.

کار عبث

2007-04-05T00:49:00.000+03:30

این تغییر بلاگ هم کار عبثی بود. به هر حال الان دیگر دعوت و قفل و بندی در کار نیست. هر که خواست می‌تواند بیاید.

http://qbpd.blogspot.com

این هم در جواب حسین نوروزی

آره؟ پس مى‌گیرم؟

2007-01-08T11:32:00.000+03:30

على‌رضا خان عصار مى‌گوید «گفته بودم عاشق ام، حرفمو پس مى‌گیرم.»

حالا شده حکایت ما؟ گفته بودم مى‌آیم و حالا نمى‌آیم؟ راستش تا به چى بگوییم آمدن. الان مدتکى است در وبلاگى دیگر چیزک‌هایى مى‌نویسم. البته آن وبلاگ را بدون دعوت‌نامه نمى‌توان خواند. و البته‌تر براى هر کس که بخواهد دعوت‌نامه خواهم فرستاد. فرقى نمى‌کند غریب باشد یا آشنا، دوست باشد یا دش‌من، قهر باشد یا آشتى. قدم همه‌تان هم روى چشمم. این بساط را فقط براى این علم کرده‌ام که بتوانم خودم را از شر خوانندگان آزاررسان خلاص کنم. خیلى هم پوست‌نازک نیستم. احتمالا اگر دور و بر فحش خواب‌آور نگردید در بقیه‌ى موارد کمى تساهل دارم که به کار بیاید. هم‌این.

پ.ن.: بله. بله. اى‌میلم را شاید ندانید. شرمنده. گیج ام. ببخشید. این هم اى میل

k_alyani[at]yahoo[dot]com

I'll come back soooooooooon

2006-12-15T20:24:00.000+03:30

اگر ریگى به جیب خود ندارى

2006-11-23T20:01:00.000+03:30

بچه که بودم نان صبحانه را من مى‌خریدم. کلى راه مى‌رفتم – که حالا به‌ش مى‌گویم سه چهار کوچه – تا مى‌رسیدم به نانوایى سنگکى. پانزده ریال مى‌دادم و یک نان کنجدى مى‌خریدم که هم‌قد خودم بود. چه مصیبتى بود آوردن نان به آن درازى تا خانه. دستم را بالا مى‌گرفتم که نان روى زمین نکشد.
نان سنگک براى من که خیلى ملکوتى بودم کابوس بود. وقت خریدنش با دست و دسته کلید مى‌افتادم به جان سنگ‌هاى داغ که از نان بکنمشان. دستم مى‌سوخت، اما برایم مهم نبود. مهم این بود که سنگى به نان نماند. واى به روزى که سنگى مى‌ماند و نمى‌دیدمش. از ترس این که نانوا آن دنیا یقه‌ام را خواهد گرفت که «من به تو نان فروختم. سنگ را چرا بردى؟ چرا دزدیدى؟» خواب نداشتم.
فکر کن. سنگ مردم را دزدیده باشى و برده باشى خانه‌ات. مگر جهنم را براى که ساخته‌اند؟ براى دزدها دیگر. مخصوصا دزدهایى که گناه خودشان را کوچک مى‌بینند و مى‌گویند «من که چیزى ندزدیده‌ام؛ فقط یک ریگ کوچک.» دزدهایى که نمى‌دانند حساب و کتاب آدم را در آن دنیا چه جورى مى‌رسند.
گاه ریگى را که به نان مانده بود در جیب شلوارم مى‌گذاشتم و فردایش به نانوایى مى‌بردم و بى‌صدا و طورى که کسى نبیند کف نانوایى قاطى بقیه‌ى ریگ‌ها رهایش مى‌کردم. البته مى‌دانستم که فایده‌اى ندارد. به هر حال بیست و چهار ساعت ریگ مردم بى‌اجازه دست من بوده. اجاره‌اش که نکرده بودم. کابوس حق‌الناس رهایم نمى‌کرد. همیشه خواب نانواها را مى‌دیدم که صدایم مى‌کنند «مال مردم خور» و حقشان را درست روى پل صراط از من مى‌خواهند. گمان کنم کتاب‌هاى آقاى دستغیب هم در این مورد بى‌اثر نبود.
همه‌ى این‌ها را چرا یادم آمد؟ نان سنگک خریده بودم و ریگى به‌ش مانده بود. برش داشتم و ناخودآگاه داشتم در جیب شلوارم مى‌گذاشتمش. هم این من مال مردم خور.

