωμένος να το τονίζει όπως θα ήθελε η<br />εμποράντζα της πολιτικής και άλλων ειδών, Γ. Καρατζαφέρης, αφού δεν υπόκειται σε γραμματικούς κανόνες, όπως και η λέξη Γ.Σ.Ε.Ε (Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος). Το αντίθετο μάλιστα:Θα πρέπει να τονίζεται ως <strong><span style="color:#000000;">Λά.ο.σ.</span></strong> για να<br /><strong><span style="color:#000099;">ξεχωρίζει από τη λέξη «Λαός»</span></strong> που είναι ουσιαστικό και<br />κλίνεται σε όλες τις πτώσεις. Μην τρελαθούμε δηλαδή..<br /></span><br /></p><p><a href="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SuIdqU1IahI/AAAAAAAABzo/gX3Yz3jObQE/s1600-h/smagritte62[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395907916526545426" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 146px; CURSOR: hand; HEIGHT: 115px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SuIdqU1IahI/AAAAAAAABzo/gX3Yz3jObQE/s400/smagritte62%5B1%5D.jpg" border="0" /></a> </p><p><span style="font-size:130%;">Θέμα 4ο <strong>Ήρωες...αστυνομικοί ξυλοκοπούν γυναίκα..</strong></span></p><p align="justify"><span style="font-size:130%;">Διαβάστε στο σύνδεσμο αυτόν, </span><a href="http://yiannas.pblogs.gr/2009/10/anoihth-epistolh-ston-k-hrysoho-dh-gia-ton-anaiteio-xylodarmo-mo.html"><span style="font-size:130%;">http://yiannas.pblogs.gr/2009/10/anoihth-epistolh-ston-k-hrysoho-dh-gia-ton-anaiteio-xylodarmo-mo.html</span></a><span style="font-size:130%;"> την επιστολή μια κυρίας προς τον υπουργό</span></p><p align="justify"><span style="font-size:130%;">κ. Χρυσοχοϊδη όπου εξιστορεί τον ξυλοδαρμό της από αστυνομικούς του τμήματος Σαλαμίνας, επειδή φροντίζει αδέσποτα ζώα. Άλλη μια περίπτωση, όπου οι αστυνομικοί νιώθουν...γενναίοι ξυλοκοπώντας το ανυπεράσπιστο θύμα τους και παραβαίνοντας το νόμο που απαγορεύει την βιαιοπραγία. Ώρα είναι να καθαρίσει από τη βρώμα η αστυνομία.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-7439032278462396608?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com34tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-31654278580535869832009-10-19T22:22:00.011+03:002009-10-19T23:06:40.600+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sty828QczCI/AAAAAAAABzg/FksDBecukSE/s1600-h/image[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394394105757092898" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 219px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sty828QczCI/AAAAAAAABzg/FksDBecukSE/s320/image%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><div align="left"><span style="font-size:130%;">Σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία<br /><br />Από το βιβλίο "Ο Τ Ρ Ο Φ Ι Μ Ο Σ" – Μυθιστόρημα<br /><br /></span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;"><em>……………………..<br />Όμορφη μέρα. Λιακάδα.<br />Στα παγκάκια κάτω απ’ τους ευκάλυπτους, η ζέστη μαλάκωνε.<br />Σ’ ένα απ’ αυτά καθόταν η καστανομάλα, με τα μαλλιά της λαμπερά<br />και τη γαλάζια ρόμπα της ολοκάθαρη. Κάθισα κοντά της.<br />Όταν κοίταζα τα μάτια της, δεν είχα λόγο να μιλώ.<br />Γλύκα και γαλήνη κι εκφραστικότητα άφατη. Τα μάτια της μιλούσαν<br />αδιάκοπα κι έλεγαν πολλά.. Όποιος όμως προσπαθούσε να τα διαβάσει<br />δεν θα τα κατάφερνε, αν επεδίωκε μέσα σ’ αυτά να βρει τα γνωστά και<br />οικεία συναισθήματα, τις καθημερινές ανάγκες, γιατί τα μάτια της έλεγαν<br />άλλα, πιο μακρινά.<br />Ένιωθα μια ακατανίκητη έλξη να την κοιτάξω και λίγο μετά ήμουν σαν<br />υπνωτισμένος.</em></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#660000;"><em>.<br />Τα πόδια της μακριά, το δέρμα της λείο και χλωμό.<br />Όπως είχε λίγο ανοιχτά τα πόδια της, τρύπωσε το βλέμμα μου ανάμεσά τους<br />και μια παρατεταμένη ανατριχίλα με διαπέρασε για το υπέροχο μυστικό.</em></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#660000;"><em>.<br />Ο έρωτας είναι ζωγράφος. Μεταμορφώνει τα αισθήματα, τα χρώματα, τα ρίγη,<br />το πάθος που ζητάει διέξοδο, τον τρόπο να καταλαβαίνω τον κόσμο. Ο έρωτας<br />είναι αυτός που καταργεί τα όρια της πραγματικότητας και της φαντασίας και<br />γενικώς τα όρια. Και πρέπει ο έρωτας να είναι μυστικός. Να μην επιδεικνύεται,<br />να μη ξοδεύεται με λόγια στον περίγυρο. Να έχει τη μυστικότητα της συνωμοσίας<br />και την ιερότητα του άδηλου και του κρύφιου. Να σε βλέπουν να χαμογελάς<br />με αυτή τη λάμπουσα ιδιαιτερότητα και να σκέπτονται:<br />Το χαμόγελο αυτό δεν είναι εκ του κόσμου τούτου.</em></span></div><span style="font-size:130%;"><div align="left"><br /><span style="color:#660000;"><em>Να χαϊδεύεις με το βλέμμα σου όλα, όσα οι άλλοι θεωρούν μεγάλα προβλήματα.<br />Να συλλέγεις το ρόδινο, όπου το βρίσκεις, και να τ’ απλώνεις στο στήθος σου,<br />για ν’ αντέχεις τα κύματα του έρωτα όταν σου κόβουν την ανάσα.<br />Να μαθαίνεις τη γεωγραφία του σώματος κάθε φορά, σα να είναι η πρώτη.<br />Να νιώθεις απειροελάχιστος βαδίζοντας στο συντροφικό σώμα, ώστε<br />ν’ ανακαλύπτεις κάθε λεπτομέρεια της διαδρομής, και πιο μεγάλος<br />απ’ ότι πράγματι είσαι, ώστε να μπορείς να προσφέρεις τα ερωτικά σου δώρα.</em></span></div><div align="left"><br /><span style="color:#660000;"><em>Θα δέχεσαι όχι μόνο την αγωνία που συσπά τα κύτταρά σου, τη θέρμη που<br />διακλαδίζεται στα μέλη του σώματος και σε κάνει να νιώθεις λαφρύτερος,<br />θα δέχεσαι όχι μόνο τη χαρά και τη λύτρωση, μα και τον πόνο του έρωτα,<br />που είναι απ’ όλα ο πιο αληθινός...<br /><br />Πριν να σηκωθεί απ’ το παγκάκι και ν’ απομακρυνθεί με αργά βήματα,<br />της έπιασα το χέρι και το χάιδεψα. Μέσα από το λείο και διάφανο δέρμα<br />διέκρινα λίγες γαλάζιες φλεβίτσες. Κι όσο της κρατούσα το χέρι,<br />αισθάνθηκα ένα ρεύμα να περνάει μέσα μου σε μια διαρκή ροή.<br />Εκείνη, όταν σηκώθηκε, χτένισε με τα δάχτυλά της τα μαλλιά μου<br />και με τη χάρη του σώματός της, τρόχισε τις αισθήσεις μου.<br />…………………………………………….<br /></em></span></span></div>Εκδόσεις ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ . Κεντρική διάθεση Σόλωνος 133, 10677 Αθήνα<br />Τηλ. 210 3806305 E mail: alexcom@otenet.gr<br /><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sty8qQth0uI/AAAAAAAABzY/K4EnjockoL4/s1600-h/αναρτήσεις[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394393887909466850" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sty8qQth0uI/AAAAAAAABzY/K4EnjockoL4/s320/%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25AE%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-3165427858053586983?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com20tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-19600675541681819672009-10-13T17:10:00.020+03:002009-10-13T19:16:20.950+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/StSVMNGNM6I/AAAAAAAABzQ/96hOc0TV5Y4/s1600-h/images[45].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392098690775987106" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 124px; CURSOR: hand; HEIGHT: 86px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/StSVMNGNM6I/AAAAAAAABzQ/96hOc0TV5Y4/s320/images%5B45%5D.jpg" border="0" /></a><br /><span style="color:#cc0000;"><strong><span style="font-size:130%;">Ανάμεσα σε όσα σοβαρά και τρέχοντα μας απασχολούν,<br />«Οι αφορισμοί για το Γάμο» ας θεωρηθούν μια ευχάριστη παρένθεση όσων κατά καιρούς ειπώθηκαν για το γάμο από σημαντικούς συγγραφείς, φιλοσόφους, επιστήμονες, ανθρώπους της Τέχνης και των Γραμμάτων.<br />Οι εμπειρίες του γάμου που μετουσιώνονται άλλοτε σε χιούμορ και άλλοτε σε πικρά συμπεράσματα, από άνδρες κατά κανόνα, αλλά για τούτο όχι και λιγότερο ενδιαφέρουσες. (Έψαξα πολύ για τη γνώμη των γυναικών αλλά δυστυχώς δεν βρήκα κάτι, αφού οι γυναίκες μάλλον δεν μιλούν για το Γάμο αλλά μόνο τον επιθυμούν...) Σίγουρα θα προκαλέσουν το γέλιο στους περισσότερους από σας ή τουλάχιστον το μειδίαμα μετά της ανάλογης περισυλλογής στους λιγότερους. Μπορεί όμως και να είναι ακριβώς το αντίθετο. Ο καθείς κι η καθεμία με τις εμπειρίες τους…</span></strong><br /></span><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/StSVEuoWRBI/AAAAAAAABzI/BVWYszmv-7M/s1600-h/images[16].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392098562338604050" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 139px; CURSOR: hand; HEIGHT: 111px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/StSVEuoWRBI/AAAAAAAABzI/BVWYszmv-7M/s320/images%5B16%5D.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:180%;"> <em>Όταν κάποιος σου κλέβει τη γυναίκα, δεν υπάρχει καλύτερη εκδίκηση από το να τον αφήσεις να την κρατήσει<br /></em><strong>Sacha Guitry<br /></strong><br /><em>Μετά το γάμο, άνδρας και γυναίκα γίνονται δύο πλευρές ενός νομίσματος, δεν μπορούν να συναντηθούν, αν και βρίσκονται πάντα μαζί.<br /></em><strong>Hemant Joshi </strong></span></div><div><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/StSU9VednSI/AAAAAAAABzA/rVc5ep45ie8/s1600-h/images[37].