ஒற்றை அன்றில்

ஒற்றை அன்றில் - வேர்ட்பிரஸ் மாற்றம்

2008-05-21T10:26:00.000+05:30

ஒரு வழியா கடைசியா புது தளம் தொடங்கியாச்சுங்க.

தள முகவரி - http://ottraiandril.com

புகழனுக்கு என் நன்றிகள். போன பதிவில் அவர் பின்னூட்டமிடாமல் இருந்திருந்தால், இது என்னும் பல நாட்கள் எடுத்திருக்கும். ஏதோ ஒரு சின்ன சோம்பேறித்தனம் இருந்தது. அதை கொஞ்சம் விரட்டிவிட்டு போன வார இறுதியில் எல்லா வேலைகளையும் முடிச்சிட்டேன்.

அருட்பெங்கோவின் இந்த பதிவு ரொம்ப உதவியா இருந்தது. அவர் முன்னமே சொன்னதால தலைப்புகளில் இருந்த சிறப்பு குறிகள் நீக்கிவிட்டு தான் மாற்றம் செய்தேன். எல்லா பதிவும் இதற்கு மாறிவிட்டது மகிழ்ச்சி தான் ஆனால் 10 பின்னூட்டங்கள் காணவில்லை :).

வேர்ட்பிரஸ் நிறுவிய பின்னர் தளத்தில் தமிழில் இருந்த வார்த்தைகள் வெறும் கேள்விக்குறிகளாக தெரிந்தன. சரி தான். இந்த தளமே ஒரு கேள்விக்குறி ஆகிவிடுமோ என எண்ணி கோவுக்கு தொலைபேசி செய்தேன். அவர் Database Table-களில் உபயோகித்த Collation என்கிற பகுதியை Latin-ல் இருந்து UTF8 Unicode ஆக மாற்ற சொன்னார். அதற்கு பின் எந்த வித பிரச்சனையும் இல்லாமல் மாற்றம் முடிந்தது.

அப்பாடா கவுஜை போடலடான்னு சந்தோஷ படுறீங்களா? புது தளத்தில் போட்டிருக்கேன் :)

Over to ottraiandril.com

காதல் அழிவதில்லை…
-ஸ்ரீ.

கள்ளூறியவள்

2008-05-14T10:56:00.000+05:30

என் கல்லூரியில்
புதிதாய் சேர்ந்த
‘கள்ளூறி’யவள்
நீ!

#

நீ
கல்லூரிக்கு வராத நாட்கள்
விடுமுறை தினங்கள்
காதலுக்கு.

#

நீயே கல்லூரியாய்ப் போக,
கழுத்தோர மச்சம் கரும்பலகையாக,
எப்போது தொடங்கப் போகிறாய்
காதல் பாடத்தை?

#

‘குட்டாமல் சொல்லித்தர முடியாதா’
என வாயால் கேட்டாலும்,
நீ குட்டுவாயெனத்தெரிந்த மனம்
பிழைகளை
சரியாகச் செய்கிறது
எப்போதும்.

#

வேடிக்கையும், விளையாட்டும்
நிறைந்த கல்லூரி வாழ்க்கையில்
உன் வேடிக்கையால்
என் மனதோடு விளையாடினாயே!
நினைவிருக்கா?

#

ஆளில்லாத வகுப்பில்
என் பிறந்த நாளுக்கு
நீ முத்தம் தர
வெட்கத்தில்
சிவந்த கரும்பலகைக்கு
இந்நேரம்
வர்ணம் தீட்டியிருப்பார்களா?

#

டேய் தம்பி நீயும் புது வலை தொடங்குறதா போன பதிவுல இருந்து சொல்லிக்கிட்டு வர ஆனா ஒன்னுமே பண்ணாம இருக்க அப்டின்னு கேக்குறீங்க. புரியுது. நம்ம கையில என்னங்க இருக்கு எல்லாம் மேல ஒருத்தன் இருக்கான் அவன் பாத்துக்குவான் :). என்னங்க பண்ண? கிழமையும் ஞாபகத்துல இருக்கறது இல்லை. புதன் கிழமை ஆச்சே ஏதாவது பதிவு இருக்கான்னு யாராவது கேட்டா தான் கவுஜை எழுத கலப்பையை தேடுறேன் (எப்போ நீ கவுஜை எழுதுனன்னு கேட்டீங்கன்னா மேல இருக்கறது எல்லாம் சத்தியமா கவுஜை தானுங்க). ஏன்னா நாங்க அவ்ளோ பிசி (நம்புங்கோ நம்புங்கோ).

காதல் அழிவதில்லை...
-ஸ்ரீ.

தூணிலும் காதல் துரும்பிலும் காதல்

2008-05-07T10:52:00.002+05:30

காதல்
விஷ மாத்திரையா?
விஷம மாத்திரையா?

*

பிரியும் போது
நீ மட்டும் தானடி
விடைகொடுக்காமல்
வினாகொடுத்துப் போனாய்.

*

நீ
ஒவ்வொறு முறை சிரிக்கும் போது,
அகராதியில்
அழகென்ற வார்த்தையின் அர்த்தம்
இன்னும் அழகாய்
திருத்தி எழுதப்படுகின்றது.

*

சிறுவயது புகைப்படத்தில்
தூணுக்கு பின் நீ,
உனக்கு நாவல் பழம் எடுத்து வந்த
துருவேறிய என் வடிவியல் பெட்டி*,
பார்
காதலும்
தூணிலும் இருக்கும்,
துரும்பிலும் இருக்கும்.

*

புது மழையில்
கைகள் விரித்தபடி
கண்கள் மூடி
மகிழ்ந்தாயே!
அன்று தான்
சிலுவையில் அறைந்த
இயேசு சிரித்துப்பார்த்தேன்.

*வடிவியல் பெட்டி - Geometry Box.

(புது கூடு கட்டிக்கிட்டு இருக்கேன். இது தான் இந்த தளத்தில் கடைசி பதிவாய் இருக்கும் என நினைக்கிறேன். எல்லா புதன்கிழமையும் பதிவு போட்டு வந்ததால் இந்த வாரம் விடுபட்டுவிடக்கூடாதென கைக்கு வந்த கவுஜைகளை கிறுக்கி இருக்கேன். பொறுத்தருளவும் :). புது கூட்டில் சந்திப்போம்.)

காதல் அழிவதில்லை...
-ஸ்ரீ.

காதல் தான் வேறென்ன

2008-04-29T18:56:00.008+05:30

நீ முன் நின்றால்
நிலைக்கண்ணாடிக்கே
நிலை கொள்வதில்லை.
என் நிலை சொல்லவேண்டுமா?

எனக்குள் காதல் நுழைகையில்
குருதிவெள்ளணுக்கள் எதிர்க்காமல்
சிவப்பணுக்களாலான
பூங்கொத்தோடு வரவேற்றதே!
உனக்கும் அப்படித்தானே?

பல்லியின் காலடியிலும்
வசதியாய் வாழ்வேன்
உன் காதல் துணையிருந்தால்.

போன வாரம்
எனக்களித்த பூச்செண்டை
முத்தமிட்டாயா?
வாடியபின்னும்
வாசம் வீசுகின்றது!

எப்போது பார்த்தாலும்
என் முகத்தில் நீயும்,
உன் முகத்தில் நானும் தான் தெரிகின்றோம்.
ஆளில்லாத அழகுநிலைய கண்ணாடிகள் போல.

காதல் அழிவதில்லை...
-ஸ்ரீ.

கன்னத்துப்பூச்சி

2008-04-23T10:40:00.012+05:30

அழகானவைகளின் பட்டியல் கொஞ்சம் நீண்டு கொண்டே தான் போகும்। ஆனால் நிச்சயம் பூக்களும் பெண்களும் முதலிரண்டு இடங்களுக்கு சொந்தக்காரர்கள் ஆகியிருப்பர். பூ அழகானது, பெண் அழகாக்கப்பட்டவள். இரண்டைப்பற்றியும் எழுத ஆரம்பித்தால் முற்றுப்புள்ளிக்கு அவசியம் இருக்காது. எத்தனை நாள் தான் இரண்டையும் எழுத முயற்சிப்பது? அந்த களத்தில் இருந்து சற்று விலகி இதோ எழுத உட்காருகிறேன்.

எப்போது எழுத ஆரம்பித்தாலும் சில பொருட்கள் நம் நினைவில் நிழலாடும்। சிலருக்கு அது மயில், சிலருக்கு மேகம், சிலருக்கு பெண்। எனக்கு என்றைக்குமே அது வண்ணத்துப்பூச்சி। ஏன் என்ற காரணம் இன்னும் புலப்படவில்லை. என்ன தான் இருக்கின்றது ஒரு வண்ணத்துப்பூச்சியில்? அது பூவை களவாடும் கொள்ளைகாரனா? இல்லை இரு மலர்கள் பறிமாறிக்கொள்ளும் காதல் கடிதமா?

