ReggaeBlues

Meisje in de tropen

2006-08-20T13:29:00.000+02:00

Gisteren stond mijn dag in het teken van muziek maken. Na een urenlange sessie met een collega 's middags was ik het nog niet zat. Ik moest gewoon nog even wat dingen opnemen. Een paar van mijn Dylan-vertalingen stonden namelijk nog altijd niet 'op band'.

Het nogal donkere nummer Shelter from the Storm heb ik vertaald als Schuilplaats voor de Storm. Met het huidige weer in 020 erg toepasselijk overigens.

Verder heb ik Girl from the North Country op een vrije manier vertaald, zodat het ook nog een beetje autobio wordt. Het is geworden Meisje in de Tropen. Uiteraard is de sneeuw uit het origineel gesmolten...

Verder heb ik wat nummers van de demo van mijn band Bont&Blauw toegevoegd, te weten de nummers Wat is het?, Laat me nooit meer los en Praten. Ook een live versie van het nummer Carriéreman heb ik erbij gezet, maar dat is gespeeld met een andere (gelegenheids)band.

Voor de liefhebbers:
http://www.esnips.com/web/charlie1973sMusic

En nu dan karma voor dummies...

2006-08-11T12:56:00.000+02:00

En dan nu helemaal simpel: druk op het driehoekje!

Karma Police nog simpeler

2006-08-10T22:19:00.000+02:00

Een poging om de video direct in deze blog te zetten, is helaas mislukt. Mijn HTML werd niet geaccepteerd want 'tag is not closed'. Daar moet ik nog ff op studeren... In ieder geval is een direct link naar google video natuurlijk ook al een verbetering (al hangt het wel af van je verbinding - als die een beetje traag is lijkt het net op een slechte Hennie Huisman Playback Show).

DRUK HIER voor de video!

Met dank aan petje ;-)

Karma police

2006-08-07T12:23:00.000+02:00

Was zaterdag ff bij moeders thuis om samen met broer de heg te knippen. Ff mijn oude, van plakband aan elkaar hangende gitaar gepakt om een beetje te spelen. Broer heeft het opgenomen. Ongelofelijk wat een relatief goede beeld- en geluidskwaliteit met zo'n simpel cameraatje te bereiken is. Check it out!DRUK HIER om te luisteren!!

Met verward gemoed - MUZIEK

2006-06-06T10:12:00.000+02:00

Okee, al een tijdje aangekondigd, maar hier is dan echt de Dylan tekst op muziek gezet. Let even niet op de opname kwaliteit - het is allemaal in 1 x door de microfoon gespeeld. Geen aparte sporen dus en een minimale bewerking van het geluid. Het gaat om het idee - en een idee help je gelukkig niet zo makkelijk om zeep.DRUK HIER om te luisteren!!

Dokter Pieter Baan - Rap

2006-06-01T13:11:00.000+02:00

Okee, ik heb een manier gevonden om muziek makkelijk te delen via esnips. Ik heb alleen nog niet het nummer 'Met verward gemoed' paraat hier. Dus dat komt nog. Bij wijze van test hierbij een rap genaamd 'Dokter Pieter Baan' over een riff van Seven Nation Army van The White Stripes. DRUK HIER om te luisteren!!

Verward gemoed

2006-05-28T22:13:00.000+02:00

Zoals in een eerdere post aangegeven heb ik het nummer Tangled up in blue van Bob Dylan in het Nederlands vertaald, als 'Met verward gemoed'. Dat heb ik ook maar eens accoustisch opgenomen voor de nieuwsgierigen. Het leek me ook wel eens leuk om hier eens wat muziek te posten. Nu had ik er het volste vertrouwen in dat blogger mij daar behulpzaam zou zijn. Niet dus. Foto's uploaden geen probleem, maar zelfgemaakte mp3-tjes posten gaat niet. Beeld wint het weer eens van geluid (een schande is het!). Ze zullen wel bang zijn dat ze een grote top 40 bieb worden. Hoe dan ook, ik moet dus even wat anders verzinnen. Ik heb nog vrije homepage ruimte bij mijn provider. Ik zal het dus ergens anders neerzetten en hier een link ernaartoe plaatsen.

Meisje in de Tropen

2006-05-26T01:33:00.000+02:00

Weer eens een vertaalpoging gewaagd, met dit keer een iets vrijere vertaling. Heb Girl of the north country zo vertaald dat het liedje een beetje slaat op de situatie met mijn ex-vriendin (en toegegeven, af en toe met een schuin oog naar de vertaling van Bindervoet en Henkes). Niet dat ik er nog zo erg mee bezig ben, maar het is een mooi liedje dat zich er goed voor leent. Het gaat over bezorgdheid om iemand om wie je veel gegeven hebt en die ver weg woont. Ik herken er ook iets van nostalgie in - iemand waarmee je het leven gedeeld hebt is er plotseling uit verdwenen. Dat betekent nog niet dat de klok terug moet worden gedraaid naar de oude situatie. Misschien voor Dylan, maar in ieder geval niet voor mij.