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392098435327171874" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 140px; CURSOR: hand; HEIGHT: 97px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/StSU9VednSI/AAAAAAAABzA/rVc5ep45ie8/s320/images%5B37%5D.jpg" border="0" /></a><br /><span style="font-size:180%;"><em>Παντρέψου οπωσδήποτε. Αν πάρεις καλή γυναίκα θα είσαι ευτυχισμένος, αλλιώς θα γίνεις φιλόσοφος<br /></em><strong>Σωκράτης<br /><br /></strong><em>Οι γυναίκες μας εμπνέουν μεγάλα πράγματα και μας έμποδίζουν να τα αποκτήσουμε<br /></em><strong>Dumas<br /></strong><br /><em>Το μεγάλο ερώτημα,...που δεν μπόρεσα να απαντήσω....είναι:<br />"Τι θέλει μια γυναίκα;"<br /></em><strong>Sigmund Freud<br /><br /></strong></span><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/StSU33hjieI/AAAAAAAABy4/Rb2xszutuJM/s1600-h/images[24].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392098341387733474" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 132px; CURSOR: hand; HEIGHT: 101px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/StSU33hjieI/AAAAAAAABy4/Rb2xszutuJM/s320/images%5B24%5D.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:180%;"><em> "Κάποιοι ρωτούν για το μυστικό του μακροχρόνιου γάμου μου. Διαθέτουμε χρόνο να πηγαίνουμε δυο φορές την εβδομάδα σ' ένα εστιατόριο. Λίγο φως των κεριών, δείπνο, χαμηλή μουσική και χορό. Εκείνη πηγαίνει τις Τρίτες, εγώ τις Παρασκευές."<br /></em></span><span style="font-size:180%;"><strong>Henny Youngman<br /><br /></strong><br /><em>Ήμουν άτυχος και με τις δυο γυναίκες μου. Η πρώτη μ' εγκατέλειψε και η δεύτερη δεν το έκανε.<br /></em><strong>Patrick Murray<br /><br /></strong><br /></span><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/StSUxRdV6FI/AAAAAAAAByw/EShFibBKI44/s1600-h/images[13].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392098228090300498" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 123px; CURSOR: hand; HEIGHT: 98px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/StSUxRdV6FI/AAAAAAAAByw/EShFibBKI44/s320/images%5B13%5D.jpg" border="0" /></a> <span style="font-size:180%;"><em>Δυο μυστικά για να κρατήσεις τον γάμο σου:<br />1. Όταν έχεις άδικο, παραδέξου το,<br />2. Όταν έχεις δίκιο σώπαινε.<br /></em><strong>Nash<br /></strong><br /><br /><em>Ο αποτελεσματικότερος τρόπος να θυμάσαι τα γενέθλια της γυναίκας σου είναι να τα ξεχάσεις μια φορά.<br /></em><strong>Anonymous</strong></span><br /><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/StSUr2sUNFI/AAAAAAAAByo/w5zvE2PfVgE/s1600-h/images[18].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392098135006000210" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 122px; CURSOR: hand; HEIGHT: 115px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/StSUr2sUNFI/AAAAAAAAByo/w5zvE2PfVgE/s320/images%5B18%5D.jpg" border="0" /></a> <span style="font-size:180%;"><em>Η γυναίκα μου κι εγώ ήμασταν ευτυχισμένοι για 20 χρόνια. Μετά συναντηθήκαμε.<br /></em><strong>Rodney Dangerfield</strong><br /><br /><em>Η καλή γυναίκα συγχωρεί τον άντρα της όταν αυτή έχει άδικο.<br /></em><strong>Milton Berle</strong></span><br /><br /><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/StSUm1cZH2I/AAAAAAAAByg/yJAjC4PdQPo/s1600-h/images[12].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392098048771432290" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 119px; CURSOR: hand; HEIGHT: 120px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/StSUm1cZH2I/AAAAAAAAByg/yJAjC4PdQPo/s320/images%5B12%5D.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:180%;"> <em>Κάποιος έβαλε αγγελία και ζητούσε γυναίκα. Την επόμενη μέρα έλαβε 100 γράμματα. Όλοι του έλεγαν το ίδιο πράγμα: "Μπορείς να πάρεις την δικιά μου."<br /></em><strong>Anonymous </strong></span><br /><br /><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/StSUgELQJKI/AAAAAAAAByY/CXtPNGDe3S0/s1600-h/images[30].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392097932466988194" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 143px; CURSOR: hand; HEIGHT: 61px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/StSUgELQJKI/AAAAAAAAByY/CXtPNGDe3S0/s400/images%5B30%5D.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div></div></div></div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-1960067554168181967?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com33tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-3546519159165528142009-10-05T13:12:00.010+03:002009-10-05T13:57:53.188+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SsnGzKlGsqI/AAAAAAAABxw/E23XQtcGoyk/s1600-h/images[2].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5389057011441119906" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 124px; CURSOR: hand; HEIGHT: 96px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SsnGzKlGsqI/AAAAAAAABxw/E23XQtcGoyk/s400/images%5B2%5D.jpg" border="0" /></a> .<em><strong>Του Φαίδωνα Θεοφίλου<br /></strong></em><br /><span style="font-size:180%;color:#990000;"><strong>Η σκληρή τιμωρία της κυβέρνησης της Ν.Δ. και η απρόσμενα υψηλή άνοδος του Πασοκ, μάς επιτρέπει να βγάλουμε μερικά πολύ σημαντικά συμπεράσματα για τους Έλληνες πολίτες:</strong></span><br /><div align="justify"><br /><span style="font-size:180%;color:#990000;"><strong>Α) Έτσι λοιπόν, με την ακραία καταψήφιση και υπερψήφιση των δύο μεγάλων κομμάτων, οι Έλληνες, έκαναν επίδειξη δύναμης, ότι όπως </strong></span></div><div align="justify"><span style="font-size:180%;color:#990000;"><strong>μπορούν και να ανεβάζουν ψηλά ένα κόμμα, μπορούν να το κατεβάζουν χαμηλά. </strong></span><span style="font-size:180%;color:#990000;"><strong>Aυτό θα εξαναγκάσει τα κόμματα εξουσίας να βρίσκονται σε διαρκή δημιουργική υπερδιέγερση αν θέλουν παραμείνουν στην εξουσία…<br /><br />Β) Δείχνουν οι πολίτες να έχουν απαγκιστρωθεί, ως ένα βαθμό, από τους κομματικούς πυρήνες και να ενεργούν ανεξάρτητα, με βάση την ευαισθησία τους<br />και το αξιακό τους σύστημα, σε ό,τι τους εξόργισε. Αυτό σημαίνει πολιτική ωριμότητα που θα εξαναγκάσει και τα κόμματα να γίνουν πιο υπεύθυνα πιο ειλικρινή και ίσως πιο ελκυστικά.<br /><br />Γ) Συνειδητοποιούν δηλαδή οι πολίτες τη μεγάλη δύναμη που έχουν, όταν δεν είναι κατευθυνόμενα ρομποτάκια των κομμάτων. </strong></span><span style="font-size:180%;color:#990000;"><strong>Ο καθένας έχει την προτίμησή του σε κάποιο κόμμα αλλά δεν έχει υπογράψει και συμβόλαιο ισόβιας πίστης με το κόμμα του ακόμα κι αν τον απογοητεύσει!!!!</strong></span></div><span style="font-size:180%;"><span style="color:#990000;"><strong><div align="justify"><br />Δ) Δεν δυσαρεστήθηκαν μόνο με την οικονομία οι πολίτες.</div><div align="justify">Εξοργίστηκαν και με τα σκάνδαλα, τη διαφθορά, την συγκάλυψη την άσκηση εξουσίας με βάση τις<br />δημοσκοπήσεις και τα επικοινωνιακά κόλπα και όχι με βάση τις ανάγκες της κοινωνίας. Φαίνεται πως τώρα, όσο ποτέ πριν, οι Έλληνες θέλουν να προσμετράται στα προσόντα των πολιτικών και η ΕΝΤΙΜΟΤΗΣ.<br /><br />Ε) Το κύμα οργής λοιπόν των Ελλήνων, μεταβλήθηκε σε κύμα ελπίδας που έδωσε τα γνωστά αποτελέσματα.<br /><br />Πιο σημαντικά από το τελικό αποτέλεσμα των εκλογών, νομίζω πως είναι τα παραπάνω συμπεράσματα. Ότι δηλαδή ο πολίτης άρχισε να αποφασίζει με βάση τα πεπραγμένα μιας κυβέρνησης και όχι με βάση το που ανήκει κομματικά. Ο γίγαντας, φαίνεται πως ξυπνά…Αν ναι, τότε αυτή θα είναι η αληθινή πρόοδος.<br /><br />Τέλος, αν η ανοχή μας ξεπέρασε τα λογικά όρια με τους ανίκανους , που στο περιβόλι τής εξουσίας τους μεγάλωσαν πελώρια δέντρα σκανδάλων, διαφθοράς και συγκάλυψης, δεν πρέπει να κάνουμε το ίδιο με κείνους που οι Έλληνες πολίτες εξέλεξαν ως καλύτερους και φορείς της ελπίδας για ένα αύριο που μας αξίζει…</strong></span><br /></div></span><div align="justify"><span style="font-size:180%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SsnGr-bIvZI/AAAAAAAABxo/KOc5JWzBU1E/s1600-h/images[4].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5389056887919000978" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 133px; CURSOR: hand; HEIGHT: 90px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SsnGr-bIvZI/AAAAAAAABxo/KOc5JWzBU1E/s320/images%5B4%5D.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:78%;"><strong> O πίνακας είναι του Λεωνίδα Λεωνιτσάκη<br /><br /></strong></span><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-354651915916552814?