பூ என்பதே ஒரு தாவரத்தின் காதல் கடிதம் தானே! காதல் கடிதம் மீண்டும் எழுதும் ஒரு காதல் கடிதமா இந்த வண்ணத்துப்பூச்சி? அப்படியென்றால் பட்டாம்பூச்சியே நீ என்ன ஒரு இரண்டாம் நிலை காதல் கடிதமா? நான் உன்னை காதல் கடிதமாக பாவிக்கலாம் ஆனால் பூக்களின் மத்தியிலும் நீ அப்படித்தான் அங்கீகரிக்கப்படுகிறாயா? அல்லது அவை உன்னை வெறும் காதலுக்கான ஆயுதமாக பயன்படுத்துகின்றனவா? எப்படி வேண்டுமானாலும் இருந்துவிட்டுப் போ। காதல் கடிதத்துக்கு காதல் தெரியாது ஆனால் நீ அப்படி இல்லை. காதல் தெரிந்த, காதலிக்கவும் தெரிந்த ஒரு காதல் கடிதம். ஆயுட்காலமாக உனக்கு கொடுத்ததோ வெறும் எட்டு நாட்களில் இருந்து ஒரு வருடம் தான். இந்த இடைப்பட்ட காலத்தில் பூக்களுக்கு தூது வேறு. அந்த நாட்கள் போதுமா? காதல் மட்டுமே சுமக்கத்தெரிந்த நீ காதலை முழுதாய் சுவைக்கும் முன்னமே அழித்துவிடுகிறானா பிரம்மன்? எடுத்துப்போகும் மகரந்தப்பொடிகளை பூங்கொத்தாக்கி உன் காதலிக்கு பரிசளிக்க நீ ஒன்றும் மனிதன் இல்லை என்பது எனக்கு தெரியும். இந்த குணத்திற்காவது உன் ஆயுட்காலம் சற்று திருத்தி எழுதப்படலாமே?

பூக்களின் இளவரசனாக நினைத்துக்கொள்வாயோ? தேன் தேடி அதை யுத்தமிட்டு எடுத்துக்கொள்வதாய் எண்ணமோ? தேன் என்ன தெரியுமா? அது ஒற்றை பூவின் கண்ணீர்। பூ தனியாய் வாடுவதன் காரணம். கடிதம் நீ எடுத்துச்செல்ல பெற்றுக்கொள்ளும் சம்பளம் அந்த கண்ணீர். அடுத்தவன் துயரை சம்பளமாக எடுத்து செல்வதால் குறை கூற மாட்டேன். என்ன சொல்லி பூவை சம்மதிக்க வைப்பாய் அல்லது பூக்கள் மறுப்பது போல் நாடகமாடி காரியம் சாதிக்கின்றனவா? “உன்னை ஏதும் செய்யமாட்டேன் கொஞ்சம் உட்கார்ந்து இளைப்பாறிவிட்டுச் செல்கிறேன்” என்றமர்ந்து அதை சுவைத்துவிடுவாயா? உனது சுவை மொட்டுக்கள் காலில் இருக்கும் ரகசியம் பூக்களுக்கு தெரியாமல் பார்த்துக்கொள். ஒருவேளை தெரிந்துவிட்டால் அவை உன் கையில் கடிதம் தந்து வாசலோடு அனுப்பி உன்னை தபால்காரனாக்கிவிடக்கூடும். காதல் தூதுக்கு கவிஞன் எவனும் உன்னை அனுகியதில்லையா? பூக்களுக்கு மட்டும் தூது போகும் நீ மாறுதலுக்காக எனக்கு தூது போக சம்மதமா? இல்லை நான் காலில் கட்டும் காதல் கடிதத்தையும் சுவைத்துவிடுவாயா? வேண்டாம் உன்னை எனக்காக சுமை தூக்கும் தொழிலாளியாக்க உடன்பாடில்லை. போ பறந்து போ கொஞ்ச காலம் பூ, பூலோகம் இரண்டையும் மறந்துபோ. உனக்காக வாழ். உனக்காக மட்டும் காதல் பேசு, உனக்காக மட்டுமே வாழ்ந்து கொள். சுருக்கமாகச் சொன்னால் உன் வாழ்நாளில் ஒரு நாள் மட்டும் மனிதனாய் வாழ்ந்து இறந்து போ. அந்த ஒரு நாள் வாழ்க்கை சுகப்பட்டாலும் அந்த கடைசி நிமிட சாவு சுகப்படும் என்று என்னால் நிச்சயம் உறுதியளிக்க முடியாது.

கேள்விப்பட்டிருப்பீர் பாட்டி சொல்ல ‘முன்ஜென்மம் பட்டாம்பூச்சியை கொடுமை படுத்தினால் அடுத்த பிறப்பில் பழிதீர்த்துக்கொள்ளும் அது’ என்று। முன்ஜென்மத்தில் நீங்கள் அதை கொடுமை படுத்தியிருந்தால் நீங்கள் வண்ணத்துப்பூச்சியாகத் தான் பிறக்கவேண்டும் என்ற அவசியமோ கட்டாயமோ நிச்சயம் இல்லை. அது ஒரு பெண் உருவில் கூட வரலாம் தன் அழகால் உங்களை கொடுமைப்படுத்த.

உஷார்! ‘இரக்கமற்றது காதல்’.

முன்னம் உதிர்ந்த சிறகுகளிலிருந்து சில வண்ணத்துப்பூச்சி கவுஜைகள்।

என் காதலின் வண்ணம்
இன்னும் உன் விரல்களில்
ஒட்டி இருக்கின்றதா?
தெரியவில்லை…
ஆனால், சிறகில் நிறமிழந்த
வண்ணத்துப்பூச்சியாக உழன்று
கொண்டிருக்கிறேன்
உன் நினைவுகளில்
இந்த நொடி வரை…

*

இதயப் பூவமர்ந்து,
உயிர்த்தேன் குடித்து,
இமைச்சிறகடிக்கும்,
கருப்பு வெள்ளை
வண்ணத்துப் பூச்சுகள்
‍உன் கண்கள்.

(பெரிதாகப் பார்க்க படத்தைக் கொஞ்சம் கிள்ளவும்)

காதல் அழிவதில்லை...
-ஸ்ரீ.

தூங்காத இதயம் ரெண்டு

2008-04-15T12:12:00.005+05:30

காலிடுக்கில்
தூங்கிய தலையணையை
மார்புக்கு குடியேற்றியது
உன் காதல்.

உன் தூக்கத்தை ரசிக்கவில்லை,
நீ உறங்க இரவு முழுதும்
என் இமைகளால்
சாமரம் வீசிக்கொண்டிருந்தேன்
அவ்வளவு தான்.

யார் சொன்னது
காதலித்தால்
கனவு தேசத்தில் மிதக்கலாம் என்று?
எனக்கு தூக்கமும் பூப்பதில்லை,
கனவும் காய்ப்பதில்லை,
உனக்கெப்படி?

இரவெல்லாம் விழித்திருந்து
மறுநாள் உன்னிடம்
நம் இதயங்கள்
ஒத்தியங்குவதை சொன்னால்,
வெகு இயல்பாக
"ஒரு இதயம் துடித்தால்
எப்படி இரண்டு சத்தம் கேட்கும்?" என்கிறாய்.
நான் இன்னும் அதிகம் காதலிக்க வேண்டுமோ?

இரவானால்
தூக்கத்துக்கு மாறாக
ஏக்கம் தொற்றிக்கொள்(ல்)கிறது.
இதை விட ஒரு சாட்சி தேவையா
என் காதலை நிரூபிக்க?

இரவில்
நம்மை பிரித்துவிட்டதாய்
எண்ணி சிரிக்கிறான்
பொறாமைக்காரன் கடவுள்.
அவனுக்கு சொல்லவேண்டும்
நாம் அதிகம் நம்மை பற்றி
அப்போது தான் நினைக்கிறோம் என.

இரவில்
நிலவும் உனைக்காணா நேரம்
வடித்த கண்ணீர் தானோ?
விடியலில்
புற்களிலும், பூக்களிலும்.

(இது மட்டும் ஒரு பழைய கவிதை, தலைப்போடு ஒத்துப்போன காரணத்தால் மறுபதிவு இட்டுள்ளேன்)

புத்தாண்டு அழகா ஆரம்பமாயிடுச்சு. மொக்கையா ரெண்டு கவிதை அதுக்கு சொல்லலைன்னா தூக்கம் வராது, அதனால நீங்க என்னை திட்டினாலும் பரவாயில்லைன்னு கீழே போட்டிருக்கேன். (முடிஞ்சு போன கல்யாணத்துக்கு எதுக்கு மோளம் அடிச்சுகிட்டுன்னு நினைச்சு 2 மட்டும் போடுறேன்).

வருடப்பிறப்புக்கு பதில்
நிமிடப்பிறப்பு கொண்டாடுகிறது மனம்
நீ அருகில் இருக்கும்
தருணங்களில்...

அழகாய் துவங்கும் தமிழ் ஆண்டுக்கு
அதே நாட்காட்டியில் முற்றுபுள்ளியில்லை
நீயில்லாமல் முடிவற்றுக்கிடக்கும்
என் வாழ்க்கை போல.

மனமார்ந்த புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்.

காதல் அழிவதில்லை...
-ஸ்ரீ.