Girl of the North Country / Meisje in de tropen

Well, if you're travelin' in the north country fair,
Where the winds hit heavy on the borderline,
Remember me to one who lives there.
She once was a true love of mine.

Mocht je ooit reizen door de caribische zee
Waar winden kunnen woeden op zijn tijd
Groet dan haar voor mij, zij die daar leeft
Ooit was zij het ware meisje voor mij

Well, if you go when the snowflakes storm,
When the rivers freeze and summer ends,
Please see if she's wearing a coat so warm,
To keep her from the howlin' winds.

Als je gaat in het orkaanseizoen
Als het waait en giet zo kwaadgezind
Kijk dan voor mij: is zij in goede doen
Beschermd tegen de huilende wind

Please see for me if her hair hangs long,
If it rolls and flows all down her breast.
Please see for me if her hair hangs long,
That's the way I remember her best.

En toe kijk voor mij of zij nog dreadlocks draagt
En zilveren ringen op haar donk're huid
kijk voor mij of zij is geslaagd
Zo herinner ik haar, ten voeten uit

I'm a-wonderin' if she remembers me at all.
Many times I've often prayed
In the darkness of my night,
In the brightness of my day.

Zou ze nog aan me denken, vraag ik me af
Menigmaal smeek ik in mezelf zacht
In het donker van de nacht
Soms zelfs op klaarlichte dag

So if you're travelin' in the north country fair,
Where the winds hit heavy on the borderline,
Remember me to one who lives there.
She once was a true love of mine.

Dus mocht je ooit reizen door de caribische zee
Waar winden kunnen woeden op zijn tijd
Groet dan voor mij haar die daar leeft
Ooit was zij het ware meisje voor mij

Tangled up in blue

2006-05-12T23:11:00.000+02:00

Heb net een boek gekocht met Nederlandse vertalingen van Bob Dylan teksten tussen 1962 en 1973. Een hele dikke pil, maar gezien het feit dat Dylan ook de afgelopen 33 jaar niet stil heeft gezeten is dit maar een beperkt deel van zijn pennevruchten (en snarenfruit). Maar goed, het is wel de belangrijkste periode. Overigens hebben de vertalers - Bindervoet en Henkes, ook bekend van hun Beatles vertaling - wederom een puike klus geklaard. Een enkel nummer komt metrisch wat ongelukkig uit, maar over het algemeen klopt het helemaal en zijn de taalvondsten niet minder dan groots.

Geinspireerd door deze lieden heb ik me maar eens gezet tot een vertaalpoging van een van de mooiste Dylan nummers die ik ken en die natuurlijk net buiten het bestek van boek valt, want uitgebracht in 1974. Het gaat om 'Tangled up in blue', wat een zeer beeldende, telkens van perspectief verspringende vertelling is over de opkomst en ondergang van een relatie.

Nu geloof ik niet dat ik in 1 x de perfecte vertaling heb geleverd. Dus lezer, voel je vrij om met alternatieve suggesties te komen.De open source gedachte draag ik een warm hart toe, dingen kunnen nu eenmaal zoveel beter worden van een gezamenlijke inspanning, dus gebruik die commentaar knop....

Tangled up in blue / Met verward gemoed

Early one mornin' the sun was shinin',
I was layin' in bed
Wond'rin' if she'd changed at all
If her hair was still red.
Her folks they said our lives together
Sure was gonna be rough
They never did like Mama's homemade dress
Papa's bankbook wasn't big enough.
And I was standin' on the side of the road
Rain fallin' on my shoes
Heading out for the East Coast
Lord knows I've paid some dues gettin' through,
Tangled up in blue.

Vroeg op een morgen, de zon die straalde
Hij vroeg zich af op bed
Of zij misschien veranderd was,
Droeg ze nog steeds een rooie pet
Haar ouders zagen het al niet zitten
Het zou zeker moeilijk worden enzo
De jurk van mama viel niet in de smaak
Pa had geen poen voor een echt cadeau
Hij stond langs de kant van de weg
Het regende op zijn schoenen
Op weg naar de oude kust
Moest hij zijn boete doen
Daarnaartoe
Met verward gemoed

She was married when we first met
Soon to be divorced
I helped her out of a jam, I guess,
But I used a little too much force.
We drove that car as far as we could
Abandoned it out West
Split up on a dark sad night
Both agreeing it was best.
She turned around to look at me
As I was walkin' away
I heard her say over my shoulder,
"We'll meet again someday on the avenue,"
Tangled up in blue.