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com37tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-2001019797836667802009-09-29T09:35:00.020+03:002009-09-30T23:30:34.626+03:00<div style="MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center"> </div><div style="MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SsGq1g_pjJI/AAAAAAAABv4/MF3NoFWDSf4/s1600-h/ΤΣΟΚΛΗΣ+assets_LARGE_t_1181_396209[1].JPG"><img alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SsGq1g_pjJI/AAAAAAAABv4/MF3NoFWDSf4/s400/%25CE%25A4%25CE%25A3%25CE%259F%25CE%259A%25CE%259B%25CE%2597%25CE%25A3%2Bassets_LARGE_t_1181_396209%5B1%5D.JPG" border="0" /></a> </div><p><em><strong><span style="font-size:78%;">Του Φαίδωνα</span> <span style="font-size:78%;">Θεοφίλου</span></strong></em></p><p><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc0000;"><strong>Τους σημαντικούς πολιτικούς άνδρες τους ανεβάζει ψηλά στα μάτια των πολιτών και της πολιτικής, σχετικά εύκολα, η ακτινοβολία του αναστήματός τους, που δανείζει και νόημα καθώς και ποιότητα στην πολιτική μας ζωή. Οι περισσότεροι σημερινοί πολιτικοί μας άνδρες τεντώνουν ακραία την σπουδαιοφάνειά τους για να την κάνουν σπουδαιότητα. Ο πήχης είναι τόσο χαμηλά που φθάσαμε να θεωρούμε σημαντικούς πολιτικούς άνδρες τον Καραμανλή και τον Παπανδρέου με μόνα πραγματικά «προσόντα», τα ονόματά τους… Αυτές οι εκλογές μου προκαλούν μελαγχολία όταν κοιτάζω και ακούω τα κόμματα, τους αρχηγούς και τα στελέχη τους:<br /><br /><span style="color:#000000;">Ν.Δ.:</span> Ένας θίασος ανικάνων που υποσχέθηκε να επανιδρύσει το κράτος και ίδρυσε κάτι άλλο που έχει τα χαρακτηριστικά ενός οίκου ανοχής. Επί 6 χρόνια που κυβερνούσε, έκανε αντιπολίτευση στην αντιπολίτευση. Τώρα ξαναζητά την ψήφο των πολιτών κάνοντας ……αντιπολίτευση στην κυβέρνηση που… θα προκύψει από τις εκλογές!!!<br /><br /><span style="color:#000000;">Πασοκ.:</span> Τιμωρημένο, δικαίως, σε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις για τα όσα αρνητικά έκανε ή θετικά που παρέλειψε να κάνει. Αν το κόμμα της αντιπολίτευσης διαθέτει κάποια ικανά στελέχη, κανένα από αυτά δεν είχε την ευκαιρία να ηγηθεί του κόμματος, παρά μόνον ο Γιώργος Παπανδρέου που δεν μπορεί ακόμα να ξεχωρίσει το πηλίκον απ’ το… πηλήκιο!!!<br /><br /><span style="color:#000000;">Κ.Κ.Ε:</span> Μετά και το πρόσφατο σταλινικό παραλήρημα της Αλέκας Παπαρήγα, πείστηκε και ο πλέον αφελής ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι εξωτικοί όπως και οι Ταλιμπάν. Χώρια, που όταν ανοίγουν το στόμα τους για το κομματικό κήρυγμα, σε πιάνει βαρεμάρα και πλήξη, αφού ξέρεις ότι θα σου πουν όσα ήδη γνωρίζεις απ’ έξω αφού χρόνια τώρα, ακούς το ίδιο μονότονο μάθημα. (Αλλά το πολύ το κυρ ελέησον…) Ακόμη, το Κ.Κ.Ε. αρνείται οποιαδήποτε συζήτηση για κυβερνητική συνεργασία με οποιοδήποτε κόμμα, επιδεικνύοντας κομματική αυταρέσκεια και οραματιζόμενο το...δικό του Πάσχα με την ανάσταση των…σοβιέτ.<br /><br /><span style="color:#000000;">Σύριζα:</span> Η παιδική χαρά της πολιτικής μας, όπου, λέει, υπάρχουν δεν ξέρω πόσες συνιστώσες ανθυποκοματιδίων του ενός ατόμου, στο κόμμα. Δεν μπορούν να συννενοηθούν μεταξύ τους ούτε και να βγάλουν αρχηγό, αφού όλοι οι εκπρόσωποι των συνιστωσών θέλουν να είναι αρχηγοί κι αφού δεν μπορούν όλοι, δεν βγάζουν κανένα. Ορίζουν μόνο έναν αρχηγεύοντα υπό την πίεση των εκλογών και για να μην διαλυθούν στα «εξ ών συνετέθησαν». Αυτοί που δεν μπορούν να διοικήσουν το σπίτι τους , θα έχουν λόγο για τη χώρα. Θέλω να αναφέρω εδώ ότι η πολιτική μας ζωή έχει ανάγκη από πολιτικούς σαν τον Φώτη Κουβέλη και τον Δημήτρη Παπαδημούλη, που το κόμμα τούς έβαλε στο περιθώριο…Πάντα οι μικροί και ασήμαντοι κάτεχαν την τέχνη του αποκεφαλισμού…<br /><br /><span style="color:#000000;">ΛΑ.Ο.Σ. :</span> Προϊόν που γέννησε η πολιτική παρακμή. Κόμμα ευκαιρίας και …εκπτώσεων με νεοταξικές αντιλήψεις που ισοπεδώνει την αισθητική και προβάλλει την αυθάδεια της ανοησίας, ως πολιτική λογική. Κόμμα, «Αποθήκη» ξεπεσμένων πολιτικάντηδων και συλλογής ετερόκλητων στοιχείων με στόχο την άγρα ψήφων από κάθε κατεύθυνση. Πρόσφατα προσχώρησε στο κόμμα Κυπατζής, (πρώην διοικητής της Κ.Υ.Π.) ενώ ταυτόχρονα ο Καρατζαφέρης, έκανε επαφές και για την προσχώρηση του γνωστού μάνατζερ θεαμάτων, Ηλία Ψινάκη που δεν ευδοκίμησε μετά από αντιδράσεις στελεχών τού κόμματος. Τραχανοδικαστήριο …<br /><br /><span style="color:#000000;">Οικολόγοι-Πράσινοι:</span> Ενώ έχουν εξαιρετικές θέσεις για το περιβάλλον και αξιόλογους νέους ανθρώπους- στελέχη, στηρίζουν τις σκοπιανές θέσεις στο Μακεδονικό και διατηρούν ισχυρούς δεσμούς με το «Ουράνιο τόξο» λέγοντας πως υπάρχει Μακεδονική (Makedonski) μειονότητα στην Ελλάδα. Αυτοί οι άνθρωποι ζητούν όμως την ψήφο των Ελλήνων και όχι των Σκοπιανών όπως θα έπρεπε….<br /><br />Η πολιτική μελαγχολία απλώνεται παντού. Ευτυχώς υπάρχουν οι κουβέντες με τους λιγοστούς, ακριβούς, φίλους. Ευτυχώς υπάρχουν οι ποιητές που περιμένουν πάντα στα φαρδιά ράφια της βιβλιοθήκης. Η φύση με τις μυρωδιές της . Οι μουσικές του κόσμου έτοιμες να σε υποδεχθούν από τον απογευματινό περίπατο.<br />Έτσι η πολιτική μελαγχολία ξαλαφρώνει…<br /><br />Μήπως δεν αγαπάμε αρκετά αυτή τη χώρα;<br />Πάντως την Κυριακή , ψηφίζω.<br /></strong></span><br /></span><br /><br /><br /><br /></p><div style="MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SsGq2QEmKTI/AAAAAAAABwA/VjE0eN1BdzY/s1600-h/ΤΣΟΚΛΗΣ+8191[1].jpg"><img alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SsGq2QEmKTI/AAAAAAAABwA/VjE0eN1BdzY/s400/%25CE%25A4%25CE%25A3%25CE%259F%25CE%259A%25CE%259B%25CE%2597%25CE%25A3%2B8191%5B1%5D.jpg" border="0" /></a> </div><br /><div style="CLEAR: both; TEXT-ALIGN: center">Οι πίνακες είναι του Τσόκλη<a href="http://picasa.google.com/blogger/" target="ext"></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-200101979783666780?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com17tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-35915739929779096302009-09-27T16:52:00.009+03:002009-09-27T17:06:57.379+03:00<div style="MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center"><span style="font-size:180%;color:#cc0000;"><strong><em></em></strong></span></div><div style="MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center"><span style="font-size:180%;color:#cc0000;"><strong><em></em></strong></span> </div><div style="MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center"><span style="font-size:180%;color:#cc0000;"><strong><em>Οι Συνεικόνες μου</em></strong></span></div><div style="MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center"></div><div style="MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center"></div><div style="MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center"> </div><div style="MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sr9uGq_TwzI/AAAAAAAABu4/dgN4v-x-YHQ/s1600-h/1.JPG"><img alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sr9uGq_TwzI/AAAAAAAABu4/dgN4v-x-YHQ/s400/1.JPG" border="0" /></a> </div><p align="center"><br /><span style="font-size:130%;color:#cc0000;"><strong>Με τη δεύτερη ενότητα, κλείνει ο κύκλος των τεσσάρων συνεικόνων,</strong></span></p><p align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong><span style="font-size:130%;">"Αναφορά στη Γυναίκα"<br /></span><br /><br /></strong></span><br /><br /></p><div style="MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sr9uG8Q8WqI/AAAAAAAABvA/f_J-Vaj_6-s/s1600-h/4.JPG"><img alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sr9uG8Q8WqI/AAAAAAAABvA/f_J-Vaj_6-s/s400/4.JPG" border="0" /></a> </div><div style="CLEAR: both; TEXT-ALIGN: center"><span style="font-size:78%;"><strong>C: 2009 Φαίδων Θεοφίλου. Επιτρέπεται η αναδημοσίευση με την αναφορά του δημιουργού</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-3591573992977909630?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com7tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-13063456067829846882009-09-25T20:47:00.005+03:002009-09-26T00:29:04.813+03:00<div align="center"><br /><span style="font-size:130%;color:#990000;"><strong>Από τις Συνεικόνες μου: Ενότητα πρώτη<br /></strong></span><br /></div><div style="MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sr0CRDl7SBI/AAAAAAAABt4/2dR0YAi0Q_w/s1600-h/2.JPG"><img alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sr0CRDl7SBI/AAAAAAAABt4/2dR0YAi0Q_w/s400/2.JPG" border="0" /></a> </div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div style="MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center"><a href="http://3/"><img alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sr0CRojVhXI/AAAAAAAABuA/fx2wxtRtf9k/s400/3.JPG" border="0" /></a> </div><span style="font-size:78%;"><strong>C: Φαίδων Θεοφίλου: Οι Συνεικόνες μου. 2009</strong></span><br /><span style="font-size:78%;"><strong>Επιτρέπεται η αναδημοσίευση με την αναφορά του δημιουργού.</strong></span><br /><span style="font-size:78%;"><strong><br /></strong><br /></span><span style="font-size:78%;"></span><div style="CLEAR: both; TEXT-ALIGN: center"><a href="http://picasa.google.com/blogger/" target="ext"></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-1306345606782984688?