நாங்களும் பாடுவோம்ல

2008-04-09T18:10:00.020+05:30

இத்தனை நாளா கவுஜைன்னு பேருல போட்ட மொக்கை போதாதுன்னு கொஞ்சம் அசைபோடலாமேன்னு வந்திருக்கேன். பள்ளி படிக்கும் போது நாம் பாடின பாட்டு போட சொல்லி அழைத்திருக்கார் 'காதல் முரசு'. பள்ளி வயதில் எனக்கு ஒரே ஒரு நண்பன் தான். அவனோடு தான் அதிகம் பொழுதை கழிப்பேன். எப்போதும் ஒன்றாய் தோள் மீதி கை போட்டு சுற்றி இருக்கிறேன். அவன் பெயர் 'தனிமை'. கொஞ்சம் பெரியவன் ஆன பின்னர் வழக்கம் போல ஒரு மட்டையை பிடித்து கிரிக்கட் விளையாடிய ஒரு சராசரி சிறுவன் தான் நான். அதனால் அந்த ஒரு அழகான காலம் என் வாழ்க்கையில் கொஞ்சம் குறைவு (ஒரு வேளை மறந்து போச்சான்னு கூட தெரியலை. இந்த மாதிரி எதுவும் பண்ணாதது நினைத்து இப்போது வருத்தப்படுகிறேன்). அதனால் நண்பர்களோடு கூட பேசி சில பாட்டு பிடிக்கலாம் என்ற முயற்சியில் இறங்கினேன். அந்த உரையாடலில் கிடைத்த சில பாடல்கள் கீழே. அவர்கள் இந்த பாட்டெல்லாம் சொல்லும் போதே அழகான ஒரு சூழலில் இருப்பது போல உணர்ந்தேன். சில விஷயங்கள் இழந்துவிட்டோமோ என்ற எண்ணம் சற்று தலை தூக்கினாலும், இந்த வயதில், வேலை பலுவுக்கு இடையில் இதை நினைக்க வைத்ததற்காக நன்றி கோ.

அப்புறம் படித்த பாட்டு போடணும்னு சொல்லி இருக்காரு. நான் மட்டும் என்னங்க ஜெர்மன்லயா படிச்சேன்? எல்லாருக்கும் ஒரே தென்னமரம் போட்ட தமிழ் புத்தகம் தான். அதனால வகுப்பறைக்கு வெளியில் பாடின சுவாரசியமான பாட்டெல்லாம் தேடி இங்க போட்டிருக்கேன். (அடைப்புக்குள் இருக்கும் கமெண்டு மட்டும் தான் என்னுடையது).

மொட்ட ராசாத்தி
ரொட்டி சுட்டாலாம்
எண்ணை பத்தலையாம்
கடைக்கு போனாலாம்
காசு பத்தலையாம்
கடக்காரனை பாத்து
கண் அடிச்சாலாம்.

(அட அட அட என்ன கருத்தம்சம் இருக்குறா மாதிரியான ஒரு பாட்டுங்க. இதை பாடப்புத்தகத்துல சேத்தா பசங்க ஏன் ஃபெயில் ஆகப்போறாங்க? படிச்ச முதல் முறையே மனதில் பதிந்திடுமே.)

A B C D
உங்கப்பன் தாடி
வந்தா வாடி
வராட்டி போடி.

(சூப்பர். கவனிச்சீங்களா பாட்டுல ஒரு பிசுறு கூட இல்லை. டி, டி, டி மற்றும் D. தமிழ் கூட ஆங்கிலத்தை சேத்து ஒரு அருமையான நடையில் தமிழ் வளர்த்திருக்கார் யாரோ ஒரு மூத்த கவிஞர். யாருக்காவது அவர் பேர் தெரிஞ்சா சொல்லுங்கப்பு. எனக்கென்னமோ இவர் ஒரு விளையாட்டு பிள்ளையா (play boy) இருந்திருப்பார்னு தோணுது. அதான் வந்தா வாடி இல்லாட்டி போடி அப்படின்னு ஆணித்தனமா பாடி இருக்கார்.)

பக்கத்து வீட்டு நிருமலா
உனக்கு என்ன இருமலா?
வாங்கி தரேன் விக்ஸு
என் டோரு நம்பர் சிக்ஸு.

(கண்டிப்பா இதை சொன்னவர் சங்கர் நேத்திராலயாவுல இந்நேரம் முதன்மை மருத்துவர் ஆகியிருப்பார் என்பதில் எந்த வித அய்யமும் இல்லை.)

ஆக்கு பாக்கு
வெத்தல பாக்கு
டாமு டூமு டைய்யா
அஸ்கலக்கடி ஜாமு சுந்தரி
என் பேர் உய்யா.

(இந்த பாடலின் பனை பூம்புகார்ல இருந்ததால கடல் கொண்டு போயிடுச்சாம் தெளிவான குறிப்புகள் இல்லை. அதனால பிழைகள் இருப்பின் மன்னிக்கவும் மக்களே. சரியான வரிகள் தெரிந்தால் பின்னூட்டத்தில் சொல்லுங்க. அருமையான பாட்ட வளக்கறது நம்ம கடமை இல்லையா?)

தோசையம்மா தோசை
அம்மா சுட்ட தோசை
அரிசி மாவு உளுந்த மாவு
கலந்து சுட்ட தோசை
அப்பாவுக்கு நாலு,
அம்மாவுக்கு மூணு,
அண்ணனுக்கு ரெண்டு,
பாப்பாவுக்கு ஒன்னு
தின்ன தின்ன ஆசை
இன்னும் கேட்டா பூசை.

(யாருன்னு தெரியல யாரோ தீனிப்பண்டாரம் சார் பாடுனது போல. இவரோட இன்னொரு பாட்டும் இருக்குன்னு சொன்னாங்க ஆனா அது அவர் கோவதுல இருக்கும் போது பாடுனது போல.

அது...

ஐஸ் ஐஸ் ஐஸ்
அஞ்சி பிஸா ஐஸ்
ஆப்பிள் ஜீஸ்
நீ ஒரு லூஸ்.)

மேல சொன்ன பாடல்களுக்கு தனியா சுதி, ராகம், லயம் எல்லாம் இருக்குங்க நீங்க பாட்டுக்கு உங்களோட சொந்த ராகத்துல பாடி ரீமிக்ஸ் பண்ணிடாதீங்க ராசா.

நான் அழைக்கும் மூன்று தோழர்கள்,

1. 'ரொம்ப நல்லவன்' ட்ரீம்ஸ்,
2. நாடோடி இலக்கியன்,
3. கோபால்.

நியாபகங்கள் தாலாட்டும்...
-ஸ்ரீ.

எனக்கு காதல் தெரியாது

2008-04-09T10:24:00.008+05:30

காதல் அழிவதில்லை...
-ஸ்ரீ.

ஏமாறுகிறேன் காதலில்

2008-03-31T12:30:00.034+05:30

அப்பாடா எப்படியோ ஒரு வழியா 50 பதிவு போட்டாச்சு :) நான் எழுதினதெல்லாம் கூட வந்து படிச்சு பொறுத்துக்கொண்டதுக்காக உங்க எல்லாருக்கும் நன்றி।

இந்த பதிவு,
1. நான் எழுத காரணமான "காதல் முரசு" அருட்பெருங்கோவுக்கும் (அந்த புலியப்பாத்து தான் இந்த பூனை சூடு போட்டுக்குச்சு),
2. எழுத சொல்லிக்கொடுத்த "நட்புக்கவிஞர்" ப்ரேம்குமாருக்கும் (காரணம் கேக்காதீங்கப்பா நிறைய பேர் அப்படித்தான் சொன்னாங்க :) ),
3. வாரம் தோறும் படித்துவரும் முகம் காணா நண்பர்களுக்கும்,
4. என் காதலுக்கும் (1. அட சும்மா என்னோட பேர் விட்டுபோகக்கூடாதுன்னு சேத்துக்கிட்டேன் அவ்ளோ தான் உடனே மடல்களை அனுப்பி யார் அதுன்னு கேக்காதீங்கப்பு. 2. முதல் காரணத்தை நம்பாதவங்களுக்கு, "ஏப்ரல் ஃபூல்")

காதல் அழிவதில்லை...
-ஸ்ரீ.

பொய்யான கோவம் மெய்யான காதல்

2008-03-22T18:39:00.018+05:30

இச் இச் இச்

2008-03-19T13:54:00.003+05:30

அடுத்த பதிவு "பொய்யான கோவம், மெய்யான காதல்" வரும் புதன் 26-03-2008 காலை 10.30 அளவில்.

காதல் அழிவதில்லை...
-ஸ்ரீ.

காதல் விடும்முறை

2008-03-12T01:01:00.002+05:30

அடுத்த பதிவு "இச் இச் இச்" வரும் புதன் 19-3-2008 காலை 10.30 அளவில்.

காகதடல்

2008-03-02T15:32:00.011+05:30

அடுத்த பதிவு "காதல் விடு(ம்)முறை" வரும் புதன் 12-3-2008 காலை 10.30 அளவில்.

காதல் அழிவதில்லை...
-ஸ்ரீ.

நித்தம் முத்தம்

2008-02-26T13:22:00.018+05:30

*சங்கேதங்கள் - Code Word (Cypher Text).

அடுத்த பதிவு "கா(க)த(ட)ல்" வரும் புதன் 5-3-2008 காலை 10.30 மணி அளவில்.

காதல் அழிவதில்லை...
-ஸ்ரீ.

கொஞ்சம் சோகம் நிறைய காதல்

2008-02-19T11:27:00.016+05:30

காதல் அழிவதில்லை...
-ஸ்ரீ.

காதல் தினம்

2008-02-13T22:30:00.012+05:30

காதலர் தின வாழ்த்துக்கள்.

காதல் அழிவதில்லை...
-ஸ்ரீ.