Zij was nog getrouwd toen we elkaar ontmoetten
Maar de scheiding kwam al snel
Ik hielp haar wel de file uit,
Zij het met iets teveel geweld
We bleven rijden in die auto
Lieten hem achter in het Westen
Onze wegen scheidden op een donk're nacht
Dat was voor ons allebei het beste
Zij draaide zich om en keek naar mij
terwijl ik wegliep bij haar
Ze riep: 'Dit kan het einde niet zijn'
Ooit zien wij elkaar
Weer tijdens de vloed
Met verward gemoed

I had a job in the great north woods
Working as a cook for a spell
But I never did like it all that much
And one day the ax just fell.
So I drifted down to New Orleans
Where I happened to be employed
Workin' for a while on a fishin' boat
Right outside of Delacroix.
But all the while I was alone
The past was close behind,
I seen a lot of women
But she never escaped my mind, and I just grew
Tangled up in blue.

Ik had een baan op de Veluwe
Werkte als een kok voor een poos
Maar ik had het niet echt naar mijn zin
En op een dag werd ik moe van de tournedos
Dus trok ik naar het Oosten toe
Daar ging ik een tijdje aan de slag
Werkte op een vissersboot
Vlakbij Nagorno-Karabach
De hele tijd dat ik alleen was
Door het verleden nagezeten
Zag ik vrouwen bij de vleet
Maar ik kon haar niet vergeten
Ik hield me niet meer goed
Met verward gemoed

She was workin' in a topless place
And I stopped in for a beer,
I just kept lookin' at the side of her face
In the spotlight so clear.
And later on as the crowd thinned out
I's just about to do the same,
She was standing there in back of my chair
Said to me, "Don't I know your name?"
I muttered somethin' underneath my breath,
She studied the lines on my face.
I must admit I felt a little uneasy
When she bent down to tie the laces of my shoe,
Tangled up in blue.

Zij werkte in een blote tieten bar
Waar ik een biertje deed
Ik bleef maar kijken naar haar gezicht
Waar het licht zo fel langs gleed
Later toen de tent leegliep
En ik op het punt stond om te gaan
Kwam ze ineens achter mijn stoel
Ze zei: 'Zeg me, wat is je naam?'
Ik mompelde wat onder mijn adem uit
Ze bekeek de rimpels op mijn gezicht
Een beetje ongemakkelijk wat het wel
Ze bukte en strikte mijn veters gericht
Vast en zeker goed
Met verward gemoed

She lit a burner on the stove and offered me a pipe
"I thought you'd never say hello," she said
"You look like the silent type."
Then she opened up a book of poems
And handed it to me
Written by an Italian poet
From the thirteenth century.
And every one of them words rang true
And glowed like burnin' coal
Pourin' off of every page
Like it was written in my soul from me to you,
Tangled up in blue.

Ze deed een gehaktbal in de pan
En bood een pijpje aan
Ze zei: 'Ik dacht dat je nooit hallo zou zeggen'
'Zo stil je daar stond te staan'
Toen opende ze haar dichtbundel
En gaf deze aan mij
Geschreven door een Italiaanse dichter
In de 13e eeuw staat erbij
En al die woorden waren waar
En gloeiden als hete kolen
Vlogen van elke bladzijde af
Geschreven in mijn ziel verscholen
Met jou op gelijke voet
Met verward gemoed

I lived with them on Montague Street
In a basement down the stairs,
There was music in the cafes at night
And revolution in the air.
Then he started into dealing with slaves
And something inside of him died.
She had to sell everything she owned
And froze up inside.
And when finally the bottom fell out
I became withdrawn,
The only thing I knew how to do
Was to keep on keepin' on like a bird that flew,
Tangled up in blue.

Ik heb een tijdje bij ze in West gewoond
In een kelder bij de brug
's Avonds hadden de kroegen muziek
En de revolutie hing in de lucht
Toen begon hij met zijn slavenhandel
En iets in hem stierf af
Zij moest alles verkopen wat ze had opgebouwd
En raakte aan de bedelstaf
Toen het uiteindelijk verkeerd afliep
Hield ik me afzijdig
Het enige dat ik wist te doen
Was blijven volhouden gelijktijdig
Zoals een vogel doet
Met verward gemoed

So now I'm goin' back again,
I got to get to her somehow.
All the people we used to know
They're an illusion to me now.
Some are mathematicians
Some are carpenter's wives.
Don't know how it all got started,
I don't know what they're doin' with their lives.
But me, I'm still on the road
Headin' for another joint
We always did feel the same,
We just saw it from a different point of view,
Tangled up in blue.

Nu ga ik dan weer terug
Ik wil haar sowieso weer zien
Alle mensen die we vroeger kenden
Zijn een illusie gebleken sindsdien
Sommigen zijn wiskundigen
Anderen vrouwen van
Ik weet niet meer hoe het allemaal begon
Wat zijn ze met hun leven van plan
Maar ik ben nog steeds onderweg
Naar het volgende wegrestaurant
Wij voelden altijd hetzelfde
Maar zagen het van een andere kant
Tegemoet
Met verward gemoed

Postingproblemen

2006-04-24T18:55:00.000+02:00

Blogger hapert een beetje de laatste tijd. Ff checken of dit ergens toe leidt...

