Tangled up in blue

tag:blogger.com,1999:blog-11136386.post-1147470928840635062006-05-12T23:11:00.000+02:002006-06-01T14:13:57.536+02:00Tangled up in blueHeb net een boek gekocht met Nederlandse vertalingen van Bob Dylan teksten tussen 1962 en 1973. Een hele dikke pil, maar gezien het feit dat Dylan ook de afgelopen 33 jaar niet stil heeft gezeten is dit maar een beperkt deel van zijn pennevruchten (en snarenfruit). Maar goed, het is wel de belangrijkste periode. Overigens hebben de vertalers - Bindervoet en Henkes, ook bekend van hun Beatles vertaling - wederom een puike klus geklaard. Een enkel nummer komt metrisch wat ongelukkig uit, maar over het algemeen klopt het helemaal en zijn de taalvondsten niet minder dan groots. Geinspireerd door deze lieden heb ik me maar eens gezet tot een vertaalpoging van een van de mooiste Dylan nummers die ik ken en die natuurlijk net buiten het bestek van boek valt, want uitgebracht in 1974. Het gaat om 'Tangled up in blue', wat een zeer beeldende, telkens van perspectief verspringende vertelling is over de opkomst en ondergang van een relatie. Nu geloof ik niet dat ik in 1 x de perfecte vertaling heb geleverd. Dus lezer, voel je vrij om met alternatieve suggesties te komen.De open source gedachte draag ik een warm hart toe, dingen kunnen nu eenmaal zoveel beter worden van een gezamenlijke inspanning, dus gebruik die commentaar knop.... Tangled up in blue / Met verward gemoed Early one mornin' the sun was shinin', I was layin' in bed Wond'rin' if she'd changed at all If her hair was still red. Her folks they said our lives together Sure was gonna be rough They never did like Mama's homemade dress Papa's bankbook wasn't big enough. And I was standin' on the side of the road Rain fallin' on my shoes Heading out for the East Coast Lord knows I've paid some dues gettin' through, Tangled up in blue. Vroeg op een morgen, de zon die straalde Hij vroeg zich af op bed Of zij misschien veranderd was, Droeg ze nog steeds een rooie pet Haar ouders zagen het al niet zitten Het zou zeker moeilijk worden enzo De jurk van mama viel niet in de smaak Pa had geen poen voor een echt cadeau Hij stond langs de kant van de weg Het regende op zijn schoenen Op weg naar de oude kust Moest hij zijn boete doen Daarnaartoe Met verward gemoed She was married when we first met Soon to be divorced I helped her out of a jam, I guess, But I used a little too much force. We drove that car as far as we could Abandoned it out West Split up on a dark sad night Both agreeing it was best. She turned around to look at me As I was walkin' away I heard her say over my shoulder, "We'll meet again someday on the avenue," Tangled up in blue. Zij was nog getrouwd toen we elkaar ontmoetten Maar de scheiding kwam al snel Ik hielp haar wel de file uit, Zij het met iets teveel geweld We bleven rijden in die auto Lieten hem achter in het Westen Onze wegen scheidden op een donk're nacht Dat was voor ons allebei het beste Zij draaide zich om en keek naar mij terwijl ik wegliep bij haar Ze riep: 'Dit kan het einde niet zijn' Ooit zien wij elkaar Weer tijdens de vloed Met verward gemoed I had a job in the great north woods Working as a cook for a spell But I never did like it all that much And one day the ax just fell. So I drifted down to New Orleans Where I happened to be employed Workin' for a while on a fishin' boat Right outside of Delacroix. But all the while I was alone The past was close behind, I seen a lot of women But she never escaped my mind, and I just grew Tangled up in blue. Ik had een baan op de Veluwe Werkte als een kok voor een poos Maar ik had het niet echt naar mijn zin En op een dag werd ik moe van de tournedos Dus trok ik naar het Oosten toe Daar ging ik een tijdje aan de slag Werkte op een vissersboot Vlakbij Nagorno-Karabach