ஒரு காதல் தேவதை

2008-01-29T01:21:00.001+05:30

இந்த மாதம் காதல் மாதமாகத் தான் பார்க்கப்படுகின்றது. நானும் வேலண்டைன் பற்றி ஒரு பதிவு போடலாம் என்று தான் இருந்தேன். அதை யாராவது என்னை விட சிறப்பாக செய்வார்கள் என்கிற நம்பிக்கையில் கைவிட்டு வேறு ஏதாவது எழுதலாம் என யோசித்த நேரம் தான் வரலாற்றில் இருந்து ஒரு காதல் ஜோடியைப் பற்றிய தகவல் தந்தால் என்ன என்ற எண்ணம் வந்தது. வழக்கம் போல லைலா மஜ்னு, ரோமியோ ஜூலியட், மும்தாஜ் ஷாஜகான் என தான் யோசித்தேன்.

ஆனால் காதலுக்கும் வேறு ஒரு பரிமாணம் இருக்கின்றது! அந்த வகையில் என்னை மிகவும் கவர்ந்த காதலர்கள் வரிசையில் முதலில் வருவது ஹிட்லர் - ஈவா ப்ரான். காதலா? ஹிட்லரா? அவருக்கும் காதலுக்கும் என்ன சம்பந்தம் என கேட்கிறீர்களா? நானும் அப்படித்தான் நினைத்தேன். ஆனால் ஹிட்லரின் காதல் என்னை கவர்ந்ததற்கு காரணம் ஹிட்லர் அல்ல ஈவா.

20 ஏப்ரல் 1889 பிறந்த ஹிட்லரும் ஒரு சாதாரண மனிதனாகத் தான் இருந்தார். தோல்விகள் தவிர வேறு ஒன்றும் அறியாமலே வளர்ந்தார். பள்ளிப்படிப்பை முடிக்கவில்லலை, சிறு வயதிலே பெற்றோர்களின் இழப்பு, நண்பர்கள் இல்லை, வேலையில்லாமல் வியன்னா நகரத்தில் சுற்றித்திரிந்திருக்கிறார். ஓவியன் ஆக ஆசைப்பட்டவர் ஹிட்லர். இதை குறிப்பிட்டு சொல்வதற்கான காரணம், ஓவியம் தான் என்னை பொருத்தவரை மென்மையான கலை. அப்படி ஒரு கலை உணர்வு இருந்த ஒருவர் பின்னர் சர்வாதிகாரியாக மாறியது வேறு ஒரு கதை. அவர் வாழ்ந்த 56 ஆண்டுகளில் முதல் 30 வருடம் அவர் வெறும் தோல்வியின் மறு உருவாகத்தான் இருந்தார். முதல் உலகப்போரில் ஜெர்மனியின் ராணுவ வீரனாக (வகித்த பதவி "ரன்னர்" - டாம் ஹாங்க்ஸ் நடித்த "ஃபாரஸ்ட் கம்ப்" படம் பார்த்தவர்களுக்கு தெரிந்திருக்கும், அது வீரர்களுக்கு தகவல்கள் மற்றும் கட்டளைகள் எடுத்து சென்று சேர்க்கும் ஒரு பணி) சேர்ந்தார். பின்னர் மெல்ல மெல்ல வளர்ந்து 1933ல் 'சான்ஸ்லர்' பதவியை அடைந்தார். அடுத்த மூன்று வருடங்களில் 60 லட்சம் மக்களுக்கு வேலைவாய்ப்புகள் தந்தார். அந்த காலத்தில் தான் கார் தொழிற்சாலை தொடங்கப்பட்டு பின்னர் அது உலகப்புகழ் "வோக்ஸ்வேகன்" ஆனது. அவர் ஆட்சியில் தொழிற்சாலைகள் எல்லா சரியாக நடந்தது காரணம் முதலாளி, தொழிலாளி என்ற பாகுபாடு அறியாதவர் ஹிட்லர். யார் செய்தாலும் தவறு தவறு தான். அந்த காலத்தில் ஜெர்மனியின் கடவுளாக பார்க்கப்பட்ட ஹிட்லர் பின்னர் சாத்தானாக மாறியது சோகமே.

அவரின் காதல் கடைசி காலத்தில் தான் தோன்றியது. ஒருவேளை அது கொஞ்சம் முன்னமே தோன்றி இருந்தால் ஜெர்மனிக்கும் ஒரு லிங்கன் கிடைத்திருக்கக்கூடும். முன்பு ஒரு சமயம் ஜெலி ராபால் என்ற தன் சகோதரியின் மகள் மீது அவர் ஆர்வம் காட்டி இருக்கிறார். ஆனால் பின்பு ஈவா ப்ரான் உடன் அவர் நெருங்கிப்பழக ராபாலிடம் இருந்து விலக ஆரம்பித்தார். ஈவாவிடம் இருந்து ஹிட்லருக்கு வந்த கடிதம் ஒன்றை படித்த ராபாலி தற்கொலை செய்து கொண்டார் (செப்டெம்பர் 1931).

1945 ஏப்ரல் 22 பெர்லின் மீது பிரிட்டிஷ் விமானங்கள் குண்டு மழை பொழிய தன் சாம்ராஜ்யம் சரியத்தொடங்கியதை பார்த்த படி இருந்தார் ஹிட்லர். அப்போது ஈவா-வை தப்பித்து போகும் படி பணித்தார் அவர். ஈவா அவர் கைகளை பிடித்துக்கொண்ட்டு "கடைசி வரை உங்களோடு தான் இருப்பேன்" என கூற எல்லோர் முன்னிலையிலும் அவர் உதட்டில் முத்தமிட்டார் ஹிட்லர். அந்த தருணத்தில் தான் ஈவா-வை மணப்பதாக முடிவெடுத்தார் ஹிட்லர். திருமண சான்றிதழில் முதலில் "Eva.B" என கையெழுத்திட்ட ஈவா ப்ரான் பின்னர் அதை அடித்துவிட்டு "Eva Hitler" என கையெழுத்திட்டார். இது நடந்தது 28 ஏப்ரல் 1945 இரவு 11:55.

ஏப்ரல் 30 மதியம் 3:30 முதலில் சைனைட் விழுங்கி தற்கொலை செய்து கொண்டார் ஈவா. பின்னர் தன் கைத்துப்பாக்கியால் வலது நெற்றி பொட்டில் சுட்டுக்கொண்டார் ஹிட்லர். தன் உடல் கூட எதிரியின் கைகளில் சிக்கக்கூடாது என ஹிட்லர் கேட்டுக்கொள்ள அவர் உடன் இருந்தோர் இருவரின் உடலை எடுத்து சென்று பெட்ரோல் ஊற்றி எரித்தனர். தொடர்ந்து 3 மணி நேரம் எரிந்தது காதல்.

இது ஒரு சாதாரண நிகழ்வாக தோன்றலாம் ஆனால் ஈவாவின் காதல் சற்றே சிந்திக்க வைக்கிறது. அந்த காலத்தில் பாதுகாப்புக்காக எத்தனையோ பெண்கள் தனக்கு பிடிக்காதவர்களோடு இருந்திருக்கிறார்கள். ஆனால் ஈவா, ஹிட்லர் போக சொல்லியும் போகாமல் அவரோடு இறந்து போனாள். சரித்திரம் ஈவாவை "girl in a gilded cage" என தான் அழைக்கிறது. ஹிட்லரோடு அவர் இருந்த வரை ஹிட்லரின் புகைப்படத்தோடு ஏதோ ஒரு படிக்கட்டின் கீழ் அவருக்காக காத்திருப்பதே அவர் வேலையாக கொண்டிருந்தார். 1912 பிப்ரவரி 6 பிறந்த ஈவா ஹிட்லரை சந்தித்தது தன் 17 வயதில். முனிச் நகரில் ஈவா வேலை பார்த்த கடைக்கு ஹிட்லர் 1929 ஆம் ஆண்டு வந்த போது நிகழ்ந்த நிகழ்வு அது. தனது நண்பர்களுக்கு ஹிட்லரை பற்றி ஈவா சொன்னவை, "gentleman of a certain age with a funny moustache, a light-colored English overcoat, and carrying a big felt hat." (தமிழாக்கம் செய்தால் அர்த்தம் மாறக்கூடும் என எண்ணி மாற்றவில்லை).

1931 ஹிட்லருக்கு அவர் எழுதிய கடிதம் ஒன்றில், "Dear Mr. Hitler, I would like to thank you for the pleasant evening at the theater. It was unforgettable. I shall always be grateful for your friendship. I count the hours until the moment when we shall meet again ..."

ஹிட்லர் வரைந்த ஈவாவின் படம்.

காதலோடு வாழ்ந்து அது கிடைக்காமல் போனாலும் தன் கடைசி 2 நாட்களில் அதன் அழகை உணர்த்தி இன்னும் பலருக்கு தெரியாமல் மறைந்த ஈவா தான் என்னை பொருத்தவரை சரித்திரத்தின் அழகான காதலி. காதல் தவிர அவர் எதிர்பார்த்தது ஒன்றும் இல்லை ஆனால் அவர் எதிர்பார்த்த அது ஒன்று தான் அவருக்கு கிடைக்காமல் போனது. இன்று ஈவாவின் பிறந்தநாள். இந்த பதிவு ஈவாவுக்காக.

காதல் அழிவதில்லை...
-ஸ்ரீ.