Ambtenaren toch gezelliger

2006-04-14T19:03:00.000+02:00

Gisteren een interdepartmentaal ambtenarenfeessie gehad, wat erg gezellig was. Ook nadat ik de overheid alweer een aantal jaartjes heb verlaten, blijft het leuk de oude habitat op te zoeken. Zelfs meegeweest op een skireisje met jonge ambtenaren. Ik kan er niet helemaal de vinger opleggen, maar bankiers en ambtenaren zijn toch allebei een ander slag mensen en ik heb de neiging de laatste slag toch net iets gezelliger te vinden. Zo hebben de overheidsdienaren een veel hoger ontwikkelde borrelcultuur. Bij deze diepgravende observatie laat ik het even nu.

Over alles en nergens

2006-04-12T19:32:00.000+02:00

Heb maar ff de subtitel van de blog veranderd. Over de caribbean zal het namelijk zeer zeker niet meer gaan. Omdat een nadere specificering van mijn toekomstige schrijfseltjes ontbreekt, voldoet voorlopig de omschrijving 'weblog over alles en nergens' prima. Het levert ook een belangrijke bijdrage aan het managen van de verwachtingen: het is moeilijk lezers teleur te stellen als ze totaal blanco zijn en dus niets verwachten.

Het kan dus van alles zijn.

Ik heb een geducht gedicht gedacht.

Tot snel!

Radiostilte doorbroken

2006-04-11T18:40:00.000+02:00

De laatste bijdrage was alweer van 11 november. Ik realiseer het me nu pas, die dag is het Sint Maarten - isn't it ironic? Nu, precies vijf maanden later, denk ik er weer eens aan om een stukkie te schrijven. Na een aantal vakanties - Brazilie, Zuid Afrika en weekje ski in Frankrijk - is het hoofdje toch weer een beetje opgefrist. Ook een nieuwe woning helpt natuurlijk. Ik had alleen niet gedacht dat het besef een nieuw leven te beginnen, je ook doet realiseren dat het oude leven echt voorbij is. Over de drempel naar de nieuwe woning flitst alles in volle glorie nog een keer voorbij - ook omdat spullen die herinneren aan de episode hiervoor ineens weer uit de verhuisdozen tevoorschijn komen. Niet dat het verder geeft. Ik ga ervanuit dat weglopen voor gevoelens en gedachten geen enkele zin heeft en ik kies dan ook voor 'confrontatie'. De foto's van mijn ex blijven gewoon onderdeel van de fotocollages aan de muur. Ze is onderdeel van mijn leven geweest, we zijn niet met ruzie uit elkaar gegaan en bovendien verwijt ik haar ook niets. Volgens mij ben ik er nu wel redelijk klaar mee - in positieve zin. Dat merk ik bij mezelf ook aan andere dingen, maar daarover later meer...

Therapie zonder kapstok

2005-11-12T00:23:00.000+01:00

Exit thema. Exit structuur. Bijdragen aan deze blog zullen voorlopig kapstokloos zijn. De enige gemene deler waar ik voor kan instaan, is dat ze voortkomen uit mijn gedachten en gevoelens - de 'reggaeblues'. Voorlopig vertrouw ik op de therapeutische werking van het luchten van hart en hersenen, door middel van wat schrijverij. Lees de bijsluiter: alleen voor liefhebbers.

Het korte verhaal over SXM (vorige bijdrage) valt iets uit te breiden. De keuze voor niet emigreren, was namelijk ook een keuze voor het einde van mijn relatie. Dat maakte de keuze ook zo verdomde moeilijk. Ik zal proberen in een aantal bijdragen wat meer te zeggen over mijn overwegingen en gevoelens.

In ieder geval kan ik zeggen dat ik denk dat ik de juiste beslissing heb genomen. Ik voel vooral opluchting en het wegvallen van een zware druk om iets tegen mijn natuur in te gaan doen. Tegelijkertijd mis ik wel mijn maatje en voel ik een leegte. Ook al heb ik ervoor gekozen iets niet te doen omdat het niet goed voelde, dat betekent nog niet dat ik me nu wel goed voel. Toch heb ik volop vertrouwen in de Rock 'n Roll wijsheid van Mick Jagger: 'Time is on my side'. Uiteindelijk is tijd nog altijd een effectief medicijn gebleken, van verkoudheid tot gebroken hart. Voorlopig ga ik een flinke dosis nemen...

