As tres xacias

É tempo de troula

2007-01-29T00:44:00.000+01:00

Chegou xaneiro, e con el os exames da universidade.

Todo perde cor,

as rúas, os cines, os bares...a catedral...

Énchense as bibliotecas...

nas fiestras as pingas esbaran mentres a cabeza intenta estudar: "a histoloxía é a ciencia que estuda os texidos...

É tempo de troula,

a tan so 21 días de finalizar os exames Santiago xa berra cantos de felicidade

e eu...

proclamo liberdade

NA BIBLIOTECA

2007-01-23T15:04:00.000+01:00

Desde aquí podo ver todos os tellados da cidade
a choiva pingando e repiqueteando no ventanal...
...ábrese a porta, entra un mozo cargado con libros de historias xa esquecidas

Mírote, segues explicándome todas as teorías das migracións dun pobo de nome impronunciábel...
decátaste de que te observo
sorrisme,
baixo a mirada e repito as 238 datas de memoria:
no 410 Alarico chega a Italia, no 411 os alanos á Lusitania.......

RERCORDOS DE VICTORIA

2006-11-30T15:18:00.000+01:00

Baixo a lúa gris nunha noite de xiada acertei as verbas de VICTORIA que me asubiabas á orella. Agora, coa marcha da lúa, a pel berra tristes cantigas e a Catedral rexorde das cinzas proclamando libertade.
Aquela noite, mentres a lúa era nova, sentín que o mundo era meu:
berros de independença soaban polas rúas, caricias percorrían o corpo, lume xurdía delas...
Aquí, os recordos brotan unidos aos esquíos da Carballeira

GALIZA BABY!!

2006-11-26T18:04:00.000+01:00

A piques de chegar decembro, decateime de que aínda te botaba de menos.
De repente vinme metida nunha canción dos anos 80, borracha de wisky barato, con Antón.
Dicíame que era a súa Lady Blue e os nosos bicos sabían a Independença.

Estabamos na Galiza, Baby!!

( Este ralato independente contén versos de Piratas, Fito e Bunbury)

Vai dedicado a Antón (aínda que non o sepa), á Sandra, Patu e Antía en xeral e o resto das rapazas en concreto.

INVERNO

2006-11-23T20:19:00.000+01:00

Corrimos baixo os soportais das rúas de

Santiago,

ti ollachesme inquedo,

eu asubiei verbas de auga

que escorregaban polo teu corpo.

Na catedral o sol fiaba camiños

baixo o ceo estrelado

NOVEMBRO

2006-11-23T15:27:00.000+01:00

En Santiago chove todos os días
as rúas

cheiran a monotonía

Os muros das casas

da rúa do Vilar

inundánnos o corazón de musgo

e ti sempre queres sair sen paraugas

e a min humedéceseme a ialma...

SOÑOS

2006-11-21T20:32:00.000+01:00

Fiei soños na procura do futuro
descubrín bagoas onde eles afogan
As poutas dos lobos
argárdannos inquedos
mentres o sol esbaécese
no ceo

2006-11-16T01:08:00.000+01:00

Cando Mariña
chora
as bágoas
estouran o
cristal...
tlin tlin tlin tlin tlin
tlintlin tlintlintlin.....
......CRAKS!!!!
......!!!!!!! !!!! !!! !! !

19 outubro - Santiago

2006-10-20T04:02:00.000+02:00

Cando o ceo escorrega,
as pedras choran
e a lúa estremece

As Xacias pérdense no rio...

TRISTÁN E ISOLDA

2006-10-14T20:40:00.001+02:00

Su amor no acabó en un reino.

Según la leyenda, Marke derrotó a los irlandeses, reconstruyó el castillo D'or y reinó la paz hasta el fin de sus días.

Isolda enterró a Tristán bajo las cenizas de las ruinas romanas y plantó dos sauces en su tumba que crecieron entrelazados eternamente

Luego desapareció

A luz do día fuxiu polas fiestras que berraban

cantigas de soidade.

Correu polas sendas de pedra

e voou en bimbias de ouro.

O seu amor ficara sentado naquelas

laranxas douradas que brilaban

día a día

en beizos de eternidade

SETEMBRO

2006-09-19T21:26:00.000+02:00

Esvaécese

lembrando

recordos

nenez

AGOSTO

2006-09-13T16:57:00.000+02:00

Chegou crendo en fadas,
marchou pensando en xigantes
Xirou nunha ruleta
como as pombas no fallado.
Sempre soñou con ela,
mais a felicidade é un
pequeno fío que foxe
nas mañas de frío.
Sí
Aquel agosto entrara na súa vida

AGOSTO

2006-08-22T22:42:00.000+02:00

No mes de agosto aprendeche a bicarme con palabras de lume e a falarme con bicos de sal

...deses que escocen o corazón

No mes de agosto xogabas coa area entre os dedos nas noites de lúa chea porque

...dicías que era cando mellor se via o Sol

No mes de agosto ensinachesme a dicir palabras de sal

...mais eu só souben darche bicos de lume

deses que só se soñan nas noites de lúa chea

XULLO

2006-08-07T14:16:00.000+02:00

Fuxiu como a praia nos meses de inverno

esquecendo que eu

xa era grande.

Naufragou nos ríos de costa

e renaceu en Compostela,

onde os ríos e os mares

botan raíces profundas

que agonizan na Galiza destes

tempos

XUÑO

2006-06-18T15:19:00.000+02:00

Fuximos como os gatos nas mañas
de inverno.
Caeu en nós a melancolía do mar
e sentimos como morrian os soños.
Hoxe nada semella igual;
as rúas desbordan ledicia
as nubes agazápanse no ceo
Xuño...
esperta entre silenzos de tenrrura

CÍES

2006-05-29T13:55:00.001+02:00

Nunca esquecerei o sol agazapandose no ceo á tardiña da alba.
A praia, os cormoráns, as gaivotas susurrando silenzos de brétema.
A xente, as risas, as frases, as tendas, os xeados, as camiñatas, as estrelas, a crema solar, o mar...

Estes dous días borraron as feridas do inverrno e fixeron que os monstruos se escondesen baixo as mantas, para que nós
ollasemos o sol.

En recordo a excursión das Cíes.
Dedicado a: Ana e Susi (esas letras), Bea,Camilo, María D.,María L, Marcos, Olmedo, Patu, Noelia, Sandra, Sonia, Soraya, Yoana e Zaira

MAIO

2006-05-22T14:49:00.000+02:00

Fixéronnos cuspir alentos de sangue

derramar soños de trapo

e beber sons de enfermidade

Quixeron esmagar a felicidade,

pero...

Nietsche non tiña razón,

o eterno retorno non voltará

e os monstruos esconderanse

agazapados

nas cabernas dos lobos,

a espera da chegada do

outono.

CARTA DA ASASINADA

2006-04-26T21:52:00.000+02:00

O meu sentimento é como cuspir auga nesta rocha que parte en cristais os meus ollos, ese sentimento que esvarou por todo o meu corpo.

Neste mar en calma xamais renaceu a flor que brillaba coma o sol, neste día escuro, no cal, a palabra amor sábeme a rancio.

Recordo aquela maxia, aquela tarde, aquel día de inverno, aquela xerra que caeu contra o silenzo. Aqueles días produciron en min o sentir daquela rocha cravándome as unllas coma ese animal.

coma ti

Celia e Soraya

En recordo a semana de poesía do ano pasado (Igor Lugrís e María Lado) e á deste ano (Carlos Negro e Enma Couceiro), que volveu ser inolvidábel.

2006-04-23T22:01:00.000+02:00

Beberás
os bicos que foron escritos
para ti
nestes días
que nos han devolver
o mes de abril.

Nunca te esquecerei
nin a ti
nin á lúa
que se repite no balcón
dos teus ollos.

Non te esquecerei
aínda que
nun destos días
morra
a morte.

ABRIL

2006-04-22T15:11:00.004+02:00

Alba naceu ó amencer
mentres en Santiago chovían pingas de libertade
Medrou crendo en fadas, sereas, meigas...
ela era a princesa.
Os anos pasaban, as ilusións infantís desvanecíanse
nos espellos da casa
Medraba a pasos axigantados
e soñaba con fuxir do fogar do amado
Quizais non coñecía o mundo,
pero ela desexabao.
Rematou bioloxía, fixo as maletas,
colleu o autobús dos soños
(o que as 12 da noite sería unha cabaza de silenzo),
e fuxiu.

Hoxe, vinte anos despois, sabe que os soños son
ferramentas traizoeiras
e cada amencer de abril berra berros de libertade

ABRIL

2006-04-16T15:30:00.000+02:00

" April is the cruellest month

breeding lilacs out of the dead land

mixing memory

and desire" T.S. Eliot

Abril é o mes máis cruel

mais ti non mo dixeches,

condenándome a ser

Beatriz Lesbia ou calquera outra,

mentres as noites as horas e os días

corrían para fuxir de nós,

nós, que nunca conseguimos

vencer

a tentación do poeta.

(Para todos os meus mitos: os que caeron, os que volveron ou aos novos sen máis)

XACIAS

2006-03-17T14:34:00.000+01:00

Fedorentos soños
cuspían sons
incontrolábels
de profunda soidade, mentres
xogaban nos patios das rúas
berrando berros de libertade

MARZO

2006-03-09T21:42:00.000+01:00

Marzo chorou bágoas de máscaras e perrucas.
El buscouna na neve invernal
mentres a paixón primaveral chegaba en ferrari
Buscouna desesperadamente,
na casa
nas rúas
nos parques
nos bares,
en cada botella
Ela soñadora lía a George Sand
esperando núa a chegada da lúa
Aquel día de marzo, entre viño e viño, atopáronse
Ela brindou por el
El pousou a botella no chan e dixo:
-Quérote

E dende entón, ano tras ano, rememoran o seu amor NA FEIRA DO VIÑO

NAO POSO VIVER SEM TI

2006-03-09T21:31:00.000+01:00

Espumantes brotan as bágoas
do teu destino
Imaxinando soños fedorentos
somerxidos nos recordos do océano.
Non!!!
non esqueces a dor dos ósos,
o son da carballeira
batendo no lume das árbores
que rememoran caricias de ledicia
escuras e traizoeiras
berrando

Libertade

ti...............eu

2006-02-22T10:40:00.000+01:00

Eu penseite entre as follas dos libros.
Ti soñabas con viaxar a Ulan Bator.

Eu escribía en dadá no cristal.
Ti odiabas aos deuses nos días de inverno.

Eu Xohana.
Ti Carlos.

Os dous amámonos en silenzo