மங்களகரமா ஒரு மொக்கை

2008-01-22T22:53:00.000+05:30

இந்த வார நட்சத்திர பதிவர் மாப்பி அருட்பெருங்கோ மொக்கை போட கூப்பிட்டு இருக்கார். கூப்பிட்டதுக்கு நன்றி மக்கா. எவ்ளோவோ பண்ணிட்டோம் இத பண்ண மாட்டோமா? அப்டினு நெனச்சு தான் எழுத வந்தேன் ஆனா எழுத தலைப்பு கிட‌க்கலை. மூளைய சொறிஞ்சதுக்கு அப்புறம், நம்ம ரேஞ்சுக்கு ஒரு லேஞ்சுவேச்சுல மொக்கை போட்டா பத்தாது பல பாஷைல மொக்கையை போட்டு விரிவு படுத்துடா அப்டினு வழக்கம் போல நம்ம அயின்ஸ்டீன் ஐடியா குடுத்தார். சரி நமக்கு தான் ஜெர்மன், பிரென்சு, இத்தாலியன், போர்ச்சுகீஸ், ஸ்பானிஸ், ஜாப்ப‌னீஸ், ம‌லாய், சிங்க‌ள‌ம், ர‌ஷிய‌ன், கொரிய‌ன், விய‌ட்நாமீஸ், போலீஸ்(Polish), இஜிப்டியன் இப்டி தெரிஞ்ச பல பாஷைல ஏதாவது ஒன்னுல எழுதலாம்னு தான் இருந்தேன் ஆனா அதெல்லாம் படிக்கிற உங்களுக்கு தெரியாதுங்குற ஒரே காரணத்துக்காக அதெல்லாம் எழுதாம கை விட்டுட்டேன். மொக்கை தானே தோ கீழ போட்டிருக்கேன் பாருங்க.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

ஆ... இத்தனை மொக்கை போதுமா இன்னும் கொஞ்சம் வேணுமா :D மெய்யாலுமே மொக்கை போடுறது கஷ்டமுடா சாமி. அதென்னடா மங்களகரமான மொக்கைன்னு கேக்குறீங்களா? மஞ்சா கலர்னா மங்களகரம் தான (நல்லா கேக்குறாங்கய்யா டீட்டெய்லு).

பி.கு: அம்மா சாமி ஜாவா லேங்குவேஜ் கூட ஒழுங்கா தெரியாதுயா. "Which language are you good in?" வேலைக்கு சேந்த அப்போ டீம் லீட் கேக்க "தமிழ்"னு பளிச்சுன்னு பதில் சொல்லி அன்னிக்கே மொக்கை வாங்கின காயம் இன்னும் ஆறலை. உண்மைய சொல்லணும்னா தமிழே கொஞ்சம் வீக் தான்.

நான் அழைக்கும் மூவர்:

1. காவியன்.
2. ரதீஷ்.
3. உதய்.

-ஸ்ரீ.

ஸ்ரீயாகிய நான் 4 ஆஹா இவன் அவன் இல்லை

2008-01-08T19:04:00.002+05:30

ஸ்ரீயாகிய நான் 1

ரொம்ப நாள் கழிச்சு சொந்த கதை எழுதலாம்னு உக்காந்தா ஒன்னுமே தோணமாட்டேங்குது. என்னடா இது இருக்குற எல்லா டுபாக்கூர் வேலையும் பண்ணோமே ஆனா எதுவுமே நினைவுக்கு வரலையே அப்டின்னு ஒரே பீலிங்ஸா போச்சு. ஆஃபீஸ்ல மானாவாரியா வேலை செஞ்சி எல்லாம் மறந்து போச்சுப்பான்னு நானே ஒரு பொய்ய சொல்லி என்னையே சமாதானப்படுத்திக்கிட்டு இருந்த நேரம் தான் இந்த விஷயம் ஸ்ரைக் ஆச்சு.

ஏற்கனவே சொன்னா மாதிரி நான் ஒரு சூப்பரான ஸ்கூல்ல சுமாரா படிச்சிக்கிட்டு (நம்பித்தான் ஆகணும் வேற வழி இல்லை ஏன்னா கதை சொல்றது நானு) இருந்தேன். அங்க எல்லாத்தையும் படிச்சி கிழிச்சிட்டு காலேஜை பாக்க போயிட்டேன். அம்மா அடிக்கடி ஒன்னு சொல்லுவாங்க "டேய் புது தொடப்பம் நல்லாத் தான் பெருக்கும்"னு. அது என்னன்னா முதல்ல ஏதாவது ஆரம்பிக்கும் போது நல்லா இருக்கும் ஆனா போக போக எல்லா ஆர்வமும் போயிடும்னு அர்த்தம். அதே மாதிரி தான் காலேஜ் சேர்ந்த உடனே ஆர்வக்கோளாறுல ஏதோ படிச்சு கிளாச்ல 2வது மார்க் வாங்கிட்டேன் செமஸ்டர்ல (அட இது உண்மை உண்மை உண்மை). அங்க தான் ஆரம்பிச்சது பிரச்சனையே. அப்போ எவனும் எதுவும் கண்டுக்கலை, 2வது செமஸ்டர் பிராக்டிக்கல்ஸ்-ல 'வைவா'க்கு போனேங்க. நாம தான் தருமியாச்சே கேக்கதான் தெரியும் அதுல பதில் சொல்லணுமாம். பசங்க எந்த கேள்வி கேட்டாலும் 'நோ ஐடியா'னு சொல்ல சொன்னாங்க. நானும் சரி 'நோ ஐடியா' அப்டின்னு அதை மட்டும் மனப்பாடம் செஞ்சிட்டு போனேன்.

அன்னிக்கு வந்திருந்த வாத்திக்கும் எனக்கும் எப்பவுமே மாமன் மச்சான் விளையாட்டு தான் நடக்கும். ஏன்னா அவர் என்னை விட படிப்புல கொஞ்சம் வீக்கு :). "Carpentry" அப்டின்னு ஒரு பிராக்டிக்கல் எக்ஸாம். அட அது அழகா இருக்குற கட்டையை நோண்டி ஓட்டை போட்டு கேவலமாக்குற ஒரு வெளாட்டு (பண்ண தெரியாது இப்படி தான் சொல்லணும், ஏன்னா நான் அதை தான் பண்ணுவேன்). நீங்களே சொல்லுங்க இந்த ஓட்டை போடுற கருமத்துக்கு எதுக்குங்க வைவா? ஒரு வழியா குடுத்த கட்டைய சிம்ரன் மாதிரி ஒரு ஷேப்புல செதுக்கினேன். ஆனா நான் பண்ணதுக்கும் அவங்க பண்ண சொன்னதுக்கும் சம்மந்தமே இல்லை அது வேற விஷயம் :) (நமக்கு சிம்ரன் தான முக்கியம்). அதை எடுத்துக்கிட்டு நெஞ்ச நிமுத்திக்கிட்டு போனேன் வைவாக்கு. மன்னன் படத்துல கவுண்டமணி கேப்பாரே "இந்த ஓட்டை கண்ணாடிய போட்டுக்கிட்டு கூட்டத்து முன்னாடி நிக்குறியே உனக்கு இருந்தாலும் ரொம்ப தான் பா தைரியம்" அதே மாதிரி கூட இருந்தவன் எல்லாம் கிண்டல் பண்ணாலும் ஆனது ஆகட்டும்னு போனேன். அங்க போய் பாத்தாதான் தெரியுது நம்ம மாமு இருக்குற விஷயமே. வயித்துல லைட்டா புளிய கரைச்சா மாதிரி இருந்தாலும் அதெல்லாம் காட்டிக்காம கொண்டு போன சிம்ரனை அவரு கையில குடுத்தேன். அதை சிரிச்சிக்கிட்டே வாங்கி மத்தவங்க பண்ணது கூட வைக்கும் போது தான் தெரிஞ்சிது அந்த கூட்டத்துலயே என்னோடது மட்டும் சொறி நாய் மாதிரி தனியா தெரிஞ்சது :(.

மாமு அதுக்கு அப்புறம் பேச ஆரம்பிச்சவர் (எதுக்கும் அவர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர் இவர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர் அப்டினே போடுவோம் எதுக்கு வம்பு?) தான். டிசைன் டிசைன் னா அசிங்கப்படுத்துனார் நான் பண்ண சிம்ரனை. நாம தான் கொட்டுற மழைல கொய்யா தின்னுறவங்களாச்சே. "மாமு நீ என்ன தான் சொல்றியோ சொல்லிக்கோ"ன்னு சிரிச்சிக்கிட்டே இருந்தேன் (வெளியில தான் சிரிச்சேன் ஆனா உள்ளுக்குள்ள.....). அவர் செம வெறி ஆயிட்டார் இரு டா வைவா கேக்குறேன்னு சொல்லிட்டு , "நீ தான் 2nd மார்க்காமே போன செம்ல, எதுல அதிகமா மார்க் வாங்குன"ன்னு ஆரம்பிச்சார். நான் தான் வெகுளியாச்சே, "எலக்ட்ரிக்கல்ஸ் சார்"னு சொன்னேன். பசங்க சொல்லி குடுத்த 'நோ ஐடியா'னே சொல்லி இருக்கலாம். அதை கேட்ட உடனே என்னா சந்தோசம் மாமு மூஞ்சில 'மாட்டுனான் டா' ன்னு நெனச்சார் போல.