Kort verhaal over Sint Maarten

2005-11-08T19:29:00.000+01:00

Ken je die mop van die man die naar Parijs ging? Die ging niet... Vul voor 'Parijs' 'Sint Maarten' in en je hebt zo'n beetje mijn situatie. Waarom? Daar kan ik een lang en een kort verhaal over vertellen - ik zal volstaan met het korte: het voelde gewoon niet goed. Dat werd meer het geval naarmate het dichterbij kwam. Als je buikpijn krijgt van een gedachte , dan kun je beter die gedachte niet omzetten in daden. Ik kon het gewoon niet.

Wat er nu met deze blog gebeurt, weet ik nog niet. De aanleiding - emigratie naar Sint Maarten - is nu eenmaal weggevallen. Dat verklaart ook de weinige nieuwe posts in de afgelopen tijd. Een eventuele doorstart zal in ieder geval niet plaatshebben met hetzelfde thema. De 'blues' heb ik nu in ieder geval wel, maar dat is onderdeel van het langere verhaal...

In ieder geval wil ik de lezers - trouw, dan wel toevallige voorbijgangers - bedanken voor de interesse in mijn pennevruchtenl. Misschien tot ziens!

Geen goudmijn maar goudpijn

2005-07-21T09:22:00.000+02:00

Ik geloof dat ik al eens heb uitgerekend hoe lang het zou duren voor ik via de google advertenties een kratje bier bij elkaar zou verdienen. En dat was lang... De vooruitzichten zijn in de tussentijd niet verbeterd. Het is inmiddels überhaupt de vraag of de middelen voor aanschaf van het blonde vocht mij gedurende mijn resterende levensverwachting nog gegund zijn. Het is maar goed dat ik er niet van hoef te eten (en drinken).

Ook Google heeft door dat de bezoekers van mijn site maar niet op de advertenties willen klikken (dat zou heel veel inkomsten voor Google betekenen, maar ook een beetje voor mij - is de hint duidelijk?). Contentgerelateerde advertenties leverden tot nu toe weinig hits op. Dus schiet de Google-robot de laatste tijd vanuit de heup: vooral dating-sites sieren mijn side-bar - what's next?

Eigen volk eerst!

2005-07-16T22:26:00.000+02:00

In Nederland is steeds meer rechtse prietpraat te horen is als het gaat om immigratie en integratie van allochtonen. Maar op Sint Maarten kunnen ze er ook wat van. Niet ongewoon zijn laatdunkende opmerkingen over arbeidsimmigranten van andere caraïbische eilanden die het economisch wat minder getroffen hebben. Van hen wordt dankbaarheid en nederigheid verwacht voor het feit dat ze überhaupt werk krijgen - de baantjes in de horeca waar Sintmaartenaren zich zelf te goed voor voelen. Deze buitenlanders moeten vooral niet gaan denken dat Sint Maarten hun eiland is!

Maar dat zijn niet de enige 'vijanden' die de Sintmaartenaren bedreigen. Zo heb je Curacao dat de federale belastingopbrengsten niet eerlijk zou verdelen en dan is er natuurlijk de haat/liefde verhouding met het verre Nederland. Tja, het moet niet meevallen eilander te zijn.

Nu is er een aftredend voorzitter van de kamer van koophandel die uitgesproken ontevreden is over zijn opvolging. Waarom? De man die in zijn voetsporen treedt is namelijk geen Sintmaartenaar. Schande! Iedereen weet toch dat alleen Sintmaartenaren uit het juiste hout gesneden zijn?

Niet kwaliteit staat dus voorop, maar de geboorteplaats die vermeld staat in het (overigens Nederlandse) paspoort. Lijkt me niet de kortste weg naar beter bestuur. De beste man verdedigt zijn betoog door te stellen dat het oude koloniale regels zijn waardoor zomaar iedereen mag deelnemen aan besturen e.d. - en iedereen weet dat wat in de koloniale tijd bedacht is, per definitie slecht moet zijn. Onderweg naar onafhankelijkheid moet Sint Maarten volgens hem eigen mensen op sleutelposities hebben. Volgens mij heb je gewoon mensen nodig met strategisch inzicht die hun werk verdomde goed doen. Het artikel is overigens te lezen op: http://www.amigoe.com/artman/publish/article_13305.shtml

Misschien is mijn oordeel wel te hard en horen dergelijke nationalistische oprispingen wel bij de geboorte van een nieuw land. Maar duidelijk is ook dat Sint Maarten geen grote inspanningen nodig heeft op het gebied van mentale natievorming. Met zoveel vermeende vijanden om zich heen, voelt men zich al snel onderling verbonden.

Tussenstand: 7

2005-07-11T16:48:00.000+02:00

Het was het me het weekendje wel op Sint Maarten. Toeristisch gezien is dit het laagseizoen, maar wat betreft criminaliteit lijkt de cyclus wel omgekeerd. Zaterdag is er een man in zijn hoofd geschoten ('wacht even er schiet me iets te binnen'), zonder fatale gevolgen overigens. Maar een andere man is voor zijn woning vakkundig doorzeefd door een viertal bewapende inbrekers. Daarmee staat de teller nu op 7 - zonder de 2 doden door politiekogels meegerekend.