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com15tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-9459814402380250012009-09-20T15:35:00.016+03:002009-09-20T16:20:08.071+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SrYidjCH2LI/AAAAAAAABtA/hlam5EL-FfY/s1600-h/Desktop9[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5383528295583701170" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 216px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SrYidjCH2LI/AAAAAAAABtA/hlam5EL-FfY/s320/Desktop9%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><strong><em><span style="font-size:85%;color:#993300;">Το παρακάτω κείμενο δεν είναι δηλωτικό των πεποιθήσεών μου.<br />Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια επικοινωνία δύο ανθρώπων με διαφορετικές απόψεις, που συμβαίνει όμως, όλες να περιέχονται μέσα μου, έτσι που, ο ένας μου εαυτός (ο αθέατος) να εκφράζει τις μισές από τις απόψεις και ο άλλος μου εαυτός, ο ορατός, να απαντά με τις άλλες μισές. Έτσι ώστε να μοιάζει πως παίρνω ένα γράμμα από τον ένα μου εαυτό, στον οποίο στέλνει το απαντητικό γράμμα ο άλλος μου εαυτός. Τελικά δεν είναι παρά μόνο μια άσκηση εσωτερικού διαλόγου και στιγμιαίας αναζήτησης...<br /></span><br /></em><span style="font-size:180%;">Γράμμα στον εαυτό μου</span></strong></span></div><span style="font-size:130%;"><strong><div align="justify"><br /></strong>Εκνευρίζομαι με τους ανθρώπους που για να μιλήσουν κρατάνε συνεχώς δεκανίκια της γνώσης άλλων. Υποτίθεται πως όταν μαθαίνεις, αφομοιώνεις, διαπλάθεσαι από τη γνώση, συγκροτείσαι και έχεις άποψη, που μπορείς να τη βελτιώσεις ή να την αλλάξεις. Έχεις άποψη όμως. Όχι συνεχώς τι είπε ο ένας και τι είπε ο άλλος. Εσύ, τι λες και ο συνομιλητής σου, είναι το πιο σημαντικό, για να γίνει κουβέντα. </div><div align="justify"><span style="color:#ffcc33;">.</span></div><div align="justify">Προσωπικά, όταν συζητάω, διαπλέκω τις απόψεις σε ένα σώμα και διεισδύοντας στο θέμα, έχω την προσδοκία, μαζί με τον συνομιλητή μου, να βρω μια καινούρια παράμετρο μέσα από τη συζήτηση, που θα εντοπίσει ο διάλογός μας, κερδίζοντας έτσι κάτι καινούριο. Μια νέα, τρίτη, διάσταση του θέματος. </div><div align="justify"><span style="color:#ffcc66;">.</span></div><div align="justify">Εγώ λοιπόν, για να ξέρεις, είμαι άθεος. Δεν εξαρτώμαι από τίποτα αφού δεν πιστεύω. Δεν έχω τα προβλήματα και τα ψυχολογικά σκαμπανεβάσματα που έχουν όσοι πιστεύουν και ψάχνονται δήθεν να βρουν αυτό που δεν έχουν ακόμα πλησιάσει. Αφήνω το πνεύμα ελεύθερο να πετά. Έχω βέβαια τις αξίες μου που τις ακολουθώ με συνέπεια, αφού έχω τους δικούς μου κώδικες ζωής και δεν με ενδιαφέρει να ελπίζω να εξαργυρώσω κάτι σε κάποιον παράδεισο.</div><div align="justify"><span style="color:#ffcc66;">.</span></div><div align="justify">Αυτοί που πιστεύουν στο Θεό ή σε «ανώτερες δυνάμεις» όπως είναι τώρα της μόδας να λέγεται ή που αναζητούν τις εσώτερες τους δυνάμεις για να αποκαλυφθούν στον εαυτό τους ως εκείνοι που είναι κατ' εικόνα και ομοίωση του υποτιθέμενου Θεού τους, αυτοί ενδιαφέρονται για συναλλαγματικές που θα εξαργυρώσουν στον παράδεισο. Πώς βασανίζονται οι άνθρωποι.. Τι ματαιοδοξία… Τι "εσωτερική Φιλοσοφία" μπαλαφάρα για το τίποτα… Ένα δέντρο που φυτρώνει και ανθίζει, είναι πολύ σπουδαιότερο απ' όλα αυτά. </div><div align="justify"><span style="color:#ffcc66;">.</span></div><div align="justify">Και ποιος σου είπε ότι ο άνθρωπος είναι ό,τι ανώτερο υπάρχει στο σύμπαν;; Τι εγωισμός άπατος! Τι ανθρώπινη αυταρέσκεια!!! Μόλις έμαθες ότι είμαι άθεος, εσύ που τα γνωρίζεις όλα και μας τα αραδιάζεις με βιασύνη, άρχισες να με κρίνεις εμένα τον «ανυποψίαστο», λέγοντας:</div><div align="justify"><span style="color:#ffcc66;">.</span></div><div align="justify"></div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">"Όμως ακόμη κι αν είσαι άθεος και δεν σε ενδιαφέρουν τα θεωρητικά της ύπαρξης, τι θέση δίνεις στον εαυτό σου μέσα στον κόσμο; </span></div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">Ό,τι έρθει κι ό,τι κάτσει, πώς να βολευτούμε, να βρούμε μια ζωούλα,<br />δουλίτσα, σύντροφο, πενθήμερα μιζέριας και σαββατοκύριακα μποτιλιαρίσματος";</span></div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">.</span></div><div align="justify"></div><div align="justify">Άρχισες τα στερεότυπα. ακόμα δε μιλήσαμε. Και η πλάκα είναι πως με κατακρίνεις αναλύοντάς με συγχρόνως. Σα να μην υπάρχει ένα επίπεδο ποιότητας και για όποιον είναι άθεος… Βάλτο καλά στο μυαλό σου: Ένας άθεος , είναι απελευθερωμένη οντότητα , που σέβεται τη φύση που τον έφερε στον κόσμο και που θα τον πάρει από τον κόσμο για να τον μεταβάλλει σε χημικό στοιχείο, δεν μπλέκεται με ένα κουβάρι μάταιες σκέψεις, δοξασίες και δόγματα για να γίνει χειρότερος απ' ότι ήταν. Ο τρόπος που μιλάς από καθέδρας, μου θυμίζει την υφέρπουσα υποκρισία των χριστιανών θεολογούντων.Θα μου πεις: Εσύ δεν κρίνεις; Κρίνω βέβαια αλλά όχι όπως εσύ με στερεότυπα και προκαταλήψεις. Κρίνω όταν βλέπω πράξεις ανθρώπων μπροστά στα μάτια μου. Κρίνω θετικά ή αρνητικά με βάση πρώτα το γενικά αποδεκτό αξιακό σύστημα και μετά με το δικό μου. Είναι μια αυτονόητη λειτουργία του εγκεφάλου. Εμένα δεν με νοιάζει το τί πιστεύει ο ένας ή ο άλλος, κι αν έχει τις τάδε ή τις δείνα συνήθειες και ούτε βέβαια θα μου πέρναγε ποτέ η ιδέα να τον αλλάξω ή να του επιβάλλω τις απόψεις μου. Να ανταλλάξω απόψεις μαζί του ναι. Μέχρι εκεί. Κι ας πάρει ο καθένας από τον άλλον ότι του ταιριάζει. </div><div align="justify"><span style="color:#ffff66;">.</span></div><div align="justify">Εγώ ας πούμε δεν τρώω κρέας. Όχι γιατί πιστεύω σε κάποια δοξασία ή μετεμψυχωτική μπούρδα. Πιστεύω ότι το πρόβατο ή η αγελάδα ή ο χοίρος ή τα πουλιά, πως είναι σύντροφοί μου μέσα στη φύση. Έτσι λοιπόν δεν μπορώ να φάω το σύντροφό μου. «Τα περί εσωτερικών ανώτερων επιπέδων» που αναφέρεις με τόσο έντονο θεολογικό χαρακτήρα, υπάρχουν και κατά τη δική μου άποψη βέβαια, αλλά μόνο ως πεδία άσκησης του ΕΓΩ μου, ώστε να καταλαβαίνω περισσότερο τον εαυτό μου και να αισθάνομαι καλύτερα τον κόσμο που με περιβάλλει.</div><div align="justify">Στην ερώτησή σου αν υπάρχει κάτι ανώτερο και πέρα από μας, η απάντησή μου είναι ξεκάθαρη: ΟΧΙ. Όταν πεθάνουμε τέλος. τίποτα. Ούτε φως ούτε σκοτάδι. Ούτε σκέψη ούτε συναίσθημα. Μόνο χημικό στοιχείο που χάνεται μέσα στη φύση. Υπάρχει βέβαια αλλά δεν είναι ορατό πια. Λες ακόμα, διαβάζοντας για τον άθεο, από το κείμενο του βιβλίου που έχεις μπροστά σου: </div><div align="justify"><span style="color:#ffcc66;">.<br /></span><span style="color:#cc0000;">"Επειδή του λείπει η πίστη δεν ξέρει τι είναι ανώτερο επίπεδο. Δεν έχει ιδέα για την ύπαρξη ενός ανωτέρου επιπέδου μέσα του που προσπαθεί να ενωθεί μαζί του. Το είναι του, ο εαυτός του, η αυταρέσκειά του απορροφούνε τα πάντα. Γι αυτό μέσα του μισεί αυτούς που διαφωνούν μαζί του ή που δεν τον χωνεύουν ή που τον κοροϊδεύουν, παρ’ όλο που ίσως να μην το δείχνει εξωτερικά αν κινδυνεύει η αξιοπρέπεια του. Δεν θα βρει φάρμακο γι αυτό αν παίρνει τον εαυτό του έτσι όπως είναι.</span></div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">.</span></div><div align="justify">"Μπορείς να καταλάβεις ότι αυτά που λες είναι ο κανόνας μιας εξεζητημένης σοβαροφάνειας; Ποιος δεν γνωρίζει τι είναι ανώτερο επίπεδο; Ποιος έχει αυταρέσκεια και μισεί τους άλλους που διαφωνούν μαζί του; Ποιος δεν θα βρει φάρμακο αν παίρνει τον εαυτό του όπως είναι;; Μάλλον θα εννοείς αυτούς που πιστεύουν μόνο στα χαρτιά, γιατί αυτοί που αληθινά πιστεύουν, καθώς και οι άθεοι, δεν έχουν τέτοια προβλήματα, ούτε δεισιδαιμονίες, προκαταλήψεις και μίση ούτε και κακώς εννοούμενες αξιοπρέπειες. Λίγη περισσότερη σεμνότη, και λιγότερη υποκρισία και δασκαλισμός δεν θα έβλαπτε από μέρους σου. Το πρόβλημά σου είναι ότι δεν μπορείς ενδεχομένως, να διαμορφώσεις δική σου σκέψη με το υλικό που έχεις μέσα σου καθώς και το δώρο της ανθρώπινης παρατήρησης και καταπίνεις ό,τι δήθεν εντυπωσιακό βρίσκεις και σου πάει. Τέλος πάντων, αρκετά με δίδαξες γι απόψε, κι αρκετά απολογήθηκα χωρίς να είμαι υποχρεωμένος να το κάνω.</div><div align="justify">Καλό ξημέρωμα...</span></div><br /><span style="font-size:130%;"><br /></span><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SrYiRqQFaXI/AAAAAAAABs4/qOZNx8a5SIY/s1600-h/Κολάζ39[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5383528091362879858" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SrYiRqQFaXI/AAAAAAAABs4/qOZNx8a5SIY/s320/%25CE%259A%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B639%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"> <strong><em>Τα σχέδια είναι της Α. Μόζα</em></strong></span><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-945981440238025001?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com12tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-38335601274256437252009-09-15T00:36:00.005+03:002009-09-15T01:49:15.586+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sq7HVkduYmI/AAAAAAAABsA/ZImpY_fpdZs/s1600-h/%CE%9A%CE%BF%CE%BB%CE%AC%CE%B610[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5381457778133852770" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sq7HVkduYmI/AAAAAAAABsA/ZImpY_fpdZs/s320/%25CE%259A%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B610%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div align="center"><span style="font-size:180%;">Αισθήματα ευέλικτα<br /><br />γυαλισμένα,<br /><br />με οσμήν ευωδίας.