மொதல் கேள்வியா "வீட்டுல என்ன யூஸ் பண்றோம் ஏ.சியா? டி.சியா? (Alternate.Current or Direct.Current)"னு கேட்டார். அதை நான் சுத்தமா எதிர்பாக்கலை ஏன்னா அவரு ஒரு மெக்கானிக் (அதாங்க மெக்கானிக்கல் இஞ்சி). நான் சுதாரிச்சிக்கிட்டு "மாமு உனக்கு எவ்ளோ விஷயம் தெரிஞ்சிருக்குன்னு" மனசுக்குள்ளயே நினைச்சுக்கிட்டு கொஞ்சம் திங்கிங் பண்ணேன். ஏ.சினா பல்பு ஆஃப் ஆகி ஆன் ஆகும், டி.சினா தான் தொடர்ந்து எரியும்னு உள்ளுக்குள்ள இருந்த அயின்ஸ்டீன் மையில்டு வாய்ஸ்ல க்ளூ குடுத்தார். அப்புறம் தட்டுத்தடு மாறி "டி.சி" அப்டின்னு அழகா தப்பா சொல்லிட்டேன். அதுக்கு அப்புறம் நான் என்னத்த சொல்ல? கலர் கலரா கலாய்ச்சார். கொஞ்சம் கேப்பு விட்டு மறுபடியும் "மிக்ஸி எப்படி வேலை செய்யுது?"ன்னு ரெண்டாவது கேள்வியை கேட்டு தொலைச்சுட்டாரு. நான் அட இது ஈசிடா மச்சின்னு நினைச்சிக்கிட்டு, "சார் பிளக் போட்டு சுச்ச போட்டா மோட்டர் சுத்தும் சார் அப்டியே சட்னி அரைச்சிடும் சார்"னு கொஞ்சம் அப்பாவியா சொல்லிட்டேன். அது வரைக்கும் சிரிச்சிக்கிட்டு இருந்தவர் என்னை கடிக்காத குறையா பாத்தார் அதுக்கு அப்புறம் தான் "மாப்பிளை இது கூட தப்பு போல டா உசாரு!!!"ன்னு உள்ள இருந்த பட்சி சொல்லுச்சு. "சார் நான் உங்களை கேட்டதே அந்த மோட்டர் எப்படி சுத்தும்னு தான்" இப்படி ஒரு ரிப்ளை வர. "இனிமே எல்லாத்தையும் மூடிக்கிட்டு அமைதியாவே இருடா"ன்னு மறுபடி பட்சி கத்துச்சு. அதுக்கு அப்புறம் வாயே தொறக்கலை. ஆத்து ஆத்துன்னு ஆத்துனார் சொற்பொழிவை, சிரிச்சிக்கிட்டே எல்லாத்தையும் கேட்டுட்டு வெளியில கிளம்புர நேரம் பாத்து "அடுத்த வருஷம் வந்து மறுபடி எழுது செல்லம்"னு சொல்லி அனுப்பிட்டார்.

ரூமுக்கு வந்து டிப்ளமா பையன் கிட்ட தான் வீட்டுல ஏ.சி யூஸ் பண்றோம்னு தெரிஞ்சிக்கிட்டேன். அவன் தான் 50Hz சப்ளை அப்டின்னா ஒரு எல்.இ.டி(LED) ஒரு நொடிக்கு 50 முறை ஆஃப் ஆகி ஆன் ஆகும்னு சொன்னான் (கொஞ்சம் இன்சினியர் எல்லாரும் நெஞ்சுல கைய வெச்சு சொல்லுங்க இந்த மேட்டர் உங்களுக்கு முன்னாடியே தெரியுமா?, இப்போ 60Hz யூஸ் பண்றாங்க வெளிநாட்டில்). "மச்சி அது தெரியும் டா சும்மா நம்ம மாமு கூட வெளாடி ரொம்ப நாள் ஆச்சு இல்லை அதான்". இந்த பொய்ய சொல்லித்தான் 2வது வருஷம் முழுசா ஓட்டுனேன். அடுத்தவன் அசிங்கப்பட்டா நம்ம பசங்க ரொம்ப நாளைக்கு நியாபகத்துல வெச்சிருக்கானுங்கய்யா. இதை அவனுங்க மறக்க இதே மாதிரி நிறைய விஷயம் பண்ண வேண்டியதா போச்சுங்க. அதெல்லாம் அப்புறமா சொல்றேன். இப்போதைக்கு இந்த மொக்கை போதும்னு நினைக்குறேன். :)

ஞாபகங்கள் தாலாட்டும்...
-ஸ்ரீ.

காதல் பால்

2008-01-01T23:21:00.000+05:30

விளக்கம்: தீக்காயம் கூட ஆறிவிடும் ஆனால் காதலியின் முத்த வடுக்கள் ஆறாது. அந்த வடுக்களே காதலின் சின்னம்.

விளக்கம்: மழையை எதிர்நோக்கியே இந்த உலகம் வாழ்வது போல் என்னவளின் கண்ணை நோக்கியே வாழ்ந்து பழகிவிட்டேன்.

விளக்கம்: மயிர் நீங்கிவிடின் வீழ்ந்து மடியும் கவரிமான் போல உண்மைக் காதலர்கள் உயிர் நீப்பர் காதலுக்காக.

விளக்கம்: எப்படி இந்த உலகம் காதல் இன்றி அமையாதோ அதே போல் அவள் இல்லாமல் என் உலகமும் அமையாது.

விளக்கம்: காதலோடு பிறப்பதே நன்று அப்படி இல்லாதார் பிறக்காமல் இருப்பதே மேல்.

விளக்கம்: காதல் செய்து வாழ்வதே உண்மையான வாழ்க்கை ஏனென்றால், மற்றவர்கள் அவர்களைத் தொழுதுண்டு வாழ வேண்டியிருக்கிறது.

விளக்கம்: நீரில் குளிப்பதால் உடலின் அழுக்கு மட்டுமே நீங்கும்; மனம் அழுக்குப்படாமல் தூய்மையுடன் விளங்கிட, சொல்லிலும் செயலிலும் காதல் வேண்டும்.

விளக்கம்: தோண்டத் தோண்ட ஊற்றுநீர் கிடைப்பது போலத் தொடர்ந்து கட்டியணைக்க காதல் பெருகிக் கொண்டே இருக்கும்.

விளக்கம்: காதலித்தே சிலர் வாழவேண்டும் என்று கடவுள் முடிவு செய்து இருந்தால், அக்கடவுளும் காதலனைப் போல் அலைந்து திரிந்து வருந்த வேண்டும்.

விளக்கம்: மந்திர ஜாலம் செய்து நெருப்பின் நடுவில் ஒருவன் தைரியமாய்ப் படுத்துறங்கலாம்; காதல் வந்தபோது கண்மூடி ஒருவனால் உறங்க முடியாது.

காதல் அழிவதில்லை...
-ஸ்ரீ.

காதல் அரக்கி

2007-12-28T00:53:00.001+05:30

காதல் அழிவதில்லை...
-ஸ்ரீ.

இதுவும் காதல்

2007-09-11T10:37:00.000+05:30

"மஞ்சுளா பரிட்சை முடிஞ்சதும் வெளியில நில்லு அண்ணன் வந்து கூட்டிக்கிட்டு வந்திடுவான். சாயந்தரம் பொண்ணு பாக்க வராங்க." அம்மா

செல்வதை காதில் போட்டுக்கொள்ளாமல் தயாரானாள். தோழிகள் பாடத்தை அசைப்போட்டுக்கொண்டு வர மஞ்சுளா வாடிய முகத்தோடு நடந்து

சென்றாள். பரிட்சை மணி அடிக்க 15 நிமிடங்கள் மீதம் கடிகார முட்கள் வேகமாக பாய்ந்தன. சைக்கிளில் ரெக்கை கட்டி பறந்து வந்தான் சிவா.

"எப்படி படிச்சிருக்க?" மஞ்சுளாவிடம் கேட்க, அவள் கண்ணில் குளம்.

"என்ன ஆச்சு?"

"என்னை பொண்ணு பாக்க வராங்க."

12 வகுப்பு பொது தேர்வு. குழப்பத்தில் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்க்கிறார்கள்.

"சரி அதெல்லாம் கொஞ்சம் நேரம் மறந்திடு இப்போ போய் ஒழுங்கா பரிட்சை எழுதிட்டு வா."

"முடியாது என் அண்ணன் பரிட்சைக்கு அப்புறம் வெளியிலேயே நிப்பான். வேற வழியே இல்லை." பேசிக்கொண்டே அழத்தொடங்கினாள்.

"சரி இப்போ என்ன தான் பண்ணனும் சொல்லு."

"கல்யாணம்"

"எப்போ?"

"இப்போ உடனே."

"விளையாடுறியா?"

"இது நடந்து ஆகணும் இல்லை இன்னைக்கே செத்துடுவேன்." வழக்கம் போல தன் பிடிவாதத்தில் இருந்து விலகாமல் பேசினாள் மஞ்சுளா. அவள்

குணம் அது. ஒரு விஷயம் முடிவு செய்து விட்டால் மாறமாட்டாள்.

"பைத்தியமா உனக்கு?"

"ஆமாம். பதில் சொல்லு முடியுமா? முடியாதா?"

இருந்த 10 நிமிட அவகாசத்தில் முடிவெடுத்தார்கள். நேரே கோயிலுக்கு போய் கல்யாணம் செய்து வீடு திரும்பினார்கள். ராமநாதன் ஏதோ

யோசனையில் ஆழ்ந்திருந்தார். முகத்தில் இறுக்கம்.

"அப்பா!"