Dit nieuws riep bij mij de vraag op of 7 moorden nou veel is. Als we de stand vertalen naar jaarbasis dan komen we uit op iets meer dan 11 moorden, maar dat ronden we vriendelijk naar beneden af. Ik ga ervan uit dat dit alleen aan de Nederlandse kant is omdat de krant expliciet Sint Maarten noemt en niet Saint Martin. Dat betekent 11 moorden op 40 duizend inwoners. Maar als we de pak hem beet 20 duizend illegalen ook nog aan het Nederlandse deel toerekenen, dan komen we uit op 18 moorden per 100 duizend inwoners (naar beneden afgerond). De kans op een onnatuurlijke dood (ongelukken daargelaten) op Sint Maarten bedraagt dus minder dan 18 duizendste van een procent. Kortom, als je 50 jaar op het eiland zou wonen, dan is de kans 99,1% dat je in ieder geval niet door moord om het leven komt. Een hele geruststelling...

Laten we het eens vergelijken met Nederland. In 2003 stierven 1,2 per 100 duizend mensen door toedoen van een medemens. Dat is toch ff 15 keer zo weinig als mijn vriendelijke berekening van de Sintmaartense moordratio. Zelfs het bovengemiddeld gevaarlijke Rotterdam komt maar op zo'n 3 per 100 duizend. Dat zet toch aan het denken...

Op zich hoort moord er natuurlijk gewoon bij - de wereldgeschiedenis en mensheid lijken niet zonder te kunnen. Zo bestaat naast het oudste beroep en de oudste beweging ter wereld, ook de ouderwetse gewoonte om elkaar de hersens in te slaan. Blijft staan dat het onprettig is er slachtoffer van te worden. Uitbannen van diepgeworteld evolutionair gedrag valt niet mee, maar sommige landen blijken wel (on)succesvoller dan andere.

Overigens komt uit de cijfers een beeld naar voren van de 'Nederlandse moordpraktijk' waar ik nooit zo bij stil had gestaan. Zo blijkt in Nederland zo'n tweederde van alle moorden met een vuur- of steekwapen te worden gepleegd. Doodslaan, -schoppen of verstikking komt maar in 1 op de 5 gevallen voor. Maar liefst 4 op de 5 moorden vinden plaats in de woning van het slachtoffer, terwijl huishoudelijke omstandigheden (ruzie over de afwas neem ik aan) nauwelijks als motief wordt genoemd. Het belangrijkste motief - 2 op de 3 gevallen - is ruzie die niet valt onder huishoudelijke omstandigheden. Nu maak je meestal ruzie met mensen die je kent - zeker in je eigen woning - dus het lijkt er op dat je vooral bang moet zijn voor bekenden die niet tot je eigen huishouden behoren. Feestjes zijn een risico! Frank Boeien had gelijk: ik ga nooit meer naar een verjaardagsfeest... (omdat ze gevaarlijk zijn...)

Een beetje demografie en economie...

2005-07-08T12:57:00.000+02:00

Regelmatig willen mensen weten hoeveel inwoners Sint Maarten nou heeft. Nou, het gaat om bijna 100 duizend mensen, iets kleiner dan Maastricht, Zwollywood en Sweet Lake City, maar groter dan Hillywood en Leeuwarden. De bevolkingsomvang komt het dichtst in de buurt bij die in steden als Alkmaar en Heerlen. Er zit maar een echte voetbalstad tussen, maar ja...

Die kleine 100 duizend bestaat uit zo'n 40 duizend geregistreerde inwoners op Nederlands Sint Maarten en zo'n 35 duizend op Saint Martin. Dat telt inderdaad niet op tot 100 en dat komt omdat er naar schatting nog zo'n 20 duizend illegalen rondlopen. Met één op de vijf is dat best veel. Veel illegalen vinden emplooi in de toerismesector. Soms als straatverkoper, soms in hotels en restaurants als bordenwasser, kamermeisje etc. Veel illegalen komen uit Jamaica, de Dominicaanse republiek en Haiti. Verder zijn er ook veel Indiërs - meestal legaal - die winkels runnen.

Sint Maarten is met 100 duizend man veel groter dan Saba en Statia (Sint Eustatius) die beide nog geen 2 duizend inwoners hebben. Ook andere eilanden in de buurt - Sint Barths, Anguilla, Antigua en Barbuda, Saint Kitts en Nevis - halen de omvang van SXM niet, waardoor Sint Maarten toch iets van een regio-functie heeft. Ook al omdat het een duty-free-port is en de winkels vol liggen met goedkope spullen. Je kunt zeggen dat de Indiërs naar Sint Maarten komen om spullen uit China van de hand te doen aan Jamaicanen en Amerikaanse toeristen. Geglobaliseerder kan bijna niet...