<br /><br />Αισθήματα να πλαγιοκοπούν<br /><br />φορώντας υποσχέσεις,<br /><br />με χρώματα έντονα<br /><br />να παίζουν στα δάχτυλα τις αποχρώσεις.<br /><br />Αισθήματα ευπροσάρμοστα<br /><br />στα Έσοδα και στα Έξοδα των Λογισμών...<br /><br /><br /></span><span style="font-size:78%;"><strong>Φαίδωνα Θεοφίλου : «Από τον κύκλο της κοντινής ξαδέλφης»</strong></span></div><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span><br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sq7HGi-9r_I/AAAAAAAABr4/o5aRkjK-bLI/s1600-h/Κολάζ9[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5381457520038359026" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 318px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sq7HGi-9r_I/AAAAAAAABr4/o5aRkjK-bLI/s320/%25CE%259A%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B69%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><br /><br /><div><br /><br /><br /><div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-3833560127425643725?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com15tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-29733473208290331952009-09-10T23:59:00.021+03:002009-09-11T00:50:05.376+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sqlqmgyt9TI/AAAAAAAABrg/K6eb2Ax6yYI/s1600-h/ΜΜΕ[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379948439741003058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 286px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/Sqlqmgyt9TI/AAAAAAAABrg/K6eb2Ax6yYI/s400/%25CE%259C%25CE%259C%25CE%2595%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;">Από τον Φαίδωνα Θεοφίλου</span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;"><br /></span>Δεν είναι ευχάριστο έργο να εξηγείς το αυτονόητο, που η χαρακτηριστική υπερβολή των Νεοελλήνων εξαφάνισε από το προσκήνιο, με αποτέλεσμα το φάλτσο να πρωταγωνιστεί ως αλήθεια και η αλήθεια να χαμογελάει από μακριά με νόημα…</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffcc66;">.<br /></span>Καλά το καταλάβατε: Αναφέρομαι στο χαρακτηρισμό του στιχουργού Λευτέρη Παπαδόπουλου ως Πατριάρχη των…Ελλήνων ποιητών από τον Μίκη Θεοδωράκη. </span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffcc33;">.<br /></span>Και καλά, ο Μίκης Θεοδωράκης βρίσκεται σε μια προχωρημένη ηλικία και είναι φυσικό να έχουμε μια επιεική στάση σε ό,τι λέει, όπως θα κάναμε για τον πατέρα ή τον παππού μας. Αλλά οι άλλοι; Οι τηλεοπτικοί σταθμοί, οι συνάδελφοι δημοσιογράφοι του Λευτέρη, έχασαν τη σοβαρότητά τους; Ή μήπως διά της κραυγαλέας προβολής των υπερβολικών χαρακτηρισμών, (που λέγονται και αλλιώς) έδειξαν πως δεν τους ενδιαφέρει αν θα εκθέσουν το Μίκη Θεοδωράκη ή το Λευτέρη Παπαδόπουλο; Ή μήπως θεωρούν οι δημοσιογράφοι συνάδελφοι του Λευτέρη, ότι λέγοντας πως ο Παπαδόπουλος είναι ο Πατριάρχης των Ελλήνων ποιητών, ότι δίνουν… έγκυρη πληροφόρηση στο ελληνικό κοινό; Οι κριτικοί; Οι λεγόμενοι πνευματικοί άνθρωποι; Κάποιος τέλος πάντων; Όλοι σιωπούν, στο όνομα κάποιων ισορροπιών; </span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">Ο ίδιος ο Λευτέρης πώς δέχτηκε τέτοιες τερατώδεις υπερβολές; </span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">Που να φανταστούν λοιπόν, ο Ελύτης, ο Καρυωτάκης, ο Σεφέρης, ο Καββαδίας, ο Λειβαδίτης, ο Αναγνωστάκης ο Ρίτσος, ο Σαχτούρης, ο Κατσαρός και άλλοι ποιητές μας, ότι θα έρθει μια στιγμή που θα πατριαρχεύσει στο έργο τους και στην ελληνική ποίηση ο Λευτέρης Παπαδόπουλος!! Αλλά, όπως λέει σε ένα τραγούδι του ο Νιόνιος: «Εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε».</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffcc33;">.<br /></span>Φυσικά και υπήρξε (δεν γράφει πια) ένας σπουδαίος στιχουργός ο Λευτέρης, που όλη η Ελλάδα τραγούδησε και χάρηκε τους στίχους του. Προσωπικά, του αφιέρωσα αρκετές σελίδες στο περιοδικό «Αιολίδα» που διηύθυνα κάποτε, δημοσιεύοντας απόψεις πολλών έγκριτων ανθρώπων της τέχνης για τη δουλειά του, προσθέτοντας και τη δική μου, και γράφοντας πόσο επιτυχημένα αξιοποίησε στοιχεία από τη δημοτική ποίηση καθώς και ποιητικές φόρμες που χρησιμοποίησε από τη σύγχρονη ελληνική ποίηση, για τη στιχουργία του. Δεν είναι όμως ο μόνος σπουδαίος στιχουργός. Ο Διονύσης Σαββόπουλος έγραψε επίσης θαυμάσιους στίχους, όπως και οι νεώτεροι τραγουδοποιοί Σωκράτης. Μάλαμας και Μίλτος Πασχαλίδης, η μοναδική Λίνα Νικολακοπούλου, ο Μάνος Ελευθερίου, ο Κώστας Τριπολίτης, ο Παρασκευάς Καρασούλος, και άλλοι των οποίων τους εξαιρετικούς στίχους ακούω ή τραγουδώ αλλά να με συγχωρείτε που δεν γνωρίζω τα ονόματά τους. Ο Λευτέρης, εκτός από την δεδομένη ποιότητα των στίχων του, ευτύχησε να βρεθεί σε μια εποχή όπου άνθιζε μια πλειάδα μεγάλων συνθετών με τους οποίους συνεργάστηκε. Πολύ σημαντικό ακόμα γι αυτόν, ότι ήταν δημοσιογράφος και είχε όλες τις επικοινωνιακές ευχέρειες για να προβάλλει τις συνεργασίες του. </span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffcc33;">.<br /></span>Και για να μην μπερδεύουμε την στιχουργία-τραγουδοποιία με την ποίηση, θα ήθελα να αναφερθώ σε κάποια απλά πράγματα: Η στιχουργία προορίζεται μαζί με τη μουσική να γίνει το σώμα που λέγεται τραγούδι. Είναι δηλαδή το μέρος ενός όλου. Ο στίχος παίρνει από τη μουσική και η μουσική από το στίχο και τα δύο μέρη, κάνουν το τραγούδι. Αλλά ενώ η μουσική μπορεί να σταθεί και μόνη της, ο στίχος που γράφτηκε για μουσική, από μόνος του δεν μπορεί να πάει «μακριά». Δεν μπορεί δηλαδή από μόνος του να καλύψει <strong>και</strong> αυτό που του δίνει η μουσική. Για να το καταλάβετε, αρκεί να διαβάσετε τους στίχους ενός τραγουδιού, χωρίς να ακούτε τη μουσική. Άλλωστε η στιχουργία είναι περισσότερο τεχνική και λιγότερο τέχνη. Μιλώ βέβαια για την επαγγελματική στιχουργία και όχι για την ανώνυμη λαϊκή-δημοτική. </span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">Το ποίημα; Τι είναι το ποίημα; Είναι από μόνο του ένα αυτόνομο έργο τέχνης. Το Άξιον Εστί π.χ. του Οδυσσέα Ελύτη θα παρέμενε Μεγάλη Ποίηση είτε το μελοποιούσε ο Μίκης Θεοδωράκης είτε όχι. Απλά η μουσική, σαν πιο λαϊκή τέχνη, έφερε ευκολότερα τη Μεγάλη Ποίηση κοντά στο λαό. Η ποίηση δεν γράφτηκε για τη μουσική. Γράφτηκε ως ξεχωριστή τέχνη. Γράφτηκε μόνο ως ποίηση. Οι συνθέτες που την μελοποίησαν, προσάρμοσαν τη τέχνη τους πάνω στις απαιτήσεις της Μεγάλης Ποίησης. Αυτά τα λίγα για να ξεθολώνουμε… </span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">Κλείνοντας, να σας θυμίσω ότι <strong><em>ο λόγος</em></strong> που οι αρχαίοι Έλληνες πρόβαλαν την ανάγκη του ΜΕΤΡΟΥ, επικαλούμενοι το περίφημο «Παν μέτρον άριστον», ήταν ακριβώς το ότι δεν είχαν Μέτρο στη συμπεριφορά τους. Εμείς, δεν χρειάζεται να το επικαλούμαστε αφού έχει πια καταγραφεί ως είδος σε εξαφάνιση… Κατά τα άλλα, αναπολώ με νοσταλγία την Χατζιδάκεια αισθητική και το Χατζιδάκειο καλλιτεχνικό ήθος που ελπίζω, για όλους μας , να μην χάθηκε για πάντα…..</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><br /></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SqlpxZvvE4I/AAAAAAAABrY/dsG4VNgMEKQ/s1600-h/white[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379947527316378498" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 257px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SqlpxZvvE4I/AAAAAAAABrY/dsG4VNgMEKQ/s320/white%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-2973347320829033195?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com24tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-11939634015500817432009-09-07T17:06:00.036+03:002009-09-07T20:32:23.153+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SqUYF3jLutI/AAAAAAAABrQ/V2XMiqhfM2s/s1600-h/images[68].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378731819053857490" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 95px; CURSOR: hand; HEIGHT: 82px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SqUYF3jLutI/AAAAAAAABrQ/V2XMiqhfM2s/s320/images%5B68%5D.