"என்ன டா சிவா! பரிட்சை எப்படி எழுதின?" உயிர் இல்லாத குரலில் கேட்டுவிட்டு விட்டத்தை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.

"அது வந்து...." நடந்ததை அப்படியே அவரிடம் சொன்னான்.

வெளியில் வந்து மஞ்சுளாவைப் பார்த்து, "பரந்தாமன் மகளா நீ? ஏற்கனவே எங்களுக்கு ஆகாது. இவனை தாய் இல்லாத பையனாச்சேனு செல்லம்

குடுத்து வளத்தது என் தப்பு தான் மா. போங்க என்ன ஆகப்போகுதோ! பெத்த பாவத்துக்காக அவனுக்கும் அவனை நம்பி வந்த பாவத்துக்காக

உனக்கும் சோத்தப்போடுறேன்."

மஞ்சுளா வீட்டார் விஷயமறிந்து சிவா வீட்டு வாசலில்....

"யோவ் புள்ளையா வளத்து வெச்சிருக்க?...................................."

அரை மணி நேரம் கழித்து ஆத்திரம் அடங்க, "அவ என் பொண்ணே இல்லையா. எப்படியோ ஒழிஞ்சிபோகட்டும்" கடைசியாக மஞ்சுளா அப்பா

வயிரெரிய கத்தி விட்டு போனார்.

இரவு சாப்பாடின் போது "இப்போ சந்தோஷமா உங்களுக்கு?" கேட்டுவிட்டு படுக்கப் போனார் ராமநாதன்.

பின் சென்ற சிவா "அப்பா என்னை மன்னிச்சிடுங்கப்பா...." அவ்வளவு நேரம் அடக்கிவைத்த அழுகை உடைந்து ஊற்றியது.

"போடா போ உன் மாமன் சொத்த கேட்டு கேஸ் போட்டிருக்கான் இன்னிக்கு. சொந்தத்தால பணக்கஷ்டம் புள்ளையான மனக்கஷ்டம் அவ்ளோ

தான் டா."

"என்னப்பா சொல்ற?"

முன்பு ஒரு நாள் போதையில் சொத்தை சிவா மாமன் எழுதி வாங்கியதை சொல்லி முடித்து அப்படியே தூங்கிப்போனார் ராமநாதன்.

வாழ்க்கை நடுவில் சிக்கிக்கொள்ள தன் பொண்டாட்டியை சினிமாவுக்கு கூட்டிப்போக வேண்டுமென்றால் கூட தன் தந்தையிடம் கையேந்தும்

நிலையில் சிவா. விரக்தியான முகத்தோடு இல்லையென சொல்லாத ராமநாதன். மாதம் உருண்டோட வழக்கில் தோற்று வீடு திரும்பிய ராமநாதன்

தூக்கத்தில் இருந்து எழும்பவில்லை. சொந்தம் ஏமாற்ற வேறொரு ஊரில் கையில் பத்து ரூபாய் பணத்தோடு வீதியில் காதல் நின்று

கொண்டிருக்கின்றது.

"பசிக்குது டா...."

"ம். வா போலாம். கையேந்திபவன் இருக்கு சாப்பிடலாம்."

"பாட்டி, இட்லி எவ்ளோ பாட்டி?"

"ரெண்டு 5 ரூபா பா."

"நாலு குடு பாட்டி."

பசியில் அந்த இட்லியை அவசரமாக வாங்கினாள் மஞ்சுளா.

"மஞ்சு கொஞ்சம் திரும்பிக்கோயேன்."

"ஏன்?"

"இல்லை ரொம்ப பசி நான் சாப்பிடுறத பாத்தா நல்லா இருக்காது."

ஏதும் யோசிக்க பசி அனுமதிக்காமல் திரும்பிக்கொண்டாள். சிவா இலையில் இருந்த இட்லியை மீண்டும் பாட்டியின் தட்டில் போட்டான்.

திரும்பிய மஞ்சு, "என்னதான் பசியா இருந்தாலும் இப்படியா சாப்பிடுவ?" அப்பாவியாக கேட்டாள்.

"இன்னும் 2 வாங்கிக்கோ" சொல்லிக்கொண்டே தான் திருப்பி வைத்த இட்லிகளை அவளுக்கு வைத்து தண்ணீர் குடித்தான்.

"ஏய் காசு?"

"ம் இருக்கு 15 ரூபா வெச்சிருந்தேன் நீ சாப்பிடு."

இது பார்த்த பாட்டி விவரம் கேட்க எல்லா கதையும் சொன்னார்கள்.

"என் புள்ள வருவான் நான் உனக்கு ஏதாவது வேலை வாங்கி தர சொல்றேன்யா." அவள் சொன்ன பிறகு தான் இருவருக்கும் உயிர் வந்தது.

"என்ன தெரியும் தம்பி உனக்கு?" நல்ல ஆஜானுபாகுவான பாட்டியின் மகன் ஜோசப் கேட்டான்.

"அண்ணா ஒன்னும் தெரியாதுண்ணா ஆனா என்ன சொன்னாலும் செய்யறேண்ணா."

"கார் ஓட்டுவியா?"

"ம் சுமாரா ஓட்டுவேண்ணா."

"சரி நாளைக்கு காலைல இதைப்பத்தி பேசலாம் போய் தூங்கு."

நடுக்கடலில் தத்தளித்த கைகளுக்கு ஏதோ கட்டை சிக்கியது போல உணர்ந்தார்கள். நல்ல தூக்கம் வெகுநாட்கள் கழித்து.

"தல நான் சொல்லலை தம்பிக்கு தான் வேலை. காரு ஓட்டுவாப்புள" தன் தலைவனிடம் சிவாவைச் சேர்த்து விட்டு தன் வேலை முடிந்ததாக

நினைத்து ஜோசப் கிளம்பினான்.

"அவர் கூட போய் என்ன ஏதுன்னு பாத்து தெரிஞ்சிக்கோ போ". ஆதி அந்த ஊர் கட்டப்பஞ்சாயத்து தாதா.

அன்றிலிருந்து அழகான வாழ்க்கை ஆரம்பம். ஆனால் ஏனோ மஞ்சுவுக்கு அதில் நாட்டம் இல்லை எப்பவுமே ஏதோ இழந்தது போல தோன்றியது

அவளுக்கு. மூன்றாவது ஜீவன் அடியெடுத்து வைத்தது அவர்கள் வாழ்வில்.

"டேய் சிவா இவனை நல்லா வளத்து காட்டணும் டா."

"கண்டிப்பா ஆனா ஏன் எப்பவுமே சோகமாவே இருக்க?"

"ஒன்னும் இல்லை சொன்னா கோச்சிக்க மாட்டியே!"

"சொல்லு. உன்னை எப்போ நான் கோச்சிக்கிட்டு இருக்கேன்?"

"பக்கத்து வீட்டு பொம்பளை கூட என்னை அடியாள் பொண்டாட்டியா தான் பாக்குறா. பேச கூட மாட்டேங்குறா. இந்த வேலை வேண்டாம் டா."

"ரோட்டுல நிக்கும் போது அவன் தான் சோறு போட்டான்." ஊருக்கே கேட்கும் படி கத்தி விட்டு வெளியேறினான்.

அன்று நடந்த சண்டையில் கால் வெட்டப்பட்டு பாதி உயிரோடு தான் திரும்ப வந்தான் சிவா. அழுகைக்கு பஞ்சமில்லை. தன் நிலையை நினைத்து

இருவரும் அழுதனர் இன்னொருவருக்கு தெரியாமல். மஞ்சுளா பாரத்தை சுமக்க முடிவெடுத்து வெளியேறினாள்.

"சிவா எக்ஸ்போர்ட் கம்பெனியில வேலை கிடைச்சிருக்கு டா இனிமே கஷ்டம் இல்லை நீ கவலைப்படாதே" ஆறுதல் கூறி அவனை அன்றிலிருந்து

தூங்க வைத்தாள்.

"என்ன சிவா எப்டி இருக்க?" ஜோசப் மாதங்கள் கழித்து நலம் விசாரிக்க வந்தான்.

"இப்போ தான் நியாபகம் வந்துச்சா? என் பொண்டாடி அப்பவே சொன்னா இதெல்லாம் வேணாம்னு. நான் தான் உங்களுக்கு சிபாரிசா பேசுனேன்.

எனக்கு இதெல்லாம் தேவை தான்."

"அது வந்து சிவா......"

"என்ன இன்னும் ஏதாவது வேலையாகணுமா? என்னால ஒன்னும் முடியாதுப்பா என்னை பாத்துக்கவே ஒரு ஆள் வேணும். நீங்க கிளம்புங்க."

"இல்லை சிவா நம்ம மஞ்சு..."

இரவு வீடு திரும்பிய மஞ்சுளா குழந்தை அழ அவசரமாக உள்ளே ஓடி வந்தாள்.

"என்ன ஆச்சு குழந்தை அழுவுது நீ சும்மா தூங்கிட்டு இருக்க."

"ம் அதுவாவது தன் சோகத்தை அழுது காட்டுது."

"என்ன ஆச்சு உனக்கு?"

"எப்படி இருக்கு வேலை பரவாயில்லையா?"

"ம் ஏதோ போது."

"எத்தனை பேரு இன்னிக்கு?"

"என்ன கேட்ட?"

"அதான் பாக்குறியே ஒரு வேலை அதுல தான் எத்தனை பேரு வந்தாங்கன்னு கேட்டேன்."