Pief paf poef

2005-07-05T18:14:00.000+02:00

Ff kort stukkie. Nog altijd geen nieuws over mijn mogelijke nieuwe werk. Het is nog altijd een oefening in geduld. Dan dus maar een paar nieuwsfeitjes uit Sint Maarten.

De piefpafpolitie (PPP) blijkt daar dus te schieten op verdachten. Praten kan altijd nog... Zo las ik een bericht met ongeveer de volgende strekking. Enkele weken terug is een moord gepleegd (op een muzikant, maar dit terzijde). De politie werd getipt dat de vermoedelijke dader zich op zeker moment zou bevinden in een of ander drugshuis in Dutch quarter (overigens dezelfde regio waar de eerdergenoemde moord plaatsvond). Dus gingen de piefpaffers er eens een kijkje nemen en kwamen tot de ontdekking dat iemand zich in de bosjes begaf. Hmmm.... dat kon de verdachte weleens zijn! 'Kom uit de bosjes te voorschijn, vlegel!', of iets dergelijks schijnt te zijn 'gewisseld'. Waarop de verdachte zich in beweging zette, maar daarbij bewoog in de richting waar de politie nou net niet was. Toen dacht de politie, misschien stopt hij wel als we eens van pief paf poef doen. Nou, die tactiek werkte dus uitstekend - de verdachte heeft geen stap meer gezet en kon in een ambulance naar het ziekenhuis worden vervoerd. Het einde van de dag heeft ie niet meer meegemaakt. Dat scheelt natuurlijk weer een juridisch proces, om van uitgespaarde gevangeniskosten maar te zwijgen.

Een ander opbeurend bericht ging over een overval op de Kentucky Fried Chicken, die om half twaalf 's avonds nog goed gevuld was met klandizie (zie ook de eerdere bijdrage: fit of vet op Sint Maarten). Naast het buitmaken van geld uit de kassa en van wat overtollige financiële middelen van klanten heeft een van de jongemannen zich tegoed gedaan aan een stuk kip. Het grootste deel at hij echter niet op en gooide hij op de grond. Niet echt netjes opgevoed dus... Het duo was gemaskerd en een van beide heren droeg zelfs een masker van de thans onder de robbers zeer trendy kleur roze ('Huiver! Ik ben de roze robber' - ze zouden zomaar weggelopen kunnen zijn uit een Suske en Wiske). Op zich een opvallende kleur in een regio waar nogal wat homofobie aanwezig is, helemaal onder deze loodschietende beroepsgroep. Hoe dan ook, het ging de heren kennelijk niet alleen maar om het geld (en de kip...), maar ook om de kick. Zij lieten nog een boodschap achter (nee niet op toilet) voor de politie: " zeg de politie dat 'scary movie' hier was". Om een clou achter te laten, lijkt met niet echt getuigen van intelligentie door deze 'Kentucky Clowns'. Wat ik van jarenlange ervaring met Duitse krimi's en Amerikaanse misdaadseries wel heb geleerd, is dat boeven die een clou achterlaten diep van binnen eigenlijk willen worden gepakt (no pun intended). Dus deze jongens vinden ze nog wel, temeer daar het ging om daders die met lokale engelse tongval spraken. Hopelijk zijn ze wel net slim genoeg, om niet weg te rennen van de politie - want je weet hoe dat afloopt...

Wereldfestival

2005-06-26T12:29:00.000+02:00

Omdat het een beetje druk is op mijn werk en ik komende week drie deadlines heb (eigenlijk vier, maar één project moet maar wat naar achter geschoven worden) heb ik wat werk mee naar huis meegenomen. Het is er helaas niet echt het weer voor... Maar ik heb ook bedacht dat een paar productieve uurtjes genoeg moeten zijn, zodat ik nog even genieten van het weer. Zag vanochtend bij mijn jog-rondje door het park dat er een wereldfestival is, met o.a. muziek uit Cuba en Brazilië. Vriendin is op Capoeira-weekend dus vertoeft sowieso al in Braziliaanse sferen. Haal zo ff mun moeder op want die houdt wel van levende muziek. Laatst zelfs ff de kroeg met d'r ingeweest op een bluesfestival dat toevallig aan de gang was in Nieuwkoop na een familiefeestje. Maar goed, nu eerst nog een beetje arbeid...

ReggaeBluesCalypso!