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SqUWUm_D5bI/AAAAAAAABrI/7smZw6E_fSY/s1600-h/4334dd66e398babbc99cadd61be837e3[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378729873282164146" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 230px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SqUWUm_D5bI/AAAAAAAABrI/7smZw6E_fSY/s320/4334dd66e398babbc99cadd61be837e3%5B1%5D.jpg" border="0" /></a> <div></div><div></div><div></div><div align="justify"><span style="font-family:georgia;"><strong>Του Φαίδωνα Θεοφίλου</strong></span></div><div align="justify"></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">Η συγκριτική μέθοδος είναι πάντα μια καλή ευκαιρία για όλους μας ώστε να προσεγγίζουμε την αλήθεια με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Γνωρίζοντας λοιπόν από την ελληνική πολιτική ζωή, ότι δεν υπάρχει διαφάνεια στις αποφάσεις και στις πράξεις των κυβερνώντων, γνωρίζοντας ότι το ψέμα είναι το καλύτερο εργαλείο στα χέρια των πολιτικών μας , έτσι που, συχνότατα πλασάρεται και ως μοναδική αλήθεια, γνωρίζοντας τέλος, το ήθος και τα ήθη της πολιτικής μας ζωής, θα ήθελα να αποθέσω μια αίσθηση ενός άλλου πολιτικού ήθους, μέσα από ένα απόσπασμα ομιλίας τού μεγάλου Ευρωπαίου πολιτικού και ηγέτη των Σοσιαλδημοκρατών της τότε Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Βίλυ Μπραντ, που είχε την καλοσύνη να μου στείλει από τη Γερμανία ο καλός φίλος του «Καφενείου» Δημήτρης Κεφαλίδης, που τον ευχαριστώ. Τις ιστορικές στιγμές λοιπόν, που ο Βίλυ Μπραντ ασκούσε την περίφημη «Οστ Πολιτίκ»*, γονάτιζε και μπροστά στα θύματα του ναζισμού ζητώντας συγγνώμη από την ανθρωπότητα, εκ μέρους του γερμανικού λαού.<br />Γι αυτές τις ιστορικές στιγμές χαίρομαι να λέω : Ήμουν κι εγώ εκεί.<br />Σε μια χώρα που δεν είχε ποτέ δημοκρατική παράδοση, σε μια χώρα όπου άνθισε ο ναζισμός, ο Βίλυ Μπραντ με τη βοήθεια των συμπατριωτών του βελτίωσε και εδραίωσε μια ζηλευτή δημοκρατία. Διαβάστε λοιπόν, το απόσπασμα που ακολουθεί και ίσως στο τέλος σκεφθείτε ότι </span></div><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">ότι δημοκρατία από δημοκρατία έχει διαφορά στην ποιότητα και στην λειτουργία της, πάντα βέβαια ανάλογα με την συμμετοχή των πολιτών στα κοινά. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:130%;"><br /><span style="font-size:85%;">*Οστ πολιτίκ=Το τολμηρό άνοιγμα του μεγάλου πολιτικού στις ανατολικές χώρες, (Σοβιετική Ενωση, Πολωνία, Τσεχοσλοβακία, DDR) στην εποχή των μεγάλων ψυχροπολεμικών εντάσεων μεταξύ Δύσης και Ανατολής και υπογραφή συμφωνιών συνεργασίας σε όλους τους τομείς με τις ανατολικές αυτές χώρες και την Ομοσπονδιακή Γερμανία. Για την τόλμη του να ασκήσει μια ειρηνική πολιτική στα δύσκολα αυτά χρόνια, τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης και η Γερμανία, άρχισε να αποκτά και πάλι το σεβασμό των άλλων χωρών.<br /></span></span><div><span style="font-size:85%;"></span></div></div><div align="justify"><br /></div><div align="justify"><br /></div><div><br /></div><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SqUVw9bjeCI/AAAAAAAABq4/4jH8JrL6_Hc/s1600-h/templx_polen_kniefall2[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378729260831963170" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 183px; CURSOR: hand; HEIGHT: 213px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SqUVw9bjeCI/AAAAAAAABq4/4jH8JrL6_Hc/s320/templx_polen_kniefall2%5B1%5D.jpg" border="0" /></a> </div><div><br /></div><div align="center"><br /><strong><span style="color:#990000;"><em><span style="font-size:130%;">Willy Brandt : Τολμούμε περισσότερη Δημοκρατία<br />Κυβερνητική ομιλία στην Ομοσπονδιακή Βουλή<br />στις 28 Οκτωβρίου 1969<br /><br /><br /><br /><span style="font-size:180%;">Θέλουμε και τολμούμε περισσότερη δημοκρατία.<br /><br />Θα δείξουμε τον τρόπο που εργαζόμαστε (!!!) και θα κάνουμε ότι είναι απαραίτητο για να εξασφαλίσουμε την επιτακτική ανάγκη πληροφόρησης. (των πολιτών)<br />Θα επιδιώξουμε την εξασφάλιση της σφαιρικής ενημέρωσης για την πολιτική της κυβέρνησης, μέσα από τις ακροάσεις στην Ομοσπονδιακή Βουλή και μέσα από τη συνεχή επαφή με τις αντιπροσωπευτικές ομάδες του λαού μας, έτσι ώστε ο κάθε πολίτης να συμμετέχει στη μεταρρύθμιση του κράτους και της κυβέρνησης (...) Η συμμετοχή, ο επιμερισμός αρμοδιοτήτων σε διάφορους τομείς της κοινωνίας μας θα είναι μια κινητήρια δύναμη κατά τα επόμενα χρόνια. Δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε την τέλεια δημοκρατία. Θέλουμε όμως μια κοινωνία που προσφέρει μεγαλύτερη ελευθερία και ζητεί μεγαλύτερη ευθύνη. (!!!) Αυτή η κυβέρνηση επιδιώκει να μιλήσει με όλους όσους φέρουν την ευθύνη εκπροσωπώντας το χώρο τους, είτε πρόκειται για τις εκκλησίες, τις τέχνες, τις επιστήμες, τις επιχειρήσεις ή άλλους τομείς της κοινωνίας. (...) Θα επιδιώκουμε σταθερά, ό,τι μπορεί να ενώσει τα νόμιμα αιτήματα των κοινωνικών δυνάμεων με την πολιτική βούληση της κυβέρνησης. (!!!)</span><br /><br /></span><span style="font-size:100%;color:#000000;">Μετάφραση στα ελληνικά: Φ.Θεοφίλου</span></em></span><span style="color:#000000;"><br /></span></strong></div><div><strong><span style="color:#000000;"></span></strong></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SqUVS8tU77I/AAAAAAAABqw/ONJMeO5KRvU/s1600-h/images[64].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378728745241997234" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 88px; CURSOR: hand; HEIGHT: 125px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SqUVS8tU77I/AAAAAAAABqw/ONJMeO5KRvU/s320/images%5B64%5D.jpg" border="0" /></a> </div><br /><br /><br /><div></div><br /><br /><br /><div></div><br /><br /><div></div><br /><strong><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">Επίλογος: Το πολιτικό ανάστημα δεν φοβάται τη διαφάνεια, δεν φοβάται να δείχνει τον τρόπο που εργάζεται και εφαρμόζει την πολιτική του. Δεν φοβάται να ενημερώνει για όλα, τους πολίτες. Δεν φοβάται να απαντά στα προβλήματα με περισσότερη Δημοκρατία αλλά ταυτόχρονα έχει το θάρρος να απαιτεί από τους πολίτες περισσότερη ευθύνη, κάθε φορά που η Δημοκρατία διευρύνεται.<br /></span></strong><div><br /><br /></div><div><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SqUUTthpT1I/AAAAAAAABqg/-TZRiT2pOl4/s1600-h/Brandt+Balalaika[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378727658834710354" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 196px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SqUUTthpT1I/AAAAAAAABqg/-TZRiT2pOl4/s320/Brandt+Balalaika%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-1193963401550081743?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com14tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-4759043899340961182009-09-03T22:23:00.018+03:002009-09-03T22:47:55.677+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SqAYOSkLV2I/AAAAAAAABqA/IkRh4xLZR4c/s1600-h/EPKUDKZ_017+[1].JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5377324588861183842" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 266px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SqAYOSkLV2I/AAAAAAAABqA/IkRh4xLZR4c/s400/EPKUDKZ_017+%5B1%5D.JPG" border="0" /></a><br /><div align="justify"><em><strong>«Δεν έφταιγε ο ίδιος, τόσος ήταν»<br /><br /></strong></em><span style="font-size:85%;"><strong>Μανώλης Αναγνωστάκης<br /><br /></strong><span style="color:#993300;"><br /></span></span><span style="font-size:130%;color:#993300;"><strong>Αγαπητέ κ. Καραμανλή<br /><br />Η προκήρυξη εκλογών που ανακοινώσατε υπό το βάρος του αδιεξόδου που εσείς ο ίδιος δημιουργήσατε, θα σημάνει προφανώς και την επιστροφή σας στα έδρανα της αντιπολίτευσης. Εκεί θα συνειδητοποιήσετε πόσο πολύ σας πάει αυτός ο ρόλος, όπου άκοπα μπορείτε να λέτε βαρύγδουπες αλλά άδειες κουβέντες όπως «επανίδρυση του κράτους» και απρεπείς χαρακτηρισμούς χωρίς συνέπειες, όπως «Αρχιερέας της διαπλοκής» κ.λ.π. Προσέξτε όμως. Δεν θέλουμε με κανένα τρόπο, εν όψει της διαφαινόμενης ήττας του κόμματός σας να διαλυθείτε ως κόμμα. Θέλουμε να παραμείνετε ενωμένοι και παρόντες, για τους κάτωθι λόγους: </strong></span></div><span style="font-size:130%;color:#993300;"><strong><div align="justify"><br />α) Για να σας έχουμε ως μέτρο σύγκρισης ανικανότητας. </div><div align="justify"><br />β) Για να σας έχουμε ως μέτρο σύγκρισης ανευθυνότητας μιας κυβέρνησης<br />που για ότι αρνητικό έκανε , πάντα έφταιγαν οι άλλοι. </div><div align="justify"><br />γ) Για να σας έχουμε ως μέτρο σύγκρισης ενός κόμματος που κυβερνούσε όχι με<br />βάση τις ανάγκες της χώρας αλλά με τις δημοσκοπήσεις, ώστε να χειραγωγήσει<br />το λαό με επικοινωνιακά τρικ, για να μείνει καρφωμένο στις πολυθρόνες τής<br />εξουσίας, αφού για το λαό (που θα σας ξαναψήφιζε) ποιος νοιάζεται; </div><div align="justify"><br />δ) Να σας έχουμε ως μέτρο σύγκρισης μιας κυβέρνησης που κατάφερε ένα μοναδικό<br />ρεκόρ: Να παράγει δυσανάλογα μεγάλο αριθμό σκανδάλων, για τον μικρό χρόνο<br />που κυβέρνησε. </div><div align="justify"><br />ε) Να σας έχουμε ως μέτρο σύγκρισης Μαέστρων της διαπλοκής με την «Δεξιά του<br />Κυρίου» που μαζί της οργανώσατε απίστευτες «επιχειρήσεις» παρανομίας σε<br />βάρος της χώρας. </div><div align="justify"><br />στ) Να σας έχουμε ως μέτρο σύγκρισης μιας κυβέρνησης που ασέβησε επανειλημμένα<br />απέναντι στη Δικαιοσύνη, προσπαθώντας να μετατρέψει ανώτατους δικαστικούς,<br />σε υπαλλήλους του κόμματος και φιμώνοντας ταυτόχρονα γενναίες φωνές άλλων<br />δικαστικών. </div><div align="justify"><br />ζ) Να σας έχουμε ως μέτρο σύγκρισης για το πόσο γρήγορα και εύκολα μπορεί μια<br />κυβέρνηση να αποσυγχρονίσει την κρατική μηχανή, και πόσο εύκολα και γρήγορα<br />μπορεί να ροκανίσει τα πόδια της ελληνικής οικονομίας. </div><div align="justify"> </div><div align="justify"></strong></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#993300;"><strong>η) Να σας έχουμε ως μέτρο σύγκρισης ταχυδακτυλουργών της συγκάλυψης, σκανδάλων και</strong></span></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#993300;">παρανομιών </span></span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#993300;"><br /><br />Κλείνοντας θα ήθελα να σας επαινέσω δημοσίως, για το μεγάλο καλό που κάνατε στην Ελλάδα με την προκήρυξη εκλογών και την παραίτησή σας από την κυβέρνηση της χώρας, αλλά δεν θα είμαι ειλικρινής αν το κάνω, αφού αυτή σας την πρωτοβουλία την πήρατε όχι για το καλό της χώρας αλλά για να αποφύγετε μια μεγαλύτερη εκλογική ήττα το Μάρτιο του 2010.