சிவாவின் முகம் பார்க்க முடியாமல் மஞ்சுளா கட்டிலில் திரும்பி அழ ஆரம்பித்தாள்.

"ஏன் உனக்கு வேற ஏதும் தோணலையா? இப்படித்தான் போகணுமா?"

"ஆமாம் நான் என்ன என் சந்தோஷத்துக்கா போனேன்? அடியாள் பொண்டாட்டின்னு வீட்டு வேலைக்கு கூட சேத்துக்கலை. கம்பனியில கூட இதே

தொல்லை தான் டா. ஒரு பக்கம் நீ இன்னொரு பக்கம் நம்ம குழந்தை நான் என்ன செய்வேன் டா. இது தப்பா தெரியலாம் ஆனா யோசிச்சு

பாத்தா எனக்கு இது தப்பா தெரியலை. இந்த ஊருக்கு வந்தப்ப நீ சாப்பிடாம குடுத்த இட்லி மாதிரி தான் டா இதுவும். டேய் சிவா இது வெறும்

உடம்பு டா. மத்தவன் கூட போனா நான் கெட்டவள் ஆக மாட்டேன் அவனுக்கு அரை மணி நேரம் நான் தேவை அவ்ளோ தான் ஆனா அதுக்கு

மேல நான் அவனுக்கு ஒன்னும் பண்ணமாட்டேன். அதுவே உனக்கு ஒன்னுன்னா யோசிக்காம கூட உயிர குடுப்பேன் டா அதான் காதல். நான்

உன்னை காதலிக்குறேன் டா." கட்டிப்பிடித்து அழுதாள் மஞ்சுளா.

(முற்றும்)

{பாட்டம் லைன்:
==========
குழந்தைகாக பட்டினியாய் படுத்து, புருஷனுக்காக இன்னொருத்தனோடு கட்டிலில் படுக்கும் இவளும் பத்தினி தான். இதுவும் காதல் தான்.

காதல் இல்லை உண்மையான காதல்.

மனிதர் உணர்ந்து கொள்ள இது மனிதக்காதல் அல்ல அதையும் தாண்டி புனிதானது...... }

காதல் அழிவதில்லை...
-ஸ்ரீ.

(நண்பர்களே! இது என்னுடைய முடிவு தான் உங்கள் கருத்துக்கள் வரவேற்க்கப்படுகின்றன.)

காதல் காலம் நிறைவுப்பகுதி

2007-09-05T11:31:00.001+05:30

நண்பர்களே! புதிய இணையதளம் ஒன்று துவங்க உள்ளதால் இந்த வலைப்பூவில் ஆரம்பித்த இந்த தொடர்கதையை இதிலேயே முடிக்கும் ஒரு நிலை ஏற்பட்டுவிட்டது. கதையில் மாற்றம் இல்லை இது தான் முடிவு.

காதல் காலம் -1

தேவதை வாக்கு பலிக்குமா? நீ சொன்னது போலே இருவரும் ஒரே கல்லூரியில் சேர்ந்தோம். அப்படி சொல்வதை விட நான் சேர்ந்த கல்லூரியில் நீயும் அதிக மதிப்பெண் எடுத்தாலும் வந்து சேர்ந்தாய். நம் ஊருக்கு அருகிருப்பதால் உன் அப்பா சம்மதிக்க. நம் காதலை கல்லூரிக்கு பத்திரமாக கொண்டு சென்றோம் இருவரும். கல்லூரிக்கு ரயில் பயணம். அவசரத்தில் ஓடி வரும் உனக்காக நான் காத்திருந்தாலும் ரயில் காத்திருக்காத அந்நாட்களில் பேருந்தில் சேர்ந்து பயணித்தோம். பயணத்தில் பின்நோக்கி ஓடும் மரங்கள், உன்னை நோக்கி ஓடும் மனம். தினம் சன்னலோர இருக்கைக்காக சண்டை போடுவாய். ஊடலில்லாமல் காதலா? உன்னோடு சண்டையிட்டு வேண்டுமென்றே தோற்று உன் அருகில் அமர்வேன். வென்ற பரவசத்தில் உன் கண்களில் சின்ன மின்னல்கள் மின்னி மறையும். எனக்கு ரயிலோடு பயணங்கள் இல்லை அந்த நாட்கள், ஒரு மயிலோடு பயணம்.

தினம் உன்னோடு வரும் போது தேரை வடம் பிடித்திழுக்கும் பக்தன் போல பெருமிதம். வகுப்புகளில் மனம் முழுக்க உன் நினைவுகள், ஏடுகள் முழுக்க உன்னை பற்றிய கிறுக்கல்கள். காற்றில் படபடக்கும் புத்தகதாள்களாக கடைசி மணி அடிக்க ஏங்கிக்கிடக்கும் மனம். உன் கோவம், அழகு, சிரிப்பு இவைகளில் தொலைந்து போனதடி அந்த நாட்கள். பட்டாம்பூச்சி பிடிக்கும் சிறுவனாக உன்னை விட்டு அகலாத கண்களோடு சுற்றி வந்தவனாக நான். விளையாட்டாய் ஓடின 4 வருடங்கள் கல்லூரியில். வேலைக்கிடைக்காமல் நான் மனமுடைந்த வேளை. உன் வீட்டில் உனக்காக வரன் தேட, இருவரும் காதலை வீட்டில் சொன்னோம். அடுத்த நாள் வாடிய முகத்தோடு வந்து,

"அப்பா ஒத்துக்க மட்டேங்குறார். நாங்க வேற ஊருக்கு போறோம்." என்று சொல்லிச் சென்றவளை இப்போது தான் பார்க்கிறேன். அன்று பேசமுடியாமல் வாயடைத்து போனவன் தான் இன்று வரை பேச வார்த்தைகள் இல்லாமல் தவிக்கிறேன்.

"சிவா! டேய் சிவா!" அம்மா கதவு தட்டும் சத்தம். கண்களை துடைத்துக் கொண்டே ஏதும் நடக்காதவன் போல கதவு திறந்தேன்.

"என்ன? இன்னும் 6 மணி கூட ஆகலை அதுக்குள்ள ஏன் எழுப்பின?"

"சிவா! இப்போ தான் டா மஞ்சுளா அம்மா கிட்ட இருந்து போன் வந்தது."

"என்ன?" அதிர்ச்சியில் உரைந்தேன்.

"சீக்கிரம் கிளம்புடா."

"என்னம்மா சொல்ற? ஒன்னும் புரியலை."

ஐ.சி.யூ வெளியே உன் பெற்றோர். உன் அப்பா எங்கள் வரவைப்பார்த்து முகம் திருப்பிக் கொண்டு வெளியேற உள் நுழைந்தேன்.

"அவளுக்கு செவ்வாய் தோஷம் அதான் கல்யாணம் பண்ணி வைக்க முடியாமப்போச்சு. அதை அவளும் புரிஞ்சிக்கிட்ட உடனே தான் நாங்க ஊரை விட்டு கிளம்பினோம். அவ வேற கல்யாணம் பண்ணிக்க மாட்டேன்னு சொல்லிட்டா. நேத்து உங்க பையனை பேங்கில பாத்ததா சொன்னாள். அவள் அண்ணன் குழந்தையோட வந்ததை சிவா தப்பா புரிஞ்சிக்கிட்டு இருப்பார்னு ராத்திரியெல்லாம் புலம்பினாள். காலையில எழுப்பப்போனா இப்படி மாத்திரை சாப்பிட்டுட்டு நினைவில்லாம கிடக்குறா." என் அம்மாவிடம் அழுதபடியே உன் அம்மா.

"மஞ்சு..." குரல் தழுதழுக்க கூப்பிட்டேன்.

மெல்ல கண்களைத் திறந்தவள். ஒரு கண்ணீர்த் துளியை பதிலாகத் தந்தாய். மெளனம் மட்டுமே பேசத்தொடங்கியது. எதையோ தேடிய உன் கண்கள் மெதுவாக மூட.

"மஞ்சு... மஞ்சு..." மெல்ல என் குரல் தேய்ந்தது. காதலுக்கு புரியும் அந்த மொழி காலனுக்கு புரியுமா? வெகு நேரம் சத்தம் கேட்காமல் உள்ளே வரும் எல்லோரும் நம் பிணங்களைத் தான் பார்ப்பார்கள்.

"உன்
இமைப்புகளின் எதிரொலியே
என்
இதயத்துடிப்புகள்."

தொலைவில் எங்கோ கேட்கிறது ஒரு பாடல்

"உறவுகள் தொடர்கதை
உணர்வுகள் சிறுகதை
ஒரு கதை என்றும் முடியலாம்
முடிவிலும் ஒன்று தொடரலாம்
இனியெல்லாம் சுகமே........"

(பாடல் கேட்க‌)

காதல் அழிவதில்லை...
-ஸ்ரீ.

உங்கள் கருத்துக்களை இந்த பதிவுக்கு கண்டிப்பாக விட்டுச்செல்லுங்கள். அவை என் அடுத்த கதைக்கு உதவும்.

நன்றி!!

ஊமையான கவிதைகள்

2007-09-03T10:32:00.000+05:30

காதல் அழிவதில்லை...
-ஸ்ரீ.

பஞ்சதேவதைகள்

2007-08-28T12:19:00.000+05:30

(பெரிதாக பார்க்க, படங்களை கொஞ்சம் கிள்ளவும்).

காதல் அழிவதில்லை...
-ஸ்ரீ.