2005-06-24T12:35:00.000+02:00

Op het Sintmaartense carnaval is er ook altijd een calypso competitie waar iedereen aan mee mag doen. Meestal zijn er maatschappijkritische teksten en er wordt ook flink op de man/vrouw gespeeld. Misschien dat ik eens een poging moet wagen voor een lied, bijvoorbeeld met als refrein:

well you mrs Verdonkey
why you lock da door and throw away the key
'cuz you don't want nobody to entry
but it also my country
I telling you tis slavery

Dat lijkt me redelijk een refrein dat in de smaak zou vallen, al hangt misschien de verteerbaarheid van het s-woord af van de etniciteit van de mond waarmee het gezongen wordt. Andere kandidaatonderwerpen zijn de olievlek die gemorst is voor de kust en problemen met de bekostiging van het ziekenhuis waardoor mensen geen zorg krijgen. Ook de overdreven aandacht van de Amerikaanse massamedia over een vermist meisje op Aruba (in de VS zijn namelijk alle vermisten al terecht...) krijgt de handen vast wel op elkaar. Gelukkig is er altijd wel wat aan de hand om een klaaglied aan te wijden...

ReggaeBlues Revisited

2005-06-15T09:07:00.000+02:00

Ben van het weekend een beetje bezig geweest met muziekpielen op de computer om te komen tot een cross-over van reggae en blues. Min of meer is het wel gelukt om er iets aardigs uit te krijgen. Met een bluesy basrif en bluesakkoorden op een reggaeritme - weliswaar niet helemaal in een bluesschema. Het resultaat is dus wel grappig en het blijkt wel degelijk te kunnen. Maar de uitvoering is nog wel redelijk belabberd. Het komt vrij nauw aan op goed tellen en daarvoor had ik een ongelukkige drum-loop gemaakt. Zodra ik het allemaal wat strakker en toonbaarder heb zal ik een MP3-tje op de site zetten.

Overig nieuws

2005-06-13T13:10:00.000+02:00

Mijn laatste bericht is al weer ff geleden, dus het is tijd voor een nieuw stukkie. De verklaring voor de mediastilte moet vooral gezocht worden in een gebrek aan nieuws over mijn individuele situatie ten aanzien van Sint Maarten.

Er IS natuurlijk wel nieuws te melden als het gaat om het caribisch gebied. Met name de op Aruba verdwenen Amerikaanse tiener Natalee Holloway houdt de gemoederen bezig. Niet alleen in Amerika, ook in de rest van het Caribisch gebied. Het kan namelijk toch de toerismesector een flinke tijd verzieken. Dat komt door overreagerende Amerikanen. Als er een bomaanslagje in Parijs is, besluiten ze om meteen maar heel Europa links te laten liggen. Nu er wat op Aruba aan de hand is - mogelijk moord, al moet dat nog maar blijken - kunnen ook Curacao en wie weet Sint Maarten op minder boekingen rekenen. Kijkend naar criminaliteit verschillen Aruba en Curacao overigens als dag en nacht. Aruba blijft een erg veilig eiland. Maar of die perceptie op het Amerikaanse netvlies blijft staan na de massamediale invasie? Naast het evidente, is het ook om puur toeristische redenen te hopen dat de waarheid - die ongetwijfeld een keer aan het licht zal komen - niet al te gruwelijk is...

Ook al is het er warm, de afgelopen tijd heeft het wel elke dag een beetje geregend op SXM - en dat blijft de komende dagen nog zo (zie ook de link rechts). Afgelopen week kwam er zelfs zoveel neer in korte tijd dat een hoop rotsen van de heuvels spoelden, zodat het verkeer flinke hinder ondervond. Vrijdag hebben enkele scholen zelfs de deuren gesloten.

Vriendin is al flink bezig met het in dozen stoppen van spullen en weggooien van dingen die niet meegaan naar SXM. Van sommige spullen is het wel jammer. Omdat ze daar een ander voltage hebben (110 V, zoals in Amerika) zijn sommige spullen daar niet te gebruiken. PC's bijvoorbeeld wel (aan te passen via een schuif), maar stereoapparatuur en de breedbeeld teevee niet (voor de teevee verschilt overigens ook nog eens de technologie). We moeten dus wel een beetje aan kapitaalvernietiging doen.

Massagetechnieken

2005-06-04T18:16:00.000+02:00

Gisterenavond ff gebeld met mijn mogelijk nieuwe baas. Hij meldde dat het proces aan de gang is. Hij was bezig geweest met de nodige massage-werkzaamheden om te bespoedigen dat het voorstel over mijn aanstelling goed zou landen bij de mensen die eventueel op de rem zouden kunnen gaan staan. Het is strategisch wel zo slim om ervoor te zorgen dat besluiten in de gremia waar ze genomen moeten worden uiteindelijk hamerstukken zijn. Dat voorkomt verrassingen.

Wat nog wel een verrassing is, is de functie-inhoud. Daar hebben we het eigenlijk nog nauwelijks over gehad. Al is het proces - en de volgorde - misschien wat ongebruikelijk, op zich maakt dat de boel wel zo interessant.

Mij werd op het hart gedrukt dat eraan gewerkt wordt en dat ik daar op moet vertrouwen. Dat doe ik dan ook maar. Veel keuze heb ik overigens niet...