<br />Τέλος σας καλώ να ευχηθείτε μαζί μου, εμείς οι πολίτες να πάψουμε να επιλέγουμε εκείνους που δεν είναι χειρότεροι από τους άλλους αλλά εκείνους που είναι Καλύτεροι, αποκτώντας επιτέλους υγιή πολιτικά κριτήρια.<br /><br />Ο Πολίτης<br />Φαίδων Θεοφίλου</span><br /></div></span></strong><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SqAYCge7aiI/AAAAAAAABp4/VoVJAQkQo20/s1600-h/_TOP8238_copy[1].JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5377324386438834722" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 266px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SqAYCge7aiI/AAAAAAAABp4/VoVJAQkQo20/s400/_TOP8238_copy%5B1%5D.JPG" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"> Οι φωτογραφίες είναι του Δημήτρη Ταλιάνη<br /><br /></span><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-475904389934096118?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com15tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-85369256100211256842009-08-28T21:20:00.032+03:002009-08-30T22:16:33.043+03:00<div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SpggeGD0e3I/AAAAAAAABpY/g0wHp_cD0bk/s1600-h/21663[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375081856661486450" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 305px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SpggeGD0e3I/AAAAAAAABpY/g0wHp_cD0bk/s400/21663%5B1%5D.jpg" border="0" /></a></div><div align="center"><em><span style="font-size:85%;color:#660000;">Φαίδων Θεοφίλου</span></em></div><p><em><span style="font-size:85%;"> </p><div align="center"><br /></span></em><span style="font-size:130%;"><strong>-Σε τι χρησιμεύει η ποίηση;</strong> </span></div><span style="font-size:130%;"><div align="center"><br /></span><span style="font-size:130%;"><strong>Με ρώτησε ξαφνικά κάποιος απ’ την παρέα. </strong></span></div><span style="font-size:130%;"><strong><div align="center"><br />-Η χρησιμότητά της έγκειται στο ότι δεν χρησιμεύει σε τίποτα</strong> </div><div align="center"><br /><strong>αφού δεν ανήκει σε αυτά που εννοούμε χρήσιμα, του απάντησα. </strong></div><strong></strong><div align="center"><br /><strong>Ένα παράδειγμα από την καθημερινή ζωή: Ένα πρόβατο είναι</strong> </div><div align="center"><br /><strong>χρήσιμο αφού δίνει το γάλα το μαλλί και το κρέας του.</strong> </div><div align="center"><br /><strong>Η γάτα όμως σήμερα σε τι μας είναι χρήσιμη; </strong></div><strong></strong><div align="center"><br /><strong>Ξαπλώνει στην πιο απαλή επιφάνεια του σπιτιού, </strong></div><strong></strong><div align="center"><br /><strong>θέλει τα παιχνίδια της, θέλει το φαγητό της, θέλει τα χάδια της, </strong></div><strong></strong><div align="center"><br /><strong>κάνει τις ζημιές της κι όμως την αγαπάμε. Με την στενή έννοια </strong></div><strong></strong><div align="center"><br /><strong>της χρησιμότητας θα μας ήταν άχρηστη. Το χουρχουρητό της,</strong></div><div align="center"><strong></strong><br /><strong>μάς κάνει να νιώθουμε τρυφερά κι ακόμα περισσότερο, όταν </strong></div><strong></strong><div align="center"><br /><strong>η αφή μας αισθάνεται την απαλότητα της γούνας της. </strong></div><strong></strong><div align="center"><br /><strong>Η γάτα λοιπόν, μας δίνει κάτι που δεν βλέπουμε.</strong> </div><div align="center"><br /><strong>Όχι κάτι χειροπιαστό με άμεσο όφελος.</strong> </div><div align="center"><br /><strong>Μας κάνει όμως να νιώθουμε</strong><strong> καλύτερα. </strong></div><strong></strong><div align="center"><br /><strong>Και η ποίηση, τηρουμένων των αναλογιών, το ίδιο. </strong></div><strong></strong><div align="center"><br /><strong>Για λέγε, μου είπε ο κάποιος της παρέας που τελικά λεγόταν Στέλιος.</strong></div><div align="center"><strong></strong><br /><strong>Δίνοντας λοιπόν ένα άλλο νόημα στη «χρησιμότητα», </strong></div><strong></strong><div align="center"><br /><strong>συνέχισα εγώ, θα έλεγα ότι η ποίηση μάς βοηθάει</strong> </div><div align="center"><br /><strong>να μεταφερθούμε από το πεδίο του πρακτικού και του </strong></div><strong></strong><div align="center"><br /><strong>χρησιμοθηρικού , στο πεδίο του «περιττού». </strong></div><strong></strong><div align="center"><br /><strong>Ένα είδος περιττού, που αν δεν το αντιληφθούμε ποτέ, </strong></div><strong></strong><div align="center"><br /><strong>θα έχουμε επιβιώσει και χωρίς αυτό. </strong></div><strong></strong><div align="center"><br /><strong>Ένα είδος «περιττού» λοιπόν, όπως είναι η Ποίηση </strong></div><strong></strong><div align="center"><br /><strong>και η Τέχνη γενικότερα, που αν όμως το προσεγγίσουμε,</strong> </div><div align="center"><br /><strong>αν το αισθανθούμε να δρα μέσα μας, αν το κάνουμε μέρος </strong></div><strong></strong><div align="center"><br /><strong>της ζωής μας, δεν θα έχουμε μόνο επιβιώσει</strong> </div><div align="center"><br /><strong>αλλά και ζήσει…</strong><br /><strong></strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><br />Οι πίνακες είναι του Ρενέ Μαγκρίτ </span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;"></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375081721985583842" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 255px; CURSOR: hand; HEIGHT: 334px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SpggWQWlSuI/AAAAAAAABpQ/QgOJIaH4R5g/s400/magritte_coup-au-coeur%5B1%5D.jpg" border="0" /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-8536925610021125684?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com25tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-85325203562214989342009-08-21T14:22:00.006+03:002009-08-21T14:48:38.784+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/So6D5wntEvI/AAAAAAAABnM/g4rT40i1mIA/s1600-h/Desktop56[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372376433826796274" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 278px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/So6D5wntEvI/AAAAAAAABnM/g4rT40i1mIA/s400/Desktop56%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify"><strong><em>Μακαριώτατε</em></strong></div><strong><em><div align="justify"><br /></em></strong></div><span style="color:#660000;">Δεν είμαι πιστός, δεν ανήκω στους θρησκευόμενους, Συμβαίνει όμως η εκκλησία να είναι θεσμός είτε το θέλουμε είτε όχι, μέσα στα πλαίσια βέβαια του δημοκρατικού πολιτεύματος. Ως εκ τούτου έχει ένα ρόλο στην κοινωνία μας, που εκπηγάζει από τις αξίες της ίδιας της εκκλησίας και που δεν χρειάζεται να αναφέρουμε εδώ, αφού είναι γνωστές σε όλους. Το ερώτημα που αυτόματα αναδύεται Μακαριώτατε είναι αν η Εκκλησία της Ελλάδας δια των εκπροσώπων της, (ιερωμένων) ανταποκρίνεται στο ρόλο της και αν Εσείς Είσθε ευχαριστημένος από τις επιδόσεις τους, πολύ δε περισσότερο που οι εργαζόμενοι και φορολογούμενοι πολίτες πληρώνουν ακόμη αγόγγυστα το μισθό τους. </span><div align="justify"><span style="color:#660000;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#660000;">Ασφαλώς κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις είναι γνωστές, όπως του έγγαμου ιερέα πατέρα Αντώνιου με την «Κιβωτό» του, (Εδώ πάει το: Μεμονωμένες περιπτώσεις) που όπως με λύπη τους ομολογούν οι ίδιοι που αποτελούν τις εξαιρέσεις, η Εκκλησία απουσιάζει από το έργο τους, το οποίο συνεχίζεται χάρη στις χορηγίες ιδιωτών και την εθελοντική εργασία <span style="color:#660000;"><strong>πολιτών </strong></span>και όχι π.χ. <strong>αγάμων ιερωμένων.</strong> Οι εξαιρέσεις αυτές όμως πιστώνονται σε συγκεκριμένους ανθρώπους με διάθεση προσφοράς και όχι (συνολικά) στην Εκκλησία της Ελλάδας. Δεν έχει βέβαια κανένας Έλληνας την ψευδαίσθηση ότι θα δει από πλευράς Εκκλησίας έργο ανάλογο της Μητέρας Τερέζας στην Ελλάδα… (και αυτή βέβαια φωτεινή εξαίρεση ήταν, αφού και η δική της εκκλησία όπως και η ορθόδοξη, θεωρούν ιεραποστολή τον...προσηλυτισμό … και μόνο κάποιοι μεμονωμένοι εργάζονται για τον συνάνθρωπο)… </span></div><div align="justify"><span style="color:#660000;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#660000;">Αντίθετα παντού στη χώρα είναι διάχυτη η αίσθηση ότι η πλειοψηφία των ιερωμένων υιοθετεί το: <strong>«Μη μου τους κύκλους τάραττε»</strong> και το: η <strong>«Σιωπή είναι χρυσός»… </strong>Σας τα αναφέρω όλα αυτά Μακαριώτατε διότι είτε θρησκευόμενοι είτε όχι, έχουμε το δικαίωμα να απαιτούμε από την Εκκλησία και τους εκπροσώπους της , να αρθούν στο ύψος του ρόλου τους και της διαρκούς προσφοράς τους στο κοινωνικό σύνολο. </span></div><div align="justify"><span style="color:#660000;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#660000;">Όταν μετά την εκλογή Σας Μακαριώτατε καταλάβατε τον αρχιεπισκοπικό θρόνο, και με δεδομένη τη βαθιά εκτίμηση στην προσωπικότητά Σας, στην υψηλή Σας καλλιέργεια και μόρφωση, στο άμεμπτο ήθος Σας και το ηθικό Σας ανάστημα, πιστέψαμε ότι θα είχαμε σημαντικές αλλαγές στην Εκκλησία της Ελλάδας. Δυστυχώς, ήταν βαθιά η απογοήτευση όλων μας, όταν η Ιερά Σύνοδος ΑΘΩΩΣΕ!!!!, τον περιβόητο Παντελεήμονα Αττικής, που τα έργα και τις ημέρες του γνωρίζουν δυστυχώς και τα μικρά παιδιά…Αμέσως μετά, το πολιτικό δικαστήριο τον έκρινε ένοχο και συνεπώς έκπτωτο, αναγκάζοντας την Ιερά Σύνοδο να πάρει πίσω την απόφασή της. Αυτή ήταν και η πρώτη Σας και πιο οδυνηρή ήττα, που έδειξε ότι Είσαστε δυστυχώς όμηρος των χριστοδουλικής προέλευσης μελών της Ιεράς Συνόδου. </span></div><div align="justify"><span style="color:#660000;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#660000;">Δυστυχώς, ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού είναι ιδιαίτερα ασκημένο και εθισμένο στην υποκρισία και στη θεατρικότητα που εκπέμπουν κάποιοι ιεράρχες με βουγιουκλαρίστικο προφίλ και εθναρχικές φιλοδοξίες όπως ο μακαριστός προκάτοχός Σας του οποίου υπήρξατε και θύμα κατασυκοφάντησης πριν γίνουν οι εκλογές για τον αρχιεπισκοπικό θρόνο. Όπως ακριβώς δηλαδή κάνουν και οι πολιτικοί. Αλλά πολιτικούς και πολιτικάντηδες έχουμε ένα σωρό. Οι Θρησκευτικοί ηγέτες όμως πρέπει να διαφέρουν εντελώς και να ξεχωρίζουν για άλλα πράγματα από αυτά που χαρακτηρίζουν τους κοσμικούς. </span></div><div align="justify"><span style="color:#660000;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#660000;">Τιμούμε τον Πατερικό και ταπεινό σας λόγο όμοιο του οποίου δεν έχουμε ξανακούσει. Δεν συγκρουσθήκατε όμως μαζί τους, (με τα μέλη της Ιεράς Συνόδου) δεν κάνατε μια δήλωση, δεν ξεκαθαρίσατε έστω στο κήρυγμά σας, ποια κατά τη γνώμη Σας ως Προκαθήμενου, πρέπει να είναι από δω και πέρα η πορεία της Εκκλησίας της Ελλάδας. Σιωπήσατε μέσα στα πλαίσια της συνταγής των εκκλησιαστικών συμβιβασμών, δηλαδή της τοποθέτησης των προβλημάτων κάτω από το χαλί. Ίσως Μακαριώτατε τα χρόνια βαραίνουν στην πλάτη Σας και η «Σύγκρουση» όπως την επαγγέλθηκε η Κεφαλή της Εκκλησίας ξεκαθαρίζοντας το Ναό του Θεού που κάποιοι μετέβαλλαν σε «Οίκο εμπορίου», να μην είναι εύκολη υπόθεση. Μα η εξέχουσα θέση την οποία κατέχετε Μακαριώτατε υπάρχει για να πραγματοποιεί τα δύσκολα, όπως και όλες οι εξέχουσες θέσεις. </span></div><div align="justify"><span style="color:#660000;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#660000;">Να αναμένουμε άραγε εκ μέρους Σας κάποια πρωτοβουλία προς την κατεύθυνση ΤΟΥ ΧΩΡΙΣΜΟΥ Εκκλησίας και κράτους, της <strong>χρόνιας αυτής ΑΝΩΜΑΛΙΑΣ</strong> <strong>και από θρησκευτικής και από πολιτικής άποψης; Μιας ανώμαλης διαπλοκής όπου το κράτος και η Εκκλησία βρίσκονται σε μια διαρκή αλληλεξάρτηση, συναλλαγή και αλληλεπίδραση όταν θα έπρεπε ο ένας, να είναι απόλυτα αυτονομημένος από τον άλλον για να λειτουργήσει σωστά.</strong> Έχω την αίσθηση ότι κανένας Θεός δεν μπορεί πια να μας φωτίσει. Κάτι πρέπει να κάνουμε κι εμείς με τα μέσα που διαθέτουμε…</span></div><div align="justify"><span style="color:#999999;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#660000;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#660000;"><strong><em>Τολμήστε Μακαριώτατε ό,τι δεν τολμούν οι πολιτικοί. Τολμήστε να φέρετε στο προσκήνιο, το θέμα του χωρισμού κράτους και εκκλησίας, την αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, ώστε να συντηρείται η εκκλησία με ίδια μέσα και με τις προσφορές των πιστών, να ελαφρυνθούν οι πολίτες και να αυξήσει τα έσοδά του το κράτος ώστε να επενδύσει περισσότερα στην παιδεία και στην υγεία. Τολμήστε Μακαριώτατε και θα είμαστε δίπλα Σας. Τολμήστε και θα γυρίσετε μια καινούρια σελίδα για τη χώρα και την Εκκλησία…<br /></em></strong></span><br />Με αγάπη και τιμή<br />Φαίδων Θεοφίλου </div><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/So6DxVznAsI/AAAAAAAABnE/qGCjAI8749Q/s1600-h/images[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372376289190019778" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 143px; CURSOR: hand; HEIGHT: 94px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/So6DxVznAsI/AAAAAAAABnE/qGCjAI8749Q/s400/images%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-8532520356221498934?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com14tag:blogger.com,1999:blog-1256876883550168928.post-17074727656355163092009-08-14T18:45:00.029+03:002009-08-15T22:46:21.960+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SoWHIpH6l-I/AAAAAAAABm8/UIaegRbf1w4/s1600-h/h_panagia_ths_petras3[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5369846713256941538" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 299px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SoWHIpH6l-I/AAAAAAAABm8/UIaegRbf1w4/s400/h_panagia_ths_petras3%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div align="justify"><span style="font-size:130%;">Μεταμεσήμερο. Ζέστη με ένα ελαφρύ αεράκι στη φύση.<br />Αύριο, στην Παναγία την Γλυκοφιλούσα της Πέτρας, 5 χιλ. από το<br />κτήμα μου θα γίνει η περιφορά της εικόνας παραλιακά. </span></div><br /><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div align="justify"><span style="font-size:130%;">Πολλοί που θα έχουν πραγματοποιήσει τα τάματά τους στη Θεοτόκο σήμερα, θα φέρουν αύριο τα προβλήματά τους ό,τι τους βασανίζει τέλος πάντων μπροστά στη εικόνα Της παρακαλώντας για βοήθεια. Οι άνθρωποι πάντα γίνονται καλοί όταν…πονούν.</span></div><span style="font-size:130%;"><br /><div align="justify"><br />Δεν ξέρω αν είναι αλήθεια όλα αυτά ή τα γεννά η ανάγκη των ανθρώπων να πιαστούν από κάπου. Δεν θα θέσω βέβαια θέμα εδώ για το αν υπάρχει Θεός, αφού ο ίδιος ο άνθρωπος δεν κάνει αρκετά για τον εαυτό του και την κοινωνία που ζει. Άλλωστε και όσοι ιερωμένοι «περνούν καλά» στην εκκλησία, δεν ξέρουν και οι ίδιοι αν υπάρχει Θεός. Θα έπειθαν για την πίστη τους, (και εμάς) αν έβγαιναν στο δρόμο να συγκρουστούν με κάθε είδους εξουσία (και της εκκλησίας) για την αδικία, την ανισότητα, τη φτώχεια, την εκμετάλλευση, την αυθαιρεσία, τη στέρηση. Αλλά προτιμούν να περνούν καλά με το Θεό της σιγουριάς του μισθού και της καλοπέρασης παντός είδους…</div><br /><div align="justify"><br />Όσοι λοιπόν δεν έχουν που να ακουμπήσουν, ας στηριχτούν στον εαυτό τους.<br />Κάνει πολλή ζέστη. Το ελαφρύ αεράκι είναι σα να ζητάει συγγνώμη γι αυτό.<br />Κλείνω τα παράθυρα να γίνει σκοτάδι στο δωμάτιο, να μη μπαίνει και η ζέστη κι αφήνω τη «συγγνώμη» της να περνά από το μικρό βορεινό παραθυράκι που είναι δίπλα στο κρεβάτι μου. Δεν θα κοιμηθώ. Απλά θα περιφέρω τη σκέψη μου γύρω από το περίγραμμα του σώματός μου για να χαλαρώσω.</div><br /><div align="justify"><br />Το βραδάκι; Όχι δεν θα πάω στην Πέτρα. Δεν θα αναμειχθώ με την παλίρροια του κόσμου που θα χαίρεται το πανηγύρι. Δεν θα παρακολουθήσω την επίδειξη δεξιοτεχνίας των αλόγων και των επηρμένων καβαλάρηδων στην πλατεία της πόλης. Δε θα αγοράσω κάτι από το ατέλειωτο παζάρι κατά μήκος της παραλίας. Δεν θα καθήσω σε καμιά από τις πολυάριθμες ταβέρνες που θα σφύζουν από κόσμο με τη μουσική να εκφράζει περισσότερο τα ντεσιμπέλ παρά τον εαυτό της. Κάνει ζέστη. Τα τζιτζίκια που πάντα τα πήγαιναν καλά με τη σιωπή, σε σπρώχνουν απαλά στον ύπνο…</div><br /><div align="justify"><br />Τι θα κάνω τελικά το βράδυ; Μα, ή θα ρεμβάσω κάτω από την κληματαριά, παρέα με την νυχτερινή ανάσα των δέντρων κι ένα κρύο ροζέ, ή που θα τρέχω προς τα ενδότερα της ψυχής μου.</span></div><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SoWG6KxGfHI/AAAAAAAABm0/mEDI5BfB07A/s1600-h/images[21].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5369846464590019698" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 116px; CURSOR: hand; HEIGHT: 87px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1p-jfLqE2io/SoWG6KxGfHI/AAAAAAAABm0/mEDI5BfB07A/s320/images%5B21%5D.jpg" border="0" /></a> <span style="font-size:78%;">Το πρώτο έργο είναι του Θεόφιλου Χατζημιχαήλ που έχει τίτλο: "Η Παναγία της Πέτρας.</span></div><div><span style="font-size:78%;">Το δεύτερο είναι του Γ. Κοεμτζόπουλου σε γυαλί<br /><br /></span><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256876883550168928-1707472765635516309?l=theofilou.blogspot.com' alt='' /></div>ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥhttp://www.blogger.com/profile/12662311039338870249ftheofilou@gmail.com14