De hele tijd dat ik alleen was Door het verleden nagezeten Zag ik vrouwen bij de vleet Maar ik kon haar niet vergeten Ik hield me niet meer goed Met verward gemoed She was workin' in a topless place And I stopped in for a beer, I just kept lookin' at the side of her face In the spotlight so clear. And later on as the crowd thinned out I's just about to do the same, She was standing there in back of my chair Said to me, "Don't I know your name?" I muttered somethin' underneath my breath, She studied the lines on my face. I must admit I felt a little uneasy When she bent down to tie the laces of my shoe, Tangled up in blue. Zij werkte in een blote tieten bar Waar ik een biertje deed Ik bleef maar kijken naar haar gezicht Waar het licht zo fel langs gleed Later toen de tent leegliep En ik op het punt stond om te gaan Kwam ze ineens achter mijn stoel Ze zei: 'Zeg me, wat is je naam?' Ik mompelde wat onder mijn adem uit Ze bekeek de rimpels op mijn gezicht Een beetje ongemakkelijk wat het wel Ze bukte en strikte mijn veters gericht Vast en zeker goed Met verward gemoed She lit a burner on the stove and offered me a pipe "I thought you'd never say hello," she said "You look like the silent type." Then she opened up a book of poems And handed it to me Written by an Italian poet From the thirteenth century. And every one of them words rang true And glowed like burnin' coal Pourin' off of every page Like it was written in my soul from me to you, Tangled up in blue. Ze deed een gehaktbal in de pan En bood een pijpje aan Ze zei: 'Ik dacht dat je nooit hallo zou zeggen' 'Zo stil je daar stond te staan' Toen opende ze haar dichtbundel En gaf deze aan mij Geschreven door een Italiaanse dichter In de 13e eeuw staat erbij En al die woorden waren waar En gloeiden als hete kolen Vlogen van elke bladzijde af Geschreven in mijn ziel verscholen Met jou op gelijke voet Met verward gemoed I lived with them on Montague Street In a basement down the stairs, There was music in the cafes at night And revolution in the air. Then he started into dealing with slaves And something inside of him died. She had to sell everything she owned And froze up inside. And when finally the bottom fell out I became withdrawn, The only thing I knew how to do Was to keep on keepin' on like a bird that flew, Tangled up in blue. Ik heb een tijdje bij ze in West gewoond In een kelder bij de brug 's Avonds hadden de kroegen muziek En de revolutie hing in de lucht Toen begon hij met zijn slavenhandel En iets in hem stierf af Zij moest alles verkopen wat ze had opgebouwd En raakte aan de bedelstaf Toen het uiteindelijk verkeerd afliep Hield ik me afzijdig Het enige dat ik wist te doen Was blijven volhouden gelijktijdig Zoals een vogel doet Met verward gemoed So now I'm goin' back again, I got to get to her somehow. All the people we used to know They're an illusion to me now. Some are mathematicians Some are carpenter's wives. Don't know how it all got started, I don't know what they're doin' with their lives. But me, I'm still on the road Headin' for another joint We always did feel the same, We just saw it from a different point of view, Tangled up in blue. Nu ga ik dan weer terug Ik wil haar sowieso weer zien Alle mensen die we vroeger kenden Zijn een illusie gebleken sindsdien Sommigen zijn wiskundigen Anderen vrouwen van Ik weet niet meer hoe het allemaal begon Wat zijn ze met hun leven van plan Maar ik ben nog steeds onderweg Naar het volgende wegrestaurant Wij voelden altijd hetzelfde Maar zagen het van een andere kant Tegemoet Met verward gemoed <table style="WIDTH: 624px; HEIGHT: 97px" cellspacing="0" cellpadding="0" border="0"><tbody><tr><td valign="bottom"> </td></tr></tbody></table>Charliehttp://www.blogger.com/profile/11048944740194585895noreply@blogger.com