غذاى هانى ترجمه‌ى مانى

2006-11-12T13:26:00.000+03:30

کسى هست که در رستوران هانى غذا خورده باشد و دوستش نداشته باشد؟ هانى سر مطهرى. اگر هست واقعا دوست دارم با این آدم بى‌سلیقه آشنا شوم. انتخاب مقاله‌هاى مانى هم که تو همین مایه‌ها است (مانى جان یادت باشد بعدا من را یک آلبالوپلوى حسابى در همان رستوران هانى مهمان کنى). پس بدو بدو که جا نمانى. یک مقاله از رابرت فیسک درباره‌ى همان ماجراى مشهور دیدار شدیدا پرمهرآمیز رامسفلد و صدام در زمان جنگ ایران و عراق.

چند نكته

2006-11-11T14:22:00.000+03:30

اول: آن رفيق هميشه مجرد محمد جواد رفيعی دستجردی است. اگر دقت كنيد مخفف اسمش می‌شود مجرد. عكسی گرفته بودم از دو درخت كه به هم پيچيده بودند و بالايش نوشته بودم «عاشقان پيچند بر بالای هم». جواد هم پايينش چيزكی از سر مهر نوشته بود. از جمله پرسيده بود چرا در قرآن نامی از عشق نيست. جوابش دادم. هم‌اين. حالا ببين مردم چه خوش‌حال اند و چه حرف‌های خوش‌حالانه‌ای هم زده‌اند.
دوم: از مانی غافل نشويد. ترجمه‌هايش را اگر از دست داديد، از دست داده‌ايد. يكيش اين: یهودیان اروپایی هوادار صلح عادلانه.
سوم: دوستان. عزيزان. رفيقان سابق و لاحق. دش‌منان گرامی. اين‌ها كه اين روزها می‌خوانيد، اغلب تلاش‌هايی در فرم اند. فرم گاه محتوا ندارد و گاه محتوايش مهم نيست. اين‌قدر از من و خودتان نپرسيد معنايش چيست. معنايی ندارد. مثل اين است كه كسی برود و در كارگاه كوزه‌گری گل‌بازی كند و هی از او بپرسند اين كه ساختی به چه كار می‌آيد. جواب صادقانه اين است كه به هيچ كار. تمرين است. تمرين می‌كنم تا دست‌هايم خشك نشوند. تا كار با گل يادم نرود. بنا بر اين جان مادرهای محترمتان ننشينيد هی مخ بسوزانيد و ازش معنا درآوريد.
چهارم: والا!

یک پست احتمالا جنجالى براى آن‌ها که زنده‌اند تا چیزهایى را پاس بدارند

2006-11-06T21:50:00.000+03:30

حافظ مهم است؛ حالا چه فرق مى‌کند که قیفى باشد یا لیوانى.

براى رفیق همیشه مجردم

2006-11-02T00:47:00.000+03:30

هم‌این است رفیق. هم‌این است. عشق چیزى است که مثل آن پیچک ترد – که به‌ش مى‌گویند عشقه – دورت مى‌پیچد و مثل هم‌آن کم کم جانت را مى‌گیرد و زردت مى‌کند. فرقش این است که زرد هم که بشوى باز نمى‌خشکى. فقط زرد مى‌شوى.
هم‌این است رفیق. هم‌این است. سر تا سر متن را هم که بگردى از این ریشه چیزى پیدا نمى‌کنى. استادان ادبیات عرب مى‌گویند اصلا یکى دو قرن بعد سر و کله‌ى این ریشه در زبان عربى پیدا شده است.
قاتل کى است؟ آگاتا کریستى که خوانده‌اى. قاتل هم‌آن است که در سرتاسر متن از همه پاک‌تر و دست‌هایش از همه سفیدتر است. اصلا خبرى ازش نیست. اصلا شکى به‌ش نیست. گاه رمز متن، راز متن، حرف متن، هم‌آن است که از اول تا آخر متن هیچ خبرى ازش نیست. باور کن. دست کم این طور خوش‌آیندتر است.

قاتل چهل ساله‌ى بوى خوش آویشن

2006-11-02T00:43:00.000+03:30

روى صندلى جلو نشسته است. احتمالا چهل سال بیش‌تر است که مادرش به دنیایش آورده. مقنعه سرش. کمى چاق. عضله‌هاى صورتش افتاده. لیوان یک بار مصرف دستش. توش پر از ذرت پخته. به قول این‌ها که مى‌فروشند ذرت مکزیکى. یک قاشقک توى دستش است اما نه مثل قاشق. ذرت را با قاشقک برنمى‌دارد در دهانش بگذارد. باش مثل بیل هل مى‌دهد توى دهنش. بوى کره و آویشن توى ماشین پیچیده است. من به قدرت بى‌مانند آدم فکر مى‌کنم. اگر آدم نبود، کى مى‌توانست کارى کند که بوى خوش آویشن این اندازه نفرت‌انگیز شود؟
حواسم جمع خودم مى‌شود. صورتم خیس اشک است. از خودم مى‌پرسم «چرا گریه نکنم؟ با این همه غم چرا گریه نکنم؟»
گریه مى‌کنم. نوک انگشت سبابه‌ام را مى‌برم زیر عینک و دور چشمم را پاک مى‌کنم. باز از خودم مى‌پرسم «چرا گریه کنم؟ با این همه غم چرا گریه کنم؟ گریه مگر سبکم مى‌کند؟»
گریه مى/نمى‌کنم. قاتل آن جلو نشسته و با بیلش بوى خوش آویشن را مى‌کشد.

فردیست

2006-11-02T00:39:00.000+03:30

الف که کنار خیابان ایستاده بود گفت: فردوست.
ب که پشت فرمان بود زد روى ترمزو با تعجب پرسید: کجا؟
الف با تردید گفت: چیز. فردید.
ب باز با تعجب پرسید: کجا؟
ج که کنار ب نشسته بود به ب گفت: منظورش فردیس اه.
بعد به الف گفت: نه آقا نمى‌خوره.
الف عصبانى به ج گفت: برو آقا خودت رو مسخره کن. اگه مى‌خواستم بگم فردیست که بلد بودم بگم.
حالا من که ج باشم مانده‌ام خفقان بگیرم و رد شویم، یا پیاده شوم و یک فصل تمیز بزنمش که دیگر از این مرباهاى گل نخورد.

باز هم فلیکر و حسادت و باقی داستان

2006-10-12T19:58:00.000+03:30

البته این من نیستم‌ها. لابد حواستان هست. من عکاس ام. این کسى دیگر است.

پنجاهى شدن

2006-10-10T20:11:00.000+03:30

ببین. من هم وقتى مثل تو پنجاه و چهارى بودم از این ایده‌ها نداشتم. حالا که پنجاهى شده‌ام ایده پیدا کرده‌ام. تو هم هر وقت پنجاهى شدى ایده‌هایى از این بهتر پیدا مى‌کنى. باور کن.

و اما فلیکر

2006-10-10T19:43:00.000+03:30

در راستاى این‌که ملت همه فلیکر دارند و علاوه بر آن عکس‌هاى خوب دارند و ما حسودیمان مى‌شود و البته که این حق ما است که دست کم حسودیمان بشود و بدبختانه هنوز احتمال به نقص فلیکر باز کردن براى خودمان را هم نداریم، از این مکان براى جبران این ضایعه استفاده نموده اولین عکسمان را این‌جا مى‌گذاریم. در ضمن انگشت‌هامان مادرزاد این شکلى است. لازم نیست برایمان در این مورد کامنت بگذارید.

تنها پنج دقیقه

2006-10-10T19:41:00.000+03:30

غروب‌خوابان و افطارخواران گرامى! تنها پنج دقیقه تا اذان مغرب فرصت باقى است.

در کلاس خبرنویسى خلاق

2006-10-10T08:46:00.000+03:30

- وى سپس هم‌چون‌این...

- گمون نکنم این کلیشه به درد بخوره.

- پس چى بنویسم؟

- بنویس وى سپس هم‌چین...

ماهیت و اطاله

2006-10-09T05:34:00.000+03:30

بچه‌ها! در درس ام‌روز با یک کلمه‌ى جدید آشنا مى‌شیم و اون کلمه ماهیت هستش. ماهیت به معناى ته کثافت و آخر لجن بودن کسى یا چیزى است. مثلا جمله‌هایى نظیر این رو شنیده‌اید که مى‌گیم «بعد از دو ماه که از زندگى مشترکمان مى‌گذشت با ماهیت این جوان چرب‌زبان آشنا شدم و فهمیدم در دام چه شیادى افتاده‌ام.» یا مثلا نظیر این جمله که «پس از افشاى ماهیت این گروه، سردم‌دارانش به خارج از کشور گریختند.»
حالا مثال‌هاى دیگرى هم هست که ذکرشون به قول معروف موجب اطاله‌ى کلام اه.

آزمون ورودى جامعة‌الاشباه

2006-10-06T05:03:00.000+03:30

1. فارج چیست؟
الف. نوعى وسیله‌ى بهداشت و تنظیم خانواده است.
ب. معرب فارگو است.
ج. از فامیل «فـَرَج‌اینا» است.
د. مخفف فاطمه رجبى است.

O
2. فارج به چه کار مى‌آید؟
الف. به کار بهداشت و تنظیم خانواده
ب. به کار فیلم نسبتا خفونى ساختن
ج. به کار فامیل
د. بهداشت دهان و دندان و ارتودنسى
O

3. فارج در کجا استفاده مى‌شود؟
الف. خانواده و اجتماع
ب. استودیو
ج. خونه‌ى «فرج‌اینا»
د. هر جا شما بفرمایین اون‌جا نه
O

4. فارج چه‌گونه تکثیر مى‌شود؟
الف. از راه کشت تخم فارج
ب. از راه قلمه زدن در بساط سى‌دى‌فروش‌هاى کنار خیابان
ج. از راه پى‌وند زدن در فاضل‌آب
د. از راه دهان

شاعر کودتاچى

2006-10-04T18:48:00.000+03:30

شاعر مى‌فرماید:
چند خوردى چرب و شیرین از طعام؟
یک شبى بیدار شو دولت بگیر
در معناى این بیت شاعر خود فرموده است «چه‌قد خونه‌ى آقام غذاى مـُفدَکى خوردى؟ اقـَلـَّکـَم یه شب پاشو برو کودتا کن که غذاها حروم نشده باشن خـُب.»

من خطا کردم. صادقانه عذر مى‌خواهم.

2006-10-04T12:08:00.000+03:30

*هم‌‌این دیگر. تمت.

واى اگر فکر کنى کسى شده‌اى

2006-10-04T00:41:00.000+03:30

*فکرش را نکن.

سرپا نشست

2006-09-30T05:41:00.000+03:30

- شغاله گرفت و بردش

سر پا نشست و خوردش

- مامانی! يعنی تو توهالت خوردش؟

گيرواگير

2006-09-30T05:24:00.000+03:30

حالا ديگر نمی‌شود با ظن قاطع گفت كه پاپ به مسلمان‌ها گير داده يا مانی به پاپ يا من به مانی يا انوشه انصاری به من. به هر حال اين هم آخرين مطلب وبلاگ مانی:

از وقتی که یوزف راتسینگر، پاپ بندیکت شانزدهم در دیدار از «بایر» با سخنرانی خود در دانشگاه رگنزبورگ اعتراضات شدیدی را برانگیخته است، واتیکان در رفعورجوع ماجرا کوشش میکند.
پاپ از بابت «واکنش نسبت به پاراگرافهایی از سخنرانی من» اظهار تأسف کرده است، اما نه از بابت خود این پاراگرافها. سپس واتیکان به سفرای خود در کشورهای اسلامی توصیه کرد که محتوای سخنان او را "روشن" کنند. همینطور مطبوعات، بهویژه مطبوعات آلمانی تلاش کردند علت جنجال پیشآمده را سؤتفاهم معرفی کنند.

Made

2006-09-30T05:20:00.000+03:30

.Made in foreign. be joon e khodam

آزمون ارشد

2006-09-30T05:15:00.000+03:30

سوال آزمون ارشد زبان‌شناسی: نخستين بار واژه‌ی "عينهول" در چه قرنی به كار رفته و اين كاربرد را با توجه به محورهای دوگانه‌ی ياكوبسن-صفوی در چه سبكی دسته‌بندی می‌كنيد؟

حالا كه آقا پاپ

2006-09-27T20:21:00.000+03:30

حالا كه آقا پاپ شلوغش كرده يك نگاه هم به اين‌جا بيندازيد. نظر يك اكتيويست اسرائيلی هم در اين مورد خواندنی است:

این سخنان را میتوان روی پسزمینه جنگ صلیبی جدید جرج بوش و بنیادگرایان مسیحی هوادارش دید، یا روی پسزمینه شعار «فاشیسم اسلامی» یا «جنگ همهجاگیر علیه ترور» در زمانی که تروریسم مترادف اسلام گشته است. به این وسیله تلاش رزیلانه هواداران دیگر جرج بوش جهت تسلط به نفت و دیگر منابع جهان موجه میگردد. این اولینباردرتاریخ نیست که لباس مذهب به منافع اقتصادی پوشانیده میشود. اولینباری نیست که غارت به خود شکل جنگ صلیبی میگیرد.
سخنرانی پاپ متناسب با این تلاشها است. و چه کسی میتواند نتایج رنجبار آن